Hoofdstuk 1
Yann geeft Nino een paar harde vuistslagen in zijn gezicht. Nino raakt hierdoor zijn
voortanden kwijt en is woest. Hij wil de schade verhalen op Yann en ervoor zorgen dat
hem leed wordt toegevoegd. (1) Op grond waarvan is de gedraging van Yann niet
toegestaan, (2) hoe kan Nino bewerkstelligen dat hij de schade in een strafrechtelijke
procedure krijgt vergoed en (3) welk doel moet de – door de rechter op te leggen –
straf volgens Nino hebben?
a) (1) het formele strafrecht – (2) zich voegen als benadeelde partij in het strafproces
– (3) vergelding.
b) (1) het materiële strafrecht – (2) aangifte bij de politie – (3) preventie.
c) (1) het materiële strafrecht – (2) zich voegen als benadeelde partij in het
strafproces – (3) vergelding.
d) (1) het formele strafrecht – (2) aangifte bij de politie – (3) preventie.
(1) De gedraging van Yann is te kwalificeren als mishandeling, strafbaar gesteld in
artikel 300 Sr. Het Wetboek van Strafrecht bevat het materiële recht.
(2) Als een slachtoffer, zoals Nino, zijn schade wil verhalen in een strafrechtelijke
procedure, moet het slachtoffer zich voegen als benadeelde partij.
(3) Nino wil dat Yann leed wordt toegevoegd voor hetgeen Nino is aangedaan. Dat ziet
op vergelding.
Antwoord c is dus juist.
Bron: Grondtrekken, p. 22-24 en 261-263.
Hoofdstuk 2
Wat is juist met betrekking tot artikel 282 Sr?
a) Deze strafbepaling bevat een expliciete kwalificatie-aanduiding en bestanddelen.
b) Deze strafbepaling bevat een strafbedreiging en bestanddelen.
c) Deze strafbepaling bevat een expliciete kwalificatie-aanduiding en een element.
d) Deze strafbepaling bevat een strafbedreiging en een element.
Iedere strafbepaling in het Wetboek van Strafrecht bevat een delictsomschrijving die
uit delictsbestanddelen bestaat en een strafbedreiging, dus artikel 282 Sr ook. Een
expliciete kwalificatie-aanduiding als ‘vrijheidsberoving’ ontbreekt in deze bepaling.
Elementen zijn de ongeschreven voorwaarden voor strafbaarheid, die dus juist niet in
de strafbepaling zijn opgenomen. In artikel 282 Sr is wederrechtelijkheid geen element,
maar een bestanddeel. Antwoord b is dus juist.
Bron: Grondtrekken, p. 29-30 en 43-47.
Hoofdstuk 3
, Bennie en Tim zijn aan het vechten. Ze delen harde klappen en trappen aan elkaar uit.
Als gevolg van een trap van Bennie tegen het hoofd van Tim, komt Tim te overlijden.
De officier van justitie vervolgt Bennie voor mishandeling de dood ten gevolge
hebbend (artikel 300 lid 1 jo. lid 3 Sr). Ter zitting verklaart Bennie dat het nooit zijn
bedoeling is geweest om Tim te doden. De rechter gelooft Bennie. Mag de rechter het
feit bewezen verklaren?
a) Ja, want voorwaardelijk opzet is voldoende voor bewezenverklaring.
b) Ja, want het is niet relevant of Bennie de bedoeling had om Tim te doden.
c) Nee, want Bennie heeft geen opzet op de dood gehad.
d) Nee, want de rechter gelooft Bennie.
Artikel 300 lid 1 jo lid 3 Sr is een door het gevolg gekwalificeerd delict. Het kenmerk
daarvan is dat het gevolg aan het opzet is onttrokken. Dat betekent dat opzet op het
gevolg niet hoeft te worden bewezen. Daarmee vallen a en c sowieso af. Bovendien
doet het er niet toe of de rechter Bennie gelooft. Bennie ontkent namelijk doelopzet, en
dat is, zoals gezegd, niet relevant. Antwoord b is dus juist.
