Juridische vaardigheden samenvatting hoofdstuk 1
1.1 Structuur van wettenbundels
1.1.1 Verdeling rechtsgebieden
In de wetboeken zijn met name wetten in formele zijn opgenomen. Wetten in
formele zin zijn wetten die gemaakt zijn door de regering (koning en
ministers/staatssecretarissen) in samenwerking met de Staten-Generaal (Eerste
en Tweede Kamer), zie art. 81 Grondwet.
Een wet in formele zin kun je herkennen aan het woord ‘wet’ in de titel. Naast
deze wetten in formele zin bestaan er ook andere regels.
1.1.2 Tabs
De tabs die zijn meegegeven bij de wettenbundels maakt het makkelijker om
wetten en regelingen op te zoeken.
1.1.3 Kernwoorden in de marge
Daarnaast hebben de uitgevers kernwoorden aangebracht in de kantlijn van de
wettenbundels. Deze zijn niet afkomstig van de wetgever.
1.2 Structuur van wetten en regelingen
1.2.1 Algemene onderdelen in wetten en regelingen
Hoewel wetten en regelingen verschillend ingedeeld kunnen zijn, kennen zij ook
vaste onderdelen. In deze paragraaf worden de vaste onderdelen aan de hand
van de Auteurswet behandeld.
Auteurswet
Wet van 23 september 2012, houdende nieuwe regeling van het
auteursrecht, Stb. 1912, 308, zoals laatstelijk gewijzigd op 22
augustus 2022, Stb. 2022, 345 (i.w.t.r. 01-10-2022)
Wij, WILHELMINA, bij de gratie, Gods, Koningin der Nederlanden
Prinses van Oranje-Nassau, enz.
Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, salut! Doen te weten:
Alzoo Wij in overweging genomen hebben, dat het wenschelijk is
een nieuwe regeling van het auteursrecht vast te stellen;
Zoo is het, dat Wij, den Raad van State gehoord, en met gemeen
overleg der Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan,
gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze: (…)
Artikel 52
Deze wet kan worden aangehaald onder den titel ‘Auteurswet’.
, Opschrift en citeertitel
In het opschrift staat de officiële naam van een wet of regeling. Elke wet of
regeling heeft een naam die uniek is. Op die manier kan geen verwarring
ontstaan over welke wet of regeling de wetgever bedoelt. De officiële naam van
de betreffende wet of regeling staat veelal ook in een citeertitel, meestal in het
laatste artikel van de betreffende wet of regeling.
In een opschrift staat eveneens informatie over de datum van de ondertekening
en het onderwerp. Achter het opschrift wordt vaak informatie geplaatst over de
laatste wijzigingen van de betreffende wet of regeling. Deze informatie behoort
officieel niet tot het opschrift.
Voor de Auteurswet luidt het opschrift als volgt:
‘Auteurswet, wet van 23 september 1912, houdende nieuwe regeling van het
auteursrecht, Stb. 1912, 308.’
In artikel 52 is de citeertitel opgenomen:
‘Deze wet kan worden aangehaald onder den titel “Auteurswet”.
Aanhef en considerans
De aanhef volgt na het opschrift en gaat vooraf aan de inhoud van de wet of
regeling. Uit de aanhef kun je het wetgevingsproces van de betreffende wet of
regeling afleiden. Hierin kun je zien of het om een wet in formele zin gaat, let dus
niet alleen op het woordje “wet”, maar ook op de aanhef van de regeling.
De aanhef uit de Auteurswet luidt als volgt:
‘ Wij WILHELMINA, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van
Oranje-Nassau, enz.,
Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, salut! Doen te weten:
Alzoo Wij in overweging genomen hebben, dat het wenschelijk is eene nieuwe
regeling van het auteursrecht vast te stellen;
Zoo is het, dat Wij, den Raad van State gehoord, en met gemeen overleg der
Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en
verstaan bij deze: (…).’
Uit ‘Wij WILHELMINA’ (of een ander staatshoofd) is af te leiden dat de regering bij
het wetgevingsproces is betrokken, want ‘Wij’ staat voor het staatshoofd (koning)
en deze kan een wetsvoorstel niet zonder en of meer ministers e/of
staatssecretarissen indienen (indien het geen initiatiefwetsvoorstel is).
In de aanhef staat ook het doel of de reden van het opstellen van de wet of
regeling.
->> Dit noemen we de considerans.
Bij de Auteurswet is de considerans:
‘(…) dat her wenschelijk is eene nieuwe regeling van het auteursrecht vast te
stellen.’
