Qin-dynastie
Han-dynastie
Sui-dynastie (589-618)
Tang-dynastie (618-907)
Song-dynastie (960-1279)
Yuan-dynastie (1279-1364)
Ming-dynastie (1368-1644)
1430: isolement China
Ming-dynastie
Qing-dynastie
Hoofdstuk 1: Vroege contacten <intro>
Welke contacten waren er tussen China en Europa in de tijd tot 1500?
Tijdens het Romeinse rijk ontstonden directe contacten tussen Europa en China. Het contact ging
verloren in de tijd van monniken en ridders. Terwijl Europa verarmde, kende China welvaart,
culturele bloei en technologische vooruitgang. In de 13e eeuw werd het contact hersteld, maar na
1430 keerde China zich van de buitenwereld af.
Paragraaf 1.1 Contacten in de oudheid
Welke contacten hadden China en Europa tot 500 en hoe was toen de situatie in China?
De handelsroute tussen de Middellandse Zee en China werd bekend als de zijderoute, nadat Alexander
de Grote tijdens de verovering van Perzië in aanraking kwam met deze stof. Griekse handelaren
kregen op deze manier toegang tot de zijderoute. Vanwege de hoge winsten waren handelaren bereid
deze tocht naar Kasjgar af te leggen. Rond 3000 v.C. werd zijde uitgevonden door de Chinezen. In
Europa werd zijde niet geproduceerd, waardoor het een duur product was.
Onder het bestuur van koning Zheng groeide China vanaf 221 v.C. uit tot een eenheidsstaat, met
strenge wetten voor het hele land. De bouw van de Grote Muur ging van start, om de noordgrens te
beschermen tegen nomadenvolken die het rijke China plunderden.In 206 v.C. komt er een einde aan
de Qin-dynastie en wordt de Han-dynastie gesticht.
Onder de Han-keizers kende China een lange periode van politieke stabiliteit en economische bloei.
Het bestuur van de Han-keizers werd beïnvloedt door confucianisme, de leer van Confucius.
Ambtenaren (mandarijnen) werden geacht deze leer toe te kunnen passen, om orde en
gehoorzaamheid te bevorderen. Het Chinese rijk werd uitgebreid tot Korea en Vietnam, met als doel
de rust en welvaart in China te bevorderen. Soldaten beschermden de handelsroutes, en onderworpen
vorsten moesten de Chinese hegemonie erkennen. Ze toonden hun trouw aan de koning door het
betalen van tribuut. Het tribuutstelsel zorgde voor stabiliteit in en rondom China.
Er was ook een zijderoute over zee. In de Aziatische havens waren de Chinese schepen het meest
ontwikkeld. Door de uitbreiding van het Romeinse rijk in het Midden-Oosten ontstonden directe
contacten tussen Rome en China. Pas vanaf 166 gingen Romeinen naar China. Er gingen ook
Chinezen naar het Westen. Ondanks de handelscontacten bleef de kennis over en weer gering.
, Paragraaf 1.2 Contacten in de middeleeuwen
Welke contacten hadden China en Europa tussen 500 en 1500 en hoe was toen de situatie in China?
Tot de Sui-dynastie werd gevestigd, was er veel verdeeldheid en chaos in het Chinese rijk. Vanuit het
noorden trokken veel mensen naar het zuiden, waar het landbouwgebied werd uitgebreid. Om ook het
noorden van voedsel te voorzien, werd het Grote Kanaal gegraven.
De Tang-dynastie maakte van China weer een welvarend land met een bloeiende cultuur. Na 907
viel China uiteen in vijf koninkrijken, maar in 960 wist een generaal een nieuwe keizerlijke dynastie
te stichten, de Song-dynastie. Opnieuwe beleefde China een periode van welvaart, met uitvindingen
die leidden tot een grote bevolkingsgroei.
Tijdens de Tang- en Song-dynastie namen de handelscontacten met andere delen van Azië toe.
Vreemdelingen die zich in Chinese steden vestigden namen hun taal en gewoontes mee, waaronder
het (chinese) boeddhisme. Vanaf 845 probeerden de keizers de macht van de boeddhistische
monniken te breken. Vanuit het Midden-Oosten drongen ook het christendom en de islam door, toch
bleef het boeddhisme altijd een belangrijke kracht in de Chinese samenleving. De Chinese christenen
waren lid van de nestoriaanse kerk.
