Samenvatting Financieel Economische Criminaliteit
Hst 1: What is White-Collar Crime?
1. Introduction
De introductie van hoofdstuk 1 legt uit dat witteboordencriminaliteit geen juridische
term is, maar een term die is bedacht door de socioloog Edwin Sutherland. Het verwijst
naar misdaden gepleegd door mensen met een hoge sociale status in de
uitoefening van hun beroep. De meeste mensen denken aan traditionele misdaden
zoals diefstal, inbraak en moord wanneer ze aan criminaliteit denken.
Witteboordencriminaliteit is echter een ernstig probleem dat aanzienlijke schade
kan toebrengen aan individu en, bedrijven en de samenleving als geheel.
2. An Historical Look at White-Collar Crime
Witteboordencriminaliteit is geen nieuw fenomeen. Zelfs in de vierde eeuw voor
Christus schreef de Griekse filosoof Aristoteles al over verduistering door
overheidsfunctionarissen. Ook religieuze teksten, zoals de Bijbel, veroordelen
uitbuitende zakelijke praktijken. In de Middeleeuwen verbood de Engelse common law
al marktmanipulatie om hoge prijzen voor levensmiddelen te garanderen. Begin 20e
eeuw bekritiseerde de Amerikaanse socioloog Edward Ross de 'roofridders', rijke en
machtige mensen die zich schuldig maakten aan economisch bedrog terwijl ze de
schijn van respectabiliteit hoog hielden. Deze historische voorbeelden tonen aan dat
misdaden door zogenaamd respectabele mensen, die niet als typische criminelen
worden gezien, al eeuwenlang voorkomen.
3. Defining White-Collar Crime
Het definiëren van witteboordencriminaliteit is complex. Sutherland definieerde het als
misdaden gepleegd door mensen met een hoge sociale status binnen hun beroep.
Deze definitie is controversieel omdat sociale status geen bepalende factor zou
moeten zijn voor criminaliteit. Sommige wetenschappers vinden Sutherlands definitie
te breed en pleiten voor een smallere focus.
Twee alternatieve definities worden voorgesteld:
• Offender-based: Deze definitie richt zich op de dader, met name hun
respectabiliteit en hoge sociale status.
• Offense-based: Deze definitie focust op het type misdaad, zoals fraude,
verduistering en antitrustovertredingen.
De discussie over de juiste definitie van witteboordencriminaliteit is nog steeds gaande.
,4. The Controversy Surrounding Sutherland’s Approach
De controverse rond Sutherlands benadering van witteboordencriminaliteit draait om
het gebruik van sociale status als een bepalend element. Critici beweren dat, hoewel
sommige witteboordenmisdaden via civiele procedures worden afgehandeld, dit niet
betekent dat ze geen misdaden zijn. Het argument dat strafrechtelijke vervolging van
witteboordencriminelen niet altijd gerechtvaardigd is omdat ze al gestraft zijn door
civiele procedures, wordt ook bechallenged.
Een belangrijk kritiekpunt op Sutherlands definitie is dat sociale status niet gebruikt
kan worden om criminaliteit te verklaren of te voorspellen. De nadruk op de sociale
status van de dader kan ertoe leiden dat de daadwerkelijke schade die door
witteboordencriminaliteit wordt aangericht, wordt geminimaliseerd. Het is belangrijk
om te focussen op het gedrag, niet alleen op de sociale status van de dader.
5. Offender-Based Approaches to Defining White-Collar Crime
De 'offender-based' benadering voor het definiëren van witteboordencriminaliteit is
gebaseerd op de dader in plaats van op het type misdaad. Deze benadering, sterk
beïnvloed door Sutherlands werk, benadrukt de respectabiliteit en hoge sociale
status van de dader.
De belangrijkste kenmerken van deze benadering zijn:
• Focus op de dader: De nadruk ligt op wie de misdaad pleegt, niet wat de
misdaad inhoudt.
• Respect en hoge status: De dader heeft een positie van aanzien en vertrouwen
in de samenleving.
• Misbruik van vertrouwen: De dader maakt misbruik van zijn positie om de
misdaad te plegen.
Kritiek op de 'offender-based' benadering:
• Negeert daders met lagere sociale status: Deze benadering suggereert
onterecht dat witteboordencriminaliteit alleen door mensen met een hoge
sociale status wordt gepleegd.
• Onderschatting van de omvang: De focus op 'respectabele' daders kan leiden
tot een onderschatting van de werkelijke omvang van witteboordencriminaliteit.
