Blok 3.3 Motivatie, zelfregulatie en prestatie
Probleem 4 – intention to procrastinate
Deel 1 – procrastination
Bronnen:
- Howell (2006): academic procrastination
- Steel (2010): arousal, avoidant and decisional procrastinators
- Steel (2007): the nature of procrastination
- Tice (1997): longitudinal study of procrastination, performance, stress and health
Leerdoelen:
- Wat is uitstelgedrag?
- Welke soorten uitstelgedrag/uitstellers heb je?
- Waarom stellen we uit en wat zijn de gevolgen?
- Hoe voorkom je uitstelgedrag?
, Howell (2006): academic procrastination
Abstract
Aan de hand van een reeks computergestuurde opdrachten onderzochten we of de inlever-patronen
een hyperbolisch patroon van temporal discounting vertoonden, zodanig dat er maar een paar
opdrachten veel eerder werden ingeleverd dan de deadline en de indiening van de opdrachten
versnelt naarmate de deadline dichterbij komt. We onderzochten verder of de variabelen
gerelateerd aan zelfregulatie – namelijk zelfgerapporteerde procrastination, implementatie intenties,
say-do correspondence en waargenomen academische controle – gecorreleerd zijn met behavioral
postponement. De resultaten toonden sterk bewijs voor temporal discounting, vooral bij degenen
die zichzelf uitstellers noemen. Onder de selfregulatory metingen correleerde alleen say-do
correspondence consistent met procrastination.
Procrastination: de neiging om initiatie of voltooiing van belangrijke taken uit te stellen of taken uit
te stellen tot het punt van ongemak. Uitstellers vertonen temporal discounting.
Temporal discounting: de neiging om de waarde van vertraagde beloningen in mindering te brengen.
Het studeren voor een tentamen kan bijvoorbeeld uitgesteld worden als de beloning nog ver weg is,
maar het studeren zal stijgen wanneer de beloningen dichterbij komen. Uit onderzoek bleek dat
degenen die het hoogst scoren op zelfgerapporteerd uitstelgedrag, de hoogste mate van temporal
discounting in studiegedrag vertoonden.
Doelen van deze studie:
- Onderzoeken of er een hyperbolisch patroon van uitstellen ontstaat bij het indienen van een
reeks computer-based course assignments. Het hyperbolische patroon van uitstellen kan
worden geconceptualiseerd als het falen van zelfregulatie, zodanig dat uitstellers ten
opzichte van niet-uitstellers een verminderd vermogen hebben om sociale verleidingen te
weerstaan wanneer de academische voordelen nog ver weg zijn.
- Het nomological network van uitstelgedrag uitbreiden naar het domein van zelfregulatie. Er
werd geprobeerd de relatie te onderzoeken tussen uitstelgedrag en implementatie intenties,
say-do correspondence en waargenomen controle.
Self-regulatory processes
Implementatie intentie: het wanneer, waar en hoe van iemands gedrag bepalen met betrekking tot
het behalen van een persoonlijk doel. Bijvoorbeeld, studenten die van plan zijn aan een opdracht te
werken, kunnen er baat bij hebben door van tevoren duidelijk te maken wanneer, waar en hoe ze
het gaan aanpakken. Het gebruik van implementatie intenties bleek academisch functioneren te
verbeteren.
Naast het plannen van expliciete stappen om een belangrijk doel te behalen in de vorm van
implementatie intenties, is het belangrijk om die intenties of plannen van ook te doen.
Say-do correspondence: de mate waarin individuen doen wat ze zeggen te gaan doen of de beloftes
nakomen die ze hebben gemaakt. Het is een kritiek proces in de ontwikkeling van zelfregulatie.
Ten slotte kan uitstelgedrag worden geassocieerd met zelfregulerende overtuigingen met betrekking
tot de mate waarin iemand invloed uitoefent op belangrijke resultaten in zijn leven.
Perceived academic control: de overtuigingen van studenten over de vraag of factoren binnen of
buiten zichzelf academisch succes bepalen. Geloof dat iemand de controle heeft over zijn
academische succes zou de uitoefening van controle over gebeurtenissen met betrekking tot
dergelijk succes moeten vergemakkelijken.
