College 1
Wat is psychopathologie in de forensische psychiatrie?
Risk-Need-Responsivity model ~~VOLGENS STEFAN GEEN VRAGEN OP TENTAMEN ~~
Het RNR-model kwam als tegenbeweging op de “Nothing Works” houding in de jaren ’70.
• Risk: hoe waarschijnlijk is een persoon te begaan in crimineel gedrag/recidive? Wat is het level van
risico? Welk level van beveiliging is nodig?
• Need: welke gebieden in iemands leven moeten aangepakt worden voor interventie/supervisie om zo
de kans op toekomstig crimineel gedrag te verminderen?
• Responsivity: welke persoonlijke sterke punten en/of specifieke individuele factoren kunnen de
effectiviteit van behandelingsservices beïnvloeden? Hoe kan je consistent zijn (als een therapeut,
maatschappelijk werker) met de behoeftes van de patiënt en behandelingspaden? Houdt rekening
met verschillen tussen antisociale en mentaal beperkte patiënten en hun motivatie, de mogelijkheden
en capaciteiten (algemeen vs. specifiek).
Risico principe
Het doel is het matchen van het level van de services aan het risiconiveau. Het is belangrijk om supervisie
en behandelingsbronnen te prioriteren bij cliënten met hoger risico, omdat deze cliënten meer intensieve
services behoeven. Daarentegen behoeven cliënten met een laag risico, weinig tot geen interventie, want “if
it ain’t broke, don’t fix it”. Dus, dit principe vertelt op WIE er de aandacht gericht moet worden.
Vragen die dit principe beantwoord zijn onder andere “wat is de hoogte van het risico”, “welke behandeling
moet gegeven worden en hoe intensief” en “wat is het beveiligingsniveau dat de patiënt nodig heeft”. De
grote vraag is hoe dit in de praktijk te werk gaat. In de tbs zitten weleens mensen met een laag recidiverisico.
De paranoïde psychose is het STERKST gelinkt aan delicten. Maar de vraag is of deze persoon wel thuishoort
in de tbs, omdat met goede medicatie en eventueel toegevoegde behandeling er sprake kan zijn van afname
van positieve symptomen. Door deze afname zie je ook afname van sterke delict factoren, waardoor het
recidiverisico erg klein is.
Need principe
Dit betreft het beoordelen van criminogene behoeftes en deze aan te pakken met behandeling en
interventies. Criminogene behoeftes zijn dynamische of veranderbare risicofactoren die bijdragen aan de
kans dat iemand een misdaad zal plegen. Veranderingen in deze behoeftes/risicofactoren zijn geassocieerd
met veranderingen in recidive. Dus, dit principe vertelt op WAT de aandacht gericht moet worden.
Vragen de dit principe beantwoord zijn onder andere “wat is er aan de hand met deze persoon” en “van
welke psychopathologie is er sprake”. Daarnaast geeft het ook inzicht in de kenmerken van het delict dat de
persoon heeft gepleegd. Volgens Stefan moet er eigenlijk eerst gekeken worden naar de behoeftes van de
persoon en moet er inzicht verkregen worden in beschermende factoren (BF). Er kan gekeken worden naar
statische/historische risicofactoren (RF; kunnen niet veranderen, hiermee krijg je base rate informatie) en
klinische factoren (zet je in bij de behandeling, begin o.b.v. een risicotaxatie instrument). Naast RF en BF
moet je ook afvragen hoe de klinische risicofactoren delict gerelateerd zijn. De vraag is of ze RECHTSTREEKS
vasthangen aan het specifieke delict.
1
Wat is psychopathologie in de forensische psychiatrie?
Risk-Need-Responsivity model ~~VOLGENS STEFAN GEEN VRAGEN OP TENTAMEN ~~
Het RNR-model kwam als tegenbeweging op de “Nothing Works” houding in de jaren ’70.
• Risk: hoe waarschijnlijk is een persoon te begaan in crimineel gedrag/recidive? Wat is het level van
risico? Welk level van beveiliging is nodig?
• Need: welke gebieden in iemands leven moeten aangepakt worden voor interventie/supervisie om zo
de kans op toekomstig crimineel gedrag te verminderen?
• Responsivity: welke persoonlijke sterke punten en/of specifieke individuele factoren kunnen de
effectiviteit van behandelingsservices beïnvloeden? Hoe kan je consistent zijn (als een therapeut,
maatschappelijk werker) met de behoeftes van de patiënt en behandelingspaden? Houdt rekening
met verschillen tussen antisociale en mentaal beperkte patiënten en hun motivatie, de mogelijkheden
en capaciteiten (algemeen vs. specifiek).
Risico principe
Het doel is het matchen van het level van de services aan het risiconiveau. Het is belangrijk om supervisie
en behandelingsbronnen te prioriteren bij cliënten met hoger risico, omdat deze cliënten meer intensieve
services behoeven. Daarentegen behoeven cliënten met een laag risico, weinig tot geen interventie, want “if
it ain’t broke, don’t fix it”. Dus, dit principe vertelt op WIE er de aandacht gericht moet worden.
Vragen die dit principe beantwoord zijn onder andere “wat is de hoogte van het risico”, “welke behandeling
moet gegeven worden en hoe intensief” en “wat is het beveiligingsniveau dat de patiënt nodig heeft”. De
grote vraag is hoe dit in de praktijk te werk gaat. In de tbs zitten weleens mensen met een laag recidiverisico.
De paranoïde psychose is het STERKST gelinkt aan delicten. Maar de vraag is of deze persoon wel thuishoort
in de tbs, omdat met goede medicatie en eventueel toegevoegde behandeling er sprake kan zijn van afname
van positieve symptomen. Door deze afname zie je ook afname van sterke delict factoren, waardoor het
recidiverisico erg klein is.
Need principe
Dit betreft het beoordelen van criminogene behoeftes en deze aan te pakken met behandeling en
interventies. Criminogene behoeftes zijn dynamische of veranderbare risicofactoren die bijdragen aan de
kans dat iemand een misdaad zal plegen. Veranderingen in deze behoeftes/risicofactoren zijn geassocieerd
met veranderingen in recidive. Dus, dit principe vertelt op WAT de aandacht gericht moet worden.
Vragen de dit principe beantwoord zijn onder andere “wat is er aan de hand met deze persoon” en “van
welke psychopathologie is er sprake”. Daarnaast geeft het ook inzicht in de kenmerken van het delict dat de
persoon heeft gepleegd. Volgens Stefan moet er eigenlijk eerst gekeken worden naar de behoeftes van de
persoon en moet er inzicht verkregen worden in beschermende factoren (BF). Er kan gekeken worden naar
statische/historische risicofactoren (RF; kunnen niet veranderen, hiermee krijg je base rate informatie) en
klinische factoren (zet je in bij de behandeling, begin o.b.v. een risicotaxatie instrument). Naast RF en BF
moet je ook afvragen hoe de klinische risicofactoren delict gerelateerd zijn. De vraag is of ze RECHTSTREEKS
vasthangen aan het specifieke delict.
1
