Het is als hbo-pedagoog belangrijk om te weten hoe de identiteitsontwikkeling bij
jongeren verloopt. Niet bij elke jongere verloopt dit hetzelfde. Iedereen doorloopt
dit op een andere manier. Dit model helpt om de identiteitsontwikkeling beter te
begrijpen. Er is een visualisatie gemaakt, door middel van de theorieën van
Gilligan, Kohlberg, Gardner, Erikson en Marcia. Er kunnen voor jongeren moeilijke
periodes zijn tijdens de identiteitsontwikkeling. Dit kan zich uiten in bijvoorbeeld
kledingstijl. Voor ouders is het op dat moment wel eens lastig hoe ze met hun
kind om moeten gaan. Het is dan aan de pedagoog om te helpen of adviseren.
Deze moet goede kennis hebben over de identiteitsontwikkeling. Op het moment
dat de hbo-pedagoog werkzaam is met jongeren, krijgt hij ook te maken met hun
identiteitsontwikkeling. Ze weten nog niet goed wie ze zijn en wie ze willen zijn.
Dit kan lastig zijn voor een jongere. Het is aan de pedagoog om hier op een juiste
manier op in te spelen, maar dan moet er wel kennis van deze ontwikkeling zijn.
Dit model is helpend daarbij.
De ooievaar bovenaan het model symboliseert de geboorte van een kind. Echter
begint hier niet de reis van de identiteitsontwikkeling. Dit begint in de buik van
de moeder. Hier wordt deels de identiteit gevormd door nature factoren,
gebaseerd op de genen van het embryo. Deze factoren hebben onder andere
invloed op de intelligentieniveaus die Gardner beschrijft. Erfelijkheid speelt hierbij
een rol. Na de geboorte van het kind zal de identiteitsontwikkeling zich
voortzetten en gaan omgevingsfactoren (nurture) een rol spelen (Feldman,
2022). In het model zijn voorbeelden van deze factoren te zien. De omgeving is
bepalend voor variërende factoren. Volgens de intelligentieniveaus van Gardner
kan dit bijvoorbeeld betekenen dat het kind door zijn omgevingsfactoren op
bepaalde gebieden meer ontwikkelt dan op andere, terwijl een kind met andere
mogelijkheden dit van nature misschien wel in zich heeft.
In het model ziet u eerst de theorieën van Gilligan en Kohlberg. Beiden richten
zich op de ontwikkeling van moraliteit. Deze ontwikkelingen lopen van de
kindertijd tot de volwassenheid door. Gilligan omschrijft drie stadia van
moraliteitsontwikkeling bij meisjes. Bij fase één gaat het om primair overleven.
Keuzes die gericht gemaakt worden voor het individueel belang in plaats van het
belang van de groep. In fase twee raken individuele wensen ondergeschikt aan
die van anderen met als doel om anderen tegemoet te komen. In fase drie wordt
balans gevonden. Er komt moreel evenwicht tussen keuzes die iemand voor
zichzelf en voor anderen maakt. Kohlberg beschrijft drie niveaus van morele
ontwikkeling, beginnend bij het preconventionele niveau. Op dat niveau vindt het
kind alles waar je straf voor krijgt slecht en handelt hij vanuit de motivatie om er
iets voor terug te krijgen. Niveau twee is het conventionele niveau. Het kind is
voornamelijk gericht op andermans mening. De nadruk ligt op wat de groep
normaal vindt en de sociale orde wordt bewaakt. Niveau drie is het
postconventionele niveau. Iemand op dat niveau overlegt met anderen over wat
goed is en heeft zijn eigen principes (Klein, 2017).
