Opdrachten college 9
Naam: Melanie Hoeven
Studentnummer: 2575528
Vraag 1: Hendriks (2013) vindt dat we in Nederland, in vergelijking met andere landen,
over een breed palet aan behandelmogelijkheden beschikken voor jeugdige
zedendelinquenten. Op welk punt ziet hij nog mogelijkheden voor verbetering? Oftewel,
wat is zijn aanbeveling?
Hendriks merkt op dat, ongeacht het feit dat we een groot aantal behandelmogelijkheden
kennen in Nederland, deze niet gelijk verdeeld zijn over ons land. Door het ontbreken van
specifieke kennis op bepaalde plekken in Nederland, krijgen jeugdige zedendelinquenten
geen optimale hulp aangeboden. Wanneer ze deze hulp wel willen ontvangen zullen ze
hiervoor ver moeten reizen.
Een tweede punt dat door Hendriks wordt opgemerkt is niet zozeer een aanbeveling
als wel aandachtpunt. Zo merkt hij op dat de diverse behandelvormen slechts in beperkte
mate zijn onderzocht. De behandelvormen die wel onderzocht zijn, zijn vaak al gedateerd.
Vraag 2: Wat kun je bij jeugdige zedendelinquenten zeggen over de relatie tussen werk en
delict plegen in de volwassenheid?
In het onderzoek werd voor wat betreft werk significante verschillen gevonden in de leeftijd
van 18 tot 20 jaar. In deze leeftijd bleken kindermisbruikers vaker te werken dan leeftijd
misbruikers en groepsmisbruikers. Op hogere leeftijd zien we geen verschillen tussen de
verschillende dadertypen.
Hoewel de intreden op de arbeidsmarkt door jeugdige zedendelinquenten normatief
lijkt, stagneerde dit snel. Vanaf het vijfentwintigste levensjaar is ongeveer veertig procent
van deze groep werkeloos, een percentage dat veel hoger is dan onder de gemiddelde
Nederlandse man. Het onderzoek laat daarnaast ook zien dat jeugdige zedendelinquenten
vaak korte arbeidscontracten hebben, van gemiddeld zes maanden.
Binnen de onderzoeksgroep is er tot de leeftijd van vierentwintig jaar een dalende
trend in het aantal delicten per persoon en een stijgende trend voor wat betreft de
werkgelegenheid. Het lijkt er zodoende op dat wanneer werk toeneemt, delinquente
afneemt. Uit het onderzoek is gebleken dat werkgelegenheid gepaard ging met een
aanzienlijke daling van het aantal overtredingen, te weten: 34,3 procent.
Uit het onderzoek is tot slot naar voren gekomen dat er significante verschillen
bestaan tussen de verschillende dadertypen. De kans op delinquentie was met 37,7 procent
verminderd voor leeftijd misbruikers wanneer zij in dienst zijn. Voor groep misbruikers is dit
percentage 61,1. Kindermisbruikers hebben geen significant voordeel van werkgelegenheid.
Op grond van het hierboven genoemde kan een algemene conclusie geformuleerd
worden. Deze conclusie luidt als volgt. Voor de hele steekproef van jeugdige
zedendelinquenten bleek werkgelegenheid samen te hangen met een afname van het aantal
overtredingen. Van de verschillende groepen jeugdige zedendelinquenten blijken
groepsdaders het meest te profiteren van werkgelegenheid.
Naam: Melanie Hoeven
Studentnummer: 2575528
Vraag 1: Hendriks (2013) vindt dat we in Nederland, in vergelijking met andere landen,
over een breed palet aan behandelmogelijkheden beschikken voor jeugdige
zedendelinquenten. Op welk punt ziet hij nog mogelijkheden voor verbetering? Oftewel,
wat is zijn aanbeveling?
Hendriks merkt op dat, ongeacht het feit dat we een groot aantal behandelmogelijkheden
kennen in Nederland, deze niet gelijk verdeeld zijn over ons land. Door het ontbreken van
specifieke kennis op bepaalde plekken in Nederland, krijgen jeugdige zedendelinquenten
geen optimale hulp aangeboden. Wanneer ze deze hulp wel willen ontvangen zullen ze
hiervoor ver moeten reizen.
Een tweede punt dat door Hendriks wordt opgemerkt is niet zozeer een aanbeveling
als wel aandachtpunt. Zo merkt hij op dat de diverse behandelvormen slechts in beperkte
mate zijn onderzocht. De behandelvormen die wel onderzocht zijn, zijn vaak al gedateerd.
Vraag 2: Wat kun je bij jeugdige zedendelinquenten zeggen over de relatie tussen werk en
delict plegen in de volwassenheid?
In het onderzoek werd voor wat betreft werk significante verschillen gevonden in de leeftijd
van 18 tot 20 jaar. In deze leeftijd bleken kindermisbruikers vaker te werken dan leeftijd
misbruikers en groepsmisbruikers. Op hogere leeftijd zien we geen verschillen tussen de
verschillende dadertypen.
Hoewel de intreden op de arbeidsmarkt door jeugdige zedendelinquenten normatief
lijkt, stagneerde dit snel. Vanaf het vijfentwintigste levensjaar is ongeveer veertig procent
van deze groep werkeloos, een percentage dat veel hoger is dan onder de gemiddelde
Nederlandse man. Het onderzoek laat daarnaast ook zien dat jeugdige zedendelinquenten
vaak korte arbeidscontracten hebben, van gemiddeld zes maanden.
Binnen de onderzoeksgroep is er tot de leeftijd van vierentwintig jaar een dalende
trend in het aantal delicten per persoon en een stijgende trend voor wat betreft de
werkgelegenheid. Het lijkt er zodoende op dat wanneer werk toeneemt, delinquente
afneemt. Uit het onderzoek is gebleken dat werkgelegenheid gepaard ging met een
aanzienlijke daling van het aantal overtredingen, te weten: 34,3 procent.
Uit het onderzoek is tot slot naar voren gekomen dat er significante verschillen
bestaan tussen de verschillende dadertypen. De kans op delinquentie was met 37,7 procent
verminderd voor leeftijd misbruikers wanneer zij in dienst zijn. Voor groep misbruikers is dit
percentage 61,1. Kindermisbruikers hebben geen significant voordeel van werkgelegenheid.
Op grond van het hierboven genoemde kan een algemene conclusie geformuleerd
worden. Deze conclusie luidt als volgt. Voor de hele steekproef van jeugdige
zedendelinquenten bleek werkgelegenheid samen te hangen met een afname van het aantal
overtredingen. Van de verschillende groepen jeugdige zedendelinquenten blijken
groepsdaders het meest te profiteren van werkgelegenheid.
