H12 B-cel activatie en productie van antilichamen
Activatie van B-cellen zorgt voor proliferatie en differentiatie tot antilichaam uitscheidende
plasmacellen en geheugencellen.
Reacties van antilichamen zijn ofwel T-afhankelijk, of T-onafhankelijk. Dit ligt aan de
eigenschappen van het antigeen en de betrokkenheid van helper T-cellen. Reacties tegen
eiwit antigenen zijn altijd T-afhankelijk (helper T-cel nodig). Multivalente antigenen met
herhalende determinanten zoals polysachariden, kunnen B-cellen activeren zonder de hulp
van T-cellen.
Sommige plasmacellen scheiden andere Ig’s uit dan IgM of IgD. Dit proces van verandering in
een ander Ig wordt “heavy chain isotype (class) switching” genoemd. Als dit proces zich
ontwikkelt, produceren B-cellen antilichamen met toenemende affiniteit, en deze B-cellen
domineren de respons. Dit proces wordt “affinity maturation” genoemd.
Helper T-cellen stimuleren de productie van langlevende plasmacellen en de generatie van
geheugencellen.
T-onafhankelijke responsen zijn snel en relatief simpel. Het bestaat vooral uit lage affiniteit
IgM antilichamen. T-afhankelijke responsen zijn langzaam maar potenter en geavanceerder.
, Primaire antilichaam respons: ontstaat door activatie van nog niet gestimuleerde naïeve B-
cellen langzame respons, veel IgM
Secundaire antilichaam respons: ontstaat door stimulatie van klonen van geheugen B-cellen
snelle respons, productie van grotere hoeveelheden antilichamen, hogere affiniteit en
meer IgG en andere isotypen in plaats van IgM
Folliculaire B-cellen in perifere lymfoïde organen maken vooral antilichamen aan tegen eiwit
antigenen, en hebben dus hulp nodig van helper T-cellen.
Marginale zone B-cellen in de milt en andere lymfoïde weefsels herkennen vooral
multivalente antigenen en reageren d.m.v. T-onafhankelijke antilichaam responsen.
ANTIGEEN HERKENNING EN ANTIGEEN-GEÏNDUCEERDE B-CEL ACTIVATIE:
Antigenen worden afgegeven aan naïeve B-cellen in lymfoïde organen door meerdere
routes:
Transport naar lymfeknopen via lymfevaten die uitmonden in de subcapsulaire sinus
van de knoop macrofagen vangen de microben of antigeen-antilichaam
complexen en presenteren deze in de follikels // dendritische cellen vangen grotere
antigenen in de medulla en transporteren deze naar de follikels
Antigenen in immuuncomplexen kunnen binden aan complement receptoren op
marginale zone B cellen deze cellen kunnen het immuuncomplex met het antigeen
naar de folliculaire B-cellen transporteren
Polysacharide antigenen kunnen worden gevangen door macrofagen in de marginale
zone van de follikels van de milt waar ze gepresenteerd worden aan de B-cellen in dit
gebied.
In elk van bovenstaande gevallen wordt het antigeen in zijn originele vorm gepresenteerd
aan de B-cellen.
Het B-cel antigeen receptor (BCR) complex van volwassen B-cellen bestaat uit membraan Ig
moleculen en de bijbehorende Iga en IgB eiwitten. Het speelt 2 grote rollen in de activatie
van B-cellen:
1) Binding van antigeen aan de receptor zorgt voor biochemische signalen aan de B-
cellen die het proces van activatie initiëren.
2) De receptor neemt het gebonden antigeen op via endosomale vesikels als het
antigeen een eiwit is wordt het afgebroken tot peptiden die op de oppervlakte
gepresenteerd worden voor herkenning door helper T-cellen.
Voor een volledige activatie zijn andere stimuli nodig zoals complement eiwitten, PRR’s of
helper T cellen.
B-cel activatie wordt gefaciliteerd door de CR2/CD21 co-receptor op B-cellen. Deze herkent
stukjes complement die gebonden zin aan het antigeen of die deel zijn van een
immuuncomplex dat het antigeen bevat.
