Barnett & Finnemore The Politics, Power and Pathologies of International Organizations
Doen internationale organisaties (IO’s) wat hun makers voor ogen hadden? In dit artikel
ontwikkelen de auteurs een constructivistische benadering geworteld in sociologisch
institutionalisme om de macht van IO’s en hun neiging voor disfunctionaliteit te verklaren. De
auteurs beargumenteren dat de rationeel-juridische autoriteit van IO’s hun macht geeft die
los staat van de staten die hen gecreëerd hebben. De auteurs benadrukken de manier
waarop karakteristieken van bureaucratie het gedrag van IO’s vormen.
De auteurs beginnen met het onderzoeken van de aannames achter de verschillende
branches van organisatietheorie en hun implicaties voor het onderzoeken van IO’s. In het
tweede deel ontwikkelen ze een constructivistische benadering vanuit sociologische
argumenten om de macht van IO’s en de bronnen van hun invloed te onderzoeken. In het
derde deel onderzoeken ze het disfunctionele gedrag van IO’s.
Theoretical Approaches to Organizations
Binnen de sociale wetenschappen zijn er twee strengen van theorieën over organisaties:
● Economisch: geworteld in aannames van instrumentele rationaliteit en zorgen over
efficiëntie.
Deze theorieën zijn ontwikkeld om het bestaan en de macht van firma’s uit te leggen.
Ze focussen zich op organisaties als efficiënte oplossingen voor problemen die te
maken hebben met marktimperfecties. Deze organisatie theorie vormt de basis van
(neo)liberale debatten over internationale instituties. Neorealisten en neoliberalen
geloven dat IO’s instrumenten zijn, die zijn gecreëerd om de belangen van staten te
dienen. Waarom zouden staten anders deze organisaties blijven creëren en steunen
als ze niet de belangen van staten dienen?
● Sociologisch: gefocust op kwesties van legitimiteit en macht.
Benaderingen vanuit sociologie geven verklaringen voor het feit dat er organisaties
bestaan die geen dienaren zijn van lidstaten. De sociologische benadering verschilt
in twee belangrijke aspecten van de economische benadering:
○ Ze bieden een andere conceptie van de relatie tussen organisaties en hun
omgeving.
Sociologen onderzoeken organisaties als ‘sociale feiten’, ze maken niet
dezelfde aannames als economisten. Organisaties reageren niet alleen op
andere actoren die materiële belangen navolgen maar ook op normatieve en
culturele krachten die vormen hoe organisaties de wereld zien en hun eigen
missies conceptualiseren.
○ Ze bieden een basis om organisationele autonomie te begrijpen.
Economisten behandelen IO’s als creaties van staten ontworpen om de
belangen van staten te bevorderen. Ze behandelen IO’s dus als lege hulzen
die gemanipuleerd worden door andere actoren. De auteurs stellen dat,
hoewel IO’s door staten worden beïnvloed, ze niet alleen passief zijn.
Principaal-agenttheorie kan een benadering zijn om IO autonomie te
begrijpen. Deze theorie draait om de manier waarop principalen verschillende
mechanismen kunnen gebruiken om hun agenten eerlijk te houden. Dit
raamwerk voorziet in een manier om IO’s als actoren in hun eigen recht te
zien, met onafhankelijke belangen en vaardigheden. Het probleem met
principaal-agenttheorie voor het onderzoeken van IO’s is dat het een
theoretische specificatie vereist van wat IO’s willen. Principaal-agent
dynamieken worden namelijk aangedreven door een verschil in wat agenten
Doen internationale organisaties (IO’s) wat hun makers voor ogen hadden? In dit artikel
ontwikkelen de auteurs een constructivistische benadering geworteld in sociologisch
institutionalisme om de macht van IO’s en hun neiging voor disfunctionaliteit te verklaren. De
auteurs beargumenteren dat de rationeel-juridische autoriteit van IO’s hun macht geeft die
los staat van de staten die hen gecreëerd hebben. De auteurs benadrukken de manier
waarop karakteristieken van bureaucratie het gedrag van IO’s vormen.
De auteurs beginnen met het onderzoeken van de aannames achter de verschillende
branches van organisatietheorie en hun implicaties voor het onderzoeken van IO’s. In het
tweede deel ontwikkelen ze een constructivistische benadering vanuit sociologische
argumenten om de macht van IO’s en de bronnen van hun invloed te onderzoeken. In het
derde deel onderzoeken ze het disfunctionele gedrag van IO’s.
Theoretical Approaches to Organizations
Binnen de sociale wetenschappen zijn er twee strengen van theorieën over organisaties:
● Economisch: geworteld in aannames van instrumentele rationaliteit en zorgen over
efficiëntie.
Deze theorieën zijn ontwikkeld om het bestaan en de macht van firma’s uit te leggen.
Ze focussen zich op organisaties als efficiënte oplossingen voor problemen die te
maken hebben met marktimperfecties. Deze organisatie theorie vormt de basis van
(neo)liberale debatten over internationale instituties. Neorealisten en neoliberalen
geloven dat IO’s instrumenten zijn, die zijn gecreëerd om de belangen van staten te
dienen. Waarom zouden staten anders deze organisaties blijven creëren en steunen
als ze niet de belangen van staten dienen?
● Sociologisch: gefocust op kwesties van legitimiteit en macht.
Benaderingen vanuit sociologie geven verklaringen voor het feit dat er organisaties
bestaan die geen dienaren zijn van lidstaten. De sociologische benadering verschilt
in twee belangrijke aspecten van de economische benadering:
○ Ze bieden een andere conceptie van de relatie tussen organisaties en hun
omgeving.
Sociologen onderzoeken organisaties als ‘sociale feiten’, ze maken niet
dezelfde aannames als economisten. Organisaties reageren niet alleen op
andere actoren die materiële belangen navolgen maar ook op normatieve en
culturele krachten die vormen hoe organisaties de wereld zien en hun eigen
missies conceptualiseren.
○ Ze bieden een basis om organisationele autonomie te begrijpen.
Economisten behandelen IO’s als creaties van staten ontworpen om de
belangen van staten te bevorderen. Ze behandelen IO’s dus als lege hulzen
die gemanipuleerd worden door andere actoren. De auteurs stellen dat,
hoewel IO’s door staten worden beïnvloed, ze niet alleen passief zijn.
Principaal-agenttheorie kan een benadering zijn om IO autonomie te
begrijpen. Deze theorie draait om de manier waarop principalen verschillende
mechanismen kunnen gebruiken om hun agenten eerlijk te houden. Dit
raamwerk voorziet in een manier om IO’s als actoren in hun eigen recht te
zien, met onafhankelijke belangen en vaardigheden. Het probleem met
principaal-agenttheorie voor het onderzoeken van IO’s is dat het een
theoretische specificatie vereist van wat IO’s willen. Principaal-agent
dynamieken worden namelijk aangedreven door een verschil in wat agenten
