Samenvatting 3.14 H11 contemporary orthodontics

3.14 SMZ 2 Samenvatting contemporary orthodontics h11: management of space problems –treatment of space problems
 Kwantificatie van ruimte problemen
o Ruimte analyseren uit oogpunt van totale hoeveelheid ruimte.
o Verkleining van protrusie zorgt voor verkleining van totale ruimte.
o Van klasse II-2 naar een stand waar de frontelementen in de boog staan zorgt
voor ruimte vergroting.
o Verticale dimensie  meestal contra-indicatie om groter te maken bij beperkte
overbeet.
 Kantelen van tanden naar faciaal zorgt ook voor verticale verplaatsing
 gevolg: anterior openbeet.
o Kind met diepe openbeet en duidelijke curve van Spee  verhogen van boog
zorgt voor meer protrusie.
 Analyse van crowding
o Ruimte analyse met modellen.
o Berekenen van waarschijnlijke crowding bij gemengde dentitie.
 Principes van ruimte analyse
o Vergelijking tussen hoeveelheid beschikbare ruimte voor oplijning tanden (breedte alle
elementen) + hoeveelheid ruimte dat nodig is om tanden op te lijnen in een boog (ruimte
boog). Fig. 11.48.
 D.m.v. model of computer.
o Ruimte analyse
 1. Meten van beschikbare ruimte.
 Mesiaal M1 over contactpunten naar achterste tanden.
 Incisale randen anterieure elementen.
 Methoden
o 1. Boog in segmenten opdelen en meten. Fig. 11.49.
 Methode met hogere betrouwbaarheid.
o 2. Maken van een lijn op een computer en daarna lijn recht
maken en meten.
 2. Meten van hoeveelheid ruimte dat nodig is voor oplijning van tanden.
 1. Meten van mesio-distale breedte van geerupteerde elementen van
contactpunt naar contactpunt.
 2. Schatten van grootte van niet geerupteerde permanente tanden.
 3. Som van breedtes van individuele tanden optellen. Fig. 11.49b.
 Crowding: som van breedtes van permanente tanden > beschikbare ruimte.
 Spacing: som van breedtes van permanente tanden < beschikbare ruimte.
o Voorwaardes
 1. Incisieven staan labiaal-linguaal recht. Geen heftige protrusie of retrusie.
 Protrusie komt vaak voor.
 Retrusie niet.
 Bij te weinig ruimte voor goede oplijning kan crowding, protrusie of combinatie (meest waarschijnlijk)
ontstaan.
 Belangrijke informatie voor tandarts: door cefalometrische analyse.
 2. Ruimte verandert niet door groei en neiging uitgroei elementen op elkaar te raken.
 Valide voor meeste maar niet alle kinderen.
 Bij kinderen met kaak discrepantie schuiven de tanden vaak naar anterior of posterior.
o Ruimte analyse is lastiger en minder handig.
o Bij klasse II, klasse III, lang gezicht, kort gezicht.
 3. Alle tanden aanwezig en normale grootte.
 Radiografie nodig.
 Kijken naar tanden als set i.p.v. individueel.
 Schatten van grootte van niet geerupteerde permanente tanden
o 1. Meten van tanden op radiografie: individuele peri-apicale foto’s.
 Compenseren van grootte door bv. blijvende molaar te meten en vergelijken met die op foto.
 Accuraatheid: gemiddeld-goed.
 Kan bij iedereen gebruikt worden maar
hoeveelheid straling is nadeel.
o 2. Schatten van proporties met tabellen.
 Goede correlatie tussen grootte tanden van
geërupteerde permanente incisieven en niet
geërupteerde hoektanden en premolaren.
 Moyers analyse:
 Mesio-distale breedte van
onderincisieven meten om grootte van
niet-geërupteerde onder en boven
hoektanden en premolaren te schatten.
 In OK want in BK veel variatie in breedte
laterale incisieven.
 Tanaka and johnston prediciton values: