lichaam
long
tweedippige klep
long
aorta
lichaam
Pompcyclus van het hart: Eerst trekken de boezems(styole) samen dan de kamers(styole), gevolgd door een periode rust(diastole),
waarin de boezems en kamers zich opnieuw vullen met bloed.
bij een volwassene in rust duurt de periode tussen 2 hartslagen iets minder dan een seconde. Bij de hartslag van een muis in rust zijn
600 slagen per minuut, bij de mens en koe is dit 60 slagen en bij de blauwe vinvis word het geschat rond de 15 slagen per minuut.
hartkleppen
gelijk
Elektrische activatievolgorde van het hart: vanuit de sinusknoop ‘reist’ een elektrische
impuls over de boezems naar de AV-knoop, en zorgt voor de samentrekking van de
boezems. De AV-knoop is de enige elektrische verbinding tussen boezems en kamers. In
de AV-knoop wordt de impulsgeleiding vertraagd, dan kan het bloed van de boezems naa
halve maan
de kamers stromen. Kijk stap 4.
Elektrische activiteit ‘gewone’ cel: als er in impuls door een cel loopt is er verandering va
elektrische lading(actiepotentiaal). Als er een actiepotentiaal loopt moet de cel op zichzel
ook een potentiaal hebben. Hart-, spier- en zenuwcellen hebben dan ook een
membraanpotentiaal. Het membraanpotentieel is meestal negatief(binnenkant is negatief
gelijk ten opzichte van buitenkant). Het kan gemeten worden met een micro elektrode.
Membraanpotentiaal -> concentratieverschil van ionen tussen binnen en buiten de
cel(Nernstpotentiaal) en doorlaatbaarheid van celmembraan(permeabiliteit). De
permeabiliteit voor een ionsoort bepaalt de bijdrage van deze Nernstpotentiaal aan de
uiteindelijke membraanpotentiaal van de cel.
stel: celmembraan zonder ionkanalen(niet doorlaatbaar voor ionen). Celinwendig à 150mM
K+ en 150 mM X- en extracellulaire medium uit 5 mM K+ en 5mM X-. er is binnen en buiten
een evenwicht, dus en membraanpotentiaal is 0mV
halve maan halve maan
de ligging van dit eventicht kan worden berekend met behulp van de formule van nernst
(1),
de nernstvergelijking:
actiepotentiaal is een snelle verandering van membraanpotentiaal. Een ion wordt sterker
wanneer de celmembraan meer doorlaatbaar wordt voor dat ion. In de membraan zitten
ion- kanalen, deze kunnen snel open en dicht gaan. Ze zijn spanningsgevoelig. Open of
dicht? Dat bepaalt het membraanpotentiaal -> Negatief, dicht kanaal. Positief -> open
kanaal(depolarisatie)(activatie). Er gaan dan nogmeer kanalen open. De dit
zelfversterkende effect neemt de geleidbaarheid van de membraan voor Na+-ionen snel
toe en depolariseert de membraanpotentiaal snel richting de nernstpotentiaal voor Na+.
het proces van excitatie-concentratiekoppeling. HOOFDSTUK 3
evenwicht potentialen
et membraanpotentiaal ontstaat door een verschil in ionconcentraties aan de binnen- en buitenkant van de cel, sam
een elektrische gradiënt.
Binnen de cel is de concentratie van kaliumionen (K⁺) hoog (150 mM), terwijl deze buiten de cel laag is (5 mM). Vo
natriumionen (Na⁺) geldt het omgekeerde: buiten de cel is de concentratie hoog (150 mM) en binnen laag (15 mM).
concentratieverschillen creëren een chemische gradiënt die ionen door specifieke kanalen laat bewegen: K⁺ ionen st
naar buiten, wat een negatieve lading binnenin de cel veroorzaakt.
Daarnaast is er een elektrische gradiënt, waarbij de negatieve lading binnen de cel positieve ionen aantrekt en nega
ionen afstoot. Hierdoor ontstaat een balans tussen de chemische kracht die K⁺ naar buiten duwt en de elektrische k
die K⁺ naar binnen trekt. Dit evenwicht wordt de Nernstpotentiaal genoemd.
Om deze concentratieverschillen in stand te houden, werkt de Na⁺/K⁺-pomp actief. Deze pomp verbruikt ATP om 3
ionen naar buiten en 2 K⁺-ionen naar binnen te transporteren, wat bijdraagt aan het behouden van het elektrochem
evenwicht.
