Invulformat Directievoorstel Beslisdocument fase 2 (Specificeren) & fase 3
(selecteren)
Studentnaam: Richard Berkhof Rol P&S: inkoop / Verkoop
Onderdelen Theoretische Toepassing Let op: totale voorstel max. 1 A4
Geschiktheid BVP-methode, indicatie ½ A4
BVP-methode is een inkooptactiek die de hoogste waarde wil realiseren, tegenover de
laagste prijs, ofwel best value. In BVP worden de vele eisen die normaal gesteld worden,
zo minimaal mogelijk gehouden, zodat de kwaliteit voor de leveranciers gegarandeerd kan
worden. Voor opdrachtnemers die graag hun expertise laten zien biedt BVP grote kansen [
CITATION Sti16 \l 1043 ]. Daarnaast wordt bij BVP, qua eisen, enkel aangegeven wat de
output moet zijn, niet hoeveel uur hiervoor ingezet moet worden. Dit omdat er vanuit
wordt gegaan dat de externe leverancier de expertise heeft en dit zelf dus het beste kan
invullen.
BVP kent binnen deze casus enkele voor- en nadelen:
Voordelen
- Als vakantiepark ligt de kennis niet bij groenvoorziening. Mede hierom wordt het
uitbesteedt aan experts. De experts voeren het werk uit naar wens van de
opdrachtgever en bij BVP hoef je hier maar een klein aantal eisen voor te stellen.
- De expert heeft de benodigde expertise en is de “best man voor de job”.
- De offertes binnen deze casus verschillen nogal van prijs en de verschillende
leveranciers zijn op de hoogte van de prijzen van de ander. Met BVP is het
makkelijker om de leveranciers binnen deze casus zo tegen elkaar uit te spelen om
de beste kwaliteit tegen laagste prijs te krijgen.
Nadelen
- Met BVP stel je als Stoetenslagh maar een klein aantal eisen en leg je de rest bij de
leveranciers neer. Dit ontzorgt Stoetenslagh wel, maar hier ging het mis bij de
huidige leverancier, waardoor het geen logische oplossing lijkt.
- BVP kost veel tijd, omdat er veel gesprekken plaatsvinden en er veel presentaties
zijn.
- De offertes verschillen erg van elkaar, betreffende landelijke leveranciers
tegenover regionaal en all-in prijzen tegenover uitgewerkte prijzen. Hierdoor kan
het met BVP lastig zijn om de juiste leverancier te kiezen.
Stoetenslagh wil in deze casus zoveel mogelijk gebruik maken van de expertise van de
leveranciers, maar bij BVP zou daartegenover staan dat ze vrijwel alle eisen uit handen
moeten geven. Bij de huidige leverancier is het daardoor misgegaan, waardoor het voor
deze casus verstandiger is om duidelijke eisen op te stellen. Zo moet er duidelijker
worden gemaakt welke taken allemaal uitgevoerd dienen te worden, wie voor welke taak
verantwoordelijk is en hoe deze uitgevoerd dient te worden. Het laatste kan in overleg
worden gedaan met de leveranciers, om zo tot de beste kwaliteit te komen. Samengevat
is het voor deze casus niet verstandig om de BVP-methode te hanteren.
Programma van Eisen, indicatie ½ A4
Primaire technische eis:
Primair: Niet onderhandelbaar, het moet.
Technisch: Op technisch gebied.
Eis: Apparatuur voor de groenvoorziening moet voldoen aan minimaal energielabel
A.
Het is een technisch eis, omdat het om de techniek rondom de
groenvoorziening gaat. Daarnaast is het een primaire eis, omdat het om de
primaire werkzaamheden van de leverancier gaat, namelijk de
groenvoorziening. Tot slot is het een eis, omdat het gesteld wordt als een
verplichting.
Secundaire commerciële wens
Secundair: Is onderhandelbaar, zit niet in de kernactiviteiten van de organisatie.
Commercieel: Heeft met geld te maken.
Wens: Voor meerwerk willen we maximaal 10% meer betalen dan de normale
uurtarieven.