In de adolescentiefase gaat een kind op zoek naar zijn eigen identiteit. Erikson
noemt dit de periode van identiteit-versus-identiteitsverwarring. Adolescenten
willen ontdekken wat hen uniek maakt en kunnen hierdoor in verschillende
identiteitstoestanden terecht komen. De theorie van Marcia beschrijft vier
mogelijke toestanden (Feldman, 2022). In het model splitst de weg uiteindelijk op
in vier wegen. De linkerweg staat voor identity foreclosure. Een adolescent volgt
deze weg wanneer er voor hem al een identiteit vaststaat. Deze adolescent heeft
nooit verschillende alternatieven hoeven uitproberen. De meest rechtse weg is
die van identity diffusion. Hier probeert de adolescent verschillende identiteiten
jongeren verloopt. Niet bij elke jongere verloopt dit hetzelfde. Iedereen doorloopt
dit op een andere manier. Dit model helpt om de identiteitsontwikkeling beter te
begrijpen. Er is een visualisatie gemaakt, door middel van de theorieën van
Gilligan, Kohlberg, Gardner, Erikson en Marcia. Er kunnen voor jongeren moeilijke
periodes zijn tijdens de identiteitsontwikkeling. Dit kan zich uiten in bijvoorbeeld
kledingstijl. Voor ouders is het op dat moment wel eens lastig hoe ze met hun
kind om moeten gaan. Het is dan aan de pedagoog om te helpen of adviseren.
Deze moet goede kennis hebben over de identiteitsontwikkeling. Op het moment
dat de hbo-pedagoog werkzaam is met jongeren, krijgt hij ook te maken met hun
identiteitsontwikkeling. Ze weten nog niet goed wie ze zijn en wie ze willen zijn.
Dit kan lastig zijn voor een jongere. Het is aan de pedagoog om hier op een juiste
manier op in te spelen, maar dan moet er wel kennis van deze ontwikkeling zijn.
Dit model is helpend daarbij.
De ooievaar bovenaan het model symboliseert de geboorte van een kind. Echter
begint hier niet de reis van de identiteitsontwikkeling. Dit begint in de buik van
de moeder. Hier wordt deels de identiteit gevormd door nature factoren,
gebaseerd op de genen van het embryo. Deze factoren hebben onder andere
invloed op de intelligentieniveaus die Gardner beschrijft. Erfelijkheid speelt hierbij
een rol. Na de geboorte van het kind zal de identiteitsontwikkeling zich
voortzetten en gaan omgevingsfactoren (nurture) een rol spelen (Feldman,
2022). In het model zijn voorbeelden van deze factoren te zien. De omgeving is
bepalend voor variërende factoren. Volgens de intelligentieniveaus van Gardner
kan dit bijvoorbeeld betekenen dat het kind door zijn omgevingsfactoren op
bepaalde gebieden meer ontwikkelt dan op andere, terwijl een kind met andere
mogelijkheden dit van nature misschien wel in zich heeft.
In het model ziet u eerst de theorieën van Gilligan en Kohlberg. Beiden richten
zich op de ontwikkeling van moraliteit. Deze ontwikkelingen lopen van de
kindertijd tot de volwassenheid door. Gilligan omschrijft drie stadia van
moraliteitsontwikkeling bij meisjes. Bij fase één gaat het om primair overleven.
Keuzes die gericht gemaakt worden voor het individueel belang in plaats van het
belang van de groep. In fase twee raken individuele wensen ondergeschikt aan
die van anderen met als doel om anderen tegemoet te komen. In fase drie wordt
balans gevonden. Er komt moreel evenwicht tussen keuzes die iemand voor
zichzelf en voor anderen maakt. Kohlberg beschrijft drie niveaus van morele
ontwikkeling, beginnend bij het preconventionele niveau. Op dat niveau vindt het
kind alles waar je straf voor krijgt slecht en handelt hij vanuit de motivatie om er
iets voor terug te krijgen. Niveau twee is het conventionele niveau. Het kind is
voornamelijk gericht op andermans mening. De nadruk ligt op wat de groep
normaal vindt en de sociale orde wordt bewaakt. Niveau drie is het
postconventionele niveau. Iemand op dat niveau overlegt met anderen over wat
goed is en heeft zijn eigen principes (Klein, 2017).
In de adolescentiefase gaat een kind op zoek naar zijn eigen identiteit. Erikson
noemt dit de periode van identiteit-versus-identiteitsverwarring. Adolescenten
willen ontdekken wat hen uniek maakt en kunnen hierdoor in verschillende
identiteitstoestanden terecht komen. De theorie van Marcia beschrijft vier
mogelijke toestanden (Feldman, 2022). In het model splitst de weg uiteindelijk op
in vier wegen. De linkerweg staat voor identity foreclosure. Een adolescent volgt
deze weg wanneer er voor hem al een identiteit vaststaat. Deze adolescent heeft
nooit verschillende alternatieven hoeven uitproberen. De meest rechtse weg is
die van identity diffusion. Hier probeert de adolescent verschillende identiteiten
