Met vaders voor zonen: over de samenwerking met
vaders in de hulpverlening – Peter Vanhoof
Social Work jaar 3 JEUGD
Inleiding
Hoewel de betrokkenheid van vaders bij de hulpverlening aan hun zonen en dochters de kansen op
positieve resultaten vergroot, worden vaders niet vaak betrokken bij de hulpverlening. Het is
belangrijk om te begrijpen wat maakt dat de vaders weinig betrokken worden. In het
promotieonderzoek ‘met vaders voor zonen’ wordt de vraag gesteld hoe hulpverleners in een
grootstedelijke context vaders zodanig kunnen betrekken bij de hulpverlening. Professionals die hulp
verlenen aan kinderen en jongeren met emotionele of gedragsproblemen betrekken vaders er
minder bij dan moeders.
Vaders in de opvoeding
De betrokkenheid van vaders op hun kinderen is van grote waarde voor de ontwikkeling en
het welbevinden van hun kinderen. Onder andere fysiek, cognitieve morele en sociaal-
emotionele ontwikkeling van kinderen en de ontwikkeling van sociale vaardigheden, hogere
zelfwaardering, betere geestelijke gezondheid, geletterdheid en schoolpresentaties hebben
een positieve invloed. Op lange termijn draagt het bij aan economische en sociale mobiliteit.
De vader leeft mannelijkheid voor en laat zien dat een man niet altijd hoeft te winnen, door
bijvoorbeeld de vrouw haar zin te geven. Als jongens een zorgzame aanwezige vader missen
lopen zij de kans op om zich te gaan richten op machofiguren. Het risico is dan groot om een
overdreven mannenfiguur te creëren.
Nederland Moederland
Nederland is nog steeds een moederland. In Nederland heerst een sterke
moederschapsideologie in combinatie met een mannelijke kostwinner ideologie. De meeste
gaan hier ook mee akkoord, hoewel er tendens is ingezet naar het streven waarbij beide
ouders meer gelijkwaardige bijdrage in de opvoeding bieden. Nederlandse vrouwen nemen
toch merendeel de zorgtaken van de kinderen op zich. Nederlandse moeders spenderen
gemiddeld twee eker zoveel tijd met hun kinderen dan Nederlandse vaders.
Vaders in de hulpverlening
Er is een groeiende evidentie voor het feit dat vader betrokkenheid bij de hulpverlening van
hun kinderen de kans op positieve resultaten vergroten, ook op lange termijn.
Drempels in de samenwerking
Ondanks de groei blijken vaders in de praktijk vaak niet betrokken te worden bij de
behandeling. Drempels op diverse niveaus en vanuit verschillende perspectieven spelen
hierbij een rol. We kunnen drempels onderscheiden op het niveau van de samenleving en
het beleid, op het niveau van de hulpverleningsorganisaties en op het niveau van de
samenwerking van de hulpverleners met de kinderen of jongeren en hun families.
vaders in de hulpverlening – Peter Vanhoof
Social Work jaar 3 JEUGD
Inleiding
Hoewel de betrokkenheid van vaders bij de hulpverlening aan hun zonen en dochters de kansen op
positieve resultaten vergroot, worden vaders niet vaak betrokken bij de hulpverlening. Het is
belangrijk om te begrijpen wat maakt dat de vaders weinig betrokken worden. In het
promotieonderzoek ‘met vaders voor zonen’ wordt de vraag gesteld hoe hulpverleners in een
grootstedelijke context vaders zodanig kunnen betrekken bij de hulpverlening. Professionals die hulp
verlenen aan kinderen en jongeren met emotionele of gedragsproblemen betrekken vaders er
minder bij dan moeders.
Vaders in de opvoeding
De betrokkenheid van vaders op hun kinderen is van grote waarde voor de ontwikkeling en
het welbevinden van hun kinderen. Onder andere fysiek, cognitieve morele en sociaal-
emotionele ontwikkeling van kinderen en de ontwikkeling van sociale vaardigheden, hogere
zelfwaardering, betere geestelijke gezondheid, geletterdheid en schoolpresentaties hebben
een positieve invloed. Op lange termijn draagt het bij aan economische en sociale mobiliteit.
De vader leeft mannelijkheid voor en laat zien dat een man niet altijd hoeft te winnen, door
bijvoorbeeld de vrouw haar zin te geven. Als jongens een zorgzame aanwezige vader missen
lopen zij de kans op om zich te gaan richten op machofiguren. Het risico is dan groot om een
overdreven mannenfiguur te creëren.
Nederland Moederland
Nederland is nog steeds een moederland. In Nederland heerst een sterke
moederschapsideologie in combinatie met een mannelijke kostwinner ideologie. De meeste
gaan hier ook mee akkoord, hoewel er tendens is ingezet naar het streven waarbij beide
ouders meer gelijkwaardige bijdrage in de opvoeding bieden. Nederlandse vrouwen nemen
toch merendeel de zorgtaken van de kinderen op zich. Nederlandse moeders spenderen
gemiddeld twee eker zoveel tijd met hun kinderen dan Nederlandse vaders.
Vaders in de hulpverlening
Er is een groeiende evidentie voor het feit dat vader betrokkenheid bij de hulpverlening van
hun kinderen de kans op positieve resultaten vergroten, ook op lange termijn.
Drempels in de samenwerking
Ondanks de groei blijken vaders in de praktijk vaak niet betrokken te worden bij de
behandeling. Drempels op diverse niveaus en vanuit verschillende perspectieven spelen
hierbij een rol. We kunnen drempels onderscheiden op het niveau van de samenleving en
het beleid, op het niveau van de hulpverleningsorganisaties en op het niveau van de
samenwerking van de hulpverleners met de kinderen of jongeren en hun families.