In de tijd van monniken en ridders was er geen contact tussen China en Europa. In West-Europa
heerste armoede en chaos. Bovendien maakte de Arabische expansie contacten met China onmogelijk.
China had wel een indirecte culturele invloed door zijn technologische voorsprong.
In de tijd van de kruistochten kregen Europeanen weer belangstelling voor het Verre Oosten. De
islamitische heersers in het Midden-Oosten lieten hen niet verder komen dan de kuststeden van de
Middellandse Zee. Door de expansie van de Mongolen verloren de moslims hun controle over de
zijderoutes. De paus wilde het christendom verbreiden in het Mongoolse rijk en zag de Mongolen als
bondgenoten tegen de islam, hier kwam niks van.
De hoogste machthebber van het Mongoolse rijk, Kublai Khan, riep zichzelf uit tot keizer van China
en vestigde de Yuan-dynastie. Voor het eerst werd heel China door vreemdelingen geregeerd, met
Peking als hoofdstad van China. De Mongoolse veroveraars zorgden overal voor veilige
handelsroutes, waar Europese handelaren van profiteerden voor de herleving van de handel in Europa.
Er gingen veel Europeanen naar China, op zoek naar handelswaar of in opdracht van de paus. De
roomse kerk kreeg in China echter niet meer dan enkele duizenden leden.
Aan de contacten tussen China en Europa kwam weer een eind nadat China in verval raakte. De
wegen en de landbouw raakten in verval en er ontstond hongersnood. Via de zijderoute werd de pest
van China naar het westen verspreid, waar ook een groot deel van de bevolking omkwam. Na
opstanden werden de Mongolen verjaagd en kwam het Midden-Oosten in handen van de het
islamitische Turks-Ottomaanse rijk- toegang tot de zijderoute werd belemmerd.
De eerste Ming-keizers vergrootten China’s macht en prestige. De noordgrens werd versterkt door de
bouw van de Grote Muur. In Peking werd ‘de verboden stad’ gebouwd, waar gewone mensen niet
mochten komen. Het werd de grootste stad ter wereld. Vanaf 1405 werden lange tochten over zee
gemaakt, met als doel indruk te maken. Voor de Chinezen waren alle buitenlanders barbaren. In het
Han-dynastie
Sui-dynastie (589-618)
Tang-dynastie (618-907)
Song-dynastie (960-1279)
Yuan-dynastie (1279-1364)
Ming-dynastie (1368-1644)
1430: isolement China
Ming-dynastie
Qing-dynastie
Hoofdstuk 1: Vroege contacten <intro>
Welke contacten waren er tussen China en Europa in de tijd tot 1500?
Tijdens het Romeinse rijk ontstonden directe contacten tussen Europa en China. Het contact ging
verloren in de tijd van monniken en ridders. Terwijl Europa verarmde, kende China welvaart,
culturele bloei en technologische vooruitgang. In de 13e eeuw werd het contact hersteld, maar na
1430 keerde China zich van de buitenwereld af.
Paragraaf 1.1 Contacten in de oudheid
Welke contacten hadden China en Europa tot 500 en hoe was toen de situatie in China?
De handelsroute tussen de Middellandse Zee en China werd bekend als de zijderoute, nadat Alexander
de Grote tijdens de verovering van Perzië in aanraking kwam met deze stof. Griekse handelaren
kregen op deze manier toegang tot de zijderoute. Vanwege de hoge winsten waren handelaren bereid
deze tocht naar Kasjgar af te leggen. Rond 3000 v.C. werd zijde uitgevonden door de Chinezen. In
Europa werd zijde niet geproduceerd, waardoor het een duur product was.
Onder het bestuur van koning Zheng groeide China vanaf 221 v.C. uit tot een eenheidsstaat, met
strenge wetten voor het hele land. De bouw van de Grote Muur ging van start, om de noordgrens te
beschermen tegen nomadenvolken die het rijke China plunderden.In 206 v.C. komt er een einde aan
de Qin-dynastie en wordt de Han-dynastie gesticht.
Onder de Han-keizers kende China een lange periode van politieke stabiliteit en economische bloei.
Het bestuur van de Han-keizers werd beïnvloedt door confucianisme, de leer van Confucius.
