Taak 4B. Hechtingsmateriaal
Probleemstelling
Wat is hechting?
Leerdoelen
Wat zijn de basisbegrippen van Bowlby?
Veilige hechting ontwikkelt zich in stappen terwijl de ouders beter worden in het lezen en
interpreteren en passend reageren op signalen van de baby (= sensitiviteit) en de baby leert
hoe ouders zijn en hoe hij/zij hun gedrag kan reguleren (= responsiviteit).
Shaffer & Kipp – Developmental Psychology. P. 405
Bowlby en Bretherton geloven dat baby’s interne werkmodellen ontwikkelen (cognitieve
representaties van zichzelf en anderen die worden gebruikt om gebeurtenissen te
interpreteren en om verwachtingen te vormen over het karakter van menselijke relaties) als
ze interactie hebben met primaire zorgverleners. Gevoelige, responsieve zorgverlening kan
ertoe leiden dat het kind concludeert dat mensen betrouwbaar zijn, terwijl ongevoelige,
verwaarloosde of beledigende zorg kan leiden tot onzekerheid en gebrek aan vertrouwen.
Daarbij ontwikkelen baby’s een werkmodel van zichzelf, gebaseerd op hun vermogen om
aandacht en comfort te wekken wanneer ze het nodig hebben.
Baby's die positieve werkmodellen van zichzelf en hun verzorgers construeren, zijn degenen
die (1) veilige primaire gehechtheden moeten vormen; (2) het zelfvertrouwen hebben om
nieuwe uitdagingen aan te gaan en te beheersen; en (3) geneigd zijn later in het leven
veilige, wederzijdse vertrouwensrelaties met vrienden en echtgenoten aan te gaan
Ouders hebben ook positieve of negatieve werkmodellen van zichzelf en anderen op basis
van hun eigen levenservaringen.
Hoe kun je de 6 kwesties toepassen op Bowlby’s hechtingstheorie?
1. Nature vs nurture
Erfelijke invloeden en omgevingsinvloeden werken op elkaar in om de temperament- en
gehechtheidsrelaties van kinderen te vormen. De temperamentsprofielen van kinderen
, dragen zo bij aan de hechtingsrelatie. De reactie van de verzorgers op relaties na
scheidingen dragen ook bij aan de relatie.
2. Rol sociaal-culturele context
In principe is de manier van hechting overal hetzelfde. Wel is er enigszins verschil per
cultuur, qua uitingsvorm. Maar het basisprincipe is in elke cultuur hetzelfde.
3. Actieve rol kind
Kinderen spelen een actieve rol in hun emotionele ontwikkeling en de vorming van
hechtingen. Ze gebruiken bijvoorbeeld sociale verwijzingen door de reacties van hun
verzorgers op nieuwe situaties te bekijken om in die nieuwe situaties passende
emotionele reacties te leren. Ze leren de weergave van hun emoties te reguleren om te
voldoen aan culturele vertoningsregels en kinderen vertonen cognitieve werkmodellen
van sociale relaties die ze toepassen op intieme relaties.
4. Ontwikkelingsverloop: (dis)continue
Continu, ondanks dat de ontwikkeling van hechting verloopt in 4 fases zoals Ainsworth
heeft beschreven, is er een geleidelijk proces van interactie.
5. Kritieke perioden
Er zijn kritieke perioden vooral in de jonge jaren. Zodra later gehecht wordt, zijn de
resultaten minder duidelijk.
6. Interactie domeinen
Er is interactie tussen de domeinen. Als je niet goed hecht, heeft dit nadelen voor je
latere ontwikkeling. Zo interacteren de domeinen.
Welke soorten hechtingen zijn er? (Ainsworth) strange situation (kindgedrag,
oudergedrag)
Shaffer & Kipp – Developmental Psychology. P. 396
De meest gebruikte techniek voor het meten van de kwaliteit van hechtingen die 1- tot 2-
jarigen met hun ouders of andere verzorgers hebben vastgesteld, is Mary Ainsworth's
Strange Situation. de vreemde situatie bestaat uit een reeks van acht fases die proberen (1)
naturalistische verzorger-kind interacties te simuleren in de aanwezigheid van speelgoed
(om te zien of het kind de verzorger gebruikt als een veilige basis om te verkennen); (2) korte
scheidingen van de verzorger en ontmoetingen met vreemden (die het kind vaak zullen
belasten); en (3) reünie (om te bepalen of een gestreste baby enig comfort en geruststelling
van de verzorger verkrijgt en opnieuw betrokken kan raken bij speelgoed). Door de
antwoorden van een baby op deze fases op te nemen en te analyseren is het meestal
mogelijk om zijn of haar gehechtheid aan de verzorger te karakteriseren op een van de vier
manieren:
1. Secure attachment (65%) – een band tussen baby en verzorger waarin het kind het
contact met een naaste metgezel verwelkomt en deze persoon gebruikt als een veilige
basis om de omgeving te verkennen. Het kind kan zichtbaar verstoord raken door
scheidingen. Het kind begroet de moeder vaak hartelijk wanneer ze terugkeert en
zoekt, indien zeer verontrust, vaak fysiek contact met haar, wat helpt om dat leed te
verlichten. Het kind is extravert met vreemden terwijl de moeder aanwezig is.
