Samenvatting van Doe één ding - het
verrassend simpele idee dat je leven zal
veranderen
door Gary Keller en Jay Papasan
Toen Arthur Guinness zijn eerste brouwerij opzette,
had hij duidelijk grootsere plannen dan een paar
vaten stout te produceren: hij tekende een
huurcontract van 9.000 jaar voor het gebouw.
Evenzo, toen J.K. Rowling Harry Potter bedacht, had
ze zeven boeken over het leven op Hogwarts voor
ogen voordat ze zelfs het eerste hoofdstuk van het
eerste schreef.
Beide mensen bleven buitengewoon succesvol en dit
was niet in het minst omdat ze niet bang waren om
groot te denken: ze begonnen met een grootse visie
op succes voordat ze er zelfs aan begonnen te
werken. Het is moeilijk voor te stellen dat ze zo’n groot succes zouden hebben bereikt als ze
in de eerste plaats niet zo groot hadden gedacht.
Toch is de gedachte aan grote ideeën of grote prestaties voor de meeste mensen
ontmoedigend en heeft het negatieve associaties, zoals een overweldigd en geïntimideerd
gevoel. Deze negatieve gedachten verhinderen vaak dat mensen groot denken.
Als we er niet in slagen om groot te denken en deze negatieve associaties ons laten
domineren, krimpt ons denken ineen en verlagen we het niveau van onze trajecten. We
beperken onze potentiële prestaties actief en veroordelen onszelf tot middelmatigheid.
Overweeg de wetenschap en hoeveel van haar vooruitgang zou zijn zonder gedurfde
gedachten, zoals onder water kunnen ademen, door de lucht vliegen of de ruimte
verkennen. De geschiedenis leert ons dat we opmerkelijk slechtzijn in het inschatten van
onze beperkingen, dus we moeten onze ambities niet laten beperken.
Succes vereist actie en actie vereist gedachten. Maar om buitengewone resultaten te
bereiken, moeten onze acties in de eerste plaats gebaseerd zijn op groot denken.
pag. 1 – uitblinker.nl
, Doe één ding kernidee #1: Ken een
verschillende prioriteit toe aan je taken - ze
zijn niet allemaal even belangrijk.
De meeste mensen maken van tijd tot tijd takenlijsten om alles bij te houden wat ze moeten
afwerken. Maar als je eenmaal je lijst hebt, hoe beslis je dan aan welk item je het eerst wilt
werken?
Begin je met de meest tijdrovende, of worden kleinere taken eerst afgevinkt? Misschien
werk je ze gewoon door in de volgorde waarin ze zijn geschreven?
Deze benaderingen schieten tekort vanwege een belangrijk punt: items zijn niet alle even
belangrijk.
Het is waarschijnlijk dat slechts enkele ervan een diepgaande impact zullen hebben, en deze
moeten daarom de hoogste prioriteit krijgen.
Deze conclusie kan worden getrokken uit het werk
van Joseph M. Juran, een pionier op het gebied van
kwaliteitsbeheer. Terwijl hij voor General Motors
werkte, ontdekte hij dat het merendeel van de
defecten in hun auto's afkomstig waren van slechts
een handvol productiefouten. Het was duidelijk dat
het verhelpen van deze fouten de hoogste prioriteit
moest krijgen.
Juran noemde zijn vondst het Pareto-principe, naar
een Italiaanse econoom, Vilfredo Pareto, die een
model schreef voor rijkdom en inkomensverdeling in
het negentiende-eeuwse Italië. In het model toonde
Pareto aan dat 80 procent van het land eigendom was van 20 procent van de bevolking.
Juran had opgemerkt dat deze verhoudingen overeenkwamen met die van hem: 80 procent
van de defecten kwam van slechts 20 procent van de fouten.
Juran realiseerde zich dat dit 80/20 principe in feite een universele wet zou kunnen zijn: 80
procent van je resultaten of output wordt altijd geleverd door 20 procent van je werk of
input.
De implicaties van dit principe zijn duidelijk: de taken op je takenlijst zijn niet alle even
belangrijk; slechts een klein aantal daarvan zal de grootste bijdrage leveren aan je succes.
