Je gebruikt het MCTF ter vaststelling van de determinanten ‘individual’s perspective’, ‘diagnosis’, ‘stage of
disorder’, ‘pain features’ (nociceptieve pijn) ‘en ‘functional behaviours’ bij een patiënt met een
gezondheidsprobleem als gevolg van lage rugpijn.
Je kent de definitie, deelaspecten en toepasbaarheid van de verschillende determinanten van het
Musculoskeletal Clinical Translation Framework
Determinant Individual perspective:
Individual perspective Functional capacity Doelen/ verwachtingen
= wat is de grootste zorgen van Hoe beïnvloed de klacht je Wat wordt er verwacht van deze
de patiënt Dagelijks leven en je kwaliteit van sessie? Wat is het doel dat de
à denk hierbij aan pijn, functie leven? patiënt wil bereiken?
en kwaliteit van leven
Doen = erkennen en aanpakken
Van het probleem van de
individu
Determinant diagnosis:
Specific diagnosis Non specific diagnosis Red flags
= verwijst naar een Zodra de persoon is gescreend = verwijzen naar klinische
Aandoening waarbij pijn op rode vlaggen kenmerken
en symptomen direct en de HCP heeft vastgesteld dat (tekenen of symptomen)
kunnen worden er een van beide is; mogelijk
toegeschreven aan een • geen onderliggende pathologie geassocieerd met een ernstige
pathologie die word (casestudy 1), of aandoening en die dringende
geassocieerd met het • (indien pathologie aanwezig is), medische
bewegingsapparaat. is er geen robuust evaluatie vereisen.
Bv: reumatoïde artritis correlatie tussen de klinische
presentatie en Bv: algehele maligniteit,
onderliggende pathologie inflammatoire
(casestudy 3), aandoeningen, fracturen, infectie
Dan wordt een diagnostisch label en cauda
van 'niet specifieke MPD' het equina syndroom, leeftijd,
meest zinvol onverklaarbaar
gewicht verlies, nachtelijke pijn,
pijn in de
benen en het niet verbeteren
met bedrust of
na een maand zijn minder
voorspellend
Determinant stage of disorder:
Acute pijn Subacute pijn Recidiverende pijn Chronische pijn
Na trauma Duur: 1 a 2 maanden Nieuwe pijn episode of Na 3 a 6 maanden
Afgelopen 24 uur na trauma of langer symptomen na een pijn klachten
Of Bij afwezigheid van periode van pijnvrij zijn
Management: trauma herhaald de Management:
-pijn control klacht zich Management: -benadruk dat er
-preventie weefsel -acute symptomen geen ernstige
-Actief management Management: dempen pathologie is
advies herstellen functionele -onderzoek factoren die - onderzoek de
capaciteit meespelen voor de risicofactoren van
pijn controle klacht op lange termijn lange termijn.
-actief management
Determinant pain features:
Pijn = is een verontrustende ervaring die gepaard gaat met feitelijke of potentiële
,weefselbeschadiging met zintuiglijke, emotionele, cognitieve en sociale componenten
Verschillende elementen van pijn:
1. Type
= onderliggende nociceptieve processen
= nociceptive, neuropathisch , noroplastisch of mixed
2. Eigenschappen
= mechanisch / niet-mechanisch gedrag van symptomen)
3. Sensibilisatie
= mate van reactievermogen / efficiëntie van het zenuwstelsel / immuunsysteem)
acute pijn: er is weefselbeschadiging of overbelasting , deze veroorzaakt pijn
à weefsels herstellen, de pijn zakt weg
Bij aanhoudende pijntoestanden kan het zenuwstelsel (inclusief de hersenen), evenals andere
systemen zoals het immuunsysteem en endocriene systemen, veranderingen in functie vertonen,
structuur en chemie die kunnen helpen om iets te begrijpen waarom pijn kan aanhouden: deze
onderling afhankelijke systemen worden efficiënter (maar niet nuttiger) in het ervaren van pijn
Type pijn:
1. Nociceptieve pijn
= pijn die voortkomt uit werkelijke' of dreigende schade aan niet-neuraal weefsel en is te
wijten tot de activering van nociceptoren'. Dit omvat pijn geassocieerd met acute werkelijke
weefselbeschadiging en ontstekingsaandoeningen zoals reumatoïde artritis.