Kortom, het membraanpotentiaal wordt bepaald door de chemische gradiënt, de elektrische gradiënt, en het acti
transport van ionen via de Na⁺/K⁺-pomp.
excitatie-constractie koppeling
actie potentiaal
Excitatie-contractiekoppeling in hartcellen
De excitaties-contractiekoppeling verbindt de elektrische activiteit van de cel (actiepotentiaal) met de mechanische contractie van de hartspier. Dit proces wordt gereguleerd do
Een actiepotentiaal is een kortdurende verandering in het membraanpotentiaal van een zenuw-
van calciumionen (Ca²⁺) tijdens de plateaufase.
of spiercel, die wordt gebruikt om elektrische signalen door te geven. Het ontstaat door het Calciuminstroom tijdens het actiepotentiaal
gecoördineerde openen en sluiten van spanningsafhankelijke natriumkanalen (Na⁺-kanalen) en Tijdens de plateaufase (fase 2) stromen Ca²⁺-ionen de cel binnen via de spanningsafhankelijke calciumkanalen.
kaliumkanalen (K⁺-kanalen). Deze calciuminstroom is essentieel om de contractie van de hartspier in gang te zetten.
In rust bevindt de cel zich in een negatief geladen toestand, het rustpotentiaal (ongeveer -70 Calcium-geïnduceerde calciumafgifte
mV). Dit wordt gehandhaafd door de Na⁺/K⁺-pomp, die actief 3 Na⁺-ionen naar buiten en 2 K⁺- De binnenstromende Ca²⁺ activeert calciumreceptoren op het sarcoplasmatisch reticulum (SR), een intracellulaire opslagplaats voor calcium.
Dit leidt tot de afgifte van een grotere hoeveelheid Ca²⁺ uit het SR in het cytosol.
ionen naar binnen transporteert, en door de hoge permeabiliteit van het membraan voor K⁺-
Contractie van myofilamenten
ionen in rust. Wanneer de cel een voldoende sterke prikkel ontvangt, bereikt het De verhoogde calciumconcentratie in het cytosol bindt aan troponine, een eiwit dat de interactie tussen actine en myosine reguleert.
membraanpotentiaal de drempelwaarde (ongeveer -55 mV). Dit veroorzaakt het openen van Wanneer calcium aan troponine bindt, verschuift tropomyosine, waardoor actine en myosine filamenten kunnen interacteren en de spier kan samentrekken.
spanningsafhankelijke natriumkanalen. Beëindiging van contractie
Tijdens de depolarisatiefase stromen Na⁺-ionen snel de cel binnen, aangedreven door de Calcium wordt actief teruggepompt naar het sarcoplasmatisch reticulum via de SERCA-pomp (sarcoplasmatisch/endoplasmatisch reticulum Ca²⁺-ATPase).
concentratiegradiënt en de negatieve lading binnenin de cel. Dit resulteert in een snelle toename Calcium dat de cel binnenkwam, wordt terug naar buiten gepompt via de Na⁺/Ca²⁺-uitwisselaar.
De daling van de calciumconcentratie zorgt ervoor dat troponine calcium loslaat, de interactie tussen actine en myosine stopt, en de spier ontspant.
van het membraanpotentiaal, waardoor de binnenkant van de cel tijdelijk positief geladen wordt
(ongeveer +30 mV). Kort daarna sluiten de natriumkanalen, en openen de spanningsafhankelijke
kaliumkanalen.
In de repolarisatiefase verlaten K⁺-ionen de cel via de kaliumkanalen, waardoor de positieve
lading in de cel afneemt en het membraanpotentiaal weer negatief wordt. De kaliumkanalen
blijven iets langer open dan nodig, wat leidt tot een korte hyperpolarisatie, waarbij het
membraanpotentiaal tijdelijk negatiever wordt dan het rustpotentiaal.
Uiteindelijk wordt het membraanpotentiaal hersteld naar het rustpotentiaal door de activiteit
van de Na⁺/K⁺-pomp en lekkanalen, die de ionenbalans corrigeren.
De natriumkanalen spelen een cruciale rol in de snelle depolarisatie, terwijl de kaliumkanalen
verantwoordelijk zijn voor de repolarisatie en hyperpolarisatie. Deze nauwkeurige coördinatie
van ionenstromen zorgt ervoor dat actiepotentialen snel en efficiënt kunnen worden
doorgegeven, wat essentieel is voor de signaaloverdracht in het zenuwstelsel.
men spreekt van een ISOelektrische meting als alle cellen op de rustmembraanpotentiaal zijn, er is dan niets te beleven en de versterker meet geen verschil tussen B en A, ze zijn dus gelijk.
als 1 cel word geactiveerd, zal deze depolariseren. Hierdoor gaat de stroom als een domino-effect lopen naar de andere cellen. Aan de buitenkant is er aan de membraan subtiele ladingsveranderingen waarneembaar waardoor waardoor er een lokaal ladingsverschil is en dan ontstaat er een
dipool. En door de elektrodes van het meetapparaat word het veld van deze dipool waargenomen. Het negatieve deel BA is nu positief en de versterker geeft een positieve uitslag.