Probleem 4 – intention to procrastinate
Deel 1 – procrastination
Bronnen:
- Howell (2006): academic procrastination
- Steel (2010): arousal, avoidant and decisional procrastinators
- Steel (2007): the nature of procrastination
- Tice (1997): longitudinal study of procrastination, performance, stress and health
Leerdoelen:
- Wat is uitstelgedrag?
- Welke soorten uitstelgedrag/uitstellers heb je?
- Waarom stellen we uit en wat zijn de gevolgen?
- Hoe voorkom je uitstelgedrag?
, Howell (2006): academic procrastination
Abstract
Aan de hand van een reeks computergestuurde opdrachten onderzochten we of de inlever-patronen
een hyperbolisch patroon van temporal discounting vertoonden, zodanig dat er maar een paar
opdrachten veel eerder werden ingeleverd dan de deadline en de indiening van de opdrachten
versnelt naarmate de deadline dichterbij komt. We onderzochten verder of de variabelen
gerelateerd aan zelfregulatie – namelijk zelfgerapporteerde procrastination, implementatie intenties,
say-do correspondence en waargenomen academische controle – gecorreleerd zijn met behavioral
postponement. De resultaten toonden sterk bewijs voor temporal discounting, vooral bij degenen
die zichzelf uitstellers noemen. Onder de selfregulatory metingen correleerde alleen say-do
correspondence consistent met procrastination.
Procrastination: de neiging om initiatie of voltooiing van belangrijke taken uit te stellen of taken uit
te stellen tot het punt van ongemak. Uitstellers vertonen temporal discounting.
Temporal discounting: de neiging om de waarde van vertraagde beloningen in mindering te brengen.
Het studeren voor een tentamen kan bijvoorbeeld uitgesteld worden als de beloning nog ver weg is,
maar het studeren zal stijgen wanneer de beloningen dichterbij komen. Uit onderzoek bleek dat
degenen die het hoogst scoren op zelfgerapporteerd uitstelgedrag, de hoogste mate van temporal
discounting in studiegedrag vertoonden.
Doelen van deze studie:
- Onderzoeken of er een hyperbolisch patroon van uitstellen ontstaat bij het indienen van een
reeks computer-based course assignments. Het hyperbolische patroon van uitstellen kan
worden geconceptualiseerd als het falen van zelfregulatie, zodanig dat uitstellers ten
opzichte van niet-uitstellers een verminderd vermogen hebben om sociale verleidingen te
weerstaan wanneer de academische voordelen nog ver weg zijn.
- Het nomological network van uitstelgedrag uitbreiden naar het domein van zelfregulatie. Er
werd geprobeerd de relatie te onderzoeken tussen uitstelgedrag en implementatie intenties,
say-do correspondence en waargenomen controle.
Self-regulatory processes
Implementatie intentie: het wanneer, waar en hoe van iemands gedrag bepalen met betrekking tot
het behalen van een persoonlijk doel. Bijvoorbeeld, studenten die van plan zijn aan een opdracht te
werken, kunnen er baat bij hebben door van tevoren duidelijk te maken wanneer, waar en hoe ze
het gaan aanpakken. Het gebruik van implementatie intenties bleek academisch functioneren te
verbeteren.
Naast het plannen van expliciete stappen om een belangrijk doel te behalen in de vorm van
implementatie intenties, is het belangrijk om die intenties of plannen van ook te doen.
Say-do correspondence: de mate waarin individuen doen wat ze zeggen te gaan doen of de beloftes
nakomen die ze hebben gemaakt. Het is een kritiek proces in de ontwikkeling van zelfregulatie.
Ten slotte kan uitstelgedrag worden geassocieerd met zelfregulerende overtuigingen met betrekking
tot de mate waarin iemand invloed uitoefent op belangrijke resultaten in zijn leven.
Perceived academic control: de overtuigingen van studenten over de vraag of factoren binnen of
buiten zichzelf academisch succes bepalen. Geloof dat iemand de controle heeft over zijn
academische succes zou de uitoefening van controle over gebeurtenissen met betrekking tot
dergelijk succes moeten vergemakkelijken.
