Overzicht geneesmiddelen Tractus Circulatorius

1

Geneesmiddelen van de Tractus Circulatorius WBFA16006

Anti-aritmica

- Anti-aritmica klasse Ia; zijn natriumkanaalblokkers. Het veroorzaakt een middellange blokkade
van de natriumkanalen. Hierdoor gaat de frequentie van het actiepotentiaal omlaag en ontstaat
er een verlenging van de relatieve refractaire periode. Daarnaast worden kaliumkanalen
geremd. Dit zorgt voor een verlenging van de absolutie refractaire periode.
 Kinidine; is een natriumkanaal blokker. heeft ook een anticholinerge werking. De
sinusfrequentie neemt toe en de AV-geleiding wordt versneld.

- Anti-aritmica klasse Ib; zijn natriumkanaal blokkers. Het veroorzaakt een korte/snelle blokkade
van de natriumkanalen, waardoor de duur van de refractaire periode wordt verlengd. De
frequentie van het actiepotentiaal blijft onbeïnvloedt.
 Lidocaïne; kan alleen parenteraal worden toegediend.

- Anti-aritmica klasse II; is een -receptor-blokker. Het remt de cardiale werking van de hoge
activiteit van de sympathicus. Daarnaast vermindert het de geleiding tussen de SA en de AV-
knoop. Hierdoor wordt de diastolische depolarisatie afgevlakt en is er sprake van een vertraging
van de herstelfase, waardoor de sinusfrequentie omlaaggaat en de AV-geleiding wordt
verminderd. Daarnaast kunnen deze middelen de activatie van het ventrikel verminderen door
de onderdrukking van pathologische catecholamine-geïnduceerde slow-response potentialen.
Het reduceert het zuurstof en het substraat verbruik.
 Propanolol; er is ook sprake van een blokkade van het natriumkanaal.
 Sotalol; is naast een -antagonist ook een kaliumkanaalblokker.

- Anti-aritmica klasse III; zijn kaliumkanaalblokkers. Ze vertragen de repolariserende kalium
uitstroom, waardoor de duur van het actiepotentiaal wordt verlengd net als de absolute
refractaire periode. De refractaire periode wordt verlengd tot het moment wanneer er weer
natriumkanalen beschikbaar komen voor een nieuwe fase 0 in rusttoestand. De
geleidingssnelheid wort nauwelijks beïnvloedt.
 Amiodaron
 Sotalol; is een kaliumkanaalblokker en een -receptor-blokker. Het is selectief voor de
vertraagde gelijkrichter kaliumkanalen.

- Anti-aritmica klasse IV; remmen L-type calcium kanalen door te binden aan het 1 subunit. Ze
zorgen voor het onderdrukken van de slow response signalen en ze vertragen daarmee de AV-
geleiding. Er is sprake van een hoge affiniteit voor de calciumkanalen in open en gesloten
toestand, het is dus use-dependece. Daarnaast heeft het een negatief chronotroop en inotroop
effect.
 Verapamil




1

, 2

- Hartglycosiden; remmen primair natrium/kalium-ATPase. Hierdoor is er een lager kalium
concentratie in de cel en een hogere natrium concentratie. Dit heeft invloed op de
natrium/calcium-exchanger. Het natrium transport in de cel wordt geremd. De exchanger draait
van transportrichting en zal vervolgens natrium uit de cel pompen en calcium in de cel. De
positief inotrope werking is afhankelijk van de natrium/calcium-exchanger. De tonus van de
sympathicus gaat omlaag. Hierdoor wordt het RAAS-systeem genormaliseerd en gaat de
doorbloeding van de nier omhoog. De preload en de afterload worden gereduceerd net als de
zuurstofconsumptie, de hartgrootte en de vorming van oedeem. De parasympaticus wordt
geactiveerd wat zorgt voor de stimulatie van de nervus vagus, waardoor het baroreceptorreflex
wordt geactiveerd. De hartfrequentie gaat omlaag (negatief chronotroop) net als de
geleidingssnelheid (negatief dromotroop).
 Digoxin; wordt gegeven aan jongeren patiënten, waarbij de nierfunctie intact is.
 Digitoxine; wordt gegeven aan oudere patiënten met een onzekere of verslechterde
nierfunctie.

- Muscarinereceptor-antagonisten; de calcium instroom en de kalium uitstroom worden verhoogd.
De spontane depolarisatie wordt verhoogd, net als de duur van het actiepotentiaal. De duur van
de refractaire periode gaat omlaag. De effecten van mucarine-antagonisten zijn positief
chronotroop en positief dromotroop.
 Atropine
 Ipratropium

 Adenosine; Adenosine receptoren zijn gekoppeld aan Gi. Door A1 receptoren te
stimuleren wordt de hoeveelheid cAMP verminderd, dit zorgt voor een afname van de
calcium instroom en de opening van de kaliumkanalen. De effecten van adenosine zijn
negatief chronotroop, negatief dromotroop en de refractaire periode wordt langer.
 Fenytoïne; de werking van fenytoïne is berust op het onderdrukken van de spontane
depolarisatie in atrium en ventrikelweefsel.

Positief ionotrope geneesmiddelen

- Hartglycosiden; remmen primair natrium/kalium-ATPase. Hierdoor is er een lager kalium
concentratie in de cel en een hogere natrium concentratie. Dit heeft invloed op de
natrium/calcium-exchanger. Het natrium transport in de cel wordt geremd. De exchanger draait
van transportrichting en zal vervolgens natrium uit de cel pompen en calcium in de cel. De
positief inotrope werking is afhankelijk van de natrium/calcium-exchanger. De tonus van de
sympathicus gaat omlaag. Hierdoor wordt het RAAS-systeem genormaliseerd en gaat de
doorbloeding van de nier omhoog. De preload en de afterload worden gereduceerd net als de
zuurstofconsumptie, de hartgrootte en de vorming van oedeem.De parasympaticus wordt
geactiveerd wat zorgt voor de stimulatie van de nervus vagus, waardoor het baroreceptorreflex
wordt geactiveerd. De hartfrequentie gaat omlaag (negatief chronotroop) net als de
geleidingssnelheid (negatief dromotroop).
 Digoxin; wordt gegeven aan jongeren patiënten, waarbij de nierfunctie intact is.
 Digitoxine; wordt gegeven aan oudere patiënten met een onzekere of verslechterde
nierfunctie.

- Catecholamines; zijn -sympathomimetica. Ze hebben een positief inotroop effect.
 Noradrenaline
 Adrenaline
 Isoprenaline
 Dobutamine
 Dopamine




2