Hoorcolleges C&C en leerdoelen
Hoorcollege 1: Klinisch redeneren in kader van complexiteit en
chroniciteit
Wat is chroniciteit?
“Een ‘chronische aandoening’ is gedefinieerd als een aandoening waarbij over het
algemeen geen uitzicht is op volledig herstel. Een chronische aandoening gaat
doorgaans gepaard met pijn, geestelijk lijden, beperkingen in functioneren of andere
klachten. De mate waarin mensen hinder ondervinden verschilt per aandoening en per
individu.” (www.volksgezondheid.nl)
“De duur van een lage-rugpijnepisode wordt ingedeeld in: acuut (0-6 weken), subacuut
(7-12 weken) en chronisch (>12 weken)(…) Een lange episode van lage-rugpijn heeft
niet altijd een ongunstige prognose. Een lange episode van beperkingen en
participatieproblemen samenhangend met de lage-rugpijn heeft veelal wel een
ongunstige prognose. “ (KNGF richtlijn Lage rug, 2005)
“Chronische pijn is een persisterend, multifactorieel gezondheidsprobleem waarbij
lichamelijke, psychische en sociale factoren in verschillende mate en in wisselende
onderlinge samenhang bijdragen aan pijnbeleving, pijngedrag, ervaren beperkingen in
het dagelijks functioneren en ervaren vermindering van de kwaliteit van leven.”
(zorgstandaard chronische pijn)
Ziektelast (Burden of diseas)
De ziektelast = kwantificeert in DisabilityAdjusted Life Years (DALY)
het aantal verloren levensjaren (door vroegtijdige sterfte)
het aantal jaren geleefd met gezondheidsproblemen (bijvoorbeeld een ziekte),
gewogen voor de ernst hiervan (ziektejaarequivalenten).
Complexiteit
Vanuit biomedisch perspectief
Vanuit bio-psychosociaal perspectief irt cliënt
Vanuit bio-psychosociaal perspectief irt de omgeving
Door de hulpvraag
, Eigen persoonlijkheid als therapeut
Biomedisch
Cliënt met meerdere aandoeningen (Multimorbiditeit).
Cliënt met (chronische) aandoening die invloed heeft op meerdere
(orgaan)systemen.
Cliënt met medicatie voor (chronische) aandoening die invloed heeft op meerdere
(orgaan)systemen.
Client zonder voldoende aanwijsbare medische diagnose waarbij verschillende
(orgaan)systemen beïnvloed zijn
Biopsychosocial
Biopsychosocial: Complexiteit volgens WPN (2013)
WPN Omschrijving
niveau
Geldend Volwassen patiënten met verlies aan functioneren
voor alle bij (a)specifieke pijnklachten zich uitend in het
niveaus houdings- en bewegingsapparaat, langer dan 6
weken bestaand.
1 Pt met pijn en (dreigende) beperking in activiteiten zonder
invloed op participatie, geen of minimale psychosociale
problematiek.
2 Pt met pijn en beperking in activiteiten en participatie,
zonder of met minimale psychosociale problematiek.
3 Pt met pijn en beperking in activiteiten en participatie,
psychosociale problematiek die matige tot ernstige mate
invloed heeft op het (ervaren) niveau van functioneren.
4 Pt met pijn en beperking in activiteiten en participatie,
psychosociale problematiek die in zeer ernstige mate
invloed heft op het (ervaren) niveau van functioneren.
NPIPS:
Informatie die je verkrijgt zonder dat de patiënt deze letterlijk aan je verteld
Complexiteitsniveau Psychosomatische fysio/oefentherapie
Complexiteitsniveau 1: Ongecompliceerd
Klachten fysiek functioneren
Psychisch stabiel persoon met betekenisvol leven
, Voldoende mate aan zelfregulatie ten aanzien van gezondheid- en levensdomein
Complexiteitsnievau 2: licht gecompliceerd
Klachten fysiek functioneren
Cliënt heeft enkele disfunctionele opvattingen over zieke en/ of ziekte
gedragingen.
Mogelijk spelen er emoties rondom aandoening en beperking.
Opvattingen, gedragingen en emoties zijn relatief eenvoudig door middel van
voorlichting te corrigeren.
Psychisch stabiele persoon met voldoende mate aan zelfregulatie ten aanzien van
gezondheid- en levensdomein, echter door opvattingen en gebrekkige informatie
is deze niet functioneel.
Complexiteitsniveau 3: Matig gecompliceerd
Klachten fysiek functioneren
Cliënt heeft meerdere disfunctionele opvattingen over zieke en/ of ziekte
gedragingen en/ of emoties, die niet door eenvoudige voorlichting te corrigeren
zijn.
Impact van gezondheidsklachten manifest binnen meerder levensgebieden.
