Taak 1B. Cognitieve Ontwikkeling 1: Met horten en stoten
Brainstorm
Piaget
- Objectpermanentie
- Egocentrisme onvermogen om je te verplaatsen in een ander
- Conservatiemechanisme mentaal terug redeneren
- Wetenschappelijk deductief redeneren
Probleemstelling
Hoe loopt de cognitieve ontwikkeling volgens de theorie van Piaget?
Leerdoelen
Wat is de theorie van Piaget? (kenmerken)
Shaffer & Kipp – Developtment Psychology. P.201
De theoreticus Piaget ontwikkelde een nieuwe wetenschap die hij ‘genetic epistomology’
noemde: de experimentele studie van de oorsprong van kennis, door eerst zijn eigen 3
kinderen te observeren in de ontwikkeling. Later bestudeerde hij grotere steekproeven van
kinderen (clinical method) met behulp van een vraag-antwoord-model om te kijken hoe
kinderen met verschillende leeftijden verschillende problemen oplosten. Hieruit werd zijn
theorie van intellectuele groei gevormd.
‘Intelligence’ = een basislevensfunctie waarmee een organisme zich kan aanpassen aan zijn
omgeving. Piaget stelde dat intelligentie een ‘cognitive equilibrium’ is: vorm van evenwicht
tussen denkprocessen en de omgeving, waarnaar alle cognitieve structuren neigen’.
Intelligentie is dus een ‘interactiemodel’ dat impliceert dat mismatches tussen iemand
interne kennis en externe omgeving, cognitieve activiteit en intellectuele groei stimuleren.
Als kinderen iets willen weten, moeten ze die kennis zelf construeren. Het kind is een
‘constructivist’: een individu dat handelt in nieuwe objecten en gebeurtenissen en daardoor
enig begrip krijgt van hun essentiële kenmerken. Er is geen aangeboren aanwezige kennis.
Deze moeten kinderen zelf opbouwen. Ze moeten structuren gaan ontwikkelen door
interactie met context om kennis te construeren. Dit is volgens Piaget een aangeboren
manier.
Volgens Piaget ontwikkelt cognitie zich door de verfijning en transformatie van mentale
structuren of schema’s. Schema’s zijn georganiseerde patronen van gedachtes of acties, die
men construeert om een bepaald aspect van iemands ervaring te interpreteren en
organiseren. Deze liggen ten grondslag aan intelligentie. Kinderen kennen hun wereld door
hun schema’s. Volgens Piaget is cognitieve ontwikkeling de ontwikkeling van schema’s of
structuren. Hij geloofde dat alle schema’s worden gecreëerd door de werking van 2
aangeboren intellectuele processen: organization (organisatie) en adaptation (aanpassing).
Organisatie is het proces waarbij kinderen bestaande schema’s combineren tot nieuwe en
complexere, samenhangende, intellectuele schema’s. bv. van reiken en staren naar een bal
naar echt gericht reiken en bereiken van de bal. Hoewel cognitieve schema’s verschillende
vormen kunnen aannemen in verschillende fasen van ontwikkeling, is het proces van
, organisatie onveranderd. Het doel van organisatie is het bevorderen van het proces van
aanpassing aan de eisen van de omgeving.
Volgens Piaget vindt aanpassing plaats via 2 complementaire activiteiten: assimilatie en
accommodatie. Assimilatie is het proces waarbij kinderen nieuwe ervaringen proberen te
interpreteren vanuit hun bestaande schema’s. Het kind probeert zich aan te passen aan deze
nieuwe stimulans door het als iets vertrouwds te beschouwen. Toch is dit een vrij lastig
proces. Accommodatie is het complement van assimilatie. Het is een proces van aanpassing
van bestaande structuren om rekening te houden met nieuwe ervaringen. Piaget geloofde
dat assimilatie en accommodatie samenwerken om de cognitieve groei te bevorderen en
een staat van evenwicht tussen iemands cognitieve structuren en de omgeving te creëren.
Wat zijn de stadia van de cognitieve ontwikkeling?
Shaffer & Kipp – Developtment Psychology. P205
Piaget identificeerde 4 belangrijke perioden van stadia van cognitieve ontwikkeling: het
sensorimotorisch stadium (geboorte-2 jaar), het pre-operationele stadium (2-7 jaar), het
stadium van concrete operaties (7-11 jaar) en het stadium van formele operaties (11 jaar en
ouder). Deze stadia van intellectuele groei vertegenwoordigen kwalitatief verschillende
niveaus van functioneren en vormen een invariante ontwikkelingssequentie (volgens Piaget):
een reeks ontwikkelingen die zich in een bepaalde volgorde voordoen, omdat elke
ontwikkeling in de reeks een voorwaarde is voor degenen die later verschijnen. Er zijn
verschillen in de leeftijden waarop kinderen in of uit een bepaald stadium komen. Culturele
factoren of andere omgevingsinvloeden kunnen de intellectuele groei van een kind
vertragen of versnellen.
