OWG 1.3: bloed, bloedsomloop, longen, hart en bloedvaten
Anne heeft de hele dag binnen gezeten. Drukke planning zo, die eerste week. Lekker
om in de pauze even naar buiten te gaan. Frisse lucht doet je goed! Ze merkt dat haar
hele lichaam dan weer even een boost krijgt.
Toevallig gaat de taak van vandaag ook over de ademhaling. Elke cel heeft zuurstof
nodig en geeft weer kooldioxide af. Maar hoe komt die zuurstof in je bloed? Dan hoort
de bloedsomloop er dus ook bij! Anne heeft het bij biologie wel gehad, maar nu gaat
ze de basis voor haar vak als verloskundige leggen, dat is wel een gradatie anders. In
de zwangerschap verandert het natuurlijk, want de baby moet ook zuurstof krijgen!
Eerst nog de pauze. Een rondje wandelen is goed om al die hersencellen weer van
zuurstof te voorzien.
1- De onderdelen en functie van het hart
(bron: anatomie en fysiologie: een inleiding van Martini)
De functie van het hart is het rondpompen van bloed, zodat alle cellen in het lichaam
worden verzien van vers bloed, waar voedingsstoffen en zuurstof mee vervoerd wordt en
afvalstoffen worden afgevoerd. En op deze manier kan het bloed ook afvalstoffen
afvoeren.
Het hart ligt achter het sternum en ligt in het lichaam in het mediastinum (de ruimte die
de borstholte in twee longholten verdeelt). Het hart heeft vier compartimenten, namelijk:
het rechteratrium, rechterventrikel, linkeratrium en linkerventrikel. Als het hart slaat
trekken eerst de atria zich samen en daarna beide ventrikels. De twee atria hebben
dunne, gespierde wanden en kunnen zich ver uitrekken.
De twee atria worden gescheiden door een wand die het septum interatriale heet. De
twee ventrikels worden gescheiden door het septum interventriculaire. Deze wanden
bestaan beide uit hartspierweefsel. Tussen de atria en ventrikels zitten kleppen die de
atrioventriculaire kleppen (AV-klep) heten. Deze zorgen ervoor dat het bloed van de atria
naar de ventrikels kan stromen, maar niet in de andere richting. Aan de rechterharthelft
bevat de AV-klep drie slippen van vezelig weefsel, deze klep wordt ook wel de valvula
tricuspidalisklep genoemd. Elke slip wordt op zijn plaats gehouden door
bindweefselvezels, ook wel chordae tendineae genoemd, dit zijn peesdraden die
vastzitten aan de hartkleppen. Deze vezels zijn verbonden met papilspieren die ervoor
zorgen dat bij contractie van deze spieren, de peesdraden onder spanning komen te
staan en de kleppen niet kunnen ‘terugslaan’. Bij de linkerharthelft wordt de AV-klep ook
wel valvula bicuspidalis of mitralisklep genoemd, deze klep heeft twee slippen in plaats
van drie zoals bij de rechterharthelft het geval is.
Naast de AV-kleppen heeft het hart ook nog twee halvemaanvormige kleppen. Dit zijn de
kleppen die tussen de ventrikels en de aorta/longslagader (a. pulmonalis) zitten. Deze
kleppen zorgen ervoor dat het bloed dat in de aorta en a. pulmonalis zit, niet terug kan
stromen naar de ventrikels. De kleppen worden ook wel aortaklep en pulmonalisklep
genoemd, aan de hand van de ligging van de kleppen.
Het bovenste uiteinde van het hart wordt ook wel de basis genoemd en het puntige
uiteinde van het hart is de apex. De lengte van de basis tot de apex is ongeveer 12.5 cm.
, De wand van het hart bestaat uit drie lagen:
1. Het epicardium; de buitenste laag (ook wel viscerale pericardium).
Het epicardium bekleedt het buitenste oppervlak van het hart. Het is een
membraan dat bestaat uit een buitenste epitheel en een onderliggende laag van
losmazig bindweefsel dat is verbonden met het myocardium.
2. Het myocardium, de middelste laag.
Het myocardium is de gespierde wand van het hart en bevat spierweefsel,
bloedvaten en zenuwen. Het myocardium heeft concentrische banden die om de
atria gewikkeld zijn en die op een spiraalsgewijze manier in de wanden van de
ventrikels doorlopen. Hierdoor zijn er stuwende en draaiende samentrekkingen
mogelijk, waardoor het pomprendement wordt vergroot.
3. Het endocardium of endocard, de binnenste laag.
Het endocardium is een enkelvoudig plaveisepitheel met daaronder losmazig
bindweefsel. Dit wordt endotheel genoemd. Het endotheel loopt door van het hart
tot aan de grote vaten die ontspringen uit het hart.
