Samenvatting Diagnostiek in de klinische praktijk 2019

Samenvatting diagnostiek

Week 1

Hoofdstuk 2 Hendriks Ethiek

De tuchtcolleges onder de Wet BIG oordelen aan de hand van 2 normen:
- Werd er gehandeld in strijd met de zorg die ‘een goed beroepsoefenaar behoort te
betrachten ten opzichte van de patiënt en de naaste van de patiënt’
- Is er op andere wijze ‘in strijd met het belang van een goede uitoefening van de
individuele gezondheidszorg’ gehandeld
Het NIP geeft invulling in wat een ‘goede beoefenaar’ hoort te doen.

Een klaagschrift met daarin de klacht wordt doorgestuurd naar de betrokken psycholoog die
daarop een verweerschrift dient te schrijven.
Sommige regels uit de beroepscode komen voort uit wettelijke bepalingen zoals het recht
om eigen dossier in te zien. De NIP-code kent een hiërarchische opbouw waarin regels
steeds specifieker worden uitgewerkt.
De resultaten van een onderzoek worden alleen aan een derde verschaft als dat de
opdrachtgever is of de cliënt daartoe toestemming heeft gegeven.
De regels gesteld in de beroepscode zijn gericht op de belangen van de cliënt.

Met het onderzoeken van iemands klachten moeten de psycholoog eigen ervaring in acht
nemen. Ook staat in de NIP-code dat iemand de literatuur moet bijhouden en zo ook de
nieuwste inzichten. Er is een inspanningsplicht.

Rapportage bevat op z’n minst:
- Een specifieke vraagstelling
- Een duidelijke beschrijving van hoe de vraagstelling is aangepakt. Deze aanpak is
adequaat in vergelijking met vergelijkbare vraagstellingen.
- Een conclusie die duidelijk verband houdt met de vraagstelling. Ook is aangegeven
hoe sterk deze conclusies zijn en ook onzekerheden en alternatieve verklaringen
staan vermeld.
- Geen overbodige uitweidingen
- Wanneer het onderzoek is uitgevoerd en geldigheidsduur van de getrokken
conclusies.
- De bedoeling van het rapport moet duidelijk zijn
- Vermelding dat het alleen geïnterpreteerd mag worden in licht van de vraagstelling
Het recht van de patiënt om uitgave van een rapport tegen te houden kan alleen door een
wettelijke regeling worden weggenomen.
Bij samenwerking is het belangrijk dat uit de rapportage naar voren komt wie voor welk deel
verantwoordelijk is.

,Vooraf moet een patiënt op de hoogte worden gebracht van de werkwijze die de psycholoog
wil gaan volgen en moet duidelijk vermeld worden dat hij/zij altijd is toegestaan om de
therapie/ onderzoek te stoppen.
Functies dossier:
- Geheugen
- Reddingsboei bij wegvallen dat een ander het kan oppakken
- Wapen tegen klachtenprocedure

Het maken van aantekeningen is toegestaan als geheugensteun wel is het verplicht om deze
te vermelden in het dossier als ze belangrijk zijn. Een schaduwdossier wordt wettelijk niet
erkend.
Een op naam gesteld dossier moet minimaal een jaar na beëindiging van de behandeling
worden bewaard. Na 15 jaar moet het dossier worden verwijdert.

Hoofdstuk 1 Luteijn

3 elementen psychodiagnostiek:
- Theorievorming over de problemen/ klachten en problematische gedragen
- Operationalisatie en meting van de theorievorming
- Toepassing van relevante diagnostisch methoden

Stappen diagnostisch proces:
- Aanvraag
- Analyseren hulpvraag van cliënt en aanvraag
- Vormen vragen die opduiken tijdens het gesprek met de cliënt
- Opstellen diagnostisch scenario die een voorlopige theorie bevat over de cliënt.
Daarin staat wat de problemen zijn en hoe deze verklaard kunnen worden
- Toetsen theorie
o Voorlopige theorie omzetten in hypotheses
o Specifiek onderzoeksinstrument om deze hypotheses te onderzoeken
o Voorspellingen over de resultaten van het onderzoeksinstrument. Deze
voorkomen confirmatiebias.
o Instrumenten worden afgenomen en verwerkt
o Hypotheses worden op grond van de resultaten verworpen of
beargumenteerd.  conclusie

5 basisvragen diagnostiek:
1. Onderkenning: wat zijn de problemen, wat lukt er en wat gaat er mis
a. Inventarisatie en beschrijving
b. Ordening en categorisering in dysfunctionele gedragsclusters of stoornissen
c. Inschatting ernst
2. Verklaring: waarom en wat houdt het in stand. Worden onderverdeeld in:
a. (deel)probleem
b. Condities die het optreden probleem verklaren

, i. De locus: persoon of situatie
ii. Aard van controle: oorzaak van iets
iii. Synchrone: vindt tijdens het gedrag plaats
iv. Diachrone: gaat aan het gedrag vooraf.
v. Inducerende: ontstaansreden
vi. Continueerde: houden het in stand
c. Relatie tussen a en b van in termen van ‘omdat’ of ‘doordat’.
3. Predictie: hoe zullen de problemen zich ontwikkelen
4. Indicatie: hoe kan het verholpen worden. er komen 3 elementen bij kijken:
a. Kennis van behandelingen en behandelaars
b. Kennis over het relatieve nut van een behandeling
c. Kennis over de aanvaarding van de indicatie door cliënt
5. Evaluatie: zijn de problemen na de interventie voldoende verholpen.
Idealiter worden de 5 basisvragen op die volgorde doorlopen.

Een manier om een psychodiagnostisch proces te reglementeren is het te zien als een
empirisch onderzoeksproces.
- Verzamelen bewijs
- Inductie (vormen hypotheses)
- Deductie (toetsbare voorspellingen)
- Toetsingsfase
- Evaluatie hypotheses

Aanmelding:
- Analyseren aanvraag en hulpvraag
- Raadplegen dossierbestanden
- Informatie over de verwijzer
o Referentiekader verwijzer
o Verduidelijking relatie cliënt en aanvrager
o Onderscheid maken tussen de feitelijke en eigenlijke aanvrager (bijvoorbeeld
een psychiater die op verzoek van de rechtbank een aanvraag doet)
o Rekening houden met de aard en bevoegdheid van de aanvrager
- Inhoud van de aanvraag
o Open (nog geen hypothese) of gesloten (wel al een hypothese) aanvraag
o Het kan setting gerelateerd zijn hoe specifiek een aanvraag is
o Aanvraag kan gerelateerd worden aan de 5 basisvragen
- De analyse wordt gesteund door:
o Wat de verwijzer al weet van de cliënt
o Aftasten of de aanvraag in overeenstemming is gedaan met de cliënt.
De diagnosticus moet zich bewust zijn van waar de informatie komt en of er mogelijke bias in
het spel is.

Het verslag:
- Heeft als functie om de conclusies van het onderzoek te beargumenteren