1. Dagvaardingsprocedure
Er zijn 2 soorten procedures die je bij een geding kunt aanspannen: een dagvaardingsprocedure en
een verzoekschriftprocedure. Het uitgangspunt is dat er altijd een dagvaardingsprocedure wordt
gestart, tenzij de wet aangeeft dat het een verzoekschriftprocedure wordt (“op verzoek van”).
Absolute competentie: welke rechter is bevoegd?
Relatieve competentie: in welke plaats zal de procedure plaatsvinden?
Afdelingscompetentie: kanton of civiel?
1.1 Dagvaarding
In de dagvaarding roept de eisende partij de tegenpartij op (art. 111 lid 2 Rv).
- door gerechtsdeurwaarder bij gedaagde. Die laat hem betekenen.
- de betekende dagvaarding wordt bij de griffie van de rechtbank ingediend. Vanaf dit moment
begint de procedure.
1.2 Verloop dagvaardingsprocedure
1. Gedaagde verschijnt in geding in praktijk is dit de vertegenwoordiger van de gedaagde. Bij
civiele zaken zal dat de advocaat zijn, bij kantonzaken is dat de gedaagde zelf of zijn gemachtigde.
Hierbij kan de gedaagde aangeven dat hij verweer zal gaan voeren. Bij civiele zaken zal dan een
uitstel van max. 6 weken worden gegeven. Bij kantonzaken zal een uitstel van max. 4 weken
gegeven worden. Uiteindelijk zal de verweerder een conclusie van antwoord geven.
2. Concentratie verweer, bewijsaandragingsplicht, gegevens de rechter laat de partijen
verschijnen, waarin hij probeert een regeling te treffen (comparitie na antwoord). Als er een regeling
wordt getroffen, zal de rechter geen vonnis uitspreken.
3. Conclusie van repliek (eiser) en conclusie van dupliek (gedaagde) de gedaagde en eiser kunnen
nog verweren voeren en reageren op elkaar, maar dit is niet noodzakelijk.
3. Vonnis rechter geeft oordeel over het geding.
Bij verstek komt de gedaagde niet opdagen tijdens het geding. In dit geval komt er geen conclusie
van antwoord en comparitie van antwoord. De rechter stelt de gedaagde in verstek waarna hij een
verstekvonnis wijst.
In sommige gevallen kan het verstek gezuiverd worden, waarna er alsnog een gewone procedure
plaats zal vinden.
Tijdens een geding kan er in het conclusie van antwoord een eis in renconventie worden geëist.
Hierbij wordt er een nieuwe procedure gestart door de gedaagde: een tegeneis. De oorspronkelijke,
eerste procedure wordt hierbij conventie genoemd en de nieuwe procedure reconventie. In de
eerste procedure (conventie) heb je dus de eiser in conventie die in de andere procedure
(reconventie) de gedaagde in reconventie is. Daarnaast heb je de gedaagde in conventie (eerste
procedure), die in de andere procedure de eiser in reconventie is (degene die dus een tegeneis heeft
gesteld).
1
, 2. Verzoekschriftprocedure
Bij een verzoekschriftprocedure is er niet altijd een wederpartij. Soms is er maar één partij,
bijvoorbeeld bij een verzoek om het wijzigen van de naam.
De procedure begint met de omschrijving van het verzoek, waarin de gronden staan beschreven en
die is ondertekend. Hierbij kunnen er aanvullende eisen zijn, bijvoorbeeld bij een echtscheiding waar
een ouderschapsplan bij moet. Dit verzoek moet bij de griffie ingediend worden.
2.1 Verloop verzoekschriftprocedure
- Als er belanghebbenden betrokken zijn, mogen zij een verweerschrift vooraf indienen. Dit
mag echter ook tijdens de mondelinge behandeling.
- De rechter zal een mondelinge behandeling laten plaatsvinden. Hierbij kan de verzoeker in
persoon of bij advocaat verschijnen. Tijdens deze mondelinge behandeling zal hij zijn verzoek
moeten toelichten en komt verweer aan de orde. Het is dus eigenlijk een soort debat.
- Na enkele dagen/weken zal de rechter een beschikking (besluit) wijzen.
Let op: als er geen verweerder is, is er ook geen verweerschrift en is een mondelinge behandeling
vaak ook niet nodig!
1.
2
, 3. Kort geding
Een kort geding kan aangevraagd worden als er een spoedeisen belang is bij een uitspraak van de
rechter op de korte termijn:
- Spoedprocedure
- Voorlopig oordeel, gevolgd door bodemprocedure (zaak ten principale)
- Dus geen definitieve voorziening: het kan makkelijk teruggedraaid worden.
