Opdrachten college 2
Naam: Melanie Hoeven
Studentnummer: 2575528
Vraag 1:
Wat kun je zeggen over werk als oorzaak van criminaliteit en werk ter preventie van
criminaliteit (stuk van Erp et al.)
In het artikel wordt vanuit een drietal perspectieven ingegaan op de relatie tussen werk en
criminaliteit. Deze drie perspectieven, of richtingen zijn: werk als oorzaak van criminaliteit,
werk ter preventie van criminaliteit en criminaliteit als belemmering van werk. Hier zal enkel
op de eerste twee perspectieven worden ingegaan.
Te beginnen met werk als oorzaak van criminaliteit. Uit onderzoek blijkt dat werk
juist gelegenheid kan bieden voor het plegen van criminaliteit. We spreken in deze context
vaak van wittenboordencriminaliteit. Het ontstaan van werkgerelateerde criminaliteit kan
verklaard worden vanuit de routine activiteitentheorie van Cohen en Felson (1979). In deze
theorie staan een tweetal factoren centraal, te weten gelegenheid en motivatie. De theorie
stelt dat criminaliteit zich voor zal doen wanneer een gemotiveerde dader, een aantrekkelijk
doelwit en afwezigheid van toezicht in tijd en ruimte samen komen.
Voor wat betreft de motivatie voor het plegen van werkgerelateerde criminaliteit
geldt dat deze op verschillende manieren tot stand kan komen. Zo spelen in de eerste plaats
individuele factoren, zoals persoonlijkheidskenmerken, een rol. Een voorbeeld hiervan is een
gebrek aan integriteit. Naast individuele factoren is ook de organisatie zelf van belang bij het
voorkomen van werkgerelateerde criminaliteit. Zo kunnen binnen een bedrijf motivaties
voor crimineel gedrag aangeleerd worden.
De tweede “voorwaarde” voor het voorkomen van werkgerelateerde criminaliteit is
gelegenheid. Als er geen gelegenheid is om crimineel gedrag te vertonen, zal het simpelweg
niet voorkomen. De gelegenheid bestaat volgens Cohen en Felson (1979) uit een tweetal
componenten, te weten: de aanwezigheid van een aantrekkelijk doelwit en de afwezigheid
van toezicht. Hieruit kan geconcludeerd worden dat het voorkomen van werkgerelateerde
criminaliteit het gevolg is van een complex geheel van factoren op micro-, meso- en
macroniveau.
Werk kan echter ook gezien worden als een preventief middel voor criminaliteit.
Sampson en Laub (1993, 2003) laten in hun onderzoek zien dat, naast belangrijke
gebeurtenissen in andere levensdomeinen, werk zeker een keerpunt kan veroorzaken in de
criminele carrière. Er liggen hier een aantal oorzaken aan ten grondslag. Te beginnen met de
sterke binding met het werk. Deze binding leidt er toe dat de sociale controle die zich op de
werkvloer voordoet onderdeel wordt van het zelfbeeld. Vooral de toename in
verantwoordelijkheden, gevoelens van competentie, en tevredenheid bevorderen dit
proces. Daarnaast wordt er vanuit gegaan dat naarmate een baan belangrijker wordt, de
risico’s die samenhangen met het plegen van criminaliteit ook groter worden.
Het is echter, vooralsnog, niet mogelijk om op basis van het bestaande empirische
onderzoek een conclusie te formuleren over het effect van werk op criminaliteit.
Naam: Melanie Hoeven
Studentnummer: 2575528
Vraag 1:
Wat kun je zeggen over werk als oorzaak van criminaliteit en werk ter preventie van
criminaliteit (stuk van Erp et al.)
In het artikel wordt vanuit een drietal perspectieven ingegaan op de relatie tussen werk en
criminaliteit. Deze drie perspectieven, of richtingen zijn: werk als oorzaak van criminaliteit,
werk ter preventie van criminaliteit en criminaliteit als belemmering van werk. Hier zal enkel
op de eerste twee perspectieven worden ingegaan.
Te beginnen met werk als oorzaak van criminaliteit. Uit onderzoek blijkt dat werk
juist gelegenheid kan bieden voor het plegen van criminaliteit. We spreken in deze context
vaak van wittenboordencriminaliteit. Het ontstaan van werkgerelateerde criminaliteit kan
verklaard worden vanuit de routine activiteitentheorie van Cohen en Felson (1979). In deze
theorie staan een tweetal factoren centraal, te weten gelegenheid en motivatie. De theorie
stelt dat criminaliteit zich voor zal doen wanneer een gemotiveerde dader, een aantrekkelijk
doelwit en afwezigheid van toezicht in tijd en ruimte samen komen.
Voor wat betreft de motivatie voor het plegen van werkgerelateerde criminaliteit
geldt dat deze op verschillende manieren tot stand kan komen. Zo spelen in de eerste plaats
individuele factoren, zoals persoonlijkheidskenmerken, een rol. Een voorbeeld hiervan is een
gebrek aan integriteit. Naast individuele factoren is ook de organisatie zelf van belang bij het
voorkomen van werkgerelateerde criminaliteit. Zo kunnen binnen een bedrijf motivaties
voor crimineel gedrag aangeleerd worden.
De tweede “voorwaarde” voor het voorkomen van werkgerelateerde criminaliteit is
gelegenheid. Als er geen gelegenheid is om crimineel gedrag te vertonen, zal het simpelweg
niet voorkomen. De gelegenheid bestaat volgens Cohen en Felson (1979) uit een tweetal
componenten, te weten: de aanwezigheid van een aantrekkelijk doelwit en de afwezigheid
van toezicht. Hieruit kan geconcludeerd worden dat het voorkomen van werkgerelateerde
criminaliteit het gevolg is van een complex geheel van factoren op micro-, meso- en
macroniveau.
Werk kan echter ook gezien worden als een preventief middel voor criminaliteit.
Sampson en Laub (1993, 2003) laten in hun onderzoek zien dat, naast belangrijke
gebeurtenissen in andere levensdomeinen, werk zeker een keerpunt kan veroorzaken in de
criminele carrière. Er liggen hier een aantal oorzaken aan ten grondslag. Te beginnen met de
sterke binding met het werk. Deze binding leidt er toe dat de sociale controle die zich op de
werkvloer voordoet onderdeel wordt van het zelfbeeld. Vooral de toename in
verantwoordelijkheden, gevoelens van competentie, en tevredenheid bevorderen dit
proces. Daarnaast wordt er vanuit gegaan dat naarmate een baan belangrijker wordt, de
risico’s die samenhangen met het plegen van criminaliteit ook groter worden.
Het is echter, vooralsnog, niet mogelijk om op basis van het bestaande empirische
onderzoek een conclusie te formuleren over het effect van werk op criminaliteit.
