Chemicals: Dopamine, Endorphin, Oxytocin,
Serotonin
door Loretta Graziano Breuning
Bekijk de schappen van elke boekwinkel en
je zult een veelvoud aan titels vinden die je
vertellen hoe je gelukkig kunt zijn. Het is
geen verrassing dat zoveel schrijvers dit
hebben geprobeerd aan te pakken: we
willen allemaal gelukkiger zijn.
Maar wat is geluk en waar komt het
vandaan? Deze boeksamenvatting laat zien
hoe vreugde (en zijn slechte broer of zus:
ongeluk) producten zijn van onze hersenen -
meer specifiek de chemische stoffen van de
hersenen. Ze leggen uit hoe deze
chemicaliën werken en, cruciaal, hoe je de
juiste voor jezelf kunt stimuleren.
In deze samenvatting van Meet Your Happy Chemicals door Loretta Graziano Breuning, leer
je
• waarom anderen domineren ons gelukkig maakt en
• waarom je altijd slechts 45 dagen van geluk verwijderd bent.
pag. 1 – uitblinker.nl
, Meet Your Happy Chemicals kernidee #1: We
voelen ons elke keer gelukkig als we iets zien
dat goed is voor ons voortbestaan.
Iedereen wil gelukkig zijn. Als we onze zin zouden krijgen, zouden de meesten van ons altijd
gelukkig zijn. Maar wat betekent "gelukkig zijn" eigenlijk? En hoe ziet geluk eruit in ons
brein?
Verschillende structuren in onze hersenen, gezamenlijk het limbisch systeem genoemd,
beheren alle chemicaliën die verantwoordelijk zijn voor ons geluk. Deze vrolijke chemicaliën
zijn chemische stoffen in de hersenen - dopamine, endorfine, oxytocine en serotonine - die
worden vrijgegeven telkens we iets zien dat goed is voor onze overleving.
Wanneer we iets voelen, maakt de limbicus een snelle beoordeling om te "beslissen" of iets
een scheutje blije chemicaliën waard is.
Het limbische systeem ontwikkelde zich heel lang
geleden in onze evolutionaire geschiedenis en werkt
vandaag nog zoals het dat in het verleden deed:
dingen die de mogelijkheid van overleven vergroten,
leiden tot gelukkige chemicaliën, en dingen die onze
kansen op overleven verlagen, leiden tot
ongelukkige chemicaliën.
Hoewel we het limbisch systeem van onze
voorouders hebben geërfd, weten onze hersenen
niet automatisch wanneer ze gelukkige chemicaliën
moeten vrijgeven. Het zijn eerder onze ervaringen
en de neurale paden die ze vormen die bepalen wat
ons gelukkig maakt en wat niet.
Neurale paden worden voornamelijk gevormd als we jong zijn: elke keer dat we als kind iets
leuks ervaren, wordt een neurochemische verbinding opgebouwd of versterkt.
Toen je bijvoorbeeld als kind honger had, voelde je je waarschijnlijk slecht door die ervaring.
Als je moeder je een koekje gaf om je honger te verlichten, voelde je je waarschijnlijk beter.
Als dit een paar keer gebeurt, wordt er een verbinding tussen je neuronen gevormd. Daarom
reik je nu naar een koekje wanneer je je slecht voelt: je hersenen vormden een verband
tussen het eten van koekjes en een gelukkig gevoel.
pag. 2 – uitblinker.nl