Samenvatting Rode loper Pneunomie

Uitwerken van het ziektebeeld aan de hand van de rode loper: Pneunomie
 Begripsbepaling:
 In deze casus gaat het om een pneunomie ookwel een longontsteking genoemd.
 Verspreiding:
 Het aantal nieuwe gevallen van longontsteking bedroeg 271.900 in 2018: 129.300 mannen
en 142.600 vrouwen (15,1 per 1.000 mannen en 16,4 per 1.000 vrouwen). Het aantal
nieuwe gevallen neemt toe met de leeftijd voor zowel mannen als vrouwen. Ook onder
jonge kinderen is het aantal nieuwe gevallen hoger. De cijfers zijn gebaseerd op de Nivel
Zorgregistraties eerste lijn. Hierin wordt bij longontsteking niet het aantal patiënten
geregistreerd maar het aantal ziekte-episoden op basis van diagnose. Eén patiënt kan meer
dan 1 ziekte-episode per jaar hebben. Risicofactoren/-groepen
Sommige mensen zijn meer vatbaar voor longontsteking dan anderen. De belangrijkste
risicogroepen zijn:
 Jonge kinderen tussen de 0 en 9 jaar
 Oudere mensen boven de 55 jaar
 Mensen met astma of COPD
 Mensen met diabetes mellitus
 Mensen die veel roken of alcohol drinken
 Mensen met hartfalen
 Mensen die bedlegerig zijn
 Mensen met een verzwakte afweer
 Anatomie/fysiologie:
 Anatomie: De longen vullen het grootste deel van de borstkas. We hebben een linker en een
rechterlong. De linkerlong bestaat uit twee lobben. De bovenste en onderste linkerlong lob.
De rechterlong heeft 3 lobben. De bovenste, de middelste en de onderste long lob. De
rechterlong is iets groter omdat in de linkerlong een uitsparing is voor het hart. De longen
zijn omgeven door het longvlies ofwel pleura. Tussen je borstwand en je longen liggen twee
longvliezen. Tussen deze twee longvliezen zit een soort ‘glijmiddel’, waardoor de vliezen
over elkaar kunnen bewegen. In een gezonde situatie zorgen de vliezen ervoor dat je longen
aan je borstkas ‘plakken’. Aan de onderkant van je longen bevindt zich je middenrif
(diafragma).
 Fysiologie: De longontsteking wordt veroorzaakt door een virus of een bacterie. Vaak heeft
iemand eerst een virusinfectie van de bovenste luchtwegen. Dit gaat vanzelf weer over.
Soms breidt de infectie zich uit naar de lagere luchtwegen tot aan de luchtblaasjes. Daar
begint de longontsteking. Het slijmvlies zwelt op en er ontstaat meer slijm. Doordat er slijm
in de longblaasjes zit kunt u daar minder zuurstof opnemen en word je benauwd.
 Lucht die je inademt komt via je mondholte in je luchtpijp. Aan het einde van je luchtpijp
kan de ingeademde lucht door verschillende vertakkingen van je longen gestuurd worden.
Uiteindelijk komt een deel van de ingeademde lucht aan bij de longblaasjes. Deze ‘zakjes’
hebben een hele dunne wand. Zuurstof uit de ingeademde lucht kan door deze wand in je
bloed komen. Tegelijkertijd verdwijnt kooldioxide uit je bloed naar je longen. Hoe werkt dit
proces? Van nature zullen zowel zuurstof als kooldioxide zich gelijkmatig verdelen over de
beschikbare ruimte. In je longen zit maar een wand van één cel dik tussen je bloedvat en je
ingeademde lucht. Het bloedvat maakt deel uit van de zogenaamde kleine bloedsomloop en
bevat veel koolstofdioxide en weinig zuurstof. Er is dus een situatie waarbij je ingeademde
lucht veel zuurstof en weinig koolstofdioxide bevat en je bloed veel koolstofdioxide en
weinig zuurstof. Zuurstof en koolstofdioxide gaan door de wand van je longblaasjes heen om
in balans te komen. In een situatie van balans zou er evenveel zuurstof zitten in de adem als