*Opmerking: deze term is bedoeld om te contrasteren met:
neuropatische pijn. De term wordt gebruikt om pijn te beschrijven die optreedt bij een normaal
functionerend somatosensorisch zenuwstelsel om te contrasteren met de abnormale functie gezien bij
neuropathische pijn.
2. Neuropatische pijn
= als 'pijn veroorzaakt door een laesie of' ziekte van het somatosensorische zenuwstelsel'.
Opmerking:
neuropathische pijn is een klinische beschrijving (en niet een diagnose) waarvoor een
aantoonbare laesie of een ziekte die voldoet aan gevestigde neurologische diagnostische criteria
3. Nociplastische pijn
= 'pijn die voortkomt uit' veranderde nociceptie ondanks dat er geen duidelijk bewijs van
werkelijke of dreigende weefselbeschadiging is die zorgt voor de activering van perifere
nociceptoren of bewijs voor ziekte of beschadiging van het somatosensorische systeem.
4. Mixed
Mensen kunnen ook een mix ervaren van de bovenstaande pijn types.
Sensitisatie:
nociceptieve veranderingen in het zenuwstelsel:
allodynie = pijnlijke reactie op een normaal niet-pijnlijke stimulus
hyperalgesie = verhoogde reactie op een mechanische of thermische schadelijke prikkel
Dit zijn manifestaties die een verhoogde weefselgevoeligheid aantonen à Dit kan in de kliniek worden
beoordeeld aan de hand van pijndescriptoren en pijngedrag en de interpretatie van somatosensorische testen.
Dit boek: kiest voor de term sensibilitsatie
1. Centrale sensibilisatie en 2. perifere sensibilisatie zijn:
specifieke neurofysiologische processen die ook een plaats onder het bredere begrip
,gevoeligheid. Identificatie van personen met verhoogde gevoeligheid en overweging of deze sensibilisatie is
nuttig of niet en de redenen over deze sensibilisering zijn van belang, aangezien het zou moeten helpen om te
informeren
Determinant functional behaviours:
Impairment of Impairment of Pain behaviours De- conditionering
movement control
beperkte actieve en Er is GEEN beperkte Het pijngedrag, Afnamen van
passieve beweging in de actieve en passieve Dus hoe mensen spierkracht en of
richting van de pijn beweging in de omgaan met hun pijn fysieke capaciteit
richting van de pijn + hoe ze ernaar gaan
MAAR wanneer de bewegen
pijn samen hangt met
abberant movement
control
Je gebruikt het RPS-formulier om een gezondheidsprobleem gerelateerd aan een gewrichtsvervangende
operatie aan de heup of knie, meniscectomie of VKB-reconstructie te classificeren
Je kent de deelaspecten en de toepasbaarheid van het RPS en wat hierin de rol is van de mening van de patiënt.
De mening van de patiënt is een essentieel onderdeel van het RPS. Het RPS benadrukt het belang van een
patiëntgerichte benadering, waarbij de wensen, voorkeuren en doelen van de patiënt centraal staan. Dit
betekent dat de patiënt actief betrokken moet worden bij het opstellen van behandelplannen en het nemen
van beslissingen over zijn of haar gezondheidszorg. Het RPS moedigt zorgverleners aan om de mening van de
patiënt te integreren in de behandeling en het vastleggen van gegevens in het patiëntendossier.
Je kent de inhoud en het belang van een pathologiediagnose binnen het RPS
Binnen het RPS wordt een pathologiediagnose beschouwd als een belangrijk onderdeel van het diagnostisch
proces. Een pathologiediagnose identificeert specifieke ziektes, aandoeningen of stoornissen die van invloed
kunnen zijn op het functioneren van de patiënt. Het hebben van een nauwkeurige pathologiediagnose stelt
zorgverleners in staat om gerichte behandelingen en interventies te plannen die specifiek zijn afgestemd op de
behoeften van de patiënt.
