குண்டகேசி
1. அவயகனோர்க்கு (அவயனடக்ேம்)
கோய்க்கு உற் நோந்தர் நருந்தின் சுவய கோக்ே ேில்ோர்
தீக்குற் ேோதல் உவடனோர் புவேத் தீவந ஓபோர்
கோய்க் குற்ம் பன்றும் அறுத்தோன் புேழ் கூறுகயற்கு ன்
யோய்க்கு உற் சசோல்லின் யழுவும் யழுயல் அன்க.
கோய் யோய்ப்ட்டயர் நருந்து ேசக்கும் ன்தற்ேோே நருந்து டுத்துக்சேோள் நோட்கடன்
ன்று கூ நோட்டோர்ேள் ேசப்ோே இருந்தோலும் கோய் சோினோே கயண்டும் ன்தற்ேோே
நருந்து டுப்ோர்ேள். குிருக்ேோேகயோ, சவநனலுக்ேோேகயோ சருப்ின் அருேில்
இருப்யர்ேள் அங்கே மக்கூடின புவே கூடோது ன்தற்ேோே அதவ யிட்டு
யபநோட்டோர்ேள். அதுகோத்தோன் பக்குற்பம் இல்ோத இவயன் புேழ் ோடுயதோல்
ன் சசோல்லில் யரும் குற்பம் குற்கந அல் ன்ேிோர் புயர்.
2. சநய்த்தயம் (தூன நம்)
கோற்ல் உவட ீக்குதல் சோடித்துேள் சநய்பூசல்
கூர்த்த ி ஆற்றுதல் குித்து அமலுள் ிற்ல்
சோர்த்தர் இடு ிச்வசனர் சவடத் தவயர் ஆதல்
யோர்த்வத இவய சசய்தயம் நடிந்து ஒழுேல் ன்ோன்
உடம்பு பழுயவதயும் ேோயித் துணினோல் கோர்த்திக் சேோண்டு இருப்து, அல்து உவட
பழுயவதயும் ீக்ேியிட்டு ிர்யோணநோய்த் திோியது, (சோம்ல் சோடிவன) திருீற்வப்
பூசிக் சேோள்ளுயது, யருத்தும் சேோடின ி, நவம, குிர், சயப்ம் இயற்வத்
தோங்ேிக்சேோண்டு இல்த்தோர் இடும் ிச்வசவன உணயோே உண்டு, சவட படி
யர்த்துக் சேோண்டு திோியது, உண்வநனோ தய ஒழுக்ேம் ஆேோது. சயி கயடங்ேவக்
ேோட்டிலும் உள் ஒழுக்ேகந உனர்ந்தது ன்ேிோர்.
3. ிவயில் ேந்து சஞ்சில் புகும் ேோநம் (ற்வ ற்று சேோண்டு ீக்ேல் அோிது)
அல் ிவப்ிற் சோத்தி அேந் தவக் சேோண்ட ேோநக்
ேலிவ உயர்ப்பு ீபோல் ேவடன அயித்தும் ன்ோர்
ிவயிோப் புணர்ச்சி தன்ோல் ீக்குதும் ன்று ிற்ோர்
புலிவப் புலிோக னோயர்கோேோவந வயப்ோர்
,உடல் சூடு உனிவப இனக்குயது கோ, ிவயில் கதோன்ி நத்துள் குடிபுகுந்து யிட்ட
ேோநப் சரு சருப்வ, சயறுப்பு ன்னும் உப்பு ீர் சேோண்டு, அவணக்ே பனல்
கயண்டுகந தயிப, அவதயிட்டு கநலும் இன் ஆவச ன்னும் அன்பு ீருற்ி
அவணத்துயிட பனல்யது, சருக்சேடுத்து யரும் ஆற்று சயள்த்வத ஊற்று
ீர்சேோண்டு தடுக்ே ிவப்து கோோகும். இப்டி னோபோயது சசய்யோர்ேோ?
சசய்னநோட்டோர்ேள். (ஆண் சண் ேோநம் இவசிக்கு கயண்டோம் ன்து ேருத்து).
4. இவந & னோக்வே ிவனோவந
ோவனோம் தன்வந சசத்தும் ோோம் தன்வந சசத்தும்
ேோவனோம் தன்வந சசத்தும் ேோபறும் இவந சசத்தும்
நீளும் இவ் இனல்பும் இன்க கநல்யரு பப்பும் ஆேி
ோளும் ோள் சோேின் ோநோல் நக்கு ோம் அமோதது ன்கோ
ோவ கோன் இங்குமந்வதப் ருயம் சசத்து, குமந்வதப் ருயம் ிக்ேிது.