Anne heeft de hele dag binnen gezeten. Drukke planning zo, die eerste week. Lekker
om in de pauze even naar buiten te gaan. Frisse lucht doet je goed! Ze merkt dat haar
hele lichaam dan weer even een boost krijgt.
Toevallig gaat de taak van vandaag ook over de ademhaling. Elke cel heeft zuurstof
nodig en geeft weer kooldioxide af. Maar hoe komt die zuurstof in je bloed? Dan hoort
de bloedsomloop er dus ook bij! Anne heeft het bij biologie wel gehad, maar nu gaat
ze de basis voor haar vak als verloskundige leggen, dat is wel een gradatie anders. In
de zwangerschap verandert het natuurlijk, want de baby moet ook zuurstof krijgen!
Eerst nog de pauze. Een rondje wandelen is goed om al die hersencellen weer van
zuurstof te voorzien.
1- De onderdelen en functie van het hart
(bron: anatomie en fysiologie: een inleiding van Martini)
De functie van het hart is het rondpompen van bloed, zodat alle cellen in het lichaam
worden verzien van vers bloed, waar voedingsstoffen en zuurstof mee vervoerd wordt en
afvalstoffen worden afgevoerd. En op deze manier kan het bloed ook afvalstoffen
afvoeren.
Het hart ligt achter het sternum en ligt in het lichaam in het mediastinum (de ruimte die
de borstholte in twee longholten verdeelt). Het hart heeft vier compartimenten, namelijk:
het rechteratrium, rechterventrikel, linkeratrium en linkerventrikel. Als het hart slaat
trekken eerst de atria zich samen en daarna beide ventrikels. De twee atria hebben
dunne, gespierde wanden en kunnen zich ver uitrekken.
De twee atria worden gescheiden door een wand die het septum interatriale heet. De
twee ventrikels worden gescheiden door het septum interventriculaire. Deze wanden
bestaan beide uit hartspierweefsel. Tussen de atria en ventrikels zitten kleppen die de
atrioventriculaire kleppen (AV-klep) heten. Deze zorgen ervoor dat het bloed van de atria
naar de ventrikels kan stromen, maar niet in de andere richting. Aan de rechterharthelft
bevat de AV-klep drie slippen van vezelig weefsel, deze klep wordt ook wel de valvula
tricuspidalisklep genoemd. Elke slip wordt op zijn plaats gehouden door
bindweefselvezels, ook wel chordae tendineae genoemd, dit zijn peesdraden die
vastzitten aan de hartkleppen. Deze vezels zijn verbonden met papilspieren die ervoor
zorgen dat bij contractie van deze spieren, de peesdraden onder spanning komen te
staan en de kleppen niet kunnen ‘terugslaan’. Bij de linkerharthelft wordt de AV-klep ook
wel valvula bicuspidalis of mitralisklep genoemd, deze klep heeft twee slippen in plaats
van drie zoals bij de rechterharthelft het geval is.
Naast de AV-kleppen heeft het hart ook nog twee halvemaanvormige kleppen. Dit zijn de
kleppen die tussen de ventrikels en de aorta/longslagader (a. pulmonalis) zitten. Deze
kleppen zorgen ervoor dat het bloed dat in de aorta en a. pulmonalis zit, niet terug kan
stromen naar de ventrikels. De kleppen worden ook wel aortaklep en pulmonalisklep
genoemd, aan de hand van de ligging van de kleppen.
Het bovenste uiteinde van het hart wordt ook wel de basis genoemd en het puntige
uiteinde van het hart is de apex. De lengte van de basis tot de apex is ongeveer 12.5 cm.
, De wand van het hart bestaat uit drie lagen:
1. Het epicardium; de buitenste laag (ook wel viscerale pericardium).
Het epicardium bekleedt het buitenste oppervlak van het hart. Het is een
membraan dat bestaat uit een buitenste epitheel en een onderliggende laag van
losmazig bindweefsel dat is verbonden met het myocardium.
2. Het myocardium, de middelste laag.
Het myocardium is de gespierde wand van het hart en bevat spierweefsel,
bloedvaten en zenuwen. Het myocardium heeft concentrische banden die om de
atria gewikkeld zijn en die op een spiraalsgewijze manier in de wanden van de
ventrikels doorlopen. Hierdoor zijn er stuwende en draaiende samentrekkingen
mogelijk, waardoor het pomprendement wordt vergroot.
3. Het endocardium of endocard, de binnenste laag.
Het endocardium is een enkelvoudig plaveisepitheel met daaronder losmazig
bindweefsel. Dit wordt endotheel genoemd. Het endotheel loopt door van het hart
tot aan de grote vaten die ontspringen uit het hart.