Probleemstelling
Wat is hechting?
Leerdoelen
Wat zijn de basisbegrippen van Bowlby?
Veilige hechting ontwikkelt zich in stappen terwijl de ouders beter worden in het lezen en
interpreteren en passend reageren op signalen van de baby (= sensitiviteit) en de baby leert
hoe ouders zijn en hoe hij/zij hun gedrag kan reguleren (= responsiviteit).
Shaffer & Kipp – Developmental Psychology. P. 405
Bowlby en Bretherton geloven dat baby’s interne werkmodellen ontwikkelen (cognitieve
representaties van zichzelf en anderen die worden gebruikt om gebeurtenissen te
interpreteren en om verwachtingen te vormen over het karakter van menselijke relaties) als
ze interactie hebben met primaire zorgverleners. Gevoelige, responsieve zorgverlening kan
ertoe leiden dat het kind concludeert dat mensen betrouwbaar zijn, terwijl ongevoelige,
verwaarloosde of beledigende zorg kan leiden tot onzekerheid en gebrek aan vertrouwen.
Daarbij ontwikkelen baby’s een werkmodel van zichzelf, gebaseerd op hun vermogen om
aandacht en comfort te wekken wanneer ze het nodig hebben.
Baby's die positieve werkmodellen van zichzelf en hun verzorgers construeren, zijn degenen
die (1) veilige primaire gehechtheden moeten vormen; (2) het zelfvertrouwen hebben om
nieuwe uitdagingen aan te gaan en te beheersen; en (3) geneigd zijn later in het leven
veilige, wederzijdse vertrouwensrelaties met vrienden en echtgenoten aan te gaan
Ouders hebben ook positieve of negatieve werkmodellen van zichzelf en anderen op basis
van hun eigen levenservaringen.
Hoe kun je de 6 kwesties toepassen op Bowlby’s hechtingstheorie?
1. Nature vs nurture
Erfelijke invloeden en omgevingsinvloeden werken op elkaar in om de temperament- en
gehechtheidsrelaties van kinderen te vormen. De temperamentsprofielen van kinderen
, dragen zo bij aan de hechtingsrelatie. De reactie van de verzorgers op relaties na
scheidingen dragen ook bij aan de relatie.
2. Rol sociaal-culturele context
In principe is de manier van hechting overal hetzelfde. Wel is er enigszins verschil per
cultuur, qua uitingsvorm. Maar het basisprincipe is in elke cultuur hetzelfde.
3. Actieve rol kind
Kinderen spelen een actieve rol in hun emotionele ontwikkeling en de vorming van
hechtingen. Ze gebruiken bijvoorbeeld sociale verwijzingen door de reacties van hun
verzorgers op nieuwe situaties te bekijken om in die nieuwe situaties passende
emotionele reacties te leren. Ze leren de weergave van hun emoties te reguleren om te
voldoen aan culturele vertoningsregels en kinderen vertonen cognitieve werkmodellen
van sociale relaties die ze toepassen op intieme relaties.
4. Ontwikkelingsverloop: (dis)continue
Continu, ondanks dat de ontwikkeling van hechting verloopt in 4 fases zoals Ainsworth
heeft beschreven, is er een geleidelijk proces van interactie.
5. Kritieke perioden
Er zijn kritieke perioden vooral in de jonge jaren. Zodra later gehecht wordt, zijn de
resultaten minder duidelijk.
6. Interactie domeinen
Er is interactie tussen de domeinen. Als je niet goed hecht, heeft dit nadelen voor je
latere ontwikkeling. Zo interacteren de domeinen.
Welke soorten hechtingen zijn er? (Ainsworth) strange situation (kindgedrag,
oudergedrag)
Shaffer & Kipp – Developmental Psychology. P. 396
De meest gebruikte techniek voor het meten van de kwaliteit van hechtingen die 1- tot 2-
jarigen met hun ouders of andere verzorgers hebben vastgesteld, is Mary Ainsworth's
Strange Situation. de vreemde situatie bestaat uit een reeks van acht fases die proberen (1)
naturalistische verzorger-kind interacties te simuleren in de aanwezigheid van speelgoed
(om te zien of het kind de verzorger gebruikt als een veilige basis om te verkennen); (2) korte
scheidingen van de verzorger en ontmoetingen met vreemden (die het kind vaak zullen
belasten); en (3) reünie (om te bepalen of een gestreste baby enig comfort en geruststelling
van de verzorger verkrijgt en opnieuw betrokken kan raken bij speelgoed). Door de
antwoorden van een baby op deze fases op te nemen en te analyseren is het meestal
mogelijk om zijn of haar gehechtheid aan de verzorger te karakteriseren op een van de vier
manieren:
1. Secure attachment (65%) – een band tussen baby en verzorger waarin het kind het
contact met een naaste metgezel verwelkomt en deze persoon gebruikt als een veilige
basis om de omgeving te verkennen. Het kind kan zichtbaar verstoord raken door
scheidingen. Het kind begroet de moeder vaak hartelijk wanneer ze terugkeert en
zoekt, indien zeer verontrust, vaak fysiek contact met haar, wat helpt om dat leed te
verlichten. Het kind is extravert met vreemden terwijl de moeder aanwezig is.
