Hoofdstuk 13: Wereldse steden in het Globale Zuiden
13.1 Inleiding
Vrijwel geen enkele stad in het Globale Zuiden (een verzamelnaam voor landen in Afrika,
Midden- en Zuid-Amerika en het overgrote deel van Azië) komt in de buurt van het label
global city, dat wil zeggen: een stad die als sociaal economisch centrum sterke invloeden
heeft op globaliseringsprocessen
- de mondiaal verbonden netwerkstad in het Noorden en de perifeer gelegen en
geïsoleerde stad in het Zuiden van de wereld worden doorgaans tegenover elkaar
gezet
Abdoumaliq Simone (intellectuele verbinder) herpositioneert de steden in het Globale Zuiden
als plekken die wel degelijk met elkaar op wereldschaal verweven zijn; die relaties bestaan
uit formele en informele circuits van transnationale migratie, religie, handel, sociale
netwerken en financiële transacties
- hij noemt dit worlding processes
- Simone stelt dat we het dagelijks leven van de stedelingen in het Zuiden
dienen te begrijpen in het licht van deze worlding processes
- ook betoogt Simone dat we steden moeten opvatten als dynamische plaatsen
die constant aan het veranderen onderhevig zijn door het ‘handelen’ van
mensen, materialen en (beleids)discoursen
Simone’s boodschap heeft belangrijke consequenties voor het denken over de stad in het
Globale Zuiden; hierbij richt hij zich op drie stedelijke domeinen:
- stedelijke habitat: welke mogelijkheden zijn er voor actoren om in de (informele)
economie te opereren?
- stedelijke connectiviteit: hoe veranderen sociale en fysieke ruimten van steden door
verschillende vormen van connectiviteit?
- stedelijke governance: in hoeverre verschillen steden in het ‘Noorden’ en ‘Zuiden’ op
het gebied van bestuur en planning?
13.2 Habitat en de positie van de informele economie