Grasple lessen week 1 Experimenteel
E1 – Hypotheses opstellen
In het onderzoek naar aantekeningen wel of niet reviseren, hebben de
onderzoekers geen gerichte verwachting over welke conditie beter zal scoren. De
onderzoekers bekijken of de gemiddelde toets score van de ene groep anders is
dan in de andere conditie: zowel de niet-revisie conditie als de revisie conditie
kan uiteindelijk een hogere gemiddelde toets score hebben.
Dit wordt een tweezijdige alternatieve hypothese genoemd. Bij het opstellen
houd je er rekening mee dat het verschil beide kanten op kan vallen. Dit kan je
herkennen door het gebruik van het ¹ teken.
Onderzoekers kunnen ook rekening houden met deze verwachting door een
eenzijdige alternatieve hypothese op te stellen. Dan kijken onderzoekers niet
of de gemiddelden verschillen, maar specifiek of het gemiddelde in de ene groep
hoger (of juist lager) is dan in de andere. Met andere woorden, de alternatieve
hypothese geeft dan ook een richting van het verschil aan.
De onderzoekers in het revisie-onderzoek verwachten dat studenten met
reviseren gemiddeld hogere scores zullen halen dan zonder reviseren. Zij kunnen
dan de volgende hypothese opstellen:
Het verschil tussen een één- en tweezijdige hypothese zit in de alternatieve
hypothese. De nulhypothese verandert dus niet.
Samenvatting:
Je hebt nu geleerd hoe je hypotheses opstelt bij het vergelijken van gemiddelde.
Ook heb je het verschil geleerd tussen één- en tweezijdige hypothese.
E2 – één- en tweezijdig toetsen
Onderzoekers weten vanuit de resultaten uit de steekproef niet per definitie wat
de gemiddelde scores zijn in de populatie, het kan namelijk dat er door toeval
verschillen zijn in de gemiddelden. Om hiernaar te kijken rekenen onderzoekers
de p-waarde uit. Wat meet de p-waarde ook alweer?
De p-waarde meet de kans op een specifiek steekproefresultaat of extremer (een
nog groter verschil) gegeven dat er in de populatie geen verschil is tussen de
groepen.
Wat houdt ‘extremer’ in? Voordat we dat kunnen beantwoorden moeten we naar
de alternatieve hypothese kijken. Wanneer er in de alternatieve hypothese ‘een
verschil’ of ‘een relatie’ staat, gebruiken onderzoekers een ¹ teken, dit lees je als
niet gelijk aan.
, Een alternatieve hypothese met een ¹ teken, noemen we een tweezijdige
alternatieve hypothese. Dit, omdat de onderzoeker een verschil verwacht en
dat verschil naar beide kanten kan vallen.
Wat houdt ‘of extremer’ in bij een
tweezijdige hypothese? Stel de
nulhypothese is waar, dan is er dus in
de populatie geen verschil in scores.
Het verschil in een steekproef kan dan
beide kanten op vallen. De kans dat in
een steekproef de ene therapie
gemiddeld net iets hoger scoort is dan
even groot als dat de andere therapie
gemiddeld net iets hoger scoort.
Dit wordt een tweezijdige p-waarde
genoemd. Er wordt namelijk rekening
gehouden met een toevallig verschil aan beide kanten. Dit komt overeen met de
tweezijdige alternatieve hypothese die je eerder hebt opgesteld.
Je hebt nu geleerd over tweezijdig toetsen en de manier waarop dan de p-
waarde berekend wordt.
Bij eenzijdig toetsen geeft de alternatieve
hypothese een bepaalde richting aan. Er
staat aangegeven welke therapie een
hoger gemiddelde heeft. Dit kan door
middel van het gebruik van een < of >
teken. Bij een eenzijdige alternatieve
hypothese hoort ook een eenzijdige p-
waarde. De onderzoekers hadden een
verschil gevonden van 2.3. De eenzijdige
p-waarde hierbij is de kans op het vinden
van een verschil van 2.3 of groter. Hier
wordt bij het berekenen van de p-waarde
dus geen rekening gehouden met dat het
verschil ook de andere kant op zou kunnen zijn.
