In het Romeinse Recht werden de woorden pand en hypotheek door elkaar gebruikt. Het
verschil zat hem erin dat bij pand de zaak uit de macht van de schuldenaar raakte, en bij
hypotheek in die van de schuldenaar bleef. In het BW is het grootste verschil de wijze van
vestiging. Hypotheek op registergoederen, pand op niet-registergoederen.
overeenkomsten:
- De overeenkomst tussen het Romeinse en huidige recht is voornamelijk dat het pand
geraakt, dat wil zeggen de zaak waarop het pandrecht rust, bij beide uit de macht
van de pandgever is en in die van de pandhouder wordt gebracht.
Verschillen:
- In het romeinse recht was er geen verschil tussen stil pandrecht en hypotheek, dus
pandrecht kon ook op registergoederen gevestigt worden.
- Het Romeinse recht kende geen registerstelsel, en daarom kon pandrecht bij enkele
overeenkomst worden gevestigd. De mogelijkheid tot fraude was daardoor erg groot.
Men probeerde dit te beperken door degene die het bestaan van een pand of
hypotheek had verzwegen zwaar te straffen, namelijk verbanning of dwangarbeid.
- Pandrechten zijn ook ontstaan op basis van een keizerlijke constitutie. In de latere
keizertijd deed het beslag op losse vermogensbestanddelen zijn intrede. Daarvoor
werd bij een veroordelend vonnis beslag gelegd op het gehele vermogen (Missio in
bona). Later werd dus ook beslag op vermogensdelen mogelijk. Dit beslag was
geconstrueerd als een soort wettelijk pandrecht. Tegenwoordig geen nauw verband
meer tussen pandrecht en executoriaal beslag niet meer; op grond van een
executoriale titel legt de deurwaarder beslag op zovele goederen uit het vermogen
van de schuldenaar als naar schatting nodig te zijn ter voldoening van de schuld en
an de executiekosten
- er bestond een algehele hypotheek, dat wil zeggen op alle goederen. zo’n algemene
hypotheek heeft bijvoorbeeld de pupil op het gehele vermogen van zijn voogd
wegens eventueel wanbeheer van de laatste.
verschil zat hem erin dat bij pand de zaak uit de macht van de schuldenaar raakte, en bij
hypotheek in die van de schuldenaar bleef. In het BW is het grootste verschil de wijze van
vestiging. Hypotheek op registergoederen, pand op niet-registergoederen.
overeenkomsten:
- De overeenkomst tussen het Romeinse en huidige recht is voornamelijk dat het pand
geraakt, dat wil zeggen de zaak waarop het pandrecht rust, bij beide uit de macht
van de pandgever is en in die van de pandhouder wordt gebracht.
Verschillen:
- In het romeinse recht was er geen verschil tussen stil pandrecht en hypotheek, dus
pandrecht kon ook op registergoederen gevestigt worden.
- Het Romeinse recht kende geen registerstelsel, en daarom kon pandrecht bij enkele
overeenkomst worden gevestigd. De mogelijkheid tot fraude was daardoor erg groot.
Men probeerde dit te beperken door degene die het bestaan van een pand of
hypotheek had verzwegen zwaar te straffen, namelijk verbanning of dwangarbeid.
- Pandrechten zijn ook ontstaan op basis van een keizerlijke constitutie. In de latere
keizertijd deed het beslag op losse vermogensbestanddelen zijn intrede. Daarvoor
werd bij een veroordelend vonnis beslag gelegd op het gehele vermogen (Missio in
bona). Later werd dus ook beslag op vermogensdelen mogelijk. Dit beslag was
geconstrueerd als een soort wettelijk pandrecht. Tegenwoordig geen nauw verband
meer tussen pandrecht en executoriaal beslag niet meer; op grond van een
executoriale titel legt de deurwaarder beslag op zovele goederen uit het vermogen
van de schuldenaar als naar schatting nodig te zijn ter voldoening van de schuld en
an de executiekosten
- er bestond een algehele hypotheek, dat wil zeggen op alle goederen. zo’n algemene
hypotheek heeft bijvoorbeeld de pupil op het gehele vermogen van zijn voogd
wegens eventueel wanbeheer van de laatste.