Je kent het verschil tussen een gezondheidsprobleem en een pathologiediagnose in relatie tot de ICF en het RPS
De International Classification of Functioning, Disability and Health (ICF) is een classificatiesysteem dat wordt
gebruikt om het functioneren van individuen en de invloed van gezondheidsproblemen op verschillende
aspecten van het leven te beschrijven. Binnen de ICF worden gezondheidsproblemen gedefinieerd als
verstoringen in lichaamsfuncties of -structuren, beperkingen in activiteiten en participatiebeperkingen. Een
pathologiediagnose valt onder de categorie lichaamsfuncties en -structuren, aangezien het specifiek verwijst
naar een afwijking of ziekteproces in het lichaam. Het RPS integreert zowel de ICF als de pathologiediagnose in
het diagnostisch proces. Terwijl de pathologiediagnose de specifieke aandoening identificeert, richt het RPS zich
ook op het begrijpen van de impact van deze aandoening op het functioneren van de patiënt in het dagelijks
leven, inclusief activiteiten en participatie.
Je kunt een uitspraak doen of, en in welke mate, de pathologiediagnose een rol speelt binnen het
gezondheidsprobleem
De pathologiediagnose speelt een belangrijke rol binnen het gezondheidsprobleem door de onderliggende
oorzaak van symptomen te identificeren. Het stellen van een pathologiediagnose helpt bij het begrijpen van de
aard en ernst van de gezondheidstoestand van de patiënt, waardoor zorgverleners gerichte interventies kunnen
plannen om de symptomen te verlichten en het functioneren te verbeteren. Echter, het RPS benadrukt ook het
belang van het begrijpen van de bredere context van het gezondheidsprobleem, inclusief de impact ervan op de
activiteiten en participatie van de patiënt, om een holistische benadering van de zorg te waarborgen.
, Je beschrijft de wijze waarop fysiotherapeuten methodisch handelen en past dit toe in de anamnese en
onderzoek bij mensen met een gezondheidsprobleem gerelateerd aan een gewrichtsvervangende operatie
aan de heup of knie, meniscectomie, VKB-reconstructie en/of lage rugpijn.
Je kent de functie van de anamnese, het onderzoek, de fysiotherapeutische diagnose en het therapieplan
binnen het fysiotherapeutisch handelen in het klinisch en post-klinisch traject na een operatie aan de heup of
knie.
7.2 De functie van anamnese
Middel de anamnese moet er een zo duidelijk mogelijk beeld verkregen worden van de patiënt zijn bewegend
functioneren, gezondheidsprobleem. Zodat helder wordt wat de fysiotherapeut wil, kan en moet onderzoek om
zo een diagnose en indicatie te kunnen stellen. Ook heeft het een belangrijke functie in het opbouwen van een
goede samenwerkingsrelatie. Verder heeft het als doel de hulpvraag van de patiënt te formuleren en te
verduidelijken.
Ook kan je via de anamnese meer duidelijkheid verkrijgen over de verwachtingen van de patiënt. Uit het
gesprek krijg je ook een indruk over de inzicht die de patiënt heeft in zijn gezondheidsprobleem, onderliggende
ziekte of aandoening, ontstaanswijze en in de factor die het probleem in stand houden, verergeren of
verlichten. Op grond van deze gegevens kan je een eerste inschatting maken van de relatie tussen belasting en
belastbaarheid van de patiënt. Ook is het van belang te weten wat het oordelen van de patiënt is over een
medische diagnose, prognose en de voorgestelde behandeling, het lekenoordeel en oom een eerste indruk te
krijgen van zijn motivatie of bereidheid tot verandering.
