HC 7: verzekeringsrecht: verplichtingen na schade
Verplichtingen na schade
(1) Verbod erkenning aansprakelijkheid na het ontstaan van schade
(2) Medewerkingsplicht van de verzekerde aan het vaststellen van schade
(3) Bereddingsplicht > plicht van de verzekerde om schade zoveel mogelijk te beperken/
voorkomen
Verbod tot erkenning 7:953 BW
Vroeger polisrecht (omdat er niks in de wet stond): “De verzekerde dient alles na te
laten wat de belangen van de verzekeraar kan schaden” > daar viel zo ongeveer alles
onder
Tegenwoordig: Artikel 7:953 BW beoogt dat te reguleren, mag niet ten nadele van
verzekerde van worden afgeweken
Indien polis erkenningen door verzekerde verbiedt, dan geen gevolg indien erkenning
juist is > dus erkenning van aansprakelijkheid mag niet, maar als je het toch hebt
gedaan en het klopt, dan kan de verzekeraar daar geen gevolgen aan verbinden. Je
hebt het te vroeg gezegd, maar je hebt eigenlijk niks gezegd wat niet klopte.
Een verbod tot erkenning feiten heeft nimmer gevolg > erkenning van feiten mag dus
gewoon.
Verbod op erkennen
Soms kan het best lastig zijn om het onderscheid te zien tussen erkenning van feiten en
erkenning van aansprakelijkheid. Bijv. een arts in een ziekenhuis kan wel zeggen: er is iets
fout gegaan (want dit is een feit), maar hij mag niet zomaar zeggen: ik heb het fout gedaan
(want dit is erkenning van aansprakelijkheid).
De verzekerde die verklaart door rood te zijn gereden terwijl het oranje was. Dit is
een erkenning van feiten dus de verzekeraar kan hier niet veel aan doen.
Verzekerde die nog net door oranje rijdt maar bij botsing aansprakelijkheid erkent.
Terwijl in werkelijkheid (maar dit weet de verzekerde pas later) tegenligger door
rood?
Als achteraf de werkelijke toedracht blijkt: toch verval van recht? Hij erkent
aansprakelijkheid ten onrechte, de verzekerde kan dan best wel eens pech hebben,
hij heeft dan in beginsel geen dekking. Je kunt hier nog onderuit komen maar dat is
wel heel lastig (zie volgend voorbeeld)
Direct na ongeval aansprakelijkheid erkend, maar nu door emotionele toestand > in
principe heb je ten onrechte aansprakelijkheid erkend en vervalt je recht op dekking,
, maar kan dit nu wel in een situatie zoals deze? Kun je niet bijvoorbeeld art. 6:248
(naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar) erbij halen? Gevaar
is dat als 6:248 gebruikt kan worden, deze misschien misbruikt zal worden. Je ziet dat
dit dus een lastige kwestie is.
Medewerkingsplicht 7:941 BW > bestaande uit een meldingsplicht en een informatieplicht
Meldingsplicht (indien er schade heeft voorgedaan):
Zodra de verzekeringnemer/uitkeringsgerechtigde (het is afdeling 1, vandaar dat
beide termen worden gebruikt) van de verwezenlijking van het risico op de hoogte is,
of behoort te zijn, is hij verplicht de verwezenlijking aan de verzekeraar te melden, zo
spoedig als redelijkerwijs mogelijk (dit is een verbetering ten opzichte van het oude
recht) (lid 1) > dwingend recht
Dwingend recht. Sommige oude polisbepalingen ontoelaatbaar (“melden als
redelijkerwijs mogelijk”) Was: “dadelijk”; Geen afwijking ten nadele
verzekerde.
geen termijnbedingen meer nodig of ontoelaatbaar (vroeger stond er vaak in
polissen, binnen 24 uur melden > dit mag nu niet meer)
Informatieplicht:
Na de melding sec dient de verzekeringnemer en/of uitkeringsgerechigde binnen
redelijke termijn de verzekeraar alle inlichtingen en bescheiden te verschaffen die
nodig om uitkeringsplicht te beoordelen (lid 2).
Uitkeringsgerechtigde à Verzekerde
Bv. CAR-verz. Ook meldingsplicht > soms weet de hoofdaannemer niet zoveel
van wat er gebeurt op de werkplaats, dan dient de onderaannemer te melden
en informeren.
Sanctie schending meldings en/of informeringsplicht
Wettelijk; Toerekenbare tekortkoming in de nakoming van de
verzekeringsovereenkomst (6:74 BW) à schadevergoeding
7:941 lid 3 BW; verrekening nadeel met uitkering; vermindering uitkering >
het nadeel van de te late melding of het niet informeren wordt verrekend met
het uitkeren van het geld. Dit is wel heel lastig. Want hoe bereken je de
hoogte van het nadeel? Om die reden zien we staan in 7:941 dat de
verzekeraar ook voor een andere sanctie kan kiezen, namelijk verval van
uitkering. Dit moet dan in de polis staan. staat er niks in de polis dan vallen we
dus op de wettelijke regeling terug waar je eigenlijk niks aan hebt.
Polis; verval van recht
Indien verzekeraar in redelijk belang geschaad (moet op grond van 7:941 lid
4!) > dit geldt als vereiste voor het verval op recht.
