Immunobiologie samenvatting H.6
Het ontwikkelen van B-cellen gebeurd in verschillende fases. De eerste fases vinden plaats in
het beenmerg en de volgende fases in de secundaire lymfe knopen. De eerste drie fases:
∼ Fase I productieve vs. niet productieve herschikking van immunoglobuline gen
segmenten.
∼ Fase II negatieve selectie (zelf-reactiviteit uitschakelen)
∼ Fase III positieve selectie (dat ze wel reageren op een antigen)
In fase I worden functionele immunoglobulines gemaakt. De signalen hiervan komen van de
beenmerg stromale cellen. De zware keten is het moeilijkst om te maken omdat je drie
segmenten moet samenvoegen, en om die reden wordt deze eerst gemaakt. Daarna worden er
verschillende kopieën gemaakt van deze zware keten en worden er lichte ketens aan vast
gemaakt.
Het maken van deze zware ketens is heet
inefficiënt. Voor elke Ig herschikking is er een
2/3 kans dat je een out-of-frame sequentie
genereerd (maar één goed reading frame). Als je
het reading frame verandert dan kunnen de
antigen binding sites niet meer functioneel
worden. Veel B-cellen gaan dood omdat ze geen
functioneel Ig maken en de meest daarvan gaan
dus dood tijdens het maken van de heavy chain.
Bij de lichte keten is dit minder omdat je meer
pogingen hebt.
, Om te checken of de zware keten functioneel is (en daarmee de VDJ
recombinatie) word er een lichte keten template (surrogaat) gebruikt bij de
late pro-B cel. Deze template bestaat uit een VpreB en een λ5 deel. Als deze
template strand goed kan binden dan komen er signalen van de stromale
cellen dat de lichte keten kan gaan binden.
Allele exclusie (silencen van één allel van een gen) bij pre-B cellen zorgt
ervoor dat B-cellen die geen functionele heavy chain maken worden
geëlimineerd en dat B-cellen niet meer dan één heavy chain gaan maken.
Als er succesvolle herschikking en expressie van de heavy chain heeft
plaatsgevonden dan stopt de transcriptie van RAG en wordt het ook
afgebroken. De chromatine wordt ook zo gereorganiseerd dat er geen
nieuwe genherschikking plaatsvindt.
Hierna moet er een lichte keten gemaakt worden. De kans om een functionele lichte keten te
maken is groter omdat: er 4 light chain loci zijn i.p.v. 2 en omdat er alleen maar VJ
recombinatie plaatsvindt: veel efficiënter. Eerst wordt κ lichte keten herschikt en daarna de λ
lichte keten. Alleen V en J moeten worden gecombineerd wat soort voor meer succes. Als de
eerste recombinatie mislukt, dan zal een ander upstream V segment combineren met een
downstream J segment. Als dit weer niet succesvol is dat zal er recombinatie plaatsvinden op
tweede κ locus op het andere chromosoom. Als κ dan faalt, dan gaat λ het proberen. 85% van
de pre-B cellen produceren succesvolle lichte ketens.
Er zijn dus verschillende checkpoints tijdens het
ontwikkelen van B-cellen in het beenmerg.
Het ontwikkelen van B-cellen gebeurd in verschillende fases. De eerste fases vinden plaats in
het beenmerg en de volgende fases in de secundaire lymfe knopen. De eerste drie fases:
∼ Fase I productieve vs. niet productieve herschikking van immunoglobuline gen
segmenten.
∼ Fase II negatieve selectie (zelf-reactiviteit uitschakelen)
∼ Fase III positieve selectie (dat ze wel reageren op een antigen)
In fase I worden functionele immunoglobulines gemaakt. De signalen hiervan komen van de
beenmerg stromale cellen. De zware keten is het moeilijkst om te maken omdat je drie
segmenten moet samenvoegen, en om die reden wordt deze eerst gemaakt. Daarna worden er
verschillende kopieën gemaakt van deze zware keten en worden er lichte ketens aan vast
gemaakt.
Het maken van deze zware ketens is heet
inefficiënt. Voor elke Ig herschikking is er een
2/3 kans dat je een out-of-frame sequentie
genereerd (maar één goed reading frame). Als je
het reading frame verandert dan kunnen de
antigen binding sites niet meer functioneel
worden. Veel B-cellen gaan dood omdat ze geen
functioneel Ig maken en de meest daarvan gaan
dus dood tijdens het maken van de heavy chain.
Bij de lichte keten is dit minder omdat je meer
pogingen hebt.
, Om te checken of de zware keten functioneel is (en daarmee de VDJ
recombinatie) word er een lichte keten template (surrogaat) gebruikt bij de
late pro-B cel. Deze template bestaat uit een VpreB en een λ5 deel. Als deze
template strand goed kan binden dan komen er signalen van de stromale
cellen dat de lichte keten kan gaan binden.
Allele exclusie (silencen van één allel van een gen) bij pre-B cellen zorgt
ervoor dat B-cellen die geen functionele heavy chain maken worden
geëlimineerd en dat B-cellen niet meer dan één heavy chain gaan maken.
Als er succesvolle herschikking en expressie van de heavy chain heeft
plaatsgevonden dan stopt de transcriptie van RAG en wordt het ook
afgebroken. De chromatine wordt ook zo gereorganiseerd dat er geen
nieuwe genherschikking plaatsvindt.
Hierna moet er een lichte keten gemaakt worden. De kans om een functionele lichte keten te
maken is groter omdat: er 4 light chain loci zijn i.p.v. 2 en omdat er alleen maar VJ
recombinatie plaatsvindt: veel efficiënter. Eerst wordt κ lichte keten herschikt en daarna de λ
lichte keten. Alleen V en J moeten worden gecombineerd wat soort voor meer succes. Als de
eerste recombinatie mislukt, dan zal een ander upstream V segment combineren met een
downstream J segment. Als dit weer niet succesvol is dat zal er recombinatie plaatsvinden op
tweede κ locus op het andere chromosoom. Als κ dan faalt, dan gaat λ het proberen. 85% van
de pre-B cellen produceren succesvolle lichte ketens.
Er zijn dus verschillende checkpoints tijdens het
ontwikkelen van B-cellen in het beenmerg.
