Burgerlijk recht (verbintenissenrecht) samenvatting
= een verbintenis is een juridische relatie tussen twee of meer partijen, waarbij de ene partij verplicht
is tot een op geld waardeerbare prestatie waarop de andere partij recht heeft.
Verbintenissen uit overeenkomst:
Een verbintenis verplicht partijen om iets te doen of te laten. Het doen of laten wordt de prestatie
genoemd. Verbintenissen moeten worden nagekomen, wanneer dit niet gedaan wordt dan is de
partij in verzuim aansprakelijk voor de gevolgen.
Een overeenkomst komt tot stand door een aanbod en aanvaarding daarvan, art 6:217 lid 1 BW. Uit
aanbod en aanvaarding moet blijken dat de wil van beide partijen overeenkomt.
Verbintenissen uit de wet:
De onrechtmatige daad is een belangrijke bron voor verbintenissen uit de wet, art 6:162 BW. Bij het
plegen van een onrechtmatige daad ontstaat er wettelijke aansprakelijkheid. Er kan aansprakelijkheid
gesteld worden voor de schade die geleden is bij een onrechtmatige daad.
Andere bronnen van verbintenissen uit de wet zijn de onverschuldigde betaling (art 6:203 BW),
zaakwaarneming (art 6:198 BW) en de ongerechtvaardigde verrijking (art 6:212 BW). Bij deze
rechtmatige daden speelt wil geen rol.
Rechtsfeiten:
Zaken waaraan geen rechtsgevolg kan worden verbonden, zijn feiten zonder rechtsgevolg. Aan
rechtsfeiten verbindt het recht wel gevolgen. Bij een overeenkomst, zijn de aanbod en aanvaarding
rechtshandelingen die rechtsgevolgen kunnen meedragen.
Een rechtshandeling is een bewuste menselijke handeling. Als je deze rechtshandeling verricht dan
wil je dat er een rechtsgevolg tot stand komt. Bij een rechtshandeling moet de wil van een
rechtssubject altijd op een rechtsgevolg gericht zijn, art 3:33 BW. Art 3:37 lid 1 BW bepaalt dat de
wilsverklaring van art 3:33 BW in iedere vorm kan voorkomen. De wet kan een vormvereiste
voorschrijven. De verklaring moet hier dan aan voldoen, anders is er geen rechtshandeling. Art 3:39
BW bevestigt dat een rechtshandeling die niet volgens de vormvereiste is verricht, nietig is. Een
mondelinge verklaring is volgens art 3:39 BW geen rechtshandeling.
Rechtshandelingen kunnen eenzijdig of meerzijdig, gericht of ongericht zijn. Art 6:213 lid 1 BW
bepaalt dat een overeenkomst een meerzijdige rechtshandeling is, waarbij één of meer partijen
verbintenissen jegens elkaar aangaan. Een overeenkomst waarbij beide partijen een verplichting
hebben is een wederkerige overeenkomst, art 6:261 lid 1 BW. Bij bepaalde overeenkomsten zoals
schenking ontstaat er maar één verplichting. Dit is een eenzijdige overeenkomt. Gerichte
rechtshandelingen zijn gericht tot een bepaalde persoon of personen. Een gerichte rechtshandeling
heeft vaak een duidelijke geadresseerde. Een ongerichte rechtshandeling is niet tot een bepaald
persoon gericht en hoeft niemand te bereiken om haar werking te hebben.
Aan overeenkomsten zijn altijd rechtsgevolgen verbonden, daarom is het altijd een rechtsfeit.
Onrechtmatige en rechtmatige daden zijn ook rechtsfeiten. het zijn overeenkomsten die voortvloeien
uit de wet met de daaraan verbonden rechtsgevolgen.
Verder zijn er nog blote rechtsfeiten. Dit zijn feiten waar het recht een rechtsgevolg aan verbindt,
zonder dat er een daadwerkelijke handeling plaatsvindt.
, Art 3:37 lid 3 BW bepaalt dat ‘een verklaring een bepaalde persoon bereikt moet hebben om haar
werking te hebben’. Er is sprake van bereikt hebben wanneer op redelijkerwijs kennis van de brief kan
worden genomen. Een mondelinge verklaring bereikt iemand direct. Een verklaring die niet of niet
tijdig is bereikt kan toch werking hebben indien:
Het gevolg is van zijn eigen handeling;
= een verbintenis is een juridische relatie tussen twee of meer partijen, waarbij de ene partij verplicht
is tot een op geld waardeerbare prestatie waarop de andere partij recht heeft.