Bron: Grondtrekken, p. 65-67.
Hoofdstuk 4
Nico, een Argentijn, is op vakantie in Amsterdam. Tijdens een controle wordt bij hem
een vuurwapen aangetroffen. Hij wordt vervolgd voor verboden wapenbezit (artikel
26 Wet wapens en munitie). Nico voert het volgende verweer: “Mijn vader is
strafrechter in Argentinië. Hij heeft mij verzekerd dat vuurwapenbezit in Nederland
niet strafbaar is. Ik acht mij dan ook niet schuldig aan verboden wapenbezit.” Op welke
strafuitsluitingsgrond doet Nico een beroep en is het een kansrijk verweer?
a) AVAS: rechtsdwaling. Het is een kansrijk verweer.
b) AVAS: rechtsdwaling. Het is geen kansrijk verweer.
c) AVAS: feitelijke dwaling. Het is geen kansrijk verweer.
d) AVAS: feitelijke dwaling. Het is een kansrijk verweer.
AVAS (afwezigheid van alle schuld), is een ongeschreven schulduitsluitingsgrond. Er kan
onder andere gedwaald worden ten aanzien van de feiten of het recht. In dit geval
wordt gedwaald ten aanzien van het recht, namelijk ten aanzien van het verboden zijn
van wapens genoemd in de Wet wapens en munitie in Nederland. Bij AVAS komt het
erop neer dat men niet wist en ook niet behoefde te weten. Voor een succesvol beroep
op AVAS is meestal een onderzoekplicht vereist. Bij het verkrijgen van informatie in dat
kader speelt de hoedanigheid van degene die de informatie heeft gegeven een rol. Er
zal steeds worden getoetst of op de informatie mocht worden vertrouwd. Voor wat in
Nederland recht is, mag niet worden afgegaan op een rechter in Argentinië. Het is dan
ook geen kansrijk verweer. Antwoord b is dus juist.
Bron: Grondtrekken, p. 102-103.
Yann geeft Nino een paar harde vuistslagen in zijn gezicht. Nino raakt hierdoor zijn
voortanden kwijt en is woest. Hij wil de schade verhalen op Yann en ervoor zorgen dat
hem leed wordt toegevoegd. (1) Op grond waarvan is de gedraging van Yann niet
toegestaan, (2) hoe kan Nino bewerkstelligen dat hij de schade in een strafrechtelijke
procedure krijgt vergoed en (3) welk doel moet de – door de rechter op te leggen –
straf volgens Nino hebben?
a) (1) het formele strafrecht – (2) zich voegen als benadeelde partij in het strafproces
– (3) vergelding.
b) (1) het materiële strafrecht – (2) aangifte bij de politie – (3) preventie.
c) (1) het materiële strafrecht – (2) zich voegen als benadeelde partij in het
strafproces – (3) vergelding.
d) (1) het formele strafrecht – (2) aangifte bij de politie – (3) preventie.
(1) De gedraging van Yann is te kwalificeren als mishandeling, strafbaar gesteld in
artikel 300 Sr. Het Wetboek van Strafrecht bevat het materiële recht.
(2) Als een slachtoffer, zoals Nino, zijn schade wil verhalen in een strafrechtelijke
procedure, moet het slachtoffer zich voegen als benadeelde partij.
(3) Nino wil dat Yann leed wordt toegevoegd voor hetgeen Nino is aangedaan. Dat ziet
op vergelding.
Antwoord c is dus juist.
Bron: Grondtrekken, p. 22-24 en 261-263.
Hoofdstuk 2
Wat is juist met betrekking tot artikel 282 Sr?
a) Deze strafbepaling bevat een expliciete kwalificatie-aanduiding en bestanddelen.
b) Deze strafbepaling bevat een strafbedreiging en bestanddelen.
c) Deze strafbepaling bevat een expliciete kwalificatie-aanduiding en een element.
d) Deze strafbepaling bevat een strafbedreiging en een element.