Activatie van B-cellen zorgt voor proliferatie en differentiatie tot antilichaam uitscheidende
plasmacellen en geheugencellen.
Reacties van antilichamen zijn ofwel T-afhankelijk, of T-onafhankelijk. Dit ligt aan de
eigenschappen van het antigeen en de betrokkenheid van helper T-cellen. Reacties tegen
eiwit antigenen zijn altijd T-afhankelijk (helper T-cel nodig). Multivalente antigenen met
herhalende determinanten zoals polysachariden, kunnen B-cellen activeren zonder de hulp
van T-cellen.
Sommige plasmacellen scheiden andere Ig’s uit dan IgM of IgD. Dit proces van verandering in
een ander Ig wordt “heavy chain isotype (class) switching” genoemd. Als dit proces zich
ontwikkelt, produceren B-cellen antilichamen met toenemende affiniteit, en deze B-cellen
domineren de respons. Dit proces wordt “affinity maturation” genoemd.
Helper T-cellen stimuleren de productie van langlevende plasmacellen en de generatie van
geheugencellen.
T-onafhankelijke responsen zijn snel en relatief simpel. Het bestaat vooral uit lage affiniteit
IgM antilichamen. T-afhankelijke responsen zijn langzaam maar potenter en geavanceerder.
, Primaire antilichaam respons: ontstaat door activatie van nog niet gestimuleerde naïeve B-
cellen langzame respons, veel IgM
Secundaire antilichaam respons: ontstaat door stimulatie van klonen van geheugen B-cellen
snelle respons, productie van grotere hoeveelheden antilichamen, hogere affiniteit en
meer IgG en andere isotypen in plaats van IgM
Folliculaire B-cellen in perifere lymfoïde organen maken vooral antilichamen aan tegen eiwit
antigenen, en hebben dus hulp nodig van helper T-cellen.
Marginale zone B-cellen in de milt en andere lymfoïde weefsels herkennen vooral
multivalente antigenen en reageren d.m.v. T-onafhankelijke antilichaam responsen.
ANTIGEEN HERKENNING EN ANTIGEEN-GEÏNDUCEERDE B-CEL ACTIVATIE:
Antigenen worden afgegeven aan naïeve B-cellen in lymfoïde organen door meerdere
routes:
Transport naar lymfeknopen via lymfevaten die uitmonden in de subcapsulaire sinus
van de knoop macrofagen vangen de microben of antigeen-antilichaam
complexen en presenteren deze in de follikels // dendritische cellen vangen grotere
antigenen in de medulla en transporteren deze naar de follikels
Antigenen in immuuncomplexen kunnen binden aan complement receptoren op
marginale zone B cellen deze cellen kunnen het immuuncomplex met het antigeen
naar de folliculaire B-cellen transporteren
Polysacharide antigenen kunnen worden gevangen door macrofagen in de marginale
zone van de follikels van de milt waar ze gepresenteerd worden aan de B-cellen in dit
gebied.
In elk van bovenstaande gevallen wordt het antigeen in zijn originele vorm gepresenteerd
aan de B-cellen.
Het B-cel antigeen receptor (BCR) complex van volwassen B-cellen bestaat uit membraan Ig
moleculen en de bijbehorende Iga en IgB eiwitten. Het speelt 2 grote rollen in de activatie
van B-cellen:
1) Binding van antigeen aan de receptor zorgt voor biochemische signalen aan de B-
cellen die het proces van activatie initiëren.
2) De receptor neemt het gebonden antigeen op via endosomale vesikels als het
antigeen een eiwit is wordt het afgebroken tot peptiden die op de oppervlakte
gepresenteerd worden voor herkenning door helper T-cellen.
Voor een volledige activatie zijn andere stimuli nodig zoals complement eiwitten, PRR’s of
helper T cellen.
B-cel activatie wordt gefaciliteerd door de CR2/CD21 co-receptor op B-cellen. Deze herkent
stukjes complement die gebonden zin aan het antigeen of die deel zijn van een
immuuncomplex dat het antigeen bevat.