De anamnese behoort tot de exploratieve fase van het fysiotherapeutisch handelen en heeft de volgende
doelen:
- Kennismaken en contact leggen
- Verhelderen van de klachten en van de hulpvraag
- Verhelderen van de klachtbeleving, omgang met de klacht en de sociaalmaatschappelijke gevolgen
- Verhelderen van ideeën, inzichten, hypothesen van de patiënt over zijn klachten
- Verkrijgen van informatie over het gezondheidsgedrag van de patiënt
- Toetsen en bijstellen van de hypothesen
- Verzamelen van ontbrekende relevante informatie
- Formuleren van hypothesen
- Uitspreken van wederzijdse verwachtingen
- Opstellen van het onderzoeksplan
Via de anamnese krijg je de eerste indruk van de problemen in functioneren in het algemeen,
gezondheidstoestand, gezondheidsgedrag en van de gezondheidsvaardigheden die een rol lijken te spelen
8.2 de functie van het onderzoek
Het onderzoek wordt doelgericht uitgevoerd om een fysiotherapeutische diagnose en indicatiestelling te
bereiken. Hierbij wordt informatie verzameld vanuit screening, verwijzing en anamnese, om het
gezondheidsprobleem van de patiënt vast te stellen. Het onderzoek biedt inzicht op functie-, activiteiten- en
participatieniveau, inclusief factoren die van invloed zijn op de hulpvraag. Interpretatie en analyse gebeuren op
basis van fysiotherapeutische deskundigheid en wetenschappelijk bewijs. Verbanden worden gelegd tussen
stoornissen in functies, beperkingen in activiteiten en participatieproblemen. Het onderzoek vormt samen met
de anamnese het diagnostisch proces, waarbij een diagnose wordt gesteld om verdere behandeling te
rechtvaardigen en te bepalen. De fysiotherapeut kiest vervolgens de interventie op basis van de gestelde
diagnose en geïndiceerde fysiotherapie.
In het fysiotherapeutisch onderzoek gaat het om de volgende punten:
- beoordeling van de aard, uitgebreidheid en ernst van het gezondheidsprobleem;
- inzicht in de kwaliteit en kwantiteit van het bewegend functioneren;
- beoordeling van de vraag of de veranderingen in het bewegend functioneren voor de patiënt adequate
aanpassingen aan het probleem dan wel mogelijke compensatoire ‘gevolgen’ zijn;
- inzicht in de relatie tussen functies, activiteiten- en participatieniveau;
disorder’, ‘pain features’ (nociceptieve pijn) ‘en ‘functional behaviours’ bij een patiënt met een
gezondheidsprobleem als gevolg van lage rugpijn.
Je kent de definitie, deelaspecten en toepasbaarheid van de verschillende determinanten van het
Musculoskeletal Clinical Translation Framework
Determinant Individual perspective:
Individual perspective Functional capacity Doelen/ verwachtingen
= wat is de grootste zorgen van Hoe beïnvloed de klacht je Wat wordt er verwacht van deze
de patiënt Dagelijks leven en je kwaliteit van sessie? Wat is het doel dat de
à denk hierbij aan pijn, functie leven? patiënt wil bereiken?
en kwaliteit van leven
Doen = erkennen en aanpakken
Van het probleem van de
individu
Determinant diagnosis:
Specific diagnosis Non specific diagnosis Red flags
= verwijst naar een Zodra de persoon is gescreend = verwijzen naar klinische
Aandoening waarbij pijn op rode vlaggen kenmerken
en symptomen direct en de HCP heeft vastgesteld dat (tekenen of symptomen)
kunnen worden er een van beide is; mogelijk
toegeschreven aan een • geen onderliggende pathologie geassocieerd met een ernstige
pathologie die word (casestudy 1), of aandoening en die dringende
geassocieerd met het • (indien pathologie aanwezig is), medische
bewegingsapparaat. is er geen robuust evaluatie vereisen.