Als alle cellen zijn geactiveerd(plateaufase) is er geen dipool. De depolarisatiegolf verloopt dan van links naar rechts, er zal weer een dipool ontstaan maar nu omgekeerd.
- depolarisatiegolf richting positieve elektrode : positieve uitslag
- depolarisatiegolf richting negatieve elektrode : negatieve uitslag
- depolarisatiegolf naar positieve elektrode : negatieve uitslag
- depolarisatiegolf naar negatieve elektrode : positieve uitslag
Activatie pad: sinusknoop activiteit word voorgeleid over de boezem, als de boezem helemaal is geactiveerd wordt de activatie vastgehouden in de AV-knoop. De versterkers meten geen verschillen en gaan dus terug naar de ISO elektrische lijn. De uitslag van de boezemactivatie is nu
zichtbaar(P-golf). Na de AV-knoop reist de prikkel door de His-bundel en de bundeltakken. Dit zie je niet terug op de ECG omdat het aantal cellen in deze structuren te klein is voor een waarneembaar elektrisch veld. Dan begint de activatie van de hartkamer met de activatie van het septum
vanuit de linker bundeltak. Dan activeert de hartpunt van binnen naar buiten en de rechter harthelft. Dit levert een positieve uitslag in alle afleidingen. R piek. Dan activeert de linker kamer richting de basis van het hart. Nu is het hart helemaal geactiveerd en bevinden alle cellen van de hartkam
zich in de plateaufase. De versterkers schrijven weer de ISO elektrische lijn. De weergave van de activatie van de hartkamer in het ECG heet Qrs-complex. Als de cardiomyocyten(hartcellen) gaan repolariseren gebeurt dit in omgekeerde volgorde van de activatie. De repolarisatiegolf result
in een dipool met de negatieve kant voorop. Na de repolarisatie is er geen activiteit meer en is het hart klaar voor de volgende cyclus. De uitslag in het ECG die de repolarisatie van de kamer weergeeft heet T-golf.
HOOFDSTUK 4
long
tweedippige klep
long
aorta
lichaam
Pompcyclus van het hart: Eerst trekken de boezems(styole) samen dan de kamers(styole), gevolgd door een periode rust(diastole),
waarin de boezems en kamers zich opnieuw vullen met bloed.
bij een volwassene in rust duurt de periode tussen 2 hartslagen iets minder dan een seconde. Bij de hartslag van een muis in rust zijn
600 slagen per minuut, bij de mens en koe is dit 60 slagen en bij de blauwe vinvis word het geschat rond de 15 slagen per minuut.
hartkleppen
gelijk
Elektrische activatievolgorde van het hart: vanuit de sinusknoop ‘reist’ een elektrische
impuls over de boezems naar de AV-knoop, en zorgt voor de samentrekking van de
boezems. De AV-knoop is de enige elektrische verbinding tussen boezems en kamers. In
de AV-knoop wordt de impulsgeleiding vertraagd, dan kan het bloed van de boezems naa
halve maan
de kamers stromen. Kijk stap 4.
Elektrische activiteit ‘gewone’ cel: als er in impuls door een cel loopt is er verandering va
elektrische lading(actiepotentiaal). Als er een actiepotentiaal loopt moet de cel op zichzel
ook een potentiaal hebben. Hart-, spier- en zenuwcellen hebben dan ook een
membraanpotentiaal. Het membraanpotentieel is meestal negatief(binnenkant is negatief
gelijk ten opzichte van buitenkant). Het kan gemeten worden met een micro elektrode.
Membraanpotentiaal -> concentratieverschil van ionen tussen binnen en buiten de
cel(Nernstpotentiaal) en doorlaatbaarheid van celmembraan(permeabiliteit). De
permeabiliteit voor een ionsoort bepaalt de bijdrage van deze Nernstpotentiaal aan de
uiteindelijke membraanpotentiaal van de cel.