Ambtenaren (mandarijnen) werden geacht deze leer toe te kunnen passen, om orde en
gehoorzaamheid te bevorderen. Het Chinese rijk werd uitgebreid tot Korea en Vietnam, met als doel
de rust en welvaart in China te bevorderen. Soldaten beschermden de handelsroutes, en onderworpen
vorsten moesten de Chinese hegemonie erkennen. Ze toonden hun trouw aan de koning door het
betalen van tribuut. Het tribuutstelsel zorgde voor stabiliteit in en rondom China.
Er was ook een zijderoute over zee. In de Aziatische havens waren de Chinese schepen het meest
ontwikkeld. Door de uitbreiding van het Romeinse rijk in het Midden-Oosten ontstonden directe
contacten tussen Rome en China. Pas vanaf 166 gingen Romeinen naar China. Er gingen ook
Chinezen naar het Westen. Ondanks de handelscontacten bleef de kennis over en weer gering.
, Paragraaf 1.2 Contacten in de middeleeuwen
Welke contacten hadden China en Europa tussen 500 en 1500 en hoe was toen de situatie in China?
Tot de Sui-dynastie werd gevestigd, was er veel verdeeldheid en chaos in het Chinese rijk. Vanuit het
noorden trokken veel mensen naar het zuiden, waar het landbouwgebied werd uitgebreid. Om ook het
noorden van voedsel te voorzien, werd het Grote Kanaal gegraven.
De Tang-dynastie maakte van China weer een welvarend land met een bloeiende cultuur. Na 907
viel China uiteen in vijf koninkrijken, maar in 960 wist een generaal een nieuwe keizerlijke dynastie
te stichten, de Song-dynastie. Opnieuwe beleefde China een periode van welvaart, met uitvindingen
die leidden tot een grote bevolkingsgroei.
Tijdens de Tang- en Song-dynastie namen de handelscontacten met andere delen van Azië toe.
Vreemdelingen die zich in Chinese steden vestigden namen hun taal en gewoontes mee, waaronder
het (chinese) boeddhisme. Vanaf 845 probeerden de keizers de macht van de boeddhistische
monniken te breken. Vanuit het Midden-Oosten drongen ook het christendom en de islam door, toch
bleef het boeddhisme altijd een belangrijke kracht in de Chinese samenleving. De Chinese christenen
waren lid van de nestoriaanse kerk.
In de tijd van monniken en ridders was er geen contact tussen China en Europa. In West-Europa
heerste armoede en chaos. Bovendien maakte de Arabische expansie contacten met China onmogelijk.
China had wel een indirecte culturele invloed door zijn technologische voorsprong.
In de tijd van de kruistochten kregen Europeanen weer belangstelling voor het Verre Oosten. De
islamitische heersers in het Midden-Oosten lieten hen niet verder komen dan de kuststeden van de
Middellandse Zee. Door de expansie van de Mongolen verloren de moslims hun controle over de
zijderoutes. De paus wilde het christendom verbreiden in het Mongoolse rijk en zag de Mongolen als
bondgenoten tegen de islam, hier kwam niks van.
De hoogste machthebber van het Mongoolse rijk, Kublai Khan, riep zichzelf uit tot keizer van China
en vestigde de Yuan-dynastie. Voor het eerst werd heel China door vreemdelingen geregeerd, met
Peking als hoofdstad van China. De Mongoolse veroveraars zorgden overal voor veilige
handelsroutes, waar Europese handelaren van profiteerden voor de herleving van de handel in Europa.
Er gingen veel Europeanen naar China, op zoek naar handelswaar of in opdracht van de paus. De
roomse kerk kreeg in China echter niet meer dan enkele duizenden leden.
Aan de contacten tussen China en Europa kwam weer een eind nadat China in verval raakte. De
wegen en de landbouw raakten in verval en er ontstond hongersnood. Via de zijderoute werd de pest
van China naar het westen verspreid, waar ook een groot deel van de bevolking omkwam. Na
opstanden werden de Mongolen verjaagd en kwam het Midden-Oosten in handen van de het
islamitische Turks-Ottomaanse rijk- toegang tot de zijderoute werd belemmerd.
De eerste Ming-keizers vergrootten China’s macht en prestige. De noordgrens werd versterkt door de
bouw van de Grote Muur. In Peking werd ‘de verboden stad’ gebouwd, waar gewone mensen niet
mochten komen. Het werd de grootste stad ter wereld. Vanaf 1405 werden lange tochten over zee
gemaakt, met als doel indruk te maken. Voor de Chinezen waren alle buitenlanders barbaren. In het
