1
,Probleem 3
Probleem 3.1
Hoofdstuk 6 Dehart: infant social and emotional development (197-200)
Origine van wederkerigheid
In de eerste maanden van het leven ontwikkelen baby’s wederkerigheid: sociale
wederkerige interacties. Ze blijven alert voor langere periodes waarin ze zich actief bevinden
in de omgeving. Ze kunnen aandacht controleren, kijken en rijken coördineren en zich
vrijwillig africhten van stimuli. Over tijd wordt de interactie tussen verzorger en kind steeds
complexer en gevarieerder. Hierin moet de ouder de aandacht van het kind trekken en
zorgen dat het kind betrokken raakt in de interactie en zichzelf aanpassen aan de responses
van het kind: attunement. Dit maakt deel uit van een meer algemene stijl van gedrag:
sensitieve verzorging: stijl waarin verzorger correct en effectief reageert op de responses en
benodigdheden van het kind. Dit komt met ervaring met het kind. Rond 3-4 maanden
ontwikkelen kinderen gezichtsuitdrukkingen en geluiden die toegepast kunnen worden in de
interacties. Ook kunnen ze hun hoofd en ogen coördineren en hierdoor hun aandacht beter
richten.
2
, Hoofdstuk 6 Dehart: infant social and emotional development (203-204)
Ontwikkeling in de tweede 6 maanden
Door cognitieve ontwikkelen kunnen kinderen specifieke mensen als onafhankelijke
entiteiten zien die handelen en waarop gehandeld kan worden. Tussen 6-12 maanden richt
de baby zich meer op de specifieke verzorgers waardoor er een specifieke hechting ontstaat.
Er vinden dus grote emotionele veranderingen in deze periode plaats.
Emotionele ontwikkeling
Veranderingen:
Verschillende specifieke emoties ontstaan
Emotionele reacties worden onmiddellijk in plaats van opgebouwd over een
bepaalde tijd
De klassieke gezichtsuitdrukkingen van emoties vertonen zich regelmatig
Aan het eind van het eerste jaar kunnen kinderen zich eerdere ervaringen herinneren,
uitkomsten anticiperen en zichzelf bewust gedragen. Hun emotionele reacties zijn gericht op
de omgeving met betekenis.
3
,Probleem 3
Probleem 3.1
Hoofdstuk 6 Dehart: infant social and emotional development (197-200)
Origine van wederkerigheid
In de eerste maanden van het leven ontwikkelen baby’s wederkerigheid: sociale
wederkerige interacties. Ze blijven alert voor langere periodes waarin ze zich actief bevinden
in de omgeving. Ze kunnen aandacht controleren, kijken en rijken coördineren en zich
vrijwillig africhten van stimuli. Over tijd wordt de interactie tussen verzorger en kind steeds
complexer en gevarieerder. Hierin moet de ouder de aandacht van het kind trekken en
zorgen dat het kind betrokken raakt in de interactie en zichzelf aanpassen aan de responses
van het kind: attunement. Dit maakt deel uit van een meer algemene stijl van gedrag:
sensitieve verzorging: stijl waarin verzorger correct en effectief reageert op de responses en
benodigdheden van het kind. Dit komt met ervaring met het kind. Rond 3-4 maanden
ontwikkelen kinderen gezichtsuitdrukkingen en geluiden die toegepast kunnen worden in de
interacties. Ook kunnen ze hun hoofd en ogen coördineren en hierdoor hun aandacht beter
richten.
2
, Hoofdstuk 6 Dehart: infant social and emotional development (203-204)
Ontwikkeling in de tweede 6 maanden
Door cognitieve ontwikkelen kunnen kinderen specifieke mensen als onafhankelijke
entiteiten zien die handelen en waarop gehandeld kan worden. Tussen 6-12 maanden richt
de baby zich meer op de specifieke verzorgers waardoor er een specifieke hechting ontstaat.
Er vinden dus grote emotionele veranderingen in deze periode plaats.
Emotionele ontwikkeling
Veranderingen:
Verschillende specifieke emoties ontstaan
Emotionele reacties worden onmiddellijk in plaats van opgebouwd over een
bepaalde tijd
De klassieke gezichtsuitdrukkingen van emoties vertonen zich regelmatig
Aan het eind van het eerste jaar kunnen kinderen zich eerdere ervaringen herinneren,
uitkomsten anticiperen en zichzelf bewust gedragen. Hun emotionele reacties zijn gericht op
de omgeving met betekenis.
3