Het gaat hier om een commerciële wens, omdat het in directe zin te maken
heeft met geld. Daarnaast is het een secundaire wens, omdat het niet bij de
(selecteren)
Studentnaam: Richard Berkhof Rol P&S: inkoop / Verkoop
Onderdelen Theoretische Toepassing Let op: totale voorstel max. 1 A4
Geschiktheid BVP-methode, indicatie ½ A4
BVP-methode is een inkooptactiek die de hoogste waarde wil realiseren, tegenover de
laagste prijs, ofwel best value. In BVP worden de vele eisen die normaal gesteld worden,
zo minimaal mogelijk gehouden, zodat de kwaliteit voor de leveranciers gegarandeerd kan
worden. Voor opdrachtnemers die graag hun expertise laten zien biedt BVP grote kansen [
CITATION Sti16 \l 1043 ]. Daarnaast wordt bij BVP, qua eisen, enkel aangegeven wat de
output moet zijn, niet hoeveel uur hiervoor ingezet moet worden. Dit omdat er vanuit
wordt gegaan dat de externe leverancier de expertise heeft en dit zelf dus het beste kan
invullen.
BVP kent binnen deze casus enkele voor- en nadelen:
Voordelen
- Als vakantiepark ligt de kennis niet bij groenvoorziening. Mede hierom wordt het
uitbesteedt aan experts. De experts voeren het werk uit naar wens van de
opdrachtgever en bij BVP hoef je hier maar een klein aantal eisen voor te stellen.
- De expert heeft de benodigde expertise en is de “best man voor de job”.
- De offertes binnen deze casus verschillen nogal van prijs en de verschillende
leveranciers zijn op de hoogte van de prijzen van de ander. Met BVP is het
makkelijker om de leveranciers binnen deze casus zo tegen elkaar uit te spelen om
de beste kwaliteit tegen laagste prijs te krijgen.
Nadelen
- Met BVP stel je als Stoetenslagh maar een klein aantal eisen en leg je de rest bij de
leveranciers neer. Dit ontzorgt Stoetenslagh wel, maar hier ging het mis bij de
huidige leverancier, waardoor het geen logische oplossing lijkt.
- BVP kost veel tijd, omdat er veel gesprekken plaatsvinden en er veel presentaties
zijn.
- De offertes verschillen erg van elkaar, betreffende landelijke leveranciers
tegenover regionaal en all-in prijzen tegenover uitgewerkte prijzen. Hierdoor kan
het met BVP lastig zijn om de juiste leverancier te kiezen.
Stoetenslagh wil in deze casus zoveel mogelijk gebruik maken van de expertise van de
leveranciers, maar bij BVP zou daartegenover staan dat ze vrijwel alle eisen uit handen
moeten geven. Bij de huidige leverancier is het daardoor misgegaan, waardoor het voor
deze casus verstandiger is om duidelijke eisen op te stellen. Zo moet er duidelijker
worden gemaakt welke taken allemaal uitgevoerd dienen te worden, wie voor welke taak
verantwoordelijk is en hoe deze uitgevoerd dient te worden. Het laatste kan in overleg
worden gedaan met de leveranciers, om zo tot de beste kwaliteit te komen. Samengevat
is het voor deze casus niet verstandig om de BVP-methode te hanteren.
Programma van Eisen, indicatie ½ A4
Primaire technische eis:
Primair: Niet onderhandelbaar, het moet.
Technisch: Op technisch gebied.
Eis: Apparatuur voor de groenvoorziening moet voldoen aan minimaal energielabel
A.
Het is een technisch eis, omdat het om de techniek rondom de
groenvoorziening gaat. Daarnaast is het een primaire eis, omdat het om de
primaire werkzaamheden van de leverancier gaat, namelijk de
groenvoorziening. Tot slot is het een eis, omdat het gesteld wordt als een
verplichting.
Secundaire commerciële wens
Secundair: Is onderhandelbaar, zit niet in de kernactiviteiten van de organisatie.
Commercieel: Heeft met geld te maken.
Wens: Voor meerwerk willen we maximaal 10% meer betalen dan de normale
uurtarieven.
Het gaat hier om een commerciële wens, omdat het in directe zin te maken
heeft met geld. Daarnaast is het een secundaire wens, omdat het niet bij de