Brainstorm
Piaget
- Objectpermanentie
- Egocentrisme onvermogen om je te verplaatsen in een ander
- Conservatiemechanisme mentaal terug redeneren
- Wetenschappelijk deductief redeneren
Probleemstelling
Hoe loopt de cognitieve ontwikkeling volgens de theorie van Piaget?
Leerdoelen
Wat is de theorie van Piaget? (kenmerken)
Shaffer & Kipp – Developtment Psychology. P.201
De theoreticus Piaget ontwikkelde een nieuwe wetenschap die hij ‘genetic epistomology’
noemde: de experimentele studie van de oorsprong van kennis, door eerst zijn eigen 3
kinderen te observeren in de ontwikkeling. Later bestudeerde hij grotere steekproeven van
kinderen (clinical method) met behulp van een vraag-antwoord-model om te kijken hoe
kinderen met verschillende leeftijden verschillende problemen oplosten. Hieruit werd zijn
theorie van intellectuele groei gevormd.
‘Intelligence’ = een basislevensfunctie waarmee een organisme zich kan aanpassen aan zijn
omgeving. Piaget stelde dat intelligentie een ‘cognitive equilibrium’ is: vorm van evenwicht
tussen denkprocessen en de omgeving, waarnaar alle cognitieve structuren neigen’.
Intelligentie is dus een ‘interactiemodel’ dat impliceert dat mismatches tussen iemand
interne kennis en externe omgeving, cognitieve activiteit en intellectuele groei stimuleren.
Als kinderen iets willen weten, moeten ze die kennis zelf construeren. Het kind is een
‘constructivist’: een individu dat handelt in nieuwe objecten en gebeurtenissen en daardoor
enig begrip krijgt van hun essentiële kenmerken. Er is geen aangeboren aanwezige kennis.
Deze moeten kinderen zelf opbouwen. Ze moeten structuren gaan ontwikkelen door
interactie met context om kennis te construeren. Dit is volgens Piaget een aangeboren
manier.
Volgens Piaget ontwikkelt cognitie zich door de verfijning en transformatie van mentale
structuren of schema’s. Schema’s zijn georganiseerde patronen van gedachtes of acties, die
men construeert om een bepaald aspect van iemands ervaring te interpreteren en
organiseren. Deze liggen ten grondslag aan intelligentie. Kinderen kennen hun wereld door
hun schema’s. Volgens Piaget is cognitieve ontwikkeling de ontwikkeling van schema’s of
structuren. Hij geloofde dat alle schema’s worden gecreëerd door de werking van 2
aangeboren intellectuele processen: organization (organisatie) en adaptation (aanpassing).
Organisatie is het proces waarbij kinderen bestaande schema’s combineren tot nieuwe en
complexere, samenhangende, intellectuele schema’s. bv. van reiken en staren naar een bal
naar echt gericht reiken en bereiken van de bal. Hoewel cognitieve schema’s verschillende
vormen kunnen aannemen in verschillende fasen van ontwikkeling, is het proces van
, organisatie onveranderd. Het doel van organisatie is het bevorderen van het proces van
aanpassing aan de eisen van de omgeving.
Volgens Piaget vindt aanpassing plaats via 2 complementaire activiteiten: assimilatie en
accommodatie. Assimilatie is het proces waarbij kinderen nieuwe ervaringen proberen te
interpreteren vanuit hun bestaande schema’s. Het kind probeert zich aan te passen aan deze
nieuwe stimulans door het als iets vertrouwds te beschouwen. Toch is dit een vrij lastig
proces. Accommodatie is het complement van assimilatie. Het is een proces van aanpassing
van bestaande structuren om rekening te houden met nieuwe ervaringen. Piaget geloofde
dat assimilatie en accommodatie samenwerken om de cognitieve groei te bevorderen en
een staat van evenwicht tussen iemands cognitieve structuren en de omgeving te creëren.
Wat zijn de stadia van de cognitieve ontwikkeling?
Shaffer & Kipp – Developtment Psychology. P205
Piaget identificeerde 4 belangrijke perioden van stadia van cognitieve ontwikkeling: het
sensorimotorisch stadium (geboorte-2 jaar), het pre-operationele stadium (2-7 jaar), het
stadium van concrete operaties (7-11 jaar) en het stadium van formele operaties (11 jaar en
ouder). Deze stadia van intellectuele groei vertegenwoordigen kwalitatief verschillende
niveaus van functioneren en vormen een invariante ontwikkelingssequentie (volgens Piaget):
een reeks ontwikkelingen die zich in een bepaalde volgorde voordoen, omdat elke
ontwikkeling in de reeks een voorwaarde is voor degenen die later verschijnen. Er zijn
verschillen in de leeftijden waarop kinderen in of uit een bepaald stadium komen. Culturele
factoren of andere omgevingsinvloeden kunnen de intellectuele groei van een kind
vertragen of versnellen.
