Theorie Recht economie & maatschappij:
P8
Ton hartlief:
Nederland heeft sinds 2018 al een BW. België overweegt nu een hercodificatie. Het
aansprakelijkheidsrecht blijkt sterk uitgedijd maar door het aansprakelijkheidsrecht te
moderniseren en aanpassen aan nieuwe maatschappelijke en technologische ontwikkelingen als
door het recht beter toegankelijk te maken wordt de kwaliteit ervan beter.
Enerzijds wordt gesteld of er geen grenzen moeten worden gesteld aan het uitdijen van
aansprakelijkheidsrecht
Anderzijds volgt wellicht uitbreiding van het aansprakelijkheidsrecht
Ook wij zijn bekend met aansprakelijkheidsrecht dat is uitgedijd. Standaardarresten zien op de
erkenning van de shockschade-vordering, wrongful birth actie en wrondful life vordering. Andere
ontwikkelingen betreffen afwentelen van causaliteitsonzekerheid op gedaagden en terugdringen
van eigenschuldverweer in verkeer en van de mogelijkheid beroep op verjaring te doen.
nav deze uitdijende reikwijdte aansprakelijkheidsrecht vreesde de regering in haar claimcultuur
brief onder meer een rem op innovatie, defensive medicine, ambulance chasing en wegvallen van
sociale cohesie wanneer alles in het teken van financieel gewin zo komen te staan.
Het beeld is bijgesteld zo oordelen politieke kringen positief over privaatrechtelijke handhaving en
inzet van aansprakelijkheidsrecht om ongewenst gedrag te voorkomen. Geloven in de heilzame
werking van ahr komt van pas in tijd waarin vaak niet nieuwe risico’s aan orde zijn maar juist klassiek
boosaardig gedrag.
Wanneer we in dit verband inzitten op burgers die mogelijkheden van ahr benutten, moeten we ze
daarin steunen en obstakels weg ruimen. Advocaten mogen bij wege van experiment op ncnp
optreden. Ook collective redress heeft de wind in de zeilen hoewel ons recht de collectieve actie
mogelijkheid kent verzet art 3:305a lid 2 zich nog tegen collectieve schadevergoedingsactie.
Vanuit preventie-perspectief, invoering van vergoeding die meer is dan zuiver goedmaken van het
nadeel bij gedupeerden om voldoende financiële druk op potentiële schadeveroorzakers te
realiseren. In dit verband is wel van effectuerend schadevergoeden gesproken.
Het aanvullen van privaatrechtelijk sanctiearsenaal is ook handig om de pakkans te vergroten en
ontradend effect te versterken. Aanpakken en voorkomen van boosaardig en calculerend gedrag is
zinvoller dan kijken naar het aansprakelijkheidsrecht voor morgen.
,Prof. mr. dr. L.T. Visscher Een rechtseconomische evaluatie van de collectieve
schadevergoedingsactie in Nederland
In eco termen is erbij schade sprake van probleem van nega externe effecten: er zijn aan
gedragingen kosten verbonden die door anderen dan veroorzaker worden gedragen, als veroorzaker
de voordelen die hij met activiteit behaalt niet afweegt tegen alle kosten maar alleen private kosten
bestaat kans dat hij activiteit te vaak uitvoert en krijgt onvoldoende prikkels om
voorzorgsmaatregelen te treffen om schade te voorkomen.
oplossing is internaliseren: degene die kosten veroorzaakt moet met die kosten worden
geconfronteerd ipv deze bij benadeelde laten. Dat kan oa via civiele aansprakelijkheidsrecht. Het
vooruitzicht dat je sv moet betalen kan potentiële veroorzaker aanzetten tot zorgvuldiger gedrag/
reduceren activiteitenniveau.
§2.2
Ahr werkt via private handhaving. Het is aan benadeelde om zaak tegen laedens te beginnen om zo
verbod/ sv te vorderen. Er zijn enkele redenen wrm benadeelde dit niet zal doen hetgeen
internalisatie van externe effecten via ahr bemoeilijkt met gevolgen voor zorg en activiteitenniveau:
1. Kosten voeren procedure hoog, vooral strooischade. Totale maats schade kan daar groot zijn
maar omdat deze over groot aant benadeelden is verdeeld kan schade per individu klein zijn
dat geen enkele benadeelde zaak aanspant. Op grond van afweging verwachte kosten en
baten blijft men rationeel apathisch
2. Procederen brengt risico van verlies waarna verliezende p met proceskosten zit terwijl er
geen baten zijn. Ook wnr individuele schade hoog is om in beginsel de kosten van procedure
waar zijn kan risicoaverse benadeelde van procedure afzien uit angst hoge kosten en verlies.