Verbintenissen uit overeenkomst:
Een verbintenis verplicht partijen om iets te doen of te laten. Het doen of laten wordt de prestatie
genoemd. Verbintenissen moeten worden nagekomen, wanneer dit niet gedaan wordt dan is de
partij in verzuim aansprakelijk voor de gevolgen.
Een overeenkomst komt tot stand door een aanbod en aanvaarding daarvan, art 6:217 lid 1 BW. Uit
aanbod en aanvaarding moet blijken dat de wil van beide partijen overeenkomt.
Verbintenissen uit de wet:
De onrechtmatige daad is een belangrijke bron voor verbintenissen uit de wet, art 6:162 BW. Bij het
plegen van een onrechtmatige daad ontstaat er wettelijke aansprakelijkheid. Er kan aansprakelijkheid
gesteld worden voor de schade die geleden is bij een onrechtmatige daad.
Andere bronnen van verbintenissen uit de wet zijn de onverschuldigde betaling (art 6:203 BW),
zaakwaarneming (art 6:198 BW) en de ongerechtvaardigde verrijking (art 6:212 BW). Bij deze
rechtmatige daden speelt wil geen rol.
Rechtsfeiten:
Zaken waaraan geen rechtsgevolg kan worden verbonden, zijn feiten zonder rechtsgevolg. Aan
rechtsfeiten verbindt het recht wel gevolgen. Bij een overeenkomst, zijn de aanbod en aanvaarding
rechtshandelingen die rechtsgevolgen kunnen meedragen.
Een rechtshandeling is een bewuste menselijke handeling. Als je deze rechtshandeling verricht dan
wil je dat er een rechtsgevolg tot stand komt. Bij een rechtshandeling moet de wil van een
rechtssubject altijd op een rechtsgevolg gericht zijn, art 3:33 BW. Art 3:37 lid 1 BW bepaalt dat de
wilsverklaring van art 3:33 BW in iedere vorm kan voorkomen. De wet kan een vormvereiste
voorschrijven. De verklaring moet hier dan aan voldoen, anders is er geen rechtshandeling. Art 3:39
BW bevestigt dat een rechtshandeling die niet volgens de vormvereiste is verricht, nietig is. Een
mondelinge verklaring is volgens art 3:39 BW geen rechtshandeling.
Rechtshandelingen kunnen eenzijdig of meerzijdig, gericht of ongericht zijn. Art 6:213 lid 1 BW
bepaalt dat een overeenkomst een meerzijdige rechtshandeling is, waarbij één of meer partijen
verbintenissen jegens elkaar aangaan. Een overeenkomst waarbij beide partijen een verplichting
hebben is een wederkerige overeenkomst, art 6:261 lid 1 BW. Bij bepaalde overeenkomsten zoals
schenking ontstaat er maar één verplichting. Dit is een eenzijdige overeenkomt. Gerichte
rechtshandelingen zijn gericht tot een bepaalde persoon of personen. Een gerichte rechtshandeling
heeft vaak een duidelijke geadresseerde. Een ongerichte rechtshandeling is niet tot een bepaald
persoon gericht en hoeft niemand te bereiken om haar werking te hebben.
Aan overeenkomsten zijn altijd rechtsgevolgen verbonden, daarom is het altijd een rechtsfeit.
Onrechtmatige en rechtmatige daden zijn ook rechtsfeiten. het zijn overeenkomsten die voortvloeien
uit de wet met de daaraan verbonden rechtsgevolgen.
Verder zijn er nog blote rechtsfeiten. Dit zijn feiten waar het recht een rechtsgevolg aan verbindt,
zonder dat er een daadwerkelijke handeling plaatsvindt.
, Art 3:37 lid 3 BW bepaalt dat ‘een verklaring een bepaalde persoon bereikt moet hebben om haar
werking te hebben’. Er is sprake van bereikt hebben wanneer op redelijkerwijs kennis van de brief kan
worden genomen. Een mondelinge verklaring bereikt iemand direct. Een verklaring die niet of niet
tijdig is bereikt kan toch werking hebben indien:
Het gevolg is van zijn eigen handeling;