E1 – Hypotheses opstellen
In het onderzoek naar aantekeningen wel of niet reviseren, hebben de
onderzoekers geen gerichte verwachting over welke conditie beter zal scoren. De
onderzoekers bekijken of de gemiddelde toets score van de ene groep anders is
dan in de andere conditie: zowel de niet-revisie conditie als de revisie conditie
kan uiteindelijk een hogere gemiddelde toets score hebben.
Dit wordt een tweezijdige alternatieve hypothese genoemd. Bij het opstellen
houd je er rekening mee dat het verschil beide kanten op kan vallen. Dit kan je
herkennen door het gebruik van het ¹ teken.
Onderzoekers kunnen ook rekening houden met deze verwachting door een
eenzijdige alternatieve hypothese op te stellen. Dan kijken onderzoekers niet
of de gemiddelden verschillen, maar specifiek of het gemiddelde in de ene groep
hoger (of juist lager) is dan in de andere. Met andere woorden, de alternatieve
hypothese geeft dan ook een richting van het verschil aan.
De onderzoekers in het revisie-onderzoek verwachten dat studenten met
reviseren gemiddeld hogere scores zullen halen dan zonder reviseren. Zij kunnen
dan de volgende hypothese opstellen:
Het verschil tussen een één- en tweezijdige hypothese zit in de alternatieve
hypothese. De nulhypothese verandert dus niet.
Samenvatting:
Je hebt nu geleerd hoe je hypotheses opstelt bij het vergelijken van gemiddelde.
Ook heb je het verschil geleerd tussen één- en tweezijdige hypothese.
E2 – één- en tweezijdig toetsen
Onderzoekers weten vanuit de resultaten uit de steekproef niet per definitie wat
de gemiddelde scores zijn in de populatie, het kan namelijk dat er door toeval
verschillen zijn in de gemiddelden. Om hiernaar te kijken rekenen onderzoekers
de p-waarde uit. Wat meet de p-waarde ook alweer?
De p-waarde meet de kans op een specifiek steekproefresultaat of extremer (een
nog groter verschil) gegeven dat er in de populatie geen verschil is tussen de
groepen.
Wat houdt ‘extremer’ in? Voordat we dat kunnen beantwoorden moeten we naar
de alternatieve hypothese kijken. Wanneer er in de alternatieve hypothese ‘een
verschil’ of ‘een relatie’ staat, gebruiken onderzoekers een ¹ teken, dit lees je als
niet gelijk aan.
, Een alternatieve hypothese met een ¹ teken, noemen we een tweezijdige
alternatieve hypothese. Dit, omdat de onderzoeker een verschil verwacht en
dat verschil naar beide kanten kan vallen.
Wat houdt ‘of extremer’ in bij een
tweezijdige hypothese? Stel de
nulhypothese is waar, dan is er dus in
de populatie geen verschil in scores.
Het verschil in een steekproef kan dan
beide kanten op vallen. De kans dat in
een steekproef de ene therapie
gemiddeld net iets hoger scoort is dan
even groot als dat de andere therapie
gemiddeld net iets hoger scoort.
Dit wordt een tweezijdige p-waarde
genoemd. Er wordt namelijk rekening
gehouden met een toevallig verschil aan beide kanten. Dit komt overeen met de
tweezijdige alternatieve hypothese die je eerder hebt opgesteld.
Je hebt nu geleerd over tweezijdig toetsen en de manier waarop dan de p-
waarde berekend wordt.
Bij eenzijdig toetsen geeft de alternatieve
hypothese een bepaalde richting aan. Er
staat aangegeven welke therapie een
hoger gemiddelde heeft. Dit kan door
middel van het gebruik van een < of >
teken. Bij een eenzijdige alternatieve
hypothese hoort ook een eenzijdige p-
waarde. De onderzoekers hadden een
verschil gevonden van 2.3. De eenzijdige
p-waarde hierbij is de kans op het vinden
van een verschil van 2.3 of groter. Hier
wordt bij het berekenen van de p-waarde
dus geen rekening gehouden met dat het
verschil ook de andere kant op zou kunnen zijn.
