Psychische (on)gezondheid | Samenvatting

Herkennen van psychische (on)gezondheid
samenvatting

Psychiatrie: een inleiding
Hoofdstuk 1.1 en 1.2

Een afwijkend gedrag wordt beschreven als gedrag dat afwijkt van wat
maatschappelijk als normaal wordt beschouwd. Dit kan betrekking hebben
op gedachten, emoties of gedragingen die afwijken van wat gangbaar is in
een bepaalde cultuur of context. De vier belangrijke criteria over afwijkend
gedrag;

1. Uitzonderlijkheid: gedrag dat significant afwijkt van het
gemiddelde of wat normaal wordt geacht. Bijvoorbeeld; extreme
angst voor normale situaties kan als afwijkend worden beschouwd.
2. Overtreden van sociale normen: gedrag dat ingaat tegen de
regels en verwachtingen van een samenleving. Wat als afwijkend
wordt gezien, verschilt vaak per cultuur.
3. Persoonlijk leed: afwijkend gedrag veroorzaakt vaak emotionele
lijden of stress voor individu zelf.
4. Disfunctioneren: dit verwijst naar gedrag dat interfereert met het
vermogen van een persoon dagelijks te functioneren, zoals het
verliezen van de mogelijkheid om te werken of sociale relaties te
onderhouden.

Een afwijkend gedrag moet altijd binnen een culturele en
maatschappelijke context worden beoordeeld, omdat normen variëren
tussen samenlevingen. Gedrag dat in de ene cultuur als normaal wordt
gezien, kan in een andere cultuur als afwijkend worden beschouwd.

Hoofdstuk 3.1 t/m 3.3

DSM – systeem (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders). De
belangrijkste kenmerken van het DSM-classificatiesysteem zijn:

 Gestandaardiseerde classificatie: het DSM geeft vaste regels om
psychische stoornissen te herkennen en benoemen. Dit zorgt ervoor
dat hulpverleners overal ter wereld dezelfde diagnose kunnen
stellen.
 Categorisch model: het DSM zegt of iemand wel of niet een
stoornis heeft, op basis van de symptomen. Dit systeem is helder,
maar soms kan het te zwart-wit zijn.
 Beschrijvend en atheoretisch: het DSM beschrijft alleen de
symptomen van stoornissen en geeft geen verklaringen voor de
oorzaken.
 Evoluerend: het DSM wordt regelmatig aangepast op basis van
nieuw onderzoek, zoals in de nieuwste versie DSM-5.

De voor- en nadelen van DSM-systeem

, Herkennen van psychische (on)gezondheid
samenvatting
Sterke punten:

 Betrouwbaarheid: omdat het DSM vaste regels heeft, kunnen
verschillende hulpverleners dezelfde diagnose stellen bij dezelfde
symptomen.
 Handig in de praktijk: het DMS helpt professionals bij het kiezen van
de juiste behandeling voor een stoornis.
 Wetenschappelijke basis: het DSM is gebaseerd op veel onderzoek
en wordt steeds verbeterd.

Zwakke punten:

 Te veel focus op labels: het DSM legt de nadruk op het geven van
een diagnose, waardoor soms normaal gedrag als afwijkend wordt
gezien.
 Culturele verschillen: veel van de regels in het DSM zijn gemaakt op
basis van westers onderzoek. Dit kan leiden tot fouten bij mensen uit
andere culturen.
 Geen oorzaken: het DSM kijkt alleen naar de symptomen en niet
naar waarom iemand een stoornis heeft, wat soms de behandeling
beperkt.

Het is belangrijk dat sociaal werkers kennis heeft over afwijkend gedrag en
het DSM-systeem.

 Vroegtijdig signaleren: sociaal werkers kunnen afwijkend gedrag
vroeg herkennen en de cliënt naar de juiste hulp verwijzen.
 Betere communicatie: het DSM geeft sociaal werkers de
mogelijkheid om goed te praten met ander hulpverleners zoals
psychiaters en psychologen.
 Passende zorg: het DSM-kennis kunnen sociaal werkers betere
ondersteuning geven, afgestemd op wat de cliënt nodig heeft.
 Beter begrip: door het DSM kunnen sociaal werkers beter begrijpen
waarom iemand zich op een bepaalde manier gedraagt, wat helpt bij
het kiezen van de juiste hulp en interventies.

Afwijkend gedrag

 Uitzonderlijk
 Sociaal afwijkend
 Foute perceptie of interpretatie van de realiteit
 Aanzienlijk emotioneel lijden van de persoon
 Onaangepast of contraproductief gedrag
 Gevaar.

Classificeren is van belang het vormt de basis van wetenschap,
classificatiesystemen vormen de grond voor belangrijke beslissingen, helpt