3. Gebrek info zorgt voor vrees niet aan bewijslast voldoen en besluiten geen procedure te
starten omdat hij kans op succes wegens bewijsnood laag of afwezig acht.
4. Benadeelden kunnen afwachten om kijken of ander rechtszaak begint waar hij van
profiteren. Free rider problemen
5. Situ waarin niemand als eiser ontvankelijk is maar wel schade is.
§2.3
Collectief afhandelen van massaschade kan bijdragen aan oplossen van hierboven beschreven
problemen, hoever het oplost hangt af van de precieze vormgeving.
Voordeel:
1. als meerdere claims worden gebundeld in een collectieve actie dan dalen kosten per eiser omdat
de totale kosten over grote groep gespreid en bestrijdt rationele apathie.
Toch kunnen totale systeemkosten stijgen als er zonder collectieve actie geen claims
individueel zouden zijn gestart, maar dan zou probleem van niet internaliseren externe
effecten blijven bestaan
2. Amerikaanse empirisch oz zegt dat kosten van class action idd afnemen naarmate aant
deelnemers stijgt. Deze daling in systeemkosten is los van bestrijden rationele apathie een voordeel
3. doordat kosten per eiser dalen neemt probleem van risicoaversie af, financieel risico per eiser
daalt want wordt gespreid
4.ook info asymmetrie kan verminderen door bundeling ontstaan schaalvoordelen waardoor
meer middelen beschikbaar zijn voor info verzameling, deskundige etc
5. door collectieve actie wordt totale schadeomvang duidelijk en internaliseert laedens externe
effect meer. Ook wegens beoordelen van od is belangrijk om schadeomvang goed vast te kunnen
stellen.
,Nadeel: als resultaat van collectieve actie alleen geldt voor degenen die bij actie aangesloten zijn kan
free rider probleem worden aangepakt. Als betrokkenen eerst resultaat actie afwachten alvorens
besluit of ze gebonden willen zijn is dit minder het geval. Probleem is kleiner dan bij individuele
acties omdat daar kosten per individu hoger en prikkel om af te wachten dus groter zijn.
In gevallen waarin geen sprake is van individuele benadeelden die vorderingen zouden kunnen
stellen is een bundeling van claims niet mogelijk. Collectieve afhandeling in de vorm van
representatieve vordering kan hier een oplossing voor bieden. Op deze manier kan laedens immers
toch worden geconfronteerd met de door hem veroorzaakte schade.
Mate waarin rationele apathie en free ridergedrag worden tegengegaan hangt af van omvang groep
en manier waarop groep gevormd.
1. Als kleine groep benadeelden dan zijn de kosten per eiser niet voldoende gereduceerd om
rationele apathie te overwinnen.
2. En als het makkelijk is om af te wachten op resultaat van collectieve actie dan blijft free rider
bestaan verplichte collectieve actie zou aantrekkelijk zijn maar zorgt voor veel weerstand
Andere alternatieven zijn opt in en op out acties:
vrees dat vanwege rationele apathie, informatieasymmetrie en free-ridergedrag relatief
weinig mensen gebruik zullen maken van een opt-in groep niet groot genoeg om de
bovenbeschreven voordelen behalen.
Een opt-outgroep is naar verwachting veel groter en empirisch onderzoek bevestigt dat de
opt-outratio meestal laag is. argument dat opt-out op gespannen voet staat met
partijautonomie en het grondwettelijk recht op toegang tot de rechter is vaak een lege huls,
zeker in gevallen van strooischade. Vanwege rationele apathie komt er immers in veel
gevallen helemaal geen individuele claim
Nadelen:
1. In elke situatie waarin persoon namens iemand anders handelt principaal agent
problemen. Agent heeft niet zelfde belangen als principaal. Naarmate voor principaal
lastiger wordt om toezicht te houden dan kan agent meer zijn eigen belangen ipv van
principaal. Speelt al bij individuele acties. In collectieve acties waar het belang van
individuele eisers meestal relatief klein is en juridische materie complex speelt dit nog erger.
Bij resultaatafhankelijke beloningen zijn belangen gerichter van beide, het bestrijdt ook
rationale apathie en risicoaversie omdat advocaat de procedure voorfinanciert en risico van
verlies draagt.
a. Bij representatieve vorderingen ? bestaat principaal probleem tussen organisatie en
belanghebbenden en ook tussen organisatie en deze die deze in rechte
vertegenwoordigt2e verhouding minder problematisch dan bij bundeling van
individuele claims omdat orgi meer prikkels heeft om toezicht te houden op de
belangenbehartiger wegens grote totale belangen??? 1e verhouding geldt naarmate
de representatieve organisatie groter is en meer algemeen doel dient er meer
belangentegenstellingen tussen belanghebbenden die aangesloten onderling
ontstaan, vordering helpt deels belangen terwijl iedereen meebetaalt.
