Vastgoedeconomie hoofdstuk 1
Behoeften
Het menselijk verlangen waaraan voldaan wordt door de beschikking over
schaarse goederen en diensten.
Behoeften kunnen we onderscheiden in een aantal categorieën:
Primaire behoeften: dit zijn dingen die we nodig hebben om te kunnen
leven, denk aan een woonplek, eten en een zorgverzekering.
Secundaire behoeften: dingen die niet noodzakelijk zijn om te kunnen
leven denk aan vakanties en dure kleding.
Individuele behoeften: zijn de eigen behoeften van de individuele
consument. Commerciële bedrijven voorzien veelal in deze behoeften.
Collectieve behoeften: iedereen heeft deze behoeften maar kan deze niet
individueel invullen, zoals veiligheid, rechtspraak en het onderwijs. Vooral
de overheid voorziet deze behoeftes.
Inkomen
Door belastingen en premies te hebben en sociale uitkeringen te
verstrekken kan de overheid veranderingen realiseren in de primaire
inkomensverdeling zodat de secundaire inkomensverdeling gelijkmatiger is
dan de primaire.
Primaire inkomens: inkomens die verdiend worden in het productieproces
zoals lonen. Onder primaire inkomens vallen ook dividenden (uit aandelen)
en rente (op leningen).
Secundaire inkomens: als de overheid op de primaire inkomens premies en
belastingen heeft ingehouden die deels weer terechtkomen bij
uitkeringsgerechtigden die nu ook via de overheid een inkomen krijgen.
De personele inkomensverdeling is de manier waarop het totale verdiende
inkomen in een lans is verdeeld over de bevolking. De personele
inkomensverdeling geeft ook inzicht in het verschil tussen arm en rijk.
Tertiaire inkomensverdeling: inkomens vanuit toeslagen, kinderbijslag etc.
Consumptiegoederen: goederen en diensten die door consumenten
worden gekocht en gebruikt om aan hun behoefte te voldoen. (Voedsel,
kleding, elektronica)
Investeringsgoederen: Goederen die bedrijven aanschaffen om te
gebruiken in het productieproces of om andere goederen en diensten te
produceren. (Machines, gereedschap, voertuigen)
Nominaal inkomen: Het inkomen uitgedrukt in geldbedragen, zonder
rekening te houden met inflatie of prijsstijgingen.
Reëel inkomen: Het inkomen gecorrigeerd voor inflatie, wat aangeeft
hoeveel je daadwerkelijk kunt kopen met je inkomen.
Brutoloon: Het totale bedrag dat je werkgever betaalt voordat er
belastingen, premies en andere inhoudingen worden afgetrokken.
, Nettoloon: Het bedrag dat je daadwerkelijk op je rekening ontvangt na
aftrek van belastingen en premies (zoals sociale verzekeringen en
pensioenbijdragen).
Netto: Het resultaat na aftrek van kosten of belastingen. Het kan worden
toegepast in verschillende contexten, zoals loon, winst of prijzen.
Productie
Productie is het geschikt maken van goederen en
diensten voor gebruik. Dit produceren, de
productie, vindt plaats in
productiehuidhoudingen ofwel bedrijven.
Productie vindt plaats door
aanbieders.
Productiefactoren zijn middelen waarmee
geproduceerd kan worden. Zo heeft een fabriek
machines, grondstoffen en personeel nodig. De
drie klassieke productiefactoren die de aanbieder
kan inzetten in de productie zijn;
1. Natuur
Tot de productiefactor natuur behoren grond, bossen en delfstoffen.
Alles wat de natuur voortbrengt, behoort tot natuur.
2. Arbeid
Arbeid is datgene wat mensen met lichamelijke en/of geestelijke
inspanning tot stand brengen. Natuur en arbeid noemen we ook de
oorspronkelijke productiefactoren. Deze twee heeft de producent
namelijk nodig om tot de derde productiefactor te komen.
3. Kapitaal
Ook wel de afgeleide productiefactor genoemd, bestaat uit
duurzame en vlottende kapitaalgoederen zoals gebouwen, machines
en eventueel voorraden om productie te kunnen realiseren.
Economische orde
We kennen een drietal vormen van de economische orde:
1. Centraal geleide planeconomie: De staat beheert de productie,
distributie en prijzen van goederen en diensten. Er is weinig tot geen
ruimte voor particuliere bedrijven, en burgers hebben beperkte
keuzevrijheid. Dit systeem werd vaak toegepast in socialistische of
communistische landen, zoals de voormalige Sovjet-Unie.
2. Vrijemarkteconomie: Een vrijemarkteconomie is een economisch
systeem waarin vraag en aanbod bepalen wat er wordt
geproduceerd, hoe het wordt geproduceerd en voor wie het bestemd
Behoeften
Het menselijk verlangen waaraan voldaan wordt door de beschikking over
schaarse goederen en diensten.