Bv: reumatoïde artritis correlatie tussen de klinische
presentatie en Bv: algehele maligniteit,
onderliggende pathologie inflammatoire
(casestudy 3), aandoeningen, fracturen, infectie
Dan wordt een diagnostisch label en cauda
van 'niet specifieke MPD' het equina syndroom, leeftijd,
meest zinvol onverklaarbaar
gewicht verlies, nachtelijke pijn,
pijn in de
benen en het niet verbeteren
met bedrust of
na een maand zijn minder
voorspellend
Determinant stage of disorder:
Acute pijn Subacute pijn Recidiverende pijn Chronische pijn
Na trauma Duur: 1 a 2 maanden Nieuwe pijn episode of Na 3 a 6 maanden
Afgelopen 24 uur na trauma of langer symptomen na een pijn klachten
Of Bij afwezigheid van periode van pijnvrij zijn
Management: trauma herhaald de Management:
-pijn control klacht zich Management: -benadruk dat er
-preventie weefsel -acute symptomen geen ernstige
-Actief management Management: dempen pathologie is
advies herstellen functionele -onderzoek factoren die - onderzoek de
capaciteit meespelen voor de risicofactoren van
pijn controle klacht op lange termijn lange termijn.
-actief management
Determinant pain features:
Pijn = is een verontrustende ervaring die gepaard gaat met feitelijke of potentiële
,weefselbeschadiging met zintuiglijke, emotionele, cognitieve en sociale componenten
Verschillende elementen van pijn:
1. Type
= onderliggende nociceptieve processen
= nociceptive, neuropathisch , noroplastisch of mixed
2. Eigenschappen
= mechanisch / niet-mechanisch gedrag van symptomen)
3. Sensibilisatie
= mate van reactievermogen / efficiëntie van het zenuwstelsel / immuunsysteem)
acute pijn: er is weefselbeschadiging of overbelasting , deze veroorzaakt pijn
à weefsels herstellen, de pijn zakt weg
Bij aanhoudende pijntoestanden kan het zenuwstelsel (inclusief de hersenen), evenals andere
systemen zoals het immuunsysteem en endocriene systemen, veranderingen in functie vertonen,
structuur en chemie die kunnen helpen om iets te begrijpen waarom pijn kan aanhouden: deze
onderling afhankelijke systemen worden efficiënter (maar niet nuttiger) in het ervaren van pijn
Type pijn:
1. Nociceptieve pijn
= pijn die voortkomt uit werkelijke' of dreigende schade aan niet-neuraal weefsel en is te
wijten tot de activering van nociceptoren'. Dit omvat pijn geassocieerd met acute werkelijke
weefselbeschadiging en ontstekingsaandoeningen zoals reumatoïde artritis.
*Opmerking: deze term is bedoeld om te contrasteren met:
neuropatische pijn. De term wordt gebruikt om pijn te beschrijven die optreedt bij een normaal
functionerend somatosensorisch zenuwstelsel om te contrasteren met de abnormale functie gezien bij
neuropathische pijn.
2. Neuropatische pijn
= als 'pijn veroorzaakt door een laesie of' ziekte van het somatosensorische zenuwstelsel'.
Opmerking:
neuropathische pijn is een klinische beschrijving (en niet een diagnose) waarvoor een
aantoonbare laesie of een ziekte die voldoet aan gevestigde neurologische diagnostische criteria
3. Nociplastische pijn
= 'pijn die voortkomt uit' veranderde nociceptie ondanks dat er geen duidelijk bewijs van
werkelijke of dreigende weefselbeschadiging is die zorgt voor de activering van perifere
nociceptoren of bewijs voor ziekte of beschadiging van het somatosensorische systeem.
4. Mixed
Mensen kunnen ook een mix ervaren van de bovenstaande pijn types.
Sensitisatie:
nociceptieve veranderingen in het zenuwstelsel:
allodynie = pijnlijke reactie op een normaal niet-pijnlijke stimulus
hyperalgesie = verhoogde reactie op een mechanische of thermische schadelijke prikkel
Dit zijn manifestaties die een verhoogde weefselgevoeligheid aantonen à Dit kan in de kliniek worden
beoordeeld aan de hand van pijndescriptoren en pijngedrag en de interpretatie van somatosensorische testen.