Verplichtingen na schade
(1) Verbod erkenning aansprakelijkheid na het ontstaan van schade
(2) Medewerkingsplicht van de verzekerde aan het vaststellen van schade
(3) Bereddingsplicht > plicht van de verzekerde om schade zoveel mogelijk te beperken/
voorkomen
Verbod tot erkenning 7:953 BW
Vroeger polisrecht (omdat er niks in de wet stond): “De verzekerde dient alles na te
laten wat de belangen van de verzekeraar kan schaden” > daar viel zo ongeveer alles
onder
Tegenwoordig: Artikel 7:953 BW beoogt dat te reguleren, mag niet ten nadele van
verzekerde van worden afgeweken
Indien polis erkenningen door verzekerde verbiedt, dan geen gevolg indien erkenning
juist is > dus erkenning van aansprakelijkheid mag niet, maar als je het toch hebt
gedaan en het klopt, dan kan de verzekeraar daar geen gevolgen aan verbinden. Je
hebt het te vroeg gezegd, maar je hebt eigenlijk niks gezegd wat niet klopte.
Een verbod tot erkenning feiten heeft nimmer gevolg > erkenning van feiten mag dus
gewoon.
Verbod op erkennen
Soms kan het best lastig zijn om het onderscheid te zien tussen erkenning van feiten en
erkenning van aansprakelijkheid. Bijv. een arts in een ziekenhuis kan wel zeggen: er is iets
fout gegaan (want dit is een feit), maar hij mag niet zomaar zeggen: ik heb het fout gedaan
(want dit is erkenning van aansprakelijkheid).
De verzekerde die verklaart door rood te zijn gereden terwijl het oranje was. Dit is
een erkenning van feiten dus de verzekeraar kan hier niet veel aan doen.
Verzekerde die nog net door oranje rijdt maar bij botsing aansprakelijkheid erkent.
Terwijl in werkelijkheid (maar dit weet de verzekerde pas later) tegenligger door
rood?
Als achteraf de werkelijke toedracht blijkt: toch verval van recht? Hij erkent
aansprakelijkheid ten onrechte, de verzekerde kan dan best wel eens pech hebben,
hij heeft dan in beginsel geen dekking. Je kunt hier nog onderuit komen maar dat is
wel heel lastig (zie volgend voorbeeld)
Direct na ongeval aansprakelijkheid erkend, maar nu door emotionele toestand > in
principe heb je ten onrechte aansprakelijkheid erkend en vervalt je recht op dekking,
, maar kan dit nu wel in een situatie zoals deze? Kun je niet bijvoorbeeld art. 6:248
(naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar) erbij halen? Gevaar
is dat als 6:248 gebruikt kan worden, deze misschien misbruikt zal worden. Je ziet dat
dit dus een lastige kwestie is.
Medewerkingsplicht 7:941 BW > bestaande uit een meldingsplicht en een informatieplicht
Meldingsplicht (indien er schade heeft voorgedaan):
Zodra de verzekeringnemer/uitkeringsgerechtigde (het is afdeling 1, vandaar dat
beide termen worden gebruikt) van de verwezenlijking van het risico op de hoogte is,
of behoort te zijn, is hij verplicht de verwezenlijking aan de verzekeraar te melden, zo
spoedig als redelijkerwijs mogelijk (dit is een verbetering ten opzichte van het oude
recht) (lid 1) > dwingend recht
Dwingend recht. Sommige oude polisbepalingen ontoelaatbaar (“melden als
redelijkerwijs mogelijk”) Was: “dadelijk”; Geen afwijking ten nadele
verzekerde.
geen termijnbedingen meer nodig of ontoelaatbaar (vroeger stond er vaak in
polissen, binnen 24 uur melden > dit mag nu niet meer)
Informatieplicht:
Na de melding sec dient de verzekeringnemer en/of uitkeringsgerechigde binnen
redelijke termijn de verzekeraar alle inlichtingen en bescheiden te verschaffen die
nodig om uitkeringsplicht te beoordelen (lid 2).
Uitkeringsgerechtigde à Verzekerde
Bv. CAR-verz. Ook meldingsplicht > soms weet de hoofdaannemer niet zoveel
van wat er gebeurt op de werkplaats, dan dient de onderaannemer te melden
en informeren.
Sanctie schending meldings en/of informeringsplicht
Wettelijk; Toerekenbare tekortkoming in de nakoming van de
verzekeringsovereenkomst (6:74 BW) à schadevergoeding
7:941 lid 3 BW; verrekening nadeel met uitkering; vermindering uitkering >
het nadeel van de te late melding of het niet informeren wordt verrekend met
het uitkeren van het geld. Dit is wel heel lastig. Want hoe bereken je de
hoogte van het nadeel? Om die reden zien we staan in 7:941 dat de
verzekeraar ook voor een andere sanctie kan kiezen, namelijk verval van
uitkering. Dit moet dan in de polis staan. staat er niks in de polis dan vallen we
dus op de wettelijke regeling terug waar je eigenlijk niks aan hebt.
Polis; verval van recht
Indien verzekeraar in redelijk belang geschaad (moet op grond van 7:941 lid
4!) > dit geldt als vereiste voor het verval op recht.
