Jong en oud
Hoofdstuk 1 school of baantje
1.2 Samenwerken of niet?
Een dominante strategie is de keuze die altijd wordt gemaakt ongeacht wat de
ander doet.
Als Tara en Sofie los van elkaar tot een beslissing komen, kiezen ze beiden voor
niet opruimen omdat dat de minste tijd kost. Toch zouden Sofie en Tara met
samenwerken beter af zijn. Deze situatie is een voorbeeld van het gevangenen
dilemma. Het gevangenen dilemma is afkomstig uit de speltheorie. De
speltheorie bestudeert het nemen van beslissingen waarbij de uitkomst
afhangt van wat anderen doen. Bij een gevangenen dilemma is de verwachte
uitkomst niet optimaal.
Als meelifter kan je profiteren van de inspanningen van een ander. Je kan ook
een bindende afspraak maken dit is een afspraak waar je niet onder uit kunt
waardoor er wel samenwerking ontstaat.
1.3 de levensfasen
We onderscheiden drie fasen: kinderfase, ouderfase en grootouderfase. Het
gedrag van de ene generatie kan gevolgen hebben voor de keuzemogelijkheden
van andere generaties. Ook kan het gedrag van de huidige generaties invloed
hebben op de keuzemogelijkheden van toekomstige generaties.
, Hoofdstuk 2 de jeugd
2.1 jongeren en geld
Als jongeren over geld beschikken moeten ze keuzes maken. Door te kiezen
handelen ze economisch. Inkomen kun je direct consumeren maar je kunt het
ook geheel of gedeeltelijk sparen. Consumeren is het kopen van goederen en
diensten door gezinnen (particuliere consumptie) en overheid
(overheidsconsumptie) om in bestaande behoeften te voorzien.
2.2 sparen en lenen bij jongeren
Het bedrag dat je niet consumeert, spaar je. Sparen is het niet consumeren van
een deel van het inkomen. Wie spaart, stelt consumptie uit. Zowel bij het
uitstellen als bij het vervroegen van de consumptie is er sprake van ‘ruilen over
tijd’. Ruilen over tijd is geld verdienen en uitgeven gebeurt in verschillende
periodes.
Als je geld leent, haal je de consumptie naar voren. Je koopt eerst en verwacht
later inkomen te ontvangen om de lening af te lossen. Wie leent, moet rente
betalen. Rente is een vergoeding op je spaargeld of een bedrag wat je betaalt
over leengeld.
Door te sparen kun je vermogen opbouwen, maar door schulden daalt je
vermogen. Vermogen is de waarde van alle bezittingen – de waarde van alle
schulden.
Inkomen is een voorbeeld van een stroomgrootheid. Stroomgrootheden meer
je over een bepaalde periode. Spaargeld en schuld zijn voorraadgrootheden.
Voorraadgrootheden meet je op een bepaald moment (deur van de kast open
kijk wat er NU in zit).
2.3 studeren en ruilen over tijd
Als je kiest voor een vervolgopleiding en dus doorleert moet je consumptie
uitstellen. De kans is groot dat je dan geld moet lenen om de studie te kunnen
betalen. Na de studie is er meer kans op beter betaalde banen. Om in de kosten
voor levensonderhoud te voorzien kunnen studenten lenen bij de overheid
tegen een relatief lage rente: het sociaal leenstelsel.
Hoofdstuk 1 school of baantje
1.2 Samenwerken of niet?
Een dominante strategie is de keuze die altijd wordt gemaakt ongeacht wat de
ander doet.
Als Tara en Sofie los van elkaar tot een beslissing komen, kiezen ze beiden voor
niet opruimen omdat dat de minste tijd kost. Toch zouden Sofie en Tara met
samenwerken beter af zijn. Deze situatie is een voorbeeld van het gevangenen
dilemma. Het gevangenen dilemma is afkomstig uit de speltheorie. De
speltheorie bestudeert het nemen van beslissingen waarbij de uitkomst
afhangt van wat anderen doen. Bij een gevangenen dilemma is de verwachte
uitkomst niet optimaal.
Als meelifter kan je profiteren van de inspanningen van een ander. Je kan ook
een bindende afspraak maken dit is een afspraak waar je niet onder uit kunt
waardoor er wel samenwerking ontstaat.
1.3 de levensfasen
We onderscheiden drie fasen: kinderfase, ouderfase en grootouderfase. Het
gedrag van de ene generatie kan gevolgen hebben voor de keuzemogelijkheden
van andere generaties. Ook kan het gedrag van de huidige generaties invloed
hebben op de keuzemogelijkheden van toekomstige generaties.
, Hoofdstuk 2 de jeugd
2.1 jongeren en geld
Als jongeren over geld beschikken moeten ze keuzes maken. Door te kiezen
handelen ze economisch. Inkomen kun je direct consumeren maar je kunt het
ook geheel of gedeeltelijk sparen. Consumeren is het kopen van goederen en
diensten door gezinnen (particuliere consumptie) en overheid
(overheidsconsumptie) om in bestaande behoeften te voorzien.
2.2 sparen en lenen bij jongeren
Het bedrag dat je niet consumeert, spaar je. Sparen is het niet consumeren van
een deel van het inkomen. Wie spaart, stelt consumptie uit. Zowel bij het
uitstellen als bij het vervroegen van de consumptie is er sprake van ‘ruilen over
tijd’. Ruilen over tijd is geld verdienen en uitgeven gebeurt in verschillende
periodes.
Als je geld leent, haal je de consumptie naar voren. Je koopt eerst en verwacht
later inkomen te ontvangen om de lening af te lossen. Wie leent, moet rente
betalen. Rente is een vergoeding op je spaargeld of een bedrag wat je betaalt
over leengeld.
Door te sparen kun je vermogen opbouwen, maar door schulden daalt je
vermogen. Vermogen is de waarde van alle bezittingen – de waarde van alle
schulden.
Inkomen is een voorbeeld van een stroomgrootheid. Stroomgrootheden meer
je over een bepaalde periode. Spaargeld en schuld zijn voorraadgrootheden.
Voorraadgrootheden meet je op een bepaald moment (deur van de kast open
kijk wat er NU in zit).
2.3 studeren en ruilen over tijd
Als je kiest voor een vervolgopleiding en dus doorleert moet je consumptie
uitstellen. De kans is groot dat je dan geld moet lenen om de studie te kunnen
betalen. Na de studie is er meer kans op beter betaalde banen. Om in de kosten
voor levensonderhoud te voorzien kunnen studenten lenen bij de overheid
tegen een relatief lage rente: het sociaal leenstelsel.