Behoeften kunnen we onderscheiden in een aantal categorieën:
Primaire behoeften: dit zijn dingen die we nodig hebben om te kunnen
leven, denk aan een woonplek, eten en een zorgverzekering.
Secundaire behoeften: dingen die niet noodzakelijk zijn om te kunnen
leven denk aan vakanties en dure kleding.
Individuele behoeften: zijn de eigen behoeften van de individuele
consument. Commerciële bedrijven voorzien veelal in deze behoeften.
Collectieve behoeften: iedereen heeft deze behoeften maar kan deze niet
individueel invullen, zoals veiligheid, rechtspraak en het onderwijs. Vooral
de overheid voorziet deze behoeftes.
Inkomen
Door belastingen en premies te hebben en sociale uitkeringen te
verstrekken kan de overheid veranderingen realiseren in de primaire
inkomensverdeling zodat de secundaire inkomensverdeling gelijkmatiger is
dan de primaire.
Primaire inkomens: inkomens die verdiend worden in het productieproces
zoals lonen. Onder primaire inkomens vallen ook dividenden (uit aandelen)
en rente (op leningen).
Secundaire inkomens: als de overheid op de primaire inkomens premies en
belastingen heeft ingehouden die deels weer terechtkomen bij
uitkeringsgerechtigden die nu ook via de overheid een inkomen krijgen.
De personele inkomensverdeling is de manier waarop het totale verdiende
inkomen in een lans is verdeeld over de bevolking. De personele
inkomensverdeling geeft ook inzicht in het verschil tussen arm en rijk.
Tertiaire inkomensverdeling: inkomens vanuit toeslagen, kinderbijslag etc.
Consumptiegoederen: goederen en diensten die door consumenten
worden gekocht en gebruikt om aan hun behoefte te voldoen. (Voedsel,
kleding, elektronica)
Investeringsgoederen: Goederen die bedrijven aanschaffen om te
gebruiken in het productieproces of om andere goederen en diensten te
produceren. (Machines, gereedschap, voertuigen)
Nominaal inkomen: Het inkomen uitgedrukt in geldbedragen, zonder
rekening te houden met inflatie of prijsstijgingen.
Reëel inkomen: Het inkomen gecorrigeerd voor inflatie, wat aangeeft
hoeveel je daadwerkelijk kunt kopen met je inkomen.
Brutoloon: Het totale bedrag dat je werkgever betaalt voordat er
belastingen, premies en andere inhoudingen worden afgetrokken.
, Nettoloon: Het bedrag dat je daadwerkelijk op je rekening ontvangt na
aftrek van belastingen en premies (zoals sociale verzekeringen en
pensioenbijdragen).
Netto: Het resultaat na aftrek van kosten of belastingen. Het kan worden
toegepast in verschillende contexten, zoals loon, winst of prijzen.
Productie
Productie is het geschikt maken van goederen en
diensten voor gebruik. Dit produceren, de
productie, vindt plaats in
productiehuidhoudingen ofwel bedrijven.
Productie vindt plaats door
aanbieders.
Productiefactoren zijn middelen waarmee
geproduceerd kan worden. Zo heeft een fabriek
machines, grondstoffen en personeel nodig. De
drie klassieke productiefactoren die de aanbieder
kan inzetten in de productie zijn;
1. Natuur
Tot de productiefactor natuur behoren grond, bossen en delfstoffen.
Alles wat de natuur voortbrengt, behoort tot natuur.
2. Arbeid
Arbeid is datgene wat mensen met lichamelijke en/of geestelijke
inspanning tot stand brengen. Natuur en arbeid noemen we ook de
oorspronkelijke productiefactoren. Deze twee heeft de producent
namelijk nodig om tot de derde productiefactor te komen.
3. Kapitaal
Ook wel de afgeleide productiefactor genoemd, bestaat uit
duurzame en vlottende kapitaalgoederen zoals gebouwen, machines
en eventueel voorraden om productie te kunnen realiseren.
Economische orde
We kennen een drietal vormen van de economische orde:
1. Centraal geleide planeconomie: De staat beheert de productie,
distributie en prijzen van goederen en diensten. Er is weinig tot geen
ruimte voor particuliere bedrijven, en burgers hebben beperkte
keuzevrijheid. Dit systeem werd vaak toegepast in socialistische of
communistische landen, zoals de voormalige Sovjet-Unie.
2. Vrijemarkteconomie: Een vrijemarkteconomie is een economisch
systeem waarin vraag en aanbod bepalen wat er wordt
geproduceerd, hoe het wordt geproduceerd en voor wie het bestemd