stel: celmembraan zonder ionkanalen(niet doorlaatbaar voor ionen). Celinwendig à 150mM
K+ en 150 mM X- en extracellulaire medium uit 5 mM K+ en 5mM X-. er is binnen en buiten
een evenwicht, dus en membraanpotentiaal is 0mV
halve maan halve maan
de ligging van dit eventicht kan worden berekend met behulp van de formule van nernst
(1),
de nernstvergelijking:
actiepotentiaal is een snelle verandering van membraanpotentiaal. Een ion wordt sterker
wanneer de celmembraan meer doorlaatbaar wordt voor dat ion. In de membraan zitten
ion- kanalen, deze kunnen snel open en dicht gaan. Ze zijn spanningsgevoelig. Open of
dicht? Dat bepaalt het membraanpotentiaal -> Negatief, dicht kanaal. Positief -> open
kanaal(depolarisatie)(activatie). Er gaan dan nogmeer kanalen open. De dit
zelfversterkende effect neemt de geleidbaarheid van de membraan voor Na+-ionen snel
toe en depolariseert de membraanpotentiaal snel richting de nernstpotentiaal voor Na+.
het proces van excitatie-concentratiekoppeling. HOOFDSTUK 3
evenwicht potentialen
et membraanpotentiaal ontstaat door een verschil in ionconcentraties aan de binnen- en buitenkant van de cel, sam
een elektrische gradiënt.
Binnen de cel is de concentratie van kaliumionen (K⁺) hoog (150 mM), terwijl deze buiten de cel laag is (5 mM). Vo
natriumionen (Na⁺) geldt het omgekeerde: buiten de cel is de concentratie hoog (150 mM) en binnen laag (15 mM).
concentratieverschillen creëren een chemische gradiënt die ionen door specifieke kanalen laat bewegen: K⁺ ionen st
naar buiten, wat een negatieve lading binnenin de cel veroorzaakt.
Daarnaast is er een elektrische gradiënt, waarbij de negatieve lading binnen de cel positieve ionen aantrekt en nega
ionen afstoot. Hierdoor ontstaat een balans tussen de chemische kracht die K⁺ naar buiten duwt en de elektrische k
die K⁺ naar binnen trekt. Dit evenwicht wordt de Nernstpotentiaal genoemd.
Om deze concentratieverschillen in stand te houden, werkt de Na⁺/K⁺-pomp actief. Deze pomp verbruikt ATP om 3
ionen naar buiten en 2 K⁺-ionen naar binnen te transporteren, wat bijdraagt aan het behouden van het elektrochem
evenwicht.
Kortom, het membraanpotentiaal wordt bepaald door de chemische gradiënt, de elektrische gradiënt, en het acti
transport van ionen via de Na⁺/K⁺-pomp.
excitatie-constractie koppeling
actie potentiaal
Excitatie-contractiekoppeling in hartcellen
De excitaties-contractiekoppeling verbindt de elektrische activiteit van de cel (actiepotentiaal) met de mechanische contractie van de hartspier. Dit proces wordt gereguleerd do
Een actiepotentiaal is een kortdurende verandering in het membraanpotentiaal van een zenuw-
van calciumionen (Ca²⁺) tijdens de plateaufase.
of spiercel, die wordt gebruikt om elektrische signalen door te geven. Het ontstaat door het Calciuminstroom tijdens het actiepotentiaal
gecoördineerde openen en sluiten van spanningsafhankelijke natriumkanalen (Na⁺-kanalen) en Tijdens de plateaufase (fase 2) stromen Ca²⁺-ionen de cel binnen via de spanningsafhankelijke calciumkanalen.
kaliumkanalen (K⁺-kanalen). Deze calciuminstroom is essentieel om de contractie van de hartspier in gang te zetten.
In rust bevindt de cel zich in een negatief geladen toestand, het rustpotentiaal (ongeveer -70 Calcium-geïnduceerde calciumafgifte
mV). Dit wordt gehandhaafd door de Na⁺/K⁺-pomp, die actief 3 Na⁺-ionen naar buiten en 2 K⁺- De binnenstromende Ca²⁺ activeert calciumreceptoren op het sarcoplasmatisch reticulum (SR), een intracellulaire opslagplaats voor calcium.
Dit leidt tot de afgifte van een grotere hoeveelheid Ca²⁺ uit het SR in het cytosol.
ionen naar binnen transporteert, en door de hoge permeabiliteit van het membraan voor K⁺-
Contractie van myofilamenten
ionen in rust. Wanneer de cel een voldoende sterke prikkel ontvangt, bereikt het De verhoogde calciumconcentratie in het cytosol bindt aan troponine, een eiwit dat de interactie tussen actine en myosine reguleert.
membraanpotentiaal de drempelwaarde (ongeveer -55 mV). Dit veroorzaakt het openen van Wanneer calcium aan troponine bindt, verschuift tropomyosine, waardoor actine en myosine filamenten kunnen interacteren en de spier kan samentrekken.
spanningsafhankelijke natriumkanalen. Beëindiging van contractie
Tijdens de depolarisatiefase stromen Na⁺-ionen snel de cel binnen, aangedreven door de Calcium wordt actief teruggepompt naar het sarcoplasmatisch reticulum via de SERCA-pomp (sarcoplasmatisch/endoplasmatisch reticulum Ca²⁺-ATPase).
concentratiegradiënt en de negatieve lading binnenin de cel. Dit resulteert in een snelle toename Calcium dat de cel binnenkwam, wordt terug naar buiten gepompt via de Na⁺/Ca²⁺-uitwisselaar.