Iedere strafbepaling in het Wetboek van Strafrecht bevat een delictsomschrijving die
uit delictsbestanddelen bestaat en een strafbedreiging, dus artikel 282 Sr ook. Een
expliciete kwalificatie-aanduiding als ‘vrijheidsberoving’ ontbreekt in deze bepaling.
Elementen zijn de ongeschreven voorwaarden voor strafbaarheid, die dus juist niet in
de strafbepaling zijn opgenomen. In artikel 282 Sr is wederrechtelijkheid geen element,
maar een bestanddeel. Antwoord b is dus juist.
Bron: Grondtrekken, p. 29-30 en 43-47.
Hoofdstuk 3
, Bennie en Tim zijn aan het vechten. Ze delen harde klappen en trappen aan elkaar uit.
Als gevolg van een trap van Bennie tegen het hoofd van Tim, komt Tim te overlijden.
De officier van justitie vervolgt Bennie voor mishandeling de dood ten gevolge
hebbend (artikel 300 lid 1 jo. lid 3 Sr). Ter zitting verklaart Bennie dat het nooit zijn
bedoeling is geweest om Tim te doden. De rechter gelooft Bennie. Mag de rechter het
feit bewezen verklaren?
a) Ja, want voorwaardelijk opzet is voldoende voor bewezenverklaring.
b) Ja, want het is niet relevant of Bennie de bedoeling had om Tim te doden.
c) Nee, want Bennie heeft geen opzet op de dood gehad.
d) Nee, want de rechter gelooft Bennie.
Artikel 300 lid 1 jo lid 3 Sr is een door het gevolg gekwalificeerd delict. Het kenmerk
daarvan is dat het gevolg aan het opzet is onttrokken. Dat betekent dat opzet op het
gevolg niet hoeft te worden bewezen. Daarmee vallen a en c sowieso af. Bovendien
doet het er niet toe of de rechter Bennie gelooft. Bennie ontkent namelijk doelopzet, en
dat is, zoals gezegd, niet relevant. Antwoord b is dus juist.
Bron: Grondtrekken, p. 65-67.
Hoofdstuk 4
Nico, een Argentijn, is op vakantie in Amsterdam. Tijdens een controle wordt bij hem
een vuurwapen aangetroffen. Hij wordt vervolgd voor verboden wapenbezit (artikel
26 Wet wapens en munitie). Nico voert het volgende verweer: “Mijn vader is
strafrechter in Argentinië. Hij heeft mij verzekerd dat vuurwapenbezit in Nederland
niet strafbaar is. Ik acht mij dan ook niet schuldig aan verboden wapenbezit.” Op welke
strafuitsluitingsgrond doet Nico een beroep en is het een kansrijk verweer?
a) AVAS: rechtsdwaling. Het is een kansrijk verweer.
b) AVAS: rechtsdwaling. Het is geen kansrijk verweer.
c) AVAS: feitelijke dwaling. Het is geen kansrijk verweer.
d) AVAS: feitelijke dwaling. Het is een kansrijk verweer.
AVAS (afwezigheid van alle schuld), is een ongeschreven schulduitsluitingsgrond. Er kan
onder andere gedwaald worden ten aanzien van de feiten of het recht. In dit geval
wordt gedwaald ten aanzien van het recht, namelijk ten aanzien van het verboden zijn
van wapens genoemd in de Wet wapens en munitie in Nederland. Bij AVAS komt het
erop neer dat men niet wist en ook niet behoefde te weten. Voor een succesvol beroep
op AVAS is meestal een onderzoekplicht vereist. Bij het verkrijgen van informatie in dat
kader speelt de hoedanigheid van degene die de informatie heeft gegeven een rol. Er
zal steeds worden getoetst of op de informatie mocht worden vertrouwd. Voor wat in
Nederland recht is, mag niet worden afgegaan op een rechter in Argentinië. Het is dan
ook geen kansrijk verweer. Antwoord b is dus juist.
Bron: Grondtrekken, p. 102-103.
