Artikel McAdams et al
Perceptions of the first familie counselling session: why families come back
Ongeveer de helft van cliënten in psychotherapie komt na de eerste sessie niet terug. Tijdens de
eerste sessie kan een goede aansluiting bij de cliënt het verschil maken tussen gemotiveerd raken
of afhaken. Cliënten die vroegtijdig met de behandeling stoppen lopen een groter risico op
slechtere behandeluitkomsten en de gezondheidszorg te overbelasten.
Om de uitval bij cliënten tegen te gaan, moet er eerst kennis worden verzameld over de reden van
uitval.
Cliënten binnen gezinstherapie beëindigen eerder vroegtijdig de behandeling dan wanneer er
sprake is van een individuele behandeling. Dit heeft te maken met eventuele geheimen die in
gezinstherapie worden onthuld en hier is geen sprake van bij individuele therapie. Daarnaast is
gezinstherapie nog relatief nieuw en kan dit meer weerstand met zich meebrengen.
Geen enkele studie heeft de uitval na de eerste sessie onderzocht. Hierom luiden de
onderzoeksvragen:
1. Welke factoren beïnvloeden de beslissing van een familie om terug te keren na hun eerste
sessie van gezinstherapie?
2. Wat kunnen gezinstherapeuten doen om de kans te vergroten dat de cliënten terugkomen
na de eerste gezinssessie?
Methode
Steekproef
N=87 families met kinderen die emotionele- of gedragsproblemen hebben en hiervoor
gezinsbegeleiding ontvangen.
Instrumenten
Een van de volwassen is gevraagd om een demografische vragenlijst in te vullen, daarnaast werd
een enquête ingevuld over de redenen om na de eerste sessie terug te keren naar de
gezinstherapie.
Procedure
Gezinstherapeuten hebben de enquête na de tweede of derde sessie meegegeven aan de gezinnen.
Betrouwbaarheidsanalyse is uitgevoerd om items die niet samenhingen met de overige items te
bepalen en te verwijderen. Daarna werd een factoranalyse uitgevoerd.
Discussie en implicaties
De factoranalyse toonde aan dat de zes meest belangrijkste redenen om terug te keren na de
eerste sessie therapeutisch gerelateerd waren. Voor het terugkeren na de sessie was vooral van
belang: het begrijpen van de familie door de therapeut, kennis en expertise om de familie te
kunnen helpen en een oprechte wens om de familie te willen helpen. Daarnaast was nog belangrijk
de inspanning van de therapeut om de gezinstherapie toe te lichten, geloof scheppen dat de
behandeling bijdraagt aan het oplossen van de problemen en geruststellen van de familie dat de
sessies een veilige omgeving zijn om moeilijkheden te uiten.
Na therapeutisch gerelateerde variabelen waren de familie gerelateerde variabelen van belang.
Deze hebben invloed op algemene familieperceptie en verwachtingen van het therapeutische
proces.
Bevindingen met betrekking tot de eerste onderzoeksvraag suggereren dat gezinstherapeuten geen
hulpeloze slachtoffers zijn van cliëntschade na de eerste sessie, maar het de sterkste potentieel
voor het beïnvloeden van cliëntbeslissingen om terug te keren na de eerste sessie. De tweede
onderzoeksvraag suggereert dat het volgende moet worden ingezet om de kans op terugkeer naar
de eerste sessie te vergroten: begrip en steun bieden, professionele kennis en expertise van
therapeut, oprechte wens om familie te helpen, informatief en transparant over
gezinsbegeleidingsproces, de hoop wekken dat problemen opgelost kunnen worden en zorgen voor
een veilige omgeving voor het aanpakken van problemen.
Begrip en steun bieden
Therapeuten die de tijd nemen om cliënten volledig te begrijpen, hebben een vergrootte kans dat
de cliënten na de eerste sessie weer terug komen.
Perceptions of the first familie counselling session: why families come back
Ongeveer de helft van cliënten in psychotherapie komt na de eerste sessie niet terug. Tijdens de
eerste sessie kan een goede aansluiting bij de cliënt het verschil maken tussen gemotiveerd raken
of afhaken. Cliënten die vroegtijdig met de behandeling stoppen lopen een groter risico op
slechtere behandeluitkomsten en de gezondheidszorg te overbelasten.
Om de uitval bij cliënten tegen te gaan, moet er eerst kennis worden verzameld over de reden van
uitval.
Cliënten binnen gezinstherapie beëindigen eerder vroegtijdig de behandeling dan wanneer er
sprake is van een individuele behandeling. Dit heeft te maken met eventuele geheimen die in
gezinstherapie worden onthuld en hier is geen sprake van bij individuele therapie. Daarnaast is
gezinstherapie nog relatief nieuw en kan dit meer weerstand met zich meebrengen.
Geen enkele studie heeft de uitval na de eerste sessie onderzocht. Hierom luiden de
onderzoeksvragen:
1. Welke factoren beïnvloeden de beslissing van een familie om terug te keren na hun eerste
sessie van gezinstherapie?
2. Wat kunnen gezinstherapeuten doen om de kans te vergroten dat de cliënten terugkomen
na de eerste gezinssessie?
Methode
Steekproef
N=87 families met kinderen die emotionele- of gedragsproblemen hebben en hiervoor
gezinsbegeleiding ontvangen.
Instrumenten
Een van de volwassen is gevraagd om een demografische vragenlijst in te vullen, daarnaast werd
een enquête ingevuld over de redenen om na de eerste sessie terug te keren naar de
gezinstherapie.
Procedure
Gezinstherapeuten hebben de enquête na de tweede of derde sessie meegegeven aan de gezinnen.
Betrouwbaarheidsanalyse is uitgevoerd om items die niet samenhingen met de overige items te
bepalen en te verwijderen. Daarna werd een factoranalyse uitgevoerd.
Discussie en implicaties
De factoranalyse toonde aan dat de zes meest belangrijkste redenen om terug te keren na de
eerste sessie therapeutisch gerelateerd waren. Voor het terugkeren na de sessie was vooral van
belang: het begrijpen van de familie door de therapeut, kennis en expertise om de familie te
kunnen helpen en een oprechte wens om de familie te willen helpen. Daarnaast was nog belangrijk
de inspanning van de therapeut om de gezinstherapie toe te lichten, geloof scheppen dat de
behandeling bijdraagt aan het oplossen van de problemen en geruststellen van de familie dat de
sessies een veilige omgeving zijn om moeilijkheden te uiten.
Na therapeutisch gerelateerde variabelen waren de familie gerelateerde variabelen van belang.
Deze hebben invloed op algemene familieperceptie en verwachtingen van het therapeutische
proces.
Bevindingen met betrekking tot de eerste onderzoeksvraag suggereren dat gezinstherapeuten geen
hulpeloze slachtoffers zijn van cliëntschade na de eerste sessie, maar het de sterkste potentieel
voor het beïnvloeden van cliëntbeslissingen om terug te keren na de eerste sessie. De tweede
onderzoeksvraag suggereert dat het volgende moet worden ingezet om de kans op terugkeer naar
de eerste sessie te vergroten: begrip en steun bieden, professionele kennis en expertise van
therapeut, oprechte wens om familie te helpen, informatief en transparant over
gezinsbegeleidingsproces, de hoop wekken dat problemen opgelost kunnen worden en zorgen voor
een veilige omgeving voor het aanpakken van problemen.
Begrip en steun bieden
Therapeuten die de tijd nemen om cliënten volledig te begrijpen, hebben een vergrootte kans dat
de cliënten na de eerste sessie weer terug komen.
