Zenuwstelsel
Opbouw van het zenuwsteselsel:
Om goed te kunnen reageren is het zenuwstelsel opgebouwd uit miljarden
zenuwcellen, ook wel neuronen. Een zenuwcel heeft
net als elke andere cel een cellichaam en celkern. Bij
een zenuwcel zitten hieraan echter korte uitlopers
(dendriet) voor het opvangen van prikkels. Een lange
uitloper (axon) voor het doorgeven van prikkels aan de
volgende zenuwcel, om de lange uitloper zitten
vetlaagjes (myelineschedes) om de uitloper te isoleren
en de prikkel sneller te kunnen geleiden. Aan het einde
vertakt de uitloper weer om de prikkel te kunnen
geven aan andere zenuwcellen
Prikkeloverdracht:
Prikkels worden door de zenuwcellen overgebracht met een elektrische
stroom, die over de celwand van de zenuwceel loopt (dit noem je een
puls). Als de elektrische puls aan het eind van een zenuwcel komt, wordt
er in de ruimte naar de volgende zenuwcel (synaps) een chemische stof
(neurotransmitter) uitgescheiden. Neurotransmitter zorgt ervoor dat de
puls van de ene zenuwcel op de andere wordt overgedragen en zo verder
loopt naar de volgende zenuwcellen. Energie die een zenuwcel hiervoor
nodig heeft, kan hij alleen uit glucose halen. Het zenuwstelsel heeft dus
glucose nodig als brandstof
Centraal zenuwstelsel:
Het centrale zenuwstelsel is Ingedeeld in 2 delen:
De hersenen
Het ruggenmerg.
Zowel de hersenen als het ruggenmerg worden
beschermd tegen invloeden van buitenaf door de
schedels en wervels. Van binnenuit wordt het nog
beschermd door het hersenvocht en vliezen. Het stelsel
(vooral de hersenen) zijn zeer gevoelig voor bepaalde
stoffen in het bloed speciale filter. De filter bestaat uit een netwerk van
bijzondere cellen en wordt de bloed -hersenbarrière genoemd.
Grote hersenen (cerebrum):
Verantwoordelijk voor het bewustzijn, het geheugen en de wil. Er liggen
diverse centra, waar verschillende prikkels verwerkt worden. Zo’n centrum
noem je een bewustwordingsgebied. Voorbeelden hiervan zijn het
gezichtscentrum, reukcentrum en het gehoorcentrum. In zo’n centrum
wordt een dier zich bewust van de informatie die vanuit de zintuigen naar
de hersenen is gestuurd. Vervolgens besluit een dier hier op een bepaalde
manier op te reageren. De hypothalamus en hypofyse systeem zorgt voor
de klieren onder de grote hersenen en zorgen voor de biologische klok en
hormonale processen.
Opbouw van het zenuwsteselsel:
Om goed te kunnen reageren is het zenuwstelsel opgebouwd uit miljarden
zenuwcellen, ook wel neuronen. Een zenuwcel heeft
net als elke andere cel een cellichaam en celkern. Bij
een zenuwcel zitten hieraan echter korte uitlopers
(dendriet) voor het opvangen van prikkels. Een lange
uitloper (axon) voor het doorgeven van prikkels aan de
volgende zenuwcel, om de lange uitloper zitten
vetlaagjes (myelineschedes) om de uitloper te isoleren
en de prikkel sneller te kunnen geleiden. Aan het einde
vertakt de uitloper weer om de prikkel te kunnen
geven aan andere zenuwcellen
Prikkeloverdracht:
Prikkels worden door de zenuwcellen overgebracht met een elektrische
stroom, die over de celwand van de zenuwceel loopt (dit noem je een
puls). Als de elektrische puls aan het eind van een zenuwcel komt, wordt
er in de ruimte naar de volgende zenuwcel (synaps) een chemische stof
(neurotransmitter) uitgescheiden. Neurotransmitter zorgt ervoor dat de
puls van de ene zenuwcel op de andere wordt overgedragen en zo verder
loopt naar de volgende zenuwcellen. Energie die een zenuwcel hiervoor
nodig heeft, kan hij alleen uit glucose halen. Het zenuwstelsel heeft dus
glucose nodig als brandstof
Centraal zenuwstelsel:
Het centrale zenuwstelsel is Ingedeeld in 2 delen:
De hersenen
Het ruggenmerg.
Zowel de hersenen als het ruggenmerg worden
beschermd tegen invloeden van buitenaf door de
schedels en wervels. Van binnenuit wordt het nog
beschermd door het hersenvocht en vliezen. Het stelsel
(vooral de hersenen) zijn zeer gevoelig voor bepaalde
stoffen in het bloed speciale filter. De filter bestaat uit een netwerk van
bijzondere cellen en wordt de bloed -hersenbarrière genoemd.
Grote hersenen (cerebrum):
Verantwoordelijk voor het bewustzijn, het geheugen en de wil. Er liggen
diverse centra, waar verschillende prikkels verwerkt worden. Zo’n centrum
noem je een bewustwordingsgebied. Voorbeelden hiervan zijn het
gezichtscentrum, reukcentrum en het gehoorcentrum. In zo’n centrum
wordt een dier zich bewust van de informatie die vanuit de zintuigen naar
de hersenen is gestuurd. Vervolgens besluit een dier hier op een bepaalde
manier op te reageren. De hypothalamus en hypofyse systeem zorgt voor
de klieren onder de grote hersenen en zorgen voor de biologische klok en
hormonale processen.