Artikel 254 Rv e.v. juridische basis kort geding
Rechter die uitspraak doet bij een kort geding in de sector civiel wordt de “voorzieningenrechter”
genoemd. Bij een kort geding in de sector kanton noemt men de rechter “kantonrechter,
rechtsprekende in kort geding”
Situaties waarin een kort geding mogelijk is:
- Spoedeisend belang (art. 254 Rv)
- De zaak is eenvoudig/duidelijk geen sprake van complexe bewijsstukken etc.
- Zaken waarin geen zuiver constitutief of declaratoir vonnis wordt gevraagd dit zijn
vonnissen waarbij iets definitief wordt vastgesteld/bepaald. Bij een kort geding gaat het
namelijk alleen om een voorlopige voorziening.
- Gelet op de belangen van partijen is een voorlopige voorziening noodzakelijk.
Wat kun je niet vorderen in een kort geding:
- Een verklaring voor recht hierbij wordt er iets vastgesteld.
- Een ontbinding van een overeenkomst
- Een vernietiging van een overeenkomst
- Een wijziging van de gevolgen van een overeenkomst o.g.v. artikel 6:258 BW
- Overige zuivering declaratoire of constitutieve vonnissen (vonnissen waarbij een nieuwe
rechtstoestand in het leven wordt geroepen).
3.1 Verhouding kort geding/bodemprocedure
Bij een kort geding hoeft er niet noodzakelijkerwijs een bodemprocedure plaats te vinden. Er kan een
kort geding los van de bodemprocedure plaatsvinden. kunt dus na een kort geding genoegen nemen
met het oordeel en besluiten om geen bodemprocedure meer te laten plaatsvinden.
- Wijkt het vonnis in de bodemprocedure af van de beslissing in het kort geding, dan kan
hetgeen ter voldoening aan het kort geding vonnis werd verricht, als onverschuldigd betaald
worden teruggevorderd.
- De tenuitvoerlegging van het vonnis in kort geding verplicht de in het gelijk gestelde eiser tot
schadevergoeding, als later zijn recht in de bodemprocedure niet waargemaakt kan worden.
Je bent dus schadevergoedingsplichtig indien je in de bodemprocedure de zaak alsnog
verliest.
- De bij het kort geding in het ongelijk gestelde is, zolang de veroordeling in kort geding
rechtskracht heeft, gehouden zich overeenkomstig het vonnis in kort geding te gedragen.
Doet hij dit niet, dan moet hij de in het kort geding opgelegde dwangsom betalen, zelfs als hij
3
Er zijn 2 soorten procedures die je bij een geding kunt aanspannen: een dagvaardingsprocedure en
een verzoekschriftprocedure. Het uitgangspunt is dat er altijd een dagvaardingsprocedure wordt
gestart, tenzij de wet aangeeft dat het een verzoekschriftprocedure wordt (“op verzoek van”).
Absolute competentie: welke rechter is bevoegd?
Relatieve competentie: in welke plaats zal de procedure plaatsvinden?
Afdelingscompetentie: kanton of civiel?
1.1 Dagvaarding
In de dagvaarding roept de eisende partij de tegenpartij op (art. 111 lid 2 Rv).
- door gerechtsdeurwaarder bij gedaagde. Die laat hem betekenen.
- de betekende dagvaarding wordt bij de griffie van de rechtbank ingediend. Vanaf dit moment
begint de procedure.
1.2 Verloop dagvaardingsprocedure
1. Gedaagde verschijnt in geding in praktijk is dit de vertegenwoordiger van de gedaagde. Bij
civiele zaken zal dat de advocaat zijn, bij kantonzaken is dat de gedaagde zelf of zijn gemachtigde.
Hierbij kan de gedaagde aangeven dat hij verweer zal gaan voeren. Bij civiele zaken zal dan een
uitstel van max. 6 weken worden gegeven. Bij kantonzaken zal een uitstel van max. 4 weken
gegeven worden. Uiteindelijk zal de verweerder een conclusie van antwoord geven.
2. Concentratie verweer, bewijsaandragingsplicht, gegevens de rechter laat de partijen
verschijnen, waarin hij probeert een regeling te treffen (comparitie na antwoord). Als er een regeling
wordt getroffen, zal de rechter geen vonnis uitspreken.
3. Conclusie van repliek (eiser) en conclusie van dupliek (gedaagde) de gedaagde en eiser kunnen
nog verweren voeren en reageren op elkaar, maar dit is niet noodzakelijk.
3. Vonnis rechter geeft oordeel over het geding.
Bij verstek komt de gedaagde niet opdagen tijdens het geding. In dit geval komt er geen conclusie
van antwoord en comparitie van antwoord. De rechter stelt de gedaagde in verstek waarna hij een
verstekvonnis wijst.
In sommige gevallen kan het verstek gezuiverd worden, waarna er alsnog een gewone procedure
plaats zal vinden.
