Cyclus 3.3-3.4 Herstel van occlusie - college de volledige gebitsprothese: How it’s made
Prevalentie gebitsprothese
o Prevalentie 16 jaar en ouder:
In jaren ’80: helft van personen niet meer hun eigen gebit
2004: 30% kunstgebit
2009: 11,6% van bevolking kunstgebit (>16 jaar)
Rechtsverschuiving: patiëntenpopulatie wordt ouder en krijgen op latere leeftijd een kunstgebit.
Als wij tandarts zijn: meer ouderen.
Grote belasting bij verzorgingstehuizen. Groep jongeren is wel veeleisender dan de ouderen.
Een groep die wel vroeg aan een kunstgebit moet drank en drugs.
Factoren die meespelen bij behandeling edentate patiënt
o Tandtechnisch lab
o Technische kwaliteit prothese
o Behandelrelatie
o Anatomie
o Maar belangrijk ook: patiëntfactoren (bv. tandheelkundige historie, eigenschappen, mondhygiëne)
= heel bepalend voor maken van gebitsprothese en slagen van behandeling.
, 2. Relatie bepaling = OK t.o.v. BK (hoogte + breedte)
Protocol: maken van een prothese (te vinden op doc portal)
o Protocol IX: ‘Richtlijn voor de volledige gebitsprothese’ (zie het protocol)
Rechterkant is wat de tandtechnicus doet. Elk pijltje is ook een vervoersbeweging in de echte praktijk elk
lab heeft koeriersdiensten of chauffeurs.
o Wordt gebruikt op UMCG
o >90% van patiënten leidt dit tot goed technisch product
o Zie nummers hieronder: staan voor volgorde van stappen (continue wisselwerking + communicatie tussen tandarts en
tandtechnicus dus)
o Besluit kunstgebit onderzoek van patiënt: diagnostiek, klachten, wensen, bestaande situatie.
o Klinische stappen:
1. Beginafdrukken
o Na beoordeling + conclusie dat prothese nodig is bij pt
o Afdruk van de kaak:
Goed beeld van waar prothesebasis op kan rusten: dmv van 3D
modellen van alginaat maken. Vervolgens uitgieten.
Afdruk maken van de kaak met convectie lepels om de
basisvorm van de kaak goed te kunnen weergeven.
Omslagplooi moet ook goed in de afdruk staan.
Vervolgens wordt een gipsmodel van gemaakt en dat wordt
belijnd zodat je weet waar de prothese eindigt (mag niet te
diep in de omslagplooi), ook niet dat de rand heel erg lang is
stabiliteitsproblemen).
Rekening houden met aanhechtingen van spieren
in de mond en weke delen: aanhechting van
wangen, tong, spieren om aan te geven waar de
prothese op mag rusten.
o Logisch dat de behandelaar de belijning doet, die heeft in de mond gekeken. Vervolgens gaat het model naar de
tandtechnieker graag individuele lepels retour volgens belijning
2. Individuele afdrukken
o Individuele lepel ontvangen van tandtechnicus.
Info van tandarts gekregen
Vervaardiging van een individuele lepel ahv 3d-model gemaakt met
alginaat
Deze lepel gaat terug naar tandarts
Deze lepel is bijna zoals de prothese, maar moet nog beter aansluiten.
Om onderkant van de prothese nog beter vast te leggen.
Nauwkeurige begrenzing.
Wordt met licht uithardende kunststof gedaan, grote ondersnijdingen
worden uitgeblokt met hars: poly ethyaan.
Uitgehard in een lichtoventje en bijgewerkt, daarna weer terug naar
de behandelaar om de onderkant van de prothese vorm te geven.
o Optimaal aansluiten op kaak
Thermoplastisch materiaal warm maken wordt zachter en
prothese kan zo nog beter aansluiten in mond (juiste dikte en lengte).
Normaal geeft heet plastische materiaal namelijk enige weerstand
(isofunctional).
Aanhechting van de spieren kun je zo heel mooi vormgeven.
Controle van de randen en de uiteindelijk vorm van het
gebit.
Dit doe je door de spieren te stimuleren, daarmee geef je de
randen en vorm aan van de prothese.
D.m.v.: trekken aan de wangen/
patiënt mond laten bewegen
Detail weergave verbeteren: m.b.v. additie siliconenmateriaal weer
aan mond trekken en kijken hoe prothese terecht komt in de mond.
Detailweergave staat erin. Die afdruk heeft precies de vormgeving van
de basis van de prothese. Vaak gebruik je ook nog de huidige prothese
om die informatie naar het lab door te geven, in dit geval geïnteresseerd
in het incisiefpunt.
Verder wil je ook alvast weten wat voor tanden erin komen, dit is
afhankelijk van de persoon.
Hier heb je verschillende hulpmiddelen voor.