Voor herstel duidelijke ongunstige persoonskenmerken (lage
effectiviteitwaarde/pessimisme etc.) aanwezig.
Levensproblematiek aanwezig, die niet door ziektelastwordt veroorzaakt (bv..
werkproblematiek), maar wel van invloed is op coping- potentiaal.
Zelfregulatie is onvoldoende en zelfsturing bemoeilijkt door levensproblematiek.
Complexiteitsniveau 4: Zwaar gecompliceerd
Klachten fysiek functioneren
Cliënt heeft duidelijke disfunctionele opvattingen over zieke en/ of ziekte
gedragingen en/ of emoties, die de klachten bestendigen.
Impact van gezondheidsklachten manifest binnen meerder levensgebieden.
Naast de ongunstige persoonskenmerken is psychopathologie aan de order.
Evt. is er sprake van middelenmisbruik en/of traumatische life event’s. .
De klachten hebben een functie in het leven gekregen.
Zelfregulatie is uitermate laag. Cliënt heeft zich bij klachten neergelegd en kan
deze niet aan.
Vanuit bio-psychosociaal perspectief omgeving
Hulpvraag en zorgvraag van de directe familie
Stabiliteit van de directe omgeving
Zorgnetwerk: dus welke disciplines zijn betrokken bij zorgnetwerk
Klinisch redeneren
Klinisch redeneren is de integratie van redeneren over de hulpvraag van de cliënt en het
nemen van beslissingen in relatie tot de hulpvraag.
, Burger Zorgprofessional: vijf kernwaarden!
Leeruitkomsten
De student maakt in samenspraak met een cliënt met een complexe problematiek en
zijn omgeving*, een plan die het behouden en of bevorderen van de zelfredzaamheid en
zelfstandigheid in ADL ondersteunt.
De student evalueert in een intra/interprofessioneel groep aan de hand van een
gestructureerde zelf- en methodiek reflectie de wijze waarop hij/zij zelfstandig en
betekenisvol een cliënt met een complexe problematiek ondersteunt in het vermogen
om zich aan te passen en de regie te voeren over de fysieke, emotionele en sociale
uitdagingen.
Hoorcollege 2: herstel na COVID-19
Voorbereinding:
1. Wanneer spreken we van post-COVID?
Post-COVID, ook wel bekend als post-COVID-syndroom of long COVID, wordt
gedefinieerd als het voorkomen van symptomen die aanhouden of ontstaan na de acute
Hoorcollege 1: Klinisch redeneren in kader van complexiteit en
chroniciteit
Wat is chroniciteit?
“Een ‘chronische aandoening’ is gedefinieerd als een aandoening waarbij over het
algemeen geen uitzicht is op volledig herstel. Een chronische aandoening gaat
doorgaans gepaard met pijn, geestelijk lijden, beperkingen in functioneren of andere
klachten. De mate waarin mensen hinder ondervinden verschilt per aandoening en per
individu.” (www.volksgezondheid.nl)
“De duur van een lage-rugpijnepisode wordt ingedeeld in: acuut (0-6 weken), subacuut
(7-12 weken) en chronisch (>12 weken)(…) Een lange episode van lage-rugpijn heeft
niet altijd een ongunstige prognose. Een lange episode van beperkingen en
participatieproblemen samenhangend met de lage-rugpijn heeft veelal wel een
ongunstige prognose. “ (KNGF richtlijn Lage rug, 2005)
“Chronische pijn is een persisterend, multifactorieel gezondheidsprobleem waarbij
lichamelijke, psychische en sociale factoren in verschillende mate en in wisselende
onderlinge samenhang bijdragen aan pijnbeleving, pijngedrag, ervaren beperkingen in
het dagelijks functioneren en ervaren vermindering van de kwaliteit van leven.”
(zorgstandaard chronische pijn)
Ziektelast (Burden of diseas)
De ziektelast = kwantificeert in DisabilityAdjusted Life Years (DALY)
het aantal verloren levensjaren (door vroegtijdige sterfte)
het aantal jaren geleefd met gezondheidsproblemen (bijvoorbeeld een ziekte),
gewogen voor de ernst hiervan (ziektejaarequivalenten).
Complexiteit
Vanuit biomedisch perspectief
Vanuit bio-psychosociaal perspectief irt cliënt
Vanuit bio-psychosociaal perspectief irt de omgeving
Door de hulpvraag
, Eigen persoonlijkheid als therapeut
Biomedisch
Cliënt met meerdere aandoeningen (Multimorbiditeit).
Cliënt met (chronische) aandoening die invloed heeft op meerdere
(orgaan)systemen.
Cliënt met medicatie voor (chronische) aandoening die invloed heeft op meerdere
(orgaan)systemen.