Desondanks is de 'offender-based' benadering invloedrijk geweest in het denken over
witteboordencriminaliteit en wordt deze nog steeds veel gebruikt.
,6. Another Way of Looking at White-Collar Crime: Offense-Based Definitions
De 'offense-based' benadering bij het definiëren van witteboordencriminaliteit richt zich
op de soort misdaad die gepleegd wordt in plaats van op de dader. Deze benadering
classificeert witteboordencriminaliteit als misdaden gepleegd in de context van
legitieme economische of politieke activiteiten met het doel om illegaal gewin of
macht te verkrijgen.
Een prominente voorstander van deze aanpak is Edelhertz. Hij definieerde
witteboordencriminaliteit als: "Een illegale daad of omissie gepleegd door niet-
fysieke middelen om financieel of persoonlijk gewin te behalen". Deze definitie
omvat vier categorieën:
1. Persoonlijke misdaden gepleegd door professionals voor eigen gewin.
2. Misbruik van vertrouwensposities door professionals.
3. Misdaden gepleegd door bedrijven met winstoogmerk.
4. Misdaden gepleegd door bedrijven die niet primair gericht zijn op winst.
Voordelen van de 'offense-based' benadering:
• Mogelijkheid tot onderzoek naar specifieke typen witteboordencriminaliteit.
• Gebruikt data uit diverse bronnen voor onderzoek.
Nadelen van de 'offense-based' benadering:
• Focus op financiële misdrijven kan andere schadelijke vormen van
witteboordencriminaliteit overschaduwen.
• Risico op overschatting omdat sommige delicten ook door 'gewone' criminelen
worden gepleegd.
Ondanks de kritiek is de 'offense-based' benadering een nuttig hulpmiddel om
witteboordencriminaliteit te begrijpen en te bestrijden.
7. Reconsidering the Two Approaches
Deze paragraaf vergelijkt de 'offender-based' en 'offense-based' benaderingen voor het
definiëren van witteboordencriminaliteit en belicht hun zwakke punten.
De 'offender-based' benadering, die zich richt op de respectabiliteit en hoge
sociale status van de dader, kan leiden tot een onderschatting van de omvang van
witteboordencriminaliteit. Niet alle witteboordencriminelen komen uit de hogere
sociale klasse en sommige misdaden worden gepleegd door mensen met een lagere
sociale status die toegang hebben tot machtsposities in bedrijven.
, De 'offense-based' benadering, die zich richt op het type misdaad, kan leiden tot
een overschatting van witteboordencriminaliteit. Sommige misdrijven die onder
deze definitie vallen, worden ook gepleegd door 'gewone' criminelen.
Beide benaderingen hebben hun beperkingen, maar ze bieden wel waardevolle
inzichten in witteboordencriminaliteit. Het is belangrijk om te erkennen dat
witteboordencriminaliteit kan worden gepleegd door mensen uit alle lagen van de
bevolking en dat de ernst van de misdaad niet altijd samenhangt met de sociale status
van de dader.
8. Measuring White-Collar Crime
Het meten van witteboordencriminaliteit is complex, vooral vanwege de moeilijkheid
om daders en misdrijven te kwantificeren.
• Conceptueel: De 'offender-based' definitie richt zich op de dader, terwijl de
'offense-based' definitie focust op het type misdaad. Dit leidt tot verschillende
aantallen daders en misdrijven.
• Praktisch: Witteboordencriminaliteit wordt vaak niet gemeld, waardoor het
lastig is om betrouwbare data te verzamelen.
Het gebruik van verschillende databronnen door verschillende instanties bemoeilijkt
het verkrijgen van een volledig beeld.
Een gestandaardiseerde methode voor het meten van witteboordencriminaliteit is
noodzakelijk om de omvang van het probleem te begrijpen en effectieve strategieën te
ontwikkelen.
9. Concluding Thoughts on Defining White-Collar Crime
De definitie van witteboordencriminaliteit blijft een punt van discussie. Hoewel er
vooruitgang is geboekt in het begrijpen van dit fenomeen, is er geen eenduidige
definitie die universeel geaccepteerd wordt.
Belangrijkste punten:
• Zowel de 'offender-based' als de 'offense-based' benadering hebben hun
beperkingen.
• De sociale status van de dader mag niet de enige focus zijn, aangezien
witteboordencriminaliteit voorkomt in alle lagen van de bevolking.
• De focus op specifieke misdrijftypen kan leiden tot het negeren van andere
schadelijke vormen van witteboordencriminaliteit.
Hst 1: What is White-Collar Crime?
1. Introduction
De introductie van hoofdstuk 1 legt uit dat witteboordencriminaliteit geen juridische
term is, maar een term die is bedacht door de socioloog Edwin Sutherland. Het verwijst
naar misdaden gepleegd door mensen met een hoge sociale status in de
uitoefening van hun beroep. De meeste mensen denken aan traditionele misdaden
zoals diefstal, inbraak en moord wanneer ze aan criminaliteit denken.
Witteboordencriminaliteit is echter een ernstig probleem dat aanzienlijke schade
kan toebrengen aan individu en, bedrijven en de samenleving als geheel.
2. An Historical Look at White-Collar Crime
Witteboordencriminaliteit is geen nieuw fenomeen. Zelfs in de vierde eeuw voor
Christus schreef de Griekse filosoof Aristoteles al over verduistering door
overheidsfunctionarissen. Ook religieuze teksten, zoals de Bijbel, veroordelen
uitbuitende zakelijke praktijken. In de Middeleeuwen verbood de Engelse common law
al marktmanipulatie om hoge prijzen voor levensmiddelen te garanderen. Begin 20e
eeuw bekritiseerde de Amerikaanse socioloog Edward Ross de 'roofridders', rijke en
machtige mensen die zich schuldig maakten aan economisch bedrog terwijl ze de
schijn van respectabiliteit hoog hielden. Deze historische voorbeelden tonen aan dat
misdaden door zogenaamd respectabele mensen, die niet als typische criminelen
worden gezien, al eeuwenlang voorkomen.
3. Defining White-Collar Crime
Het definiëren van witteboordencriminaliteit is complex. Sutherland definieerde het als
misdaden gepleegd door mensen met een hoge sociale status binnen hun beroep.
Deze definitie is controversieel omdat sociale status geen bepalende factor zou
moeten zijn voor criminaliteit. Sommige wetenschappers vinden Sutherlands definitie
te breed en pleiten voor een smallere focus.
Twee alternatieve definities worden voorgesteld:
• Offender-based: Deze definitie richt zich op de dader, met name hun
respectabiliteit en hoge sociale status.
• Offense-based: Deze definitie focust op het type misdaad, zoals fraude,
verduistering en antitrustovertredingen.
De discussie over de juiste definitie van witteboordencriminaliteit is nog steeds gaande.
,4. The Controversy Surrounding Sutherland’s Approach
De controverse rond Sutherlands benadering van witteboordencriminaliteit draait om
het gebruik van sociale status als een bepalend element. Critici beweren dat, hoewel
sommige witteboordenmisdaden via civiele procedures worden afgehandeld, dit niet
betekent dat ze geen misdaden zijn. Het argument dat strafrechtelijke vervolging van
witteboordencriminelen niet altijd gerechtvaardigd is omdat ze al gestraft zijn door
civiele procedures, wordt ook bechallenged.
Een belangrijk kritiekpunt op Sutherlands definitie is dat sociale status niet gebruikt
kan worden om criminaliteit te verklaren of te voorspellen. De nadruk op de sociale
status van de dader kan ertoe leiden dat de daadwerkelijke schade die door
witteboordencriminaliteit wordt aangericht, wordt geminimaliseerd. Het is belangrijk
om te focussen op het gedrag, niet alleen op de sociale status van de dader.
5. Offender-Based Approaches to Defining White-Collar Crime
De 'offender-based' benadering voor het definiëren van witteboordencriminaliteit is
gebaseerd op de dader in plaats van op het type misdaad. Deze benadering, sterk
beïnvloed door Sutherlands werk, benadrukt de respectabiliteit en hoge sociale
status van de dader.
De belangrijkste kenmerken van deze benadering zijn:
• Focus op de dader: De nadruk ligt op wie de misdaad pleegt, niet wat de
misdaad inhoudt.
• Respect en hoge status: De dader heeft een positie van aanzien en vertrouwen
in de samenleving.
• Misbruik van vertrouwen: De dader maakt misbruik van zijn positie om de
misdaad te plegen.
Kritiek op de 'offender-based' benadering:
• Negeert daders met lagere sociale status: Deze benadering suggereert
onterecht dat witteboordencriminaliteit alleen door mensen met een hoge
sociale status wordt gepleegd.
• Onderschatting van de omvang: De focus op 'respectabele' daders kan leiden
tot een onderschatting van de werkelijke omvang van witteboordencriminaliteit.