Tandvorm en kleur voor prothese bepalen
o Gedrag van weke delen speelt hierbij rol (bv. korte
bovenlip? dan wil je dat tandvlees beetje uit beeld
houden en lange elementen maken)
Prevalentie gebitsprothese
o Prevalentie 16 jaar en ouder:
In jaren ’80: helft van personen niet meer hun eigen gebit
2004: 30% kunstgebit
2009: 11,6% van bevolking kunstgebit (>16 jaar)
Rechtsverschuiving: patiëntenpopulatie wordt ouder en krijgen op latere leeftijd een kunstgebit.
Als wij tandarts zijn: meer ouderen.
Grote belasting bij verzorgingstehuizen. Groep jongeren is wel veeleisender dan de ouderen.
Een groep die wel vroeg aan een kunstgebit moet drank en drugs.
Factoren die meespelen bij behandeling edentate patiënt
o Tandtechnisch lab
o Technische kwaliteit prothese
o Behandelrelatie
o Anatomie
o Maar belangrijk ook: patiëntfactoren (bv. tandheelkundige historie, eigenschappen, mondhygiëne)
= heel bepalend voor maken van gebitsprothese en slagen van behandeling.
, 2. Relatie bepaling = OK t.o.v. BK (hoogte + breedte)
Protocol: maken van een prothese (te vinden op doc portal)
o Protocol IX: ‘Richtlijn voor de volledige gebitsprothese’ (zie het protocol)
Rechterkant is wat de tandtechnicus doet. Elk pijltje is ook een vervoersbeweging in de echte praktijk elk
lab heeft koeriersdiensten of chauffeurs.
o Wordt gebruikt op UMCG
o >90% van patiënten leidt dit tot goed technisch product
o Zie nummers hieronder: staan voor volgorde van stappen (continue wisselwerking + communicatie tussen tandarts en
tandtechnicus dus)
o Besluit kunstgebit onderzoek van patiënt: diagnostiek, klachten, wensen, bestaande situatie.
o Klinische stappen:
1. Beginafdrukken
o Na beoordeling + conclusie dat prothese nodig is bij pt
o Afdruk van de kaak:
Goed beeld van waar prothesebasis op kan rusten: dmv van 3D
modellen van alginaat maken. Vervolgens uitgieten.
Afdruk maken van de kaak met convectie lepels om de
basisvorm van de kaak goed te kunnen weergeven.
Omslagplooi moet ook goed in de afdruk staan.
Vervolgens wordt een gipsmodel van gemaakt en dat wordt
belijnd zodat je weet waar de prothese eindigt (mag niet te
diep in de omslagplooi), ook niet dat de rand heel erg lang is
stabiliteitsproblemen).
Rekening houden met aanhechtingen van spieren
in de mond en weke delen: aanhechting van
wangen, tong, spieren om aan te geven waar de
prothese op mag rusten.
o Logisch dat de behandelaar de belijning doet, die heeft in de mond gekeken. Vervolgens gaat het model naar de
tandtechnieker graag individuele lepels retour volgens belijning
2. Individuele afdrukken
o Individuele lepel ontvangen van tandtechnicus.
Info van tandarts gekregen
Vervaardiging van een individuele lepel ahv 3d-model gemaakt met
alginaat
Deze lepel gaat terug naar tandarts
Deze lepel is bijna zoals de prothese, maar moet nog beter aansluiten.
Om onderkant van de prothese nog beter vast te leggen.
Nauwkeurige begrenzing.
Wordt met licht uithardende kunststof gedaan, grote ondersnijdingen
worden uitgeblokt met hars: poly ethyaan.
Uitgehard in een lichtoventje en bijgewerkt, daarna weer terug naar
de behandelaar om de onderkant van de prothese vorm te geven.
o Optimaal aansluiten op kaak
Thermoplastisch materiaal warm maken wordt zachter en
prothese kan zo nog beter aansluiten in mond (juiste dikte en lengte).
Normaal geeft heet plastische materiaal namelijk enige weerstand
(isofunctional).
Aanhechting van de spieren kun je zo heel mooi vormgeven.
Controle van de randen en de uiteindelijk vorm van het
gebit.
Dit doe je door de spieren te stimuleren, daarmee geef je de
randen en vorm aan van de prothese.
D.m.v.: trekken aan de wangen/
patiënt mond laten bewegen
Detail weergave verbeteren: m.b.v. additie siliconenmateriaal weer
aan mond trekken en kijken hoe prothese terecht komt in de mond.
Detailweergave staat erin. Die afdruk heeft precies de vormgeving van
de basis van de prothese. Vaak gebruik je ook nog de huidige prothese
om die informatie naar het lab door te geven, in dit geval geïnteresseerd
in het incisiefpunt.
Verder wil je ook alvast weten wat voor tanden erin komen, dit is
afhankelijk van de persoon.
Hier heb je verschillende hulpmiddelen voor.
Tandvorm en kleur voor prothese bepalen
o Gedrag van weke delen speelt hierbij rol (bv. korte
bovenlip? dan wil je dat tandvlees beetje uit beeld
houden en lange elementen maken)