2. Firvole claims en blackmail settlements vorderingen die geen kans van slagen hebben en
niet voor de rechter moeten worden gebracht omdat maats kosten hoger dan baten. Reden
dat ze toch in collectieve actie kunnen worden gebracht is omdat het voor gedaagde
aantrekkelijk kan zijn om zo zaak te schikken dan procederen zelfs als procedure zou worden
gewonnen Proces brent immers reputatieschade en proceskosten mee.
, §3
Art 3:305a een stichting of vereniging met volledige rechtsbevoegdheid kan rechtsvordering
instellen die strekt tot bescherming van gelijksoortige belangen van andere personen, voor zover zij
deze belangen ingevolge haar statuten behartigt. Deze collectieve actie kan bijdragen aan
overwinnen rationele apathie, totale systeemkosten verlagen en internalisatie in situaties waar
geen ontvankelijke individuele eisers zijn.
Naarmate individuele zaken meer verschillen vertonen wegen deze voordelen van collectieve
actie minder zwaar, drm goed dat dit artikel gelijksoortige belangen vereist. Ook kan
collectieve actie de info ongelijkheid tussen gedaagde en eisers verkleinen.
Eis ex statuten bestrijdt principaal agent probleem en ook ontvankelijkheidseis dat belangen
van de vertegenwoordigden voldoende gewaarborgd moeten zijn draagt hieraan bij.
Mate waarin probleem echt wordt aangepakt hangt mede af van invloed van de
vertegenwoordigden op de organisatie en van de organisatie op advocaten. Dit artikel geeft
vertegenwoordigen een opt out mogelijkheid zodat deze uit een collectie actie kunnen
stappen en claim via andere organisatie kunnen indienen. Ook dit bestrijdt principaal
probleem. Bij bestrijden van dit probleem bestaat spanning tussen aanscherpen van
representativiteitseisen enerzijds en willen behouden van concurrentie tussen
representatieve organisaties anderzijds. Monopolie van een organisatie zou dit probleem
weer kunnen versterken.
Organisatie is niet ontvankelijk indien hij niet voldoende zorg heeft getracht het gevorderde
door het voeren van overleg met gedaagde te bereiken, primaat ligt dus bij schikken
voordeel schikken naast lagere systeemkosten is dat bij vrijwillige oplossingen alle aspecten
die betrokken partijen van belang vinden id oplossing meegenomen worden, bij door recht
oplossingen is dat niet altijd zo. Vrijwillige oplossing alleen mogelijk als kosten niet hoog
zijn. Onderhandelingen tussen laedens en vele benadeelden = onmogelijk maar met een orgi
verlaagt tac waardoor vrijwillige oplossing beter bereikbaar. Dit voordeel moet worden
afgewogen tegen mogelijke principaal probleem die ontstaan maar opt out en
ontvankelijkheidseisen beperken die problemen. Ander voordeel van voldoende overleg
bestrijdt blackmail settlements.
Dit artikel verbiedt collectieve sv vanwege rationele apathie e.d. is het onwaar- schijnlijk
dat er voldoende dreiging van individuele claims uitgaat om een weigerachtige gedaagde tot
medewerking aan te zetten. Een verbodsactie of het openbaar (laten) ma- ken van de
uitspraak is wel mogelijk, maar het is zeer de vraag of daarmee de rationele apathie bij
individuele vorderingen voldoende overwonnen wordt. Zelfs als dat wel zo is, brengen die
benodigde individuele zaken weer hoge systeemkosten met zich mee. Ook is het free-
riderprobleem bij bijvoorbeeld een verbodsactie veel groter dan bij een
schadevergoedingsactie, omdat benadeelden die niet aan de procedure meebetalen wel
volledig van het verbod meeprofiteren. Dit kan het enkele starten van een collectieve actie
reeds frustreren.
Soms wordt tegen collectieve sv actie gezegd dat sv alleen individueel kan worden vastgesteld en
idd geen 2 zaken zijn hetzelfde maar dit is geen reden om het af te wijzen:
1. Het is twijfelachtig of er zonder zo n actie wel een op de individuele omstandigheden
afgestemde sv komt nu rationele apathie individuele vorderingen belemmert.
2. Vanuit eco zicht is belangrijker dat sv gemiddeld genomen klopt dan dat di tin elk
individueel geval zo zou moeten zijn want t gaat immers om primair o de gedragsprikkels
laedens en niet om sv benadeelden. Via damage scheduling kan onderscheid worden
gemaakt tussen groepen gevallen zodat afwijkingen tussen sv en werkelijke schade
wordt vermeden.