குமந்வதப் ருயம் சசத்துக் ேோவப்ருயம் ற்டுேிது , ேோவப்ருயம் சசத்துக்
ேோதலுக்கு உோின இவநப்ருயம் ிக்ேிது. அதுவும் நோி பதுவந உண்டோேிது.
இவ்யோறு ஒரு ிவ சசத்து அடுத்த ிவ ற்டுயதோல் , ோம் ோள்கதோறும்
சசத்துக்சேோண்டிருக்ேிகோகந ! நக்ேோேகய ோம் அம கயண்டினிருக்ேிகத ! அவ்யோறு
அமோதது கோ?” ன்ேிோர்.
5. டப்து டந்கத தீரும்
நி நியும் நலிர் நலிரும்
சறு சறும் சற்று இமப் இமக்கும்
அியது அியோர் அழுங்ேோர் உயயோர்
உறுயது உறும் ன்று உவபப்து ன்று.
டப்து டந்கத தீரும். டக்ே இருப்து டந்கத ஆேகயண்டும். நக்குக் ேிவடக்ே
கயண்டினது ேிவடத்கத தீரும். ோம் சற்வத இமக்ே கோிடும்கோது இமந்கத தீப
கயண்டும், இதவ னோரும் தடுக்ே படினோது. இதற்ேோே அழுயகதோ, உயப்கதோ சசய்னோர்
அிவுவடனோர். இவயசனல்ோம் யிதித்த யிதிப்டி டக்கும் ன்வத ேற்ிந்த
சோிகனோர் அியர்.
*************
, ிருாசகம் - ிருச்சால்
ஈசன் ிநம் தற்நி இண்டு தாிர் ததசி கிழ்கின்நணர். ஒருத்ி ஏபணம்
சசய்கிநாள். ற்சநாருத்ி உர்த்ிப் ததசுகிநாள்.
சால் = சாடல்
ிருீறும், தாம்பும்:
1. பூசுதும் சண்ீறு பூண்ததுவும் சதாங்கம்
ததசுதுந் ிருாால் றநததாலுங் காதடீ
பூசுதும் ததசுதும் பூண்ததுவுங் சகாண்சடன்றண
ஈசணன் எவ்வுிர்க்கும் இல்தாணான் சாதனா.
தகள்ி : தாித! உங்கள் இறநன் சின் பூசுதா ிருீறு! அிந்து சகாள்தா
சீநிக் சகாண்டிருக்கின்ந தாம்பு. அகி ாால் ததசுதா தம். இசன்ண
அிசம்?
தில் : தாி! எங்கள் இறநன் பூசுறயும், ாால் ததசுறயும், உடம்தில்
அிந்து சகாள்றயும் தற்நி அிசாக எண்ாத. எல்னா உிர்களுக்கும் அன்
றனணாக இருப்ததுடன், அன் இற்றகாகவும் உள்பான் என்தறக் காட்டத
இவ்ாறு உருகம் சசய்ப்தட்டுள்பான் என்தற உந்து சகாள்ாாக.
தகாம் அிந்ன்
2. என்ணப்தன் எம்திான் எல்னார்க்குந் ாணீசன்
துன்ணம்சதய் தகாாக் சகாள்ளுது என்தணடீ
ன்னுகறன துன்னுசதாருள் றநான்தக ான்சடாத்
ன்றணத தகாாச் சாத்ிணன்காண் சாதனா.
தகள்ி : தாித! உங்கள் இறநதணா என் அப்தன் எணவும், எம்சதருான் எணவும்,
எல்தனாருக்கும் ஈசன் என்றும் சசால்னப்தடுதன். அப்தடி இருக்க ஒரு கந்ல் துிற
ட்டும் அன் தகாாக அிந்து சகாபது ஏன்?
தில்: தாி! இந் உனகில் ிறந கறனகள் உள்பண. அற்றுள் ிறந சதாருட்கள்
சகாண்டது ான்கு தங்கபாகும். அந் ான்கு தங்கறபத சடாகக் சகாண்டு,
அற கூறும் சதாருட்கறபத துிாய்க் சகாண்டு, தகாம் கட்டி உள்பான்
என்தற உர்ாாக.
1. அவயகனோர்க்கு (அவயனடக்ேம்)
கோய்க்கு உற் நோந்தர் நருந்தின் சுவய கோக்ே ேில்ோர்
தீக்குற் ேோதல் உவடனோர் புவேத் தீவந ஓபோர்
கோய்க் குற்ம் பன்றும் அறுத்தோன் புேழ் கூறுகயற்கு ன்
யோய்க்கு உற் சசோல்லின் யழுவும் யழுயல் அன்க.
கோய் யோய்ப்ட்டயர் நருந்து ேசக்கும் ன்தற்ேோே நருந்து டுத்துக்சேோள் நோட்கடன்
ன்று கூ நோட்டோர்ேள் ேசப்ோே இருந்தோலும் கோய் சோினோே கயண்டும் ன்தற்ேோே
நருந்து டுப்ோர்ேள். குிருக்ேோேகயோ, சவநனலுக்ேோேகயோ சருப்ின் அருேில்
இருப்யர்ேள் அங்கே மக்கூடின புவே கூடோது ன்தற்ேோே அதவ யிட்டு
யபநோட்டோர்ேள். அதுகோத்தோன் பக்குற்பம் இல்ோத இவயன் புேழ் ோடுயதோல்
ன் சசோல்லில் யரும் குற்பம் குற்கந அல் ன்ேிோர் புயர்.
2. சநய்த்தயம் (தூன நம்)
கோற்ல் உவட ீக்குதல் சோடித்துேள் சநய்பூசல்
கூர்த்த ி ஆற்றுதல் குித்து அமலுள் ிற்ல்
சோர்த்தர் இடு ிச்வசனர் சவடத் தவயர் ஆதல்
யோர்த்வத இவய சசய்தயம் நடிந்து ஒழுேல் ன்ோன்
உடம்பு பழுயவதயும் ேோயித் துணினோல் கோர்த்திக் சேோண்டு இருப்து, அல்து உவட
பழுயவதயும் ீக்ேியிட்டு ிர்யோணநோய்த் திோியது, (சோம்ல் சோடிவன) திருீற்வப்
பூசிக் சேோள்ளுயது, யருத்தும் சேோடின ி, நவம, குிர், சயப்ம் இயற்வத்
தோங்ேிக்சேோண்டு இல்த்தோர் இடும் ிச்வசவன உணயோே உண்டு, சவட படி
யர்த்துக் சேோண்டு திோியது, உண்வநனோ தய ஒழுக்ேம் ஆேோது. சயி கயடங்ேவக்
ேோட்டிலும் உள் ஒழுக்ேகந உனர்ந்தது ன்ேிோர்.
3. ிவயில் ேந்து சஞ்சில் புகும் ேோநம் (ற்வ ற்று சேோண்டு ீக்ேல் அோிது)
அல் ிவப்ிற் சோத்தி அேந் தவக் சேோண்ட ேோநக்
ேலிவ உயர்ப்பு ீபோல் ேவடன அயித்தும் ன்ோர்
ிவயிோப் புணர்ச்சி தன்ோல் ீக்குதும் ன்று ிற்ோர்
புலிவப் புலிோக னோயர்கோேோவந வயப்ோர்
,உடல் சூடு உனிவப இனக்குயது கோ, ிவயில் கதோன்ி நத்துள் குடிபுகுந்து யிட்ட
ேோநப் சரு சருப்வ, சயறுப்பு ன்னும் உப்பு ீர் சேோண்டு, அவணக்ே பனல்
கயண்டுகந தயிப, அவதயிட்டு கநலும் இன் ஆவச ன்னும் அன்பு ீருற்ி
அவணத்துயிட பனல்யது, சருக்சேடுத்து யரும் ஆற்று சயள்த்வத ஊற்று
ீர்சேோண்டு தடுக்ே ிவப்து கோோகும். இப்டி னோபோயது சசய்யோர்ேோ?
சசய்னநோட்டோர்ேள். (ஆண் சண் ேோநம் இவசிக்கு கயண்டோம் ன்து ேருத்து).
4. இவந & னோக்வே ிவனோவந
ோவனோம் தன்வந சசத்தும் ோோம் தன்வந சசத்தும்
ேோவனோம் தன்வந சசத்தும் ேோபறும் இவந சசத்தும்
நீளும் இவ் இனல்பும் இன்க கநல்யரு பப்பும் ஆேி
ோளும் ோள் சோேின் ோநோல் நக்கு ோம் அமோதது ன்கோ
ோவ கோன் இங்குமந்வதப் ருயம் சசத்து, குமந்வதப் ருயம் ிக்ேிது.