Prioriteer je taken om je te concentreren op die taken die het grootste deel van je resultaten
zullen bereiken.
pag. 2 – uitblinker.nl
verrassend simpele idee dat je leven zal
veranderen
door Gary Keller en Jay Papasan
Toen Arthur Guinness zijn eerste brouwerij opzette,
had hij duidelijk grootsere plannen dan een paar
vaten stout te produceren: hij tekende een
huurcontract van 9.000 jaar voor het gebouw.
Evenzo, toen J.K. Rowling Harry Potter bedacht, had
ze zeven boeken over het leven op Hogwarts voor
ogen voordat ze zelfs het eerste hoofdstuk van het
eerste schreef.
Beide mensen bleven buitengewoon succesvol en dit
was niet in het minst omdat ze niet bang waren om
groot te denken: ze begonnen met een grootse visie
op succes voordat ze er zelfs aan begonnen te
werken. Het is moeilijk voor te stellen dat ze zo’n groot succes zouden hebben bereikt als ze
in de eerste plaats niet zo groot hadden gedacht.
Toch is de gedachte aan grote ideeën of grote prestaties voor de meeste mensen
ontmoedigend en heeft het negatieve associaties, zoals een overweldigd en geïntimideerd
gevoel. Deze negatieve gedachten verhinderen vaak dat mensen groot denken.
Als we er niet in slagen om groot te denken en deze negatieve associaties ons laten
domineren, krimpt ons denken ineen en verlagen we het niveau van onze trajecten. We
beperken onze potentiële prestaties actief en veroordelen onszelf tot middelmatigheid.
Overweeg de wetenschap en hoeveel van haar vooruitgang zou zijn zonder gedurfde
gedachten, zoals onder water kunnen ademen, door de lucht vliegen of de ruimte
verkennen. De geschiedenis leert ons dat we opmerkelijk slechtzijn in het inschatten van
onze beperkingen, dus we moeten onze ambities niet laten beperken.
Succes vereist actie en actie vereist gedachten. Maar om buitengewone resultaten te
bereiken, moeten onze acties in de eerste plaats gebaseerd zijn op groot denken.
pag. 1 – uitblinker.nl
, Doe één ding kernidee #1: Ken een
verschillende prioriteit toe aan je taken - ze
zijn niet allemaal even belangrijk.
De meeste mensen maken van tijd tot tijd takenlijsten om alles bij te houden wat ze moeten
afwerken. Maar als je eenmaal je lijst hebt, hoe beslis je dan aan welk item je het eerst wilt
werken?
Begin je met de meest tijdrovende, of worden kleinere taken eerst afgevinkt? Misschien
werk je ze gewoon door in de volgorde waarin ze zijn geschreven?
Deze benaderingen schieten tekort vanwege een belangrijk punt: items zijn niet alle even
belangrijk.
Het is waarschijnlijk dat slechts enkele ervan een diepgaande impact zullen hebben, en deze
moeten daarom de hoogste prioriteit krijgen.
Deze conclusie kan worden getrokken uit het werk
van Joseph M. Juran, een pionier op het gebied van
kwaliteitsbeheer. Terwijl hij voor General Motors
werkte, ontdekte hij dat het merendeel van de
defecten in hun auto's afkomstig waren van slechts
een handvol productiefouten. Het was duidelijk dat
het verhelpen van deze fouten de hoogste prioriteit
moest krijgen.
Juran noemde zijn vondst het Pareto-principe, naar
een Italiaanse econoom, Vilfredo Pareto, die een
model schreef voor rijkdom en inkomensverdeling in
het negentiende-eeuwse Italië. In het model toonde
Pareto aan dat 80 procent van het land eigendom was van 20 procent van de bevolking.
Juran had opgemerkt dat deze verhoudingen overeenkwamen met die van hem: 80 procent
van de defecten kwam van slechts 20 procent van de fouten.
Juran realiseerde zich dat dit 80/20 principe in feite een universele wet zou kunnen zijn: 80
procent van je resultaten of output wordt altijd geleverd door 20 procent van je werk of
input.
De implicaties van dit principe zijn duidelijk: de taken op je takenlijst zijn niet alle even
belangrijk; slechts een klein aantal daarvan zal de grootste bijdrage leveren aan je succes.
Prioriteer je taken om je te concentreren op die taken die het grootste deel van je resultaten
zullen bereiken.
pag. 2 – uitblinker.nl