3. In re ook kosten meegenomen, als meerkosten van nauwkeuriger vaststellen van sv
uitstijgen boven daarmee bereiken voordeel van betere gedragsprikkels dan i dit niet
wenselijk.
P8
Ton hartlief:
Nederland heeft sinds 2018 al een BW. België overweegt nu een hercodificatie. Het
aansprakelijkheidsrecht blijkt sterk uitgedijd maar door het aansprakelijkheidsrecht te
moderniseren en aanpassen aan nieuwe maatschappelijke en technologische ontwikkelingen als
door het recht beter toegankelijk te maken wordt de kwaliteit ervan beter.
Enerzijds wordt gesteld of er geen grenzen moeten worden gesteld aan het uitdijen van
aansprakelijkheidsrecht
Anderzijds volgt wellicht uitbreiding van het aansprakelijkheidsrecht
Ook wij zijn bekend met aansprakelijkheidsrecht dat is uitgedijd. Standaardarresten zien op de
erkenning van de shockschade-vordering, wrongful birth actie en wrondful life vordering. Andere
ontwikkelingen betreffen afwentelen van causaliteitsonzekerheid op gedaagden en terugdringen
van eigenschuldverweer in verkeer en van de mogelijkheid beroep op verjaring te doen.
nav deze uitdijende reikwijdte aansprakelijkheidsrecht vreesde de regering in haar claimcultuur
brief onder meer een rem op innovatie, defensive medicine, ambulance chasing en wegvallen van
sociale cohesie wanneer alles in het teken van financieel gewin zo komen te staan.
Het beeld is bijgesteld zo oordelen politieke kringen positief over privaatrechtelijke handhaving en
inzet van aansprakelijkheidsrecht om ongewenst gedrag te voorkomen. Geloven in de heilzame
werking van ahr komt van pas in tijd waarin vaak niet nieuwe risico’s aan orde zijn maar juist klassiek
boosaardig gedrag.
Wanneer we in dit verband inzitten op burgers die mogelijkheden van ahr benutten, moeten we ze
daarin steunen en obstakels weg ruimen. Advocaten mogen bij wege van experiment op ncnp
optreden. Ook collective redress heeft de wind in de zeilen hoewel ons recht de collectieve actie
mogelijkheid kent verzet art 3:305a lid 2 zich nog tegen collectieve schadevergoedingsactie.
Vanuit preventie-perspectief, invoering van vergoeding die meer is dan zuiver goedmaken van het
nadeel bij gedupeerden om voldoende financiële druk op potentiële schadeveroorzakers te
realiseren. In dit verband is wel van effectuerend schadevergoeden gesproken.
Het aanvullen van privaatrechtelijk sanctiearsenaal is ook handig om de pakkans te vergroten en
ontradend effect te versterken. Aanpakken en voorkomen van boosaardig en calculerend gedrag is
zinvoller dan kijken naar het aansprakelijkheidsrecht voor morgen.
,Prof. mr. dr. L.T. Visscher Een rechtseconomische evaluatie van de collectieve
schadevergoedingsactie in Nederland
In eco termen is erbij schade sprake van probleem van nega externe effecten: er zijn aan
gedragingen kosten verbonden die door anderen dan veroorzaker worden gedragen, als veroorzaker
de voordelen die hij met activiteit behaalt niet afweegt tegen alle kosten maar alleen private kosten
bestaat kans dat hij activiteit te vaak uitvoert en krijgt onvoldoende prikkels om
voorzorgsmaatregelen te treffen om schade te voorkomen.
oplossing is internaliseren: degene die kosten veroorzaakt moet met die kosten worden
geconfronteerd ipv deze bij benadeelde laten. Dat kan oa via civiele aansprakelijkheidsrecht. Het
vooruitzicht dat je sv moet betalen kan potentiële veroorzaker aanzetten tot zorgvuldiger gedrag/
reduceren activiteitenniveau.
§2.2
Ahr werkt via private handhaving. Het is aan benadeelde om zaak tegen laedens te beginnen om zo
verbod/ sv te vorderen. Er zijn enkele redenen wrm benadeelde dit niet zal doen hetgeen
internalisatie van externe effecten via ahr bemoeilijkt met gevolgen voor zorg en activiteitenniveau:
1. Kosten voeren procedure hoog, vooral strooischade. Totale maats schade kan daar groot zijn
maar omdat deze over groot aant benadeelden is verdeeld kan schade per individu klein zijn
dat geen enkele benadeelde zaak aanspant. