IP hst 5 – geheugen
CENTRALE VRAAG: HOE KUNNEN WE OP BASIS VAN ONZE KENNIS OVER HET
GEHEUGEN BEWERINGEN OVER TERUGGEHAALDE HERINNERINGEN
BEOORDELEN?
KERNVRAAG 5.1: WAT IS HET GEHEUGEN?
Kernconcept 5.1: het geheugen van de mens is een informatieverwerkingssysteem
dat constructief werkt om informatie te coderen, op te slaan en weer terug te halen.
Geheugen: elk systeem (van een mens, dier of apparaat) dat informatie codeert, opslaat en
terughaalt.
In tegenstelling tot het geheugen van een computer is dat van de mens een cognitief
geheugensysteem dat informatie krijgt van de zintuigen en een gedeelte daarvan
omzet in betekenisvolle patronen die opgeslagen kunnen worden voor eventueel later
gebruik. Deze geheugenpatronen vormen vervolgens de grondstof voor gedachten
en gedrag.
Kun je voorstellen als het cognitieve systeem dat de informatie uit het proces van
sensatie en perceptie verwerkt, codeert en opslaat, zodat we die informatie later weer
kunnen opvragen. Het maakt leren mogelijk (er is alleen sprake van leren als er
blijvende veranderingen optreden).
Informatieverwerkingsmodel: een cognitieve benadering van het geheugen, die de nadruk
legt op de wijze waarop informatie systematische verandering ondergaat bij het coderen,
opslaan en terughalen ervan.
Legt de nadruk erop dat het geheugen functioneel is, dus dat het nuttige functies voor
ons uitvoert.
Als je je iets herinnert, haal je fragmenten terug uit je geheugen. Vervolgens
reconstrueer je de gebeurtenis (of het idee, de emotie, etc.) met behulp van deze
fragmenten door lege plekken in te vullen zoals je denkt of wilt dat het was, en niet
zoals het werkelijk gebeurd is.
Het menselijk geheugen neemt betekenisloze sensorische informatie op en verandert deze
in betekenisvolle patronen die je kunt opslaan en later kunt gebruiken. Hiervoor moet het
eerst de binnenkomende sensorische informatie in een nuttig format coderen.
Coderen: de eerste elementaire functie van het geheugen. Heeft te maken met het
omzetten van informatie in een vorm die het beste in het geheugensysteem past.
Eerst moet je een stimulus selecteren en een classificatie maken (is het een geluid,
beeld, emotie?). Vervolgens moet je de onderscheidende kenmerken van die
stimulus identificeren (geluid: hard, zacht, schel? Eerder gehoord? Naam, melodie?).
Daarna plak je in gedachten een label op de ervaring om deze betekenisvol te
maken.
Elaboratie: nieuwe informatie wordt gekoppeld aan informatie die al in je geheugen
ligt opgeslagen.
Opslaan: de tweede elementaire functie van het geheugen. Heeft te maken met het
langdurig bewaren van gecodeerd materiaal.
Herinneringen worden gedurende een bepaalde tijd en in een bepaalde vorm
opgeslagen.
Terughalen: de derde elementaire functie van het geheugen. Heeft te maken met het
lokaliseren en weer in het bewustzijn terugbrengen van informatie uit het geheugen.
CENTRALE VRAAG: HOE KUNNEN WE OP BASIS VAN ONZE KENNIS OVER HET
GEHEUGEN BEWERINGEN OVER TERUGGEHAALDE HERINNERINGEN
BEOORDELEN?
KERNVRAAG 5.1: WAT IS HET GEHEUGEN?
Kernconcept 5.1: het geheugen van de mens is een informatieverwerkingssysteem
dat constructief werkt om informatie te coderen, op te slaan en weer terug te halen.
Geheugen: elk systeem (van een mens, dier of apparaat) dat informatie codeert, opslaat en
terughaalt.
In tegenstelling tot het geheugen van een computer is dat van de mens een cognitief
geheugensysteem dat informatie krijgt van de zintuigen en een gedeelte daarvan
omzet in betekenisvolle patronen die opgeslagen kunnen worden voor eventueel later
gebruik. Deze geheugenpatronen vormen vervolgens de grondstof voor gedachten
en gedrag.
Kun je voorstellen als het cognitieve systeem dat de informatie uit het proces van
sensatie en perceptie verwerkt, codeert en opslaat, zodat we die informatie later weer
kunnen opvragen. Het maakt leren mogelijk (er is alleen sprake van leren als er
blijvende veranderingen optreden).
Informatieverwerkingsmodel: een cognitieve benadering van het geheugen, die de nadruk
legt op de wijze waarop informatie systematische verandering ondergaat bij het coderen,
opslaan en terughalen ervan.
Legt de nadruk erop dat het geheugen functioneel is, dus dat het nuttige functies voor
ons uitvoert.
Als je je iets herinnert, haal je fragmenten terug uit je geheugen. Vervolgens
reconstrueer je de gebeurtenis (of het idee, de emotie, etc.) met behulp van deze
fragmenten door lege plekken in te vullen zoals je denkt of wilt dat het was, en niet
zoals het werkelijk gebeurd is.
Het menselijk geheugen neemt betekenisloze sensorische informatie op en verandert deze
in betekenisvolle patronen die je kunt opslaan en later kunt gebruiken. Hiervoor moet het
eerst de binnenkomende sensorische informatie in een nuttig format coderen.
Coderen: de eerste elementaire functie van het geheugen. Heeft te maken met het
omzetten van informatie in een vorm die het beste in het geheugensysteem past.
Eerst moet je een stimulus selecteren en een classificatie maken (is het een geluid,
beeld, emotie?). Vervolgens moet je de onderscheidende kenmerken van die
stimulus identificeren (geluid: hard, zacht, schel? Eerder gehoord? Naam, melodie?).
Daarna plak je in gedachten een label op de ervaring om deze betekenisvol te
maken.
Elaboratie: nieuwe informatie wordt gekoppeld aan informatie die al in je geheugen
ligt opgeslagen.
Opslaan: de tweede elementaire functie van het geheugen. Heeft te maken met het
langdurig bewaren van gecodeerd materiaal.
Herinneringen worden gedurende een bepaalde tijd en in een bepaalde vorm
opgeslagen.
Terughalen: de derde elementaire functie van het geheugen. Heeft te maken met het
lokaliseren en weer in het bewustzijn terugbrengen van informatie uit het geheugen.
