Biologie H4 thema 1 Inleiding in de biologie
1.1
Levensverschijnselen: voorplanting en stofwisseling
Enzymen: versnellen de chemische reacties van stofwisselingsprocessen.
1.2
Biologische eenheden:
1. Molecuul bouwstoffen van stoffen (DNA)
2. Organel
3. Cel
Prokaryoten: eencellige organisme (geen celkern
en DNA los in de cel)
Eukaryoten: organisme waarvan de cel wel een
celkern bevat. (bevat ook andere organellen zoals,
vacuole en bladgroenkorrels)
4. Weefsel Groep cellen met dezelfde vorm en functie
5. orgaan Opgebouwd uit meerdere weefsels
6. organenstelsel
7. organisme
8. populatie Groep individuen van dezelfde soort in het zelfde
gebied en onderling voorplanten
9. levensgemeenschap
10. ecosysteem Begrensd gebied met a - biotische factoren
11. biosfeer
Abiotische factoren: temperatuur en zonlicht
Biotische factoren: vijanden
1.3
Zelfregulatie: biologische eenheden die instaat zijn zichzelf in stand te houden.
Bijvoorbeeld herstel van schade. Zelfregulatie komt tot stand door hormonen,
zenuwen, zintuigen en via transport van stoffen.
Autotrofe organismen: maken hun eigen voedsel en leggen zonlicht vast in
chemische energie d.m.v. fotosynthese.
Heterotrofie organisme: verbruiken chemische energie die door
organisme is vast gelegd.
Zelforganisatie: biologische eenheden zijn in staat zichzelf te organiseren tot
biologische eenheden van een hoger niveau. Daardoor ontstaan er nieuwe
structuren: cellen weefsel orgaan. Hierbij ontstaan nieuwe emergente
eigenschappen. Bijvoorbeeld het regelen van lichaamstemperatuur
Ordening
Verband tussen vorm en functie: Bijvoorbeeld dijbeen langwerpige, holle
botten. Daardoor zijn ze licht maar alsnog stevig.
Stroomlijnvorm: lichaamsvorm die diersoorten hebben in het water
waardoor ze weinig weerstand hebben. BIJ DE LICHAAMSVORM VAN
EEN SOORT IS VRIJWEL ALTIJD HET VERBAND TE ZIEN TUSSEN
VORM EN FUNCTIE.
Interactie: Biologische eenheden reageren op andere biologische eenheden en
abiotische factoren. Op elk niveau vind dit plaats. Bijvoorbeeld signalen doorgeven
en stoffen uitwisselen.
Reproductie: De meeste biologische eenheden kunnen zichzelf reproduceren
(vermeerderen). Een celdeling ontstaan uit dochtercellen.
1.1
Levensverschijnselen: voorplanting en stofwisseling
Enzymen: versnellen de chemische reacties van stofwisselingsprocessen.
1.2
Biologische eenheden:
1. Molecuul bouwstoffen van stoffen (DNA)
2. Organel
3. Cel
Prokaryoten: eencellige organisme (geen celkern
en DNA los in de cel)
Eukaryoten: organisme waarvan de cel wel een
celkern bevat. (bevat ook andere organellen zoals,
vacuole en bladgroenkorrels)
4. Weefsel Groep cellen met dezelfde vorm en functie
5. orgaan Opgebouwd uit meerdere weefsels
6. organenstelsel
7. organisme
8. populatie Groep individuen van dezelfde soort in het zelfde
gebied en onderling voorplanten
9. levensgemeenschap
10. ecosysteem Begrensd gebied met a - biotische factoren
11. biosfeer
Abiotische factoren: temperatuur en zonlicht
Biotische factoren: vijanden
1.3
Zelfregulatie: biologische eenheden die instaat zijn zichzelf in stand te houden.
Bijvoorbeeld herstel van schade. Zelfregulatie komt tot stand door hormonen,
zenuwen, zintuigen en via transport van stoffen.
Autotrofe organismen: maken hun eigen voedsel en leggen zonlicht vast in
chemische energie d.m.v. fotosynthese.
Heterotrofie organisme: verbruiken chemische energie die door
organisme is vast gelegd.
Zelforganisatie: biologische eenheden zijn in staat zichzelf te organiseren tot
biologische eenheden van een hoger niveau. Daardoor ontstaan er nieuwe
structuren: cellen weefsel orgaan. Hierbij ontstaan nieuwe emergente
eigenschappen. Bijvoorbeeld het regelen van lichaamstemperatuur
Ordening
Verband tussen vorm en functie: Bijvoorbeeld dijbeen langwerpige, holle
botten. Daardoor zijn ze licht maar alsnog stevig.
Stroomlijnvorm: lichaamsvorm die diersoorten hebben in het water
waardoor ze weinig weerstand hebben. BIJ DE LICHAAMSVORM VAN
EEN SOORT IS VRIJWEL ALTIJD HET VERBAND TE ZIEN TUSSEN
VORM EN FUNCTIE.
Interactie: Biologische eenheden reageren op andere biologische eenheden en
abiotische factoren. Op elk niveau vind dit plaats. Bijvoorbeeld signalen doorgeven
en stoffen uitwisselen.
Reproductie: De meeste biologische eenheden kunnen zichzelf reproduceren
(vermeerderen). Een celdeling ontstaan uit dochtercellen.