குமந்வதப் ருயம் சசத்துக் ேோவப்ருயம் ற்டுேிது , ேோவப்ருயம் சசத்துக்
ேோதலுக்கு உோின இவநப்ருயம் ிக்ேிது. அதுவும் நோி பதுவந உண்டோேிது.
இவ்யோறு ஒரு ிவ சசத்து அடுத்த ிவ ற்டுயதோல் , ோம் ோள்கதோறும்
சசத்துக்சேோண்டிருக்ேிகோகந ! நக்ேோேகய ோம் அம கயண்டினிருக்ேிகத ! அவ்யோறு
அமோதது கோ?” ன்ேிோர்.
5. டப்து டந்கத தீரும்
நி நியும் நலிர் நலிரும்
சறு சறும் சற்று இமப் இமக்கும்
அியது அியோர் அழுங்ேோர் உயயோர்
உறுயது உறும் ன்று உவபப்து ன்று.
டப்து டந்கத தீரும். டக்ே இருப்து டந்கத ஆேகயண்டும். நக்குக் ேிவடக்ே
கயண்டினது ேிவடத்கத தீரும். ோம் சற்வத இமக்ே கோிடும்கோது இமந்கத தீப
கயண்டும், இதவ னோரும் தடுக்ே படினோது. இதற்ேோே அழுயகதோ, உயப்கதோ சசய்னோர்
அிவுவடனோர். இவயசனல்ோம் யிதித்த யிதிப்டி டக்கும் ன்வத ேற்ிந்த
சோிகனோர் அியர்.
*************
, ிருாசகம் - ிருச்சால்
ஈசன் ிநம் தற்நி இண்டு தாிர் ததசி கிழ்கின்நணர். ஒருத்ி ஏபணம்
சசய்கிநாள். ற்சநாருத்ி உர்த்ிப் ததசுகிநாள்.
சால் = சாடல்
ிருீறும், தாம்பும்:
1. பூசுதும் சண்ீறு பூண்ததுவும் சதாங்கம்
ததசுதுந் ிருாால் றநததாலுங் காதடீ
பூசுதும் ததசுதும் பூண்ததுவுங் சகாண்சடன்றண
ஈசணன் எவ்வுிர்க்கும் இல்தாணான் சாதனா.
தகள்ி : தாித! உங்கள் இறநன் சின் பூசுதா ிருீறு! அிந்து சகாள்தா
சீநிக் சகாண்டிருக்கின்ந தாம்பு. அகி ாால் ததசுதா தம். இசன்ண
அிசம்?
தில் : தாி! எங்கள் இறநன் பூசுறயும், ாால் ததசுறயும், உடம்தில்
அிந்து சகாள்றயும் தற்நி அிசாக எண்ாத. எல்னா உிர்களுக்கும் அன்
றனணாக இருப்ததுடன், அன் இற்றகாகவும் உள்பான் என்தறக் காட்டத
இவ்ாறு உருகம் சசய்ப்தட்டுள்பான் என்தற உந்து சகாள்ாாக.
தகாம் அிந்ன்
2. என்ணப்தன் எம்திான் எல்னார்க்குந் ாணீசன்
துன்ணம்சதய் தகாாக் சகாள்ளுது என்தணடீ
ன்னுகறன துன்னுசதாருள் றநான்தக ான்சடாத்
ன்றணத தகாாச் சாத்ிணன்காண் சாதனா.
தகள்ி : தாித! உங்கள் இறநதணா என் அப்தன் எணவும், எம்சதருான் எணவும்,
எல்தனாருக்கும் ஈசன் என்றும் சசால்னப்தடுதன். அப்தடி இருக்க ஒரு கந்ல் துிற
ட்டும் அன் தகாாக அிந்து சகாபது ஏன்?
தில்: தாி! இந் உனகில் ிறந கறனகள் உள்பண. அற்றுள் ிறந சதாருட்கள்
சகாண்டது ான்கு தங்கபாகும். அந் ான்கு தங்கறபத சடாகக் சகாண்டு,
அற கூறும் சதாருட்கறபத துிாய்க் சகாண்டு, தகாம் கட்டி உள்பான்
என்தற உர்ாாக.
