Afweer
Immune system,
immuunsysteem. Het
afweersysteem van een
dierenlichaam tegen pathogene
die ziektes kunnen veroorzaken.
Innate immunity, aangeboren
immuniteit. Een vorm van verdediging
die gemeenschappelijk is voor alle
dieren en die gelijk actief is bij
blootstelling aan pathogeen. Deze
verdediging is bij iedereen het hetzelfde
ongeacht wanneer de blootstelling aan
het pathogeen plaatsvindt.
Het is aanwezig bij geboorte, dus
voordat pathogenen aanwezig zijn.
Herkenning van erfelijke kenmerken gedeeld
door vele pathogenen, gebruikmakend klein
aantal receptoren. Het heeft een snelle
reactie.
Adaptive immunity, verworven immuniteit
(ook wel specifieke afweer) ontwikkeld na
blootstelling aan micro-organismen, toxische
stoffen en andere lichaams- vreemde stoffen.
, 43.1
Lysozyme, lysosoom. Een membraan omsloten
blaas van hydrolyse enzymen die gevonden
wordt in het cytoplasma van dierlijke cellen en
sommige protisten.
Phagocytosis, fagocytose. Een vorm van
endocytose waarbij grote deeltjes worden
opgenomen door de cel. Het wordt uitgevoerd
door sommige protisten en bepaalde immuun
cellen bij dieren. Bij zoogdieren zijn dat vooral de
macrofagen, neutrofielen en dendritische cellen.
Interne verdediging voornamelijk door fagocytose
door fagocyten
Eosinofielen maken schadelijke enzymen
onschadelijk
Toll-like receptor (TLR), toll-achtige receptor (TRL). Een membraanreceptor op
een fagocytische witte bloedcel die molecuul fragmenten die kenmerkend zijn voor
pathogene herkend.
Neutrophils, neutrofile. het meest voorkomende type witte bloedcel. Neutrofiele zijn
fogocytisch en neigen tot zelfvernietiging (apoptose) bij het afbreken van vreemde
binnendringers. Hierdoor in hun levensduur gelimiteerd tot een paar dagen.
Neutrofielen omsluiten en vernietigen microben en/of pathogene.
Macrophages, macrofaag. Een fagocytaire cel die aanwezig is in veel weefsels die
werkzaam zijn bij de aangeboren immuniteit. Macrofagen zijn onderdeel van het
lymfestelsel door het hele lichaam (ontwikkelen uit monocyten) Hij vernietigt
microbieen en bij de verworden immuniteit is het werkzaam als een antigen-
presenterende cel.
Dendritic cells, dendritische cel. Een antigen-presenterende cel, het bevind zich in
lymfatische weefsels en in de huid. Ze zijn bijzonder efficient in het persenteren van
antigenen aan T-helpercellen
waardoor een primair immumproces
in werking wordt gebracht.
Dendritische cellen stimuleren de
ontwikkeling van verworven
immuniteit
Natural killer cells, natural killer
cel (NK-cel). Een type witte bloedcel
die tumorcellen en door een virus
geinfecteerde cellen kan doden. Dit
is een deel van de aangeboren
immuniteit.
Immune system,
immuunsysteem. Het
afweersysteem van een
dierenlichaam tegen pathogene
die ziektes kunnen veroorzaken.
Innate immunity, aangeboren
immuniteit. Een vorm van verdediging
die gemeenschappelijk is voor alle
dieren en die gelijk actief is bij
blootstelling aan pathogeen. Deze
verdediging is bij iedereen het hetzelfde
ongeacht wanneer de blootstelling aan
het pathogeen plaatsvindt.
Het is aanwezig bij geboorte, dus
voordat pathogenen aanwezig zijn.
Herkenning van erfelijke kenmerken gedeeld
door vele pathogenen, gebruikmakend klein
aantal receptoren. Het heeft een snelle
reactie.
Adaptive immunity, verworven immuniteit
(ook wel specifieke afweer) ontwikkeld na
blootstelling aan micro-organismen, toxische
stoffen en andere lichaams- vreemde stoffen.
, 43.1
Lysozyme, lysosoom. Een membraan omsloten
blaas van hydrolyse enzymen die gevonden
wordt in het cytoplasma van dierlijke cellen en
sommige protisten.
Phagocytosis, fagocytose. Een vorm van
endocytose waarbij grote deeltjes worden
opgenomen door de cel. Het wordt uitgevoerd
door sommige protisten en bepaalde immuun
cellen bij dieren. Bij zoogdieren zijn dat vooral de
macrofagen, neutrofielen en dendritische cellen.
Interne verdediging voornamelijk door fagocytose
door fagocyten
Eosinofielen maken schadelijke enzymen
onschadelijk
Toll-like receptor (TLR), toll-achtige receptor (TRL). Een membraanreceptor op
een fagocytische witte bloedcel die molecuul fragmenten die kenmerkend zijn voor
pathogene herkend.
Neutrophils, neutrofile. het meest voorkomende type witte bloedcel. Neutrofiele zijn
fogocytisch en neigen tot zelfvernietiging (apoptose) bij het afbreken van vreemde
binnendringers. Hierdoor in hun levensduur gelimiteerd tot een paar dagen.
Neutrofielen omsluiten en vernietigen microben en/of pathogene.
Macrophages, macrofaag. Een fagocytaire cel die aanwezig is in veel weefsels die
werkzaam zijn bij de aangeboren immuniteit. Macrofagen zijn onderdeel van het
lymfestelsel door het hele lichaam (ontwikkelen uit monocyten) Hij vernietigt
microbieen en bij de verworden immuniteit is het werkzaam als een antigen-
presenterende cel.
Dendritic cells, dendritische cel. Een antigen-presenterende cel, het bevind zich in
lymfatische weefsels en in de huid. Ze zijn bijzonder efficient in het persenteren van
antigenen aan T-helpercellen
waardoor een primair immumproces
in werking wordt gebracht.
Dendritische cellen stimuleren de
ontwikkeling van verworven
immuniteit
Natural killer cells, natural killer
cel (NK-cel). Een type witte bloedcel
die tumorcellen en door een virus
geinfecteerde cellen kan doden. Dit
is een deel van de aangeboren
immuniteit.