1.1 Structuur van wettenbundels
1.1.1 Verdeling rechtsgebieden
In de wetboeken zijn met name wetten in formele zijn opgenomen. Wetten in
formele zin zijn wetten die gemaakt zijn door de regering (koning en
ministers/staatssecretarissen) in samenwerking met de Staten-Generaal (Eerste
en Tweede Kamer), zie art. 81 Grondwet.
Een wet in formele zin kun je herkennen aan het woord ‘wet’ in de titel. Naast
deze wetten in formele zin bestaan er ook andere regels.
1.1.2 Tabs
De tabs die zijn meegegeven bij de wettenbundels maakt het makkelijker om
wetten en regelingen op te zoeken.
1.1.3 Kernwoorden in de marge
Daarnaast hebben de uitgevers kernwoorden aangebracht in de kantlijn van de
wettenbundels. Deze zijn niet afkomstig van de wetgever.
1.2 Structuur van wetten en regelingen
1.2.1 Algemene onderdelen in wetten en regelingen
Hoewel wetten en regelingen verschillend ingedeeld kunnen zijn, kennen zij ook
vaste onderdelen. In deze paragraaf worden de vaste onderdelen aan de hand
van de Auteurswet behandeld.
Auteurswet
Wet van 23 september 2012, houdende nieuwe regeling van het
auteursrecht, Stb. 1912, 308, zoals laatstelijk gewijzigd op 22
augustus 2022, Stb. 2022, 345 (i.w.t.r. 01-10-2022)
Wij, WILHELMINA, bij de gratie, Gods, Koningin der Nederlanden
Prinses van Oranje-Nassau, enz.
Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, salut! Doen te weten:
Alzoo Wij in overweging genomen hebben, dat het wenschelijk is
een nieuwe regeling van het auteursrecht vast te stellen;
Zoo is het, dat Wij, den Raad van State gehoord, en met gemeen
overleg der Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan,
gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze: (…)
Artikel 52
Deze wet kan worden aangehaald onder den titel ‘Auteurswet’.
, Opschrift en citeertitel
In het opschrift staat de officiële naam van een wet of regeling. Elke wet of
regeling heeft een naam die uniek is. Op die manier kan geen verwarring
ontstaan over welke wet of regeling de wetgever bedoelt. De officiële naam van
de betreffende wet of regeling staat veelal ook in een citeertitel, meestal in het
laatste artikel van de betreffende wet of regeling.
In een opschrift staat eveneens informatie over de datum van de ondertekening
en het onderwerp. Achter het opschrift wordt vaak informatie geplaatst over de
laatste wijzigingen van de betreffende wet of regeling. Deze informatie behoort
officieel niet tot het opschrift.
Voor de Auteurswet luidt het opschrift als volgt:
‘Auteurswet, wet van 23 september 1912, houdende nieuwe regeling van het
auteursrecht, Stb. 1912, 308.’
In artikel 52 is de citeertitel opgenomen:
‘Deze wet kan worden aangehaald onder den titel “Auteurswet”.
Aanhef en considerans
De aanhef volgt na het opschrift en gaat vooraf aan de inhoud van de wet of
regeling. Uit de aanhef kun je het wetgevingsproces van de betreffende wet of
regeling afleiden. Hierin kun je zien of het om een wet in formele zin gaat, let dus
niet alleen op het woordje “wet”, maar ook op de aanhef van de regeling.
De aanhef uit de Auteurswet luidt als volgt:
‘ Wij WILHELMINA, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van
Oranje-Nassau, enz.,
Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, salut! Doen te weten:
Alzoo Wij in overweging genomen hebben, dat het wenschelijk is eene nieuwe
regeling van het auteursrecht vast te stellen;
Zoo is het, dat Wij, den Raad van State gehoord, en met gemeen overleg der
Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en
verstaan bij deze: (…).’
Uit ‘Wij WILHELMINA’ (of een ander staatshoofd) is af te leiden dat de regering bij
het wetgevingsproces is betrokken, want ‘Wij’ staat voor het staatshoofd (koning)
en deze kan een wetsvoorstel niet zonder en of meer ministers e/of
staatssecretarissen indienen (indien het geen initiatiefwetsvoorstel is).
In de aanhef staat ook het doel of de reden van het opstellen van de wet of
regeling.
->> Dit noemen we de considerans.
Bij de Auteurswet is de considerans:
‘(…) dat her wenschelijk is eene nieuwe regeling van het auteursrecht vast te
stellen.’