Client zonder voldoende aanwijsbare medische diagnose waarbij verschillende
(orgaan)systemen beïnvloed zijn
Biopsychosocial
Biopsychosocial: Complexiteit volgens WPN (2013)
WPN Omschrijving
niveau
Geldend Volwassen patiënten met verlies aan functioneren
voor alle bij (a)specifieke pijnklachten zich uitend in het
niveaus houdings- en bewegingsapparaat, langer dan 6
weken bestaand.
1 Pt met pijn en (dreigende) beperking in activiteiten zonder
invloed op participatie, geen of minimale psychosociale
problematiek.
2 Pt met pijn en beperking in activiteiten en participatie,
zonder of met minimale psychosociale problematiek.
3 Pt met pijn en beperking in activiteiten en participatie,
psychosociale problematiek die matige tot ernstige mate
invloed heeft op het (ervaren) niveau van functioneren.
4 Pt met pijn en beperking in activiteiten en participatie,
psychosociale problematiek die in zeer ernstige mate
invloed heft op het (ervaren) niveau van functioneren.
NPIPS:
Informatie die je verkrijgt zonder dat de patiënt deze letterlijk aan je verteld
Complexiteitsniveau Psychosomatische fysio/oefentherapie
Complexiteitsniveau 1: Ongecompliceerd
Klachten fysiek functioneren
Psychisch stabiel persoon met betekenisvol leven
, Voldoende mate aan zelfregulatie ten aanzien van gezondheid- en levensdomein
Complexiteitsnievau 2: licht gecompliceerd
Klachten fysiek functioneren
Cliënt heeft enkele disfunctionele opvattingen over zieke en/ of ziekte
gedragingen.
Mogelijk spelen er emoties rondom aandoening en beperking.
Opvattingen, gedragingen en emoties zijn relatief eenvoudig door middel van
voorlichting te corrigeren.
Psychisch stabiele persoon met voldoende mate aan zelfregulatie ten aanzien van
gezondheid- en levensdomein, echter door opvattingen en gebrekkige informatie
is deze niet functioneel.
Complexiteitsniveau 3: Matig gecompliceerd
Klachten fysiek functioneren
Cliënt heeft meerdere disfunctionele opvattingen over zieke en/ of ziekte
gedragingen en/ of emoties, die niet door eenvoudige voorlichting te corrigeren
zijn.
Impact van gezondheidsklachten manifest binnen meerder levensgebieden.
Voor herstel duidelijke ongunstige persoonskenmerken (lage
effectiviteitwaarde/pessimisme etc.) aanwezig.
Levensproblematiek aanwezig, die niet door ziektelastwordt veroorzaakt (bv..
werkproblematiek), maar wel van invloed is op coping- potentiaal.
Zelfregulatie is onvoldoende en zelfsturing bemoeilijkt door levensproblematiek.
Complexiteitsniveau 4: Zwaar gecompliceerd
Klachten fysiek functioneren
Cliënt heeft duidelijke disfunctionele opvattingen over zieke en/ of ziekte
gedragingen en/ of emoties, die de klachten bestendigen.
Impact van gezondheidsklachten manifest binnen meerder levensgebieden.
Naast de ongunstige persoonskenmerken is psychopathologie aan de order.
Evt. is er sprake van middelenmisbruik en/of traumatische life event’s. .
De klachten hebben een functie in het leven gekregen.
Zelfregulatie is uitermate laag. Cliënt heeft zich bij klachten neergelegd en kan
deze niet aan.
Vanuit bio-psychosociaal perspectief omgeving
Hulpvraag en zorgvraag van de directe familie
Stabiliteit van de directe omgeving
Zorgnetwerk: dus welke disciplines zijn betrokken bij zorgnetwerk
Klinisch redeneren
Klinisch redeneren is de integratie van redeneren over de hulpvraag van de cliënt en het
nemen van beslissingen in relatie tot de hulpvraag.
, Burger Zorgprofessional: vijf kernwaarden!
Leeruitkomsten
De student maakt in samenspraak met een cliënt met een complexe problematiek en
zijn omgeving*, een plan die het behouden en of bevorderen van de zelfredzaamheid en
zelfstandigheid in ADL ondersteunt.
De student evalueert in een intra/interprofessioneel groep aan de hand van een
gestructureerde zelf- en methodiek reflectie de wijze waarop hij/zij zelfstandig en
betekenisvol een cliënt met een complexe problematiek ondersteunt in het vermogen
om zich aan te passen en de regie te voeren over de fysieke, emotionele en sociale
uitdagingen.
Hoorcollege 2: herstel na COVID-19
Voorbereinding:
1. Wanneer spreken we van post-COVID?
Post-COVID, ook wel bekend als post-COVID-syndroom of long COVID, wordt
gedefinieerd als het voorkomen van symptomen die aanhouden of ontstaan na de acute