Dit boek: kiest voor de term sensibilitsatie
1. Centrale sensibilisatie en 2. perifere sensibilisatie zijn:
specifieke neurofysiologische processen die ook een plaats onder het bredere begrip
,gevoeligheid. Identificatie van personen met verhoogde gevoeligheid en overweging of deze sensibilisatie is
nuttig of niet en de redenen over deze sensibilisering zijn van belang, aangezien het zou moeten helpen om te
informeren
Determinant functional behaviours:
Impairment of Impairment of Pain behaviours De- conditionering
movement control
beperkte actieve en Er is GEEN beperkte Het pijngedrag, Afnamen van
passieve beweging in de actieve en passieve Dus hoe mensen spierkracht en of
richting van de pijn beweging in de omgaan met hun pijn fysieke capaciteit
richting van de pijn + hoe ze ernaar gaan
MAAR wanneer de bewegen
pijn samen hangt met
abberant movement
control
Je gebruikt het RPS-formulier om een gezondheidsprobleem gerelateerd aan een gewrichtsvervangende
operatie aan de heup of knie, meniscectomie of VKB-reconstructie te classificeren
Je kent de deelaspecten en de toepasbaarheid van het RPS en wat hierin de rol is van de mening van de patiënt.
De mening van de patiënt is een essentieel onderdeel van het RPS. Het RPS benadrukt het belang van een
patiëntgerichte benadering, waarbij de wensen, voorkeuren en doelen van de patiënt centraal staan. Dit
betekent dat de patiënt actief betrokken moet worden bij het opstellen van behandelplannen en het nemen
van beslissingen over zijn of haar gezondheidszorg. Het RPS moedigt zorgverleners aan om de mening van de
patiënt te integreren in de behandeling en het vastleggen van gegevens in het patiëntendossier.
Je kent de inhoud en het belang van een pathologiediagnose binnen het RPS
Binnen het RPS wordt een pathologiediagnose beschouwd als een belangrijk onderdeel van het diagnostisch
proces. Een pathologiediagnose identificeert specifieke ziektes, aandoeningen of stoornissen die van invloed
kunnen zijn op het functioneren van de patiënt. Het hebben van een nauwkeurige pathologiediagnose stelt
zorgverleners in staat om gerichte behandelingen en interventies te plannen die specifiek zijn afgestemd op de
behoeften van de patiënt.
Je kent het verschil tussen een gezondheidsprobleem en een pathologiediagnose in relatie tot de ICF en het RPS
De International Classification of Functioning, Disability and Health (ICF) is een classificatiesysteem dat wordt
gebruikt om het functioneren van individuen en de invloed van gezondheidsproblemen op verschillende
aspecten van het leven te beschrijven. Binnen de ICF worden gezondheidsproblemen gedefinieerd als
verstoringen in lichaamsfuncties of -structuren, beperkingen in activiteiten en participatiebeperkingen. Een
pathologiediagnose valt onder de categorie lichaamsfuncties en -structuren, aangezien het specifiek verwijst
naar een afwijking of ziekteproces in het lichaam. Het RPS integreert zowel de ICF als de pathologiediagnose in
het diagnostisch proces. Terwijl de pathologiediagnose de specifieke aandoening identificeert, richt het RPS zich
ook op het begrijpen van de impact van deze aandoening op het functioneren van de patiënt in het dagelijks
leven, inclusief activiteiten en participatie.
Je kunt een uitspraak doen of, en in welke mate, de pathologiediagnose een rol speelt binnen het
gezondheidsprobleem
De pathologiediagnose speelt een belangrijke rol binnen het gezondheidsprobleem door de onderliggende
oorzaak van symptomen te identificeren. Het stellen van een pathologiediagnose helpt bij het begrijpen van de
aard en ernst van de gezondheidstoestand van de patiënt, waardoor zorgverleners gerichte interventies kunnen
plannen om de symptomen te verlichten en het functioneren te verbeteren. Echter, het RPS benadrukt ook het
belang van het begrijpen van de bredere context van het gezondheidsprobleem, inclusief de impact ervan op de
activiteiten en participatie van de patiënt, om een holistische benadering van de zorg te waarborgen.
, Je beschrijft de wijze waarop fysiotherapeuten methodisch handelen en past dit toe in de anamnese en
onderzoek bij mensen met een gezondheidsprobleem gerelateerd aan een gewrichtsvervangende operatie
aan de heup of knie, meniscectomie, VKB-reconstructie en/of lage rugpijn.