De daling van de calciumconcentratie zorgt ervoor dat troponine calcium loslaat, de interactie tussen actine en myosine stopt, en de spier ontspant.
van het membraanpotentiaal, waardoor de binnenkant van de cel tijdelijk positief geladen wordt
(ongeveer +30 mV). Kort daarna sluiten de natriumkanalen, en openen de spanningsafhankelijke
kaliumkanalen.
In de repolarisatiefase verlaten K⁺-ionen de cel via de kaliumkanalen, waardoor de positieve
lading in de cel afneemt en het membraanpotentiaal weer negatief wordt. De kaliumkanalen
blijven iets langer open dan nodig, wat leidt tot een korte hyperpolarisatie, waarbij het
membraanpotentiaal tijdelijk negatiever wordt dan het rustpotentiaal.
Uiteindelijk wordt het membraanpotentiaal hersteld naar het rustpotentiaal door de activiteit
van de Na⁺/K⁺-pomp en lekkanalen, die de ionenbalans corrigeren.
De natriumkanalen spelen een cruciale rol in de snelle depolarisatie, terwijl de kaliumkanalen
verantwoordelijk zijn voor de repolarisatie en hyperpolarisatie. Deze nauwkeurige coördinatie
van ionenstromen zorgt ervoor dat actiepotentialen snel en efficiënt kunnen worden
doorgegeven, wat essentieel is voor de signaaloverdracht in het zenuwstelsel.
men spreekt van een ISOelektrische meting als alle cellen op de rustmembraanpotentiaal zijn, er is dan niets te beleven en de versterker meet geen verschil tussen B en A, ze zijn dus gelijk.
als 1 cel word geactiveerd, zal deze depolariseren. Hierdoor gaat de stroom als een domino-effect lopen naar de andere cellen. Aan de buitenkant is er aan de membraan subtiele ladingsveranderingen waarneembaar waardoor waardoor er een lokaal ladingsverschil is en dan ontstaat er een
dipool. En door de elektrodes van het meetapparaat word het veld van deze dipool waargenomen. Het negatieve deel BA is nu positief en de versterker geeft een positieve uitslag.
Als alle cellen zijn geactiveerd(plateaufase) is er geen dipool. De depolarisatiegolf verloopt dan van links naar rechts, er zal weer een dipool ontstaan maar nu omgekeerd.
- depolarisatiegolf richting positieve elektrode : positieve uitslag
- depolarisatiegolf richting negatieve elektrode : negatieve uitslag
- depolarisatiegolf naar positieve elektrode : negatieve uitslag
- depolarisatiegolf naar negatieve elektrode : positieve uitslag
Activatie pad: sinusknoop activiteit word voorgeleid over de boezem, als de boezem helemaal is geactiveerd wordt de activatie vastgehouden in de AV-knoop. De versterkers meten geen verschillen en gaan dus terug naar de ISO elektrische lijn. De uitslag van de boezemactivatie is nu
zichtbaar(P-golf). Na de AV-knoop reist de prikkel door de His-bundel en de bundeltakken. Dit zie je niet terug op de ECG omdat het aantal cellen in deze structuren te klein is voor een waarneembaar elektrisch veld. Dan begint de activatie van de hartkamer met de activatie van het septum
vanuit de linker bundeltak. Dan activeert de hartpunt van binnen naar buiten en de rechter harthelft. Dit levert een positieve uitslag in alle afleidingen. R piek. Dan activeert de linker kamer richting de basis van het hart. Nu is het hart helemaal geactiveerd en bevinden alle cellen van de hartkam
zich in de plateaufase. De versterkers schrijven weer de ISO elektrische lijn. De weergave van de activatie van de hartkamer in het ECG heet Qrs-complex. Als de cardiomyocyten(hartcellen) gaan repolariseren gebeurt dit in omgekeerde volgorde van de activatie. De repolarisatiegolf result
in een dipool met de negatieve kant voorop. Na de repolarisatie is er geen activiteit meer en is het hart klaar voor de volgende cyclus. De uitslag in het ECG die de repolarisatie van de kamer weergeeft heet T-golf.
HOOFDSTUK 4