Tijdens een geding kan er in het conclusie van antwoord een eis in renconventie worden geëist.
Hierbij wordt er een nieuwe procedure gestart door de gedaagde: een tegeneis. De oorspronkelijke,
eerste procedure wordt hierbij conventie genoemd en de nieuwe procedure reconventie. In de
eerste procedure (conventie) heb je dus de eiser in conventie die in de andere procedure
(reconventie) de gedaagde in reconventie is. Daarnaast heb je de gedaagde in conventie (eerste
procedure), die in de andere procedure de eiser in reconventie is (degene die dus een tegeneis heeft
gesteld).
1
, 2. Verzoekschriftprocedure
Bij een verzoekschriftprocedure is er niet altijd een wederpartij. Soms is er maar één partij,
bijvoorbeeld bij een verzoek om het wijzigen van de naam.
De procedure begint met de omschrijving van het verzoek, waarin de gronden staan beschreven en
die is ondertekend. Hierbij kunnen er aanvullende eisen zijn, bijvoorbeeld bij een echtscheiding waar
een ouderschapsplan bij moet. Dit verzoek moet bij de griffie ingediend worden.
2.1 Verloop verzoekschriftprocedure
- Als er belanghebbenden betrokken zijn, mogen zij een verweerschrift vooraf indienen. Dit
mag echter ook tijdens de mondelinge behandeling.
- De rechter zal een mondelinge behandeling laten plaatsvinden. Hierbij kan de verzoeker in
persoon of bij advocaat verschijnen. Tijdens deze mondelinge behandeling zal hij zijn verzoek
moeten toelichten en komt verweer aan de orde. Het is dus eigenlijk een soort debat.
- Na enkele dagen/weken zal de rechter een beschikking (besluit) wijzen.
Let op: als er geen verweerder is, is er ook geen verweerschrift en is een mondelinge behandeling
vaak ook niet nodig!
1.
2
, 3. Kort geding
Een kort geding kan aangevraagd worden als er een spoedeisen belang is bij een uitspraak van de
rechter op de korte termijn:
- Spoedprocedure
- Voorlopig oordeel, gevolgd door bodemprocedure (zaak ten principale)
- Dus geen definitieve voorziening: het kan makkelijk teruggedraaid worden.
Artikel 254 Rv e.v. juridische basis kort geding
Rechter die uitspraak doet bij een kort geding in de sector civiel wordt de “voorzieningenrechter”
genoemd. Bij een kort geding in de sector kanton noemt men de rechter “kantonrechter,
rechtsprekende in kort geding”
Situaties waarin een kort geding mogelijk is:
- Spoedeisend belang (art. 254 Rv)
- De zaak is eenvoudig/duidelijk geen sprake van complexe bewijsstukken etc.
- Zaken waarin geen zuiver constitutief of declaratoir vonnis wordt gevraagd dit zijn
vonnissen waarbij iets definitief wordt vastgesteld/bepaald. Bij een kort geding gaat het
namelijk alleen om een voorlopige voorziening.
- Gelet op de belangen van partijen is een voorlopige voorziening noodzakelijk.
Wat kun je niet vorderen in een kort geding:
- Een verklaring voor recht hierbij wordt er iets vastgesteld.
- Een ontbinding van een overeenkomst
- Een vernietiging van een overeenkomst
- Een wijziging van de gevolgen van een overeenkomst o.g.v. artikel 6:258 BW
- Overige zuivering declaratoire of constitutieve vonnissen (vonnissen waarbij een nieuwe
rechtstoestand in het leven wordt geroepen).
3.1 Verhouding kort geding/bodemprocedure
Bij een kort geding hoeft er niet noodzakelijkerwijs een bodemprocedure plaats te vinden. Er kan een
kort geding los van de bodemprocedure plaatsvinden. kunt dus na een kort geding genoegen nemen
met het oordeel en besluiten om geen bodemprocedure meer te laten plaatsvinden.
- Wijkt het vonnis in de bodemprocedure af van de beslissing in het kort geding, dan kan
hetgeen ter voldoening aan het kort geding vonnis werd verricht, als onverschuldigd betaald
worden teruggevorderd.
- De tenuitvoerlegging van het vonnis in kort geding verplicht de in het gelijk gestelde eiser tot
schadevergoeding, als later zijn recht in de bodemprocedure niet waargemaakt kan worden.
Je bent dus schadevergoedingsplichtig indien je in de bodemprocedure de zaak alsnog
verliest.
- De bij het kort geding in het ongelijk gestelde is, zolang de veroordeling in kort geding
rechtskracht heeft, gehouden zich overeenkomstig het vonnis in kort geding te gedragen.
Doet hij dit niet, dan moet hij de in het kort geding opgelegde dwangsom betalen, zelfs als hij
3