Je kent de functie van de anamnese, het onderzoek, de fysiotherapeutische diagnose en het therapieplan
binnen het fysiotherapeutisch handelen in het klinisch en post-klinisch traject na een operatie aan de heup of
knie.
7.2 De functie van anamnese
Middel de anamnese moet er een zo duidelijk mogelijk beeld verkregen worden van de patiënt zijn bewegend
functioneren, gezondheidsprobleem. Zodat helder wordt wat de fysiotherapeut wil, kan en moet onderzoek om
zo een diagnose en indicatie te kunnen stellen. Ook heeft het een belangrijke functie in het opbouwen van een
goede samenwerkingsrelatie. Verder heeft het als doel de hulpvraag van de patiënt te formuleren en te
verduidelijken.
Ook kan je via de anamnese meer duidelijkheid verkrijgen over de verwachtingen van de patiënt. Uit het
gesprek krijg je ook een indruk over de inzicht die de patiënt heeft in zijn gezondheidsprobleem, onderliggende
ziekte of aandoening, ontstaanswijze en in de factor die het probleem in stand houden, verergeren of
verlichten. Op grond van deze gegevens kan je een eerste inschatting maken van de relatie tussen belasting en
belastbaarheid van de patiënt. Ook is het van belang te weten wat het oordelen van de patiënt is over een
medische diagnose, prognose en de voorgestelde behandeling, het lekenoordeel en oom een eerste indruk te
krijgen van zijn motivatie of bereidheid tot verandering.
De anamnese behoort tot de exploratieve fase van het fysiotherapeutisch handelen en heeft de volgende
doelen:
- Kennismaken en contact leggen
- Verhelderen van de klachten en van de hulpvraag
- Verhelderen van de klachtbeleving, omgang met de klacht en de sociaalmaatschappelijke gevolgen
- Verhelderen van ideeën, inzichten, hypothesen van de patiënt over zijn klachten
- Verkrijgen van informatie over het gezondheidsgedrag van de patiënt
- Toetsen en bijstellen van de hypothesen
- Verzamelen van ontbrekende relevante informatie
- Formuleren van hypothesen
- Uitspreken van wederzijdse verwachtingen
- Opstellen van het onderzoeksplan
Via de anamnese krijg je de eerste indruk van de problemen in functioneren in het algemeen,
gezondheidstoestand, gezondheidsgedrag en van de gezondheidsvaardigheden die een rol lijken te spelen
8.2 de functie van het onderzoek
Het onderzoek wordt doelgericht uitgevoerd om een fysiotherapeutische diagnose en indicatiestelling te
bereiken. Hierbij wordt informatie verzameld vanuit screening, verwijzing en anamnese, om het
gezondheidsprobleem van de patiënt vast te stellen. Het onderzoek biedt inzicht op functie-, activiteiten- en
participatieniveau, inclusief factoren die van invloed zijn op de hulpvraag. Interpretatie en analyse gebeuren op
basis van fysiotherapeutische deskundigheid en wetenschappelijk bewijs. Verbanden worden gelegd tussen
stoornissen in functies, beperkingen in activiteiten en participatieproblemen. Het onderzoek vormt samen met
de anamnese het diagnostisch proces, waarbij een diagnose wordt gesteld om verdere behandeling te
rechtvaardigen en te bepalen. De fysiotherapeut kiest vervolgens de interventie op basis van de gestelde
diagnose en geïndiceerde fysiotherapie.
In het fysiotherapeutisch onderzoek gaat het om de volgende punten:
- beoordeling van de aard, uitgebreidheid en ernst van het gezondheidsprobleem;
- inzicht in de kwaliteit en kwantiteit van het bewegend functioneren;
- beoordeling van de vraag of de veranderingen in het bewegend functioneren voor de patiënt adequate
aanpassingen aan het probleem dan wel mogelijke compensatoire ‘gevolgen’ zijn;
- inzicht in de relatie tussen functies, activiteiten- en participatieniveau;
