De structuur van de blaas beschrijven.
De urineblaas (vesica urinaria) is een reservoir voor urine. Ze ligt in het kleine bekken en haar afmeting en
ligging variëren, afhankelijk van het volume aan urine dat ze bevat. In uitgezette toestand komt ze
omhoog de buikholte in.
De blaas is ruwweg peervormig, maar wordt meer ballonvormig als ze met urine wordt gevuld.
Het achter oppervlak is de basis. De blaas komt op haar laagste punt (de blaashals) uit in de urethra.
, Het peritoneum bedekt slechts het bovenoppervlak voordat het omhoog draait als pariëtaal peritoneum,
dat de anterieure buikwand bekleedt. Aan de achterkant omgeeft het de uterus bij de vrouw en het
rectum bij de man. De blaaswand bestaat uit drie lagen:
1. De buiten laag van los bindweefsel: bevat bloed- en lymfevaten, aan de bovenkant bedekt door
het peritoneum.
2. De middenlaag: bestaat uit vervlochten gladde spiervezels en elastisch weefsel, losjes in drie
lagen gelegen. Dit wordt musculus detrusor genoemd. Als deze zich samentrekt wordt de blaas
geledigd.
3. Het binnen slijmvlies: bestaat uit overgangsepitheel dat de blaas eenvoudig laat uitzetten
naarmate hij zich wordt gevuld.
Als de blaas leeg is, dan ligt binnenbekleding in vouwen, of rugae, die geleidelijk verdwijnen als de blaas
zich vult. De blaas kan opzetten, maar als hij 300 tot 400 mL urine bevat, wordt door de persoon de
aandrang om te plassen gevoeld. De totale capaciteit is zelden meer dan 600 mL.
De drie openingen in de blaas vormen een driehoek/trigonum. De bovenste twee openingen in de
achterwand zijn de openingen van ureters. De onderste opening is de opening naar de urethra. De interne
urethrasfincter, een verdikking van de urethrale gladde spierlaag is het bovendeel van de urethra,
reguleert de uitstroom van urine uit de blaas. Deze sfincter staat niet onder vrijwillige controle.
De structuur en functie van de urethra bij mannen en vrouwen beschrijven.
De urethra is een kanaal dat van de blaashals naar buiten loopt, bij de uitwendige urethrale opening. Hij is
bij de man langer dan bij de vrouw.
- De mannelijke urethra houdt verband met zowel de urineweg- alsook de voortplantingssystemen.
- De vrouwelijke uerthra is ongeveer 4 cm lang en 6 mm in diameter. Zij loopt naar beneden en
naar voren, achter de symphysis pubica, en komt uit op de uitwendige urethrale opening, net
voor de vagina. Deze opening wordt gereguleerd door de externe urethrasfincter, die onder
vrijwillige controle staat.
De wand van de vrouwelijke urethra bestaat uit twee hoofdlagen:
1. Een buitenste spierlaag. De spierlaag heeft twee delen:
- Een binnenste laag van gladde spieren (o.i.v. het autonome zenuwstelsel)
- Een buitenste laag van dwarsgestreepte (willekeurige) spieren daaromheen. De
dwarsgestreepte spier vormt de externe urethrasfincter en staat onder
vrijwillige controle.
2. Een binnenste bekleding van slijmvlies dat overgaat in het slijmvlies van de blaas.
- Het slijmvlies wordt ondersteund door los vezel elastisch bindweefsel dat
bloedvaten en zenuwen bevat. Proximaal bestaat dit uit transitioneel epitheel,
terwijl het distaal bestaat uit plaveiselepitheel.
De urineblaas (vesica urinaria) is een reservoir voor urine. Ze ligt in het kleine bekken en haar afmeting en
ligging variëren, afhankelijk van het volume aan urine dat ze bevat. In uitgezette toestand komt ze
omhoog de buikholte in.
De blaas is ruwweg peervormig, maar wordt meer ballonvormig als ze met urine wordt gevuld.
Het achter oppervlak is de basis. De blaas komt op haar laagste punt (de blaashals) uit in de urethra.
, Het peritoneum bedekt slechts het bovenoppervlak voordat het omhoog draait als pariëtaal peritoneum,
dat de anterieure buikwand bekleedt. Aan de achterkant omgeeft het de uterus bij de vrouw en het
rectum bij de man. De blaaswand bestaat uit drie lagen:
1. De buiten laag van los bindweefsel: bevat bloed- en lymfevaten, aan de bovenkant bedekt door
het peritoneum.
2. De middenlaag: bestaat uit vervlochten gladde spiervezels en elastisch weefsel, losjes in drie
lagen gelegen. Dit wordt musculus detrusor genoemd. Als deze zich samentrekt wordt de blaas
geledigd.
3. Het binnen slijmvlies: bestaat uit overgangsepitheel dat de blaas eenvoudig laat uitzetten
naarmate hij zich wordt gevuld.
Als de blaas leeg is, dan ligt binnenbekleding in vouwen, of rugae, die geleidelijk verdwijnen als de blaas
zich vult. De blaas kan opzetten, maar als hij 300 tot 400 mL urine bevat, wordt door de persoon de
aandrang om te plassen gevoeld. De totale capaciteit is zelden meer dan 600 mL.
De drie openingen in de blaas vormen een driehoek/trigonum. De bovenste twee openingen in de
achterwand zijn de openingen van ureters. De onderste opening is de opening naar de urethra. De interne
urethrasfincter, een verdikking van de urethrale gladde spierlaag is het bovendeel van de urethra,
reguleert de uitstroom van urine uit de blaas. Deze sfincter staat niet onder vrijwillige controle.
De structuur en functie van de urethra bij mannen en vrouwen beschrijven.
De urethra is een kanaal dat van de blaashals naar buiten loopt, bij de uitwendige urethrale opening. Hij is
bij de man langer dan bij de vrouw.
- De mannelijke urethra houdt verband met zowel de urineweg- alsook de voortplantingssystemen.
- De vrouwelijke uerthra is ongeveer 4 cm lang en 6 mm in diameter. Zij loopt naar beneden en
naar voren, achter de symphysis pubica, en komt uit op de uitwendige urethrale opening, net
voor de vagina. Deze opening wordt gereguleerd door de externe urethrasfincter, die onder
vrijwillige controle staat.
De wand van de vrouwelijke urethra bestaat uit twee hoofdlagen:
1. Een buitenste spierlaag. De spierlaag heeft twee delen:
- Een binnenste laag van gladde spieren (o.i.v. het autonome zenuwstelsel)
- Een buitenste laag van dwarsgestreepte (willekeurige) spieren daaromheen. De
dwarsgestreepte spier vormt de externe urethrasfincter en staat onder
vrijwillige controle.
2. Een binnenste bekleding van slijmvlies dat overgaat in het slijmvlies van de blaas.
- Het slijmvlies wordt ondersteund door los vezel elastisch bindweefsel dat
bloedvaten en zenuwen bevat. Proximaal bestaat dit uit transitioneel epitheel,
terwijl het distaal bestaat uit plaveiselepitheel.
