Cellular and Molecular Immunology, 10th ed. Abbas, Lichtman
Pillai:
Chapter 15 Immunologic Tolerance and autoimmunity
Immunologische tolerantie betekent dat er niet gereageerd wordt op een antigeen.
Er zijn verschillende kenmerken van tolerantie in T en B-lymfocyten. De mechanismen van
tolerantie elimineren en inactiveren lymfocyten die hoge affiniteit receptoren voor zelf-antigeen
uiten. Alle individuen erven dezelfde antigeen-receptor gen-segmenten welke in random
volgorde geplaatst worden. Er is dus kan op autoreactieve receptoren. Tolerantie is antigeen-
specifiek dat resulteert van de herkenning van antigeen door individuele klonen van lymfocyten.
Dit in tegenstelling tot therapeutische immunosuppressie welke juist lymfocyten van vele
specificatie beïnvloedt. Zelf Tolerantie kan ontstaan in onvolwassen zelf-reactieve lymfocyten in
de lymfoïde organen (central tolerance) of in volwassen lymfocyten in perifere plekken (perifere
tolerance). De perifere is er om de centrale aan te vullen. Centrale tolerantie gebeurt tijdens een
fase van rijping bij lymfocyten wanneer een ontmoeting met een antigeen leidt tot celdood of
vervanging van een zelf-reactief antigeen receptor met een die dat niet is. Volwassen
lymfocyten die zelf-antigeen herkennen in perifere weefsels zijn niet in staat te activeren door
Re-exposure aan dat antigeen of sterven door apoptosis. Perifere tolerantie wordt ook geregeld
door regulerende T-cellen die actief de activatie van antigeen remmen.
sommige zelfantigenen worden uit het immuunsysteem gesekwestreerd en andere antigenen
worden genegeerd. De inductie van immunologische tolerantie is een mogelijke therapeutische
strategie om schadelijke immuunresponsen te voorkomen bij auto immuun en allergische
ziektes en transplantatie rejectie.
Tijdens hun rijping in de thymus sterven veel T-cellen die hoge affiniteit hebben, en sommige
van de overlevende cellen in de CD4+ lijn ontwikkelen zich in Tregs.
Sommige zelf-reactieve CD4+ cellen die anitgeen zien in de thymus worden niet verwijderd
maar differentiëren in Tregs. De mechanismen van perifere tolerantie zijn onderdrukking van
regulerende T-cellen en deletie (celdood).
Anergie
Blootstelling aan volwassen CD4+ T-cellen aan een antigeen zonder aanwezigheid van
costimulatie of aangeboren immuniteit kunnen cellen niet in staat zijn om op het antigeen te
reageren. Er zijn meerdere mechanismen die de anerge toestand in stand houden of remmen:
- TCR veroorzaakte signaaloverdracht is geblokkeerd in anergic cells
- Zelf-antigeen herkenning zonder co-stimulatie kan cellulaire ligases activeren, die TCR-
geassocieerde eiwitten alomtegenwoordig maken en zich richten op proteolytische
afbraak in proteosomen of lysosomen.
- Wanneer T-cellen zelf-antigeen herkennen in de afwezigheid van aangeboren
immuunresponsen kunnen ze remmende receptoren van de CD28-familie gebruiken,
waarvan de functie is om T-celresponsen te beëindigen.
Pillai:
Chapter 15 Immunologic Tolerance and autoimmunity
Immunologische tolerantie betekent dat er niet gereageerd wordt op een antigeen.
Er zijn verschillende kenmerken van tolerantie in T en B-lymfocyten. De mechanismen van
tolerantie elimineren en inactiveren lymfocyten die hoge affiniteit receptoren voor zelf-antigeen
uiten. Alle individuen erven dezelfde antigeen-receptor gen-segmenten welke in random
volgorde geplaatst worden. Er is dus kan op autoreactieve receptoren. Tolerantie is antigeen-
specifiek dat resulteert van de herkenning van antigeen door individuele klonen van lymfocyten.
Dit in tegenstelling tot therapeutische immunosuppressie welke juist lymfocyten van vele
specificatie beïnvloedt. Zelf Tolerantie kan ontstaan in onvolwassen zelf-reactieve lymfocyten in
de lymfoïde organen (central tolerance) of in volwassen lymfocyten in perifere plekken (perifere
tolerance). De perifere is er om de centrale aan te vullen. Centrale tolerantie gebeurt tijdens een
fase van rijping bij lymfocyten wanneer een ontmoeting met een antigeen leidt tot celdood of
vervanging van een zelf-reactief antigeen receptor met een die dat niet is. Volwassen
lymfocyten die zelf-antigeen herkennen in perifere weefsels zijn niet in staat te activeren door
Re-exposure aan dat antigeen of sterven door apoptosis. Perifere tolerantie wordt ook geregeld
door regulerende T-cellen die actief de activatie van antigeen remmen.
sommige zelfantigenen worden uit het immuunsysteem gesekwestreerd en andere antigenen
worden genegeerd. De inductie van immunologische tolerantie is een mogelijke therapeutische
strategie om schadelijke immuunresponsen te voorkomen bij auto immuun en allergische
ziektes en transplantatie rejectie.
Tijdens hun rijping in de thymus sterven veel T-cellen die hoge affiniteit hebben, en sommige
van de overlevende cellen in de CD4+ lijn ontwikkelen zich in Tregs.
Sommige zelf-reactieve CD4+ cellen die anitgeen zien in de thymus worden niet verwijderd
maar differentiëren in Tregs. De mechanismen van perifere tolerantie zijn onderdrukking van
regulerende T-cellen en deletie (celdood).
Anergie
Blootstelling aan volwassen CD4+ T-cellen aan een antigeen zonder aanwezigheid van
costimulatie of aangeboren immuniteit kunnen cellen niet in staat zijn om op het antigeen te
reageren. Er zijn meerdere mechanismen die de anerge toestand in stand houden of remmen:
- TCR veroorzaakte signaaloverdracht is geblokkeerd in anergic cells
- Zelf-antigeen herkenning zonder co-stimulatie kan cellulaire ligases activeren, die TCR-
geassocieerde eiwitten alomtegenwoordig maken en zich richten op proteolytische
afbraak in proteosomen of lysosomen.
- Wanneer T-cellen zelf-antigeen herkennen in de afwezigheid van aangeboren
immuunresponsen kunnen ze remmende receptoren van de CD28-familie gebruiken,
waarvan de functie is om T-celresponsen te beëindigen.