Desondanks is de 'offender-based' benadering invloedrijk geweest in het denken over
witteboordencriminaliteit en wordt deze nog steeds veel gebruikt.
,6. Another Way of Looking at White-Collar Crime: Offense-Based Definitions
De 'offense-based' benadering bij het definiëren van witteboordencriminaliteit richt zich
op de soort misdaad die gepleegd wordt in plaats van op de dader. Deze benadering
classificeert witteboordencriminaliteit als misdaden gepleegd in de context van
legitieme economische of politieke activiteiten met het doel om illegaal gewin of
macht te verkrijgen.
Een prominente voorstander van deze aanpak is Edelhertz. Hij definieerde
witteboordencriminaliteit als: "Een illegale daad of omissie gepleegd door niet-
fysieke middelen om financieel of persoonlijk gewin te behalen". Deze definitie
omvat vier categorieën:
1. Persoonlijke misdaden gepleegd door professionals voor eigen gewin.
2. Misbruik van vertrouwensposities door professionals.
3. Misdaden gepleegd door bedrijven met winstoogmerk.
4. Misdaden gepleegd door bedrijven die niet primair gericht zijn op winst.
Voordelen van de 'offense-based' benadering:
• Mogelijkheid tot onderzoek naar specifieke typen witteboordencriminaliteit.
• Gebruikt data uit diverse bronnen voor onderzoek.
Nadelen van de 'offense-based' benadering:
• Focus op financiële misdrijven kan andere schadelijke vormen van
witteboordencriminaliteit overschaduwen.
• Risico op overschatting omdat sommige delicten ook door 'gewone' criminelen
worden gepleegd.
Ondanks de kritiek is de 'offense-based' benadering een nuttig hulpmiddel om
witteboordencriminaliteit te begrijpen en te bestrijden.
7. Reconsidering the Two Approaches
Deze paragraaf vergelijkt de 'offender-based' en 'offense-based' benaderingen voor het
definiëren van witteboordencriminaliteit en belicht hun zwakke punten.
De 'offender-based' benadering, die zich richt op de respectabiliteit en hoge
sociale status van de dader, kan leiden tot een onderschatting van de omvang van
witteboordencriminaliteit. Niet alle witteboordencriminelen komen uit de hogere
sociale klasse en sommige misdaden worden gepleegd door mensen met een lagere
sociale status die toegang hebben tot machtsposities in bedrijven.
, De 'offense-based' benadering, die zich richt op het type misdaad, kan leiden tot
een overschatting van witteboordencriminaliteit. Sommige misdrijven die onder
deze definitie vallen, worden ook gepleegd door 'gewone' criminelen.
Beide benaderingen hebben hun beperkingen, maar ze bieden wel waardevolle
inzichten in witteboordencriminaliteit. Het is belangrijk om te erkennen dat
witteboordencriminaliteit kan worden gepleegd door mensen uit alle lagen van de
bevolking en dat de ernst van de misdaad niet altijd samenhangt met de sociale status
van de dader.
8. Measuring White-Collar Crime
Het meten van witteboordencriminaliteit is complex, vooral vanwege de moeilijkheid
om daders en misdrijven te kwantificeren.
• Conceptueel: De 'offender-based' definitie richt zich op de dader, terwijl de
'offense-based' definitie focust op het type misdaad. Dit leidt tot verschillende
aantallen daders en misdrijven.
• Praktisch: Witteboordencriminaliteit wordt vaak niet gemeld, waardoor het
lastig is om betrouwbare data te verzamelen.
Het gebruik van verschillende databronnen door verschillende instanties bemoeilijkt
het verkrijgen van een volledig beeld.
Een gestandaardiseerde methode voor het meten van witteboordencriminaliteit is
noodzakelijk om de omvang van het probleem te begrijpen en effectieve strategieën te
ontwikkelen.
9. Concluding Thoughts on Defining White-Collar Crime
De definitie van witteboordencriminaliteit blijft een punt van discussie. Hoewel er
vooruitgang is geboekt in het begrijpen van dit fenomeen, is er geen eenduidige
definitie die universeel geaccepteerd wordt.
Belangrijkste punten:
• Zowel de 'offender-based' als de 'offense-based' benadering hebben hun
beperkingen.
• De sociale status van de dader mag niet de enige focus zijn, aangezien
witteboordencriminaliteit voorkomt in alle lagen van de bevolking.
• De focus op specifieke misdrijftypen kan leiden tot het negeren van andere
schadelijke vormen van witteboordencriminaliteit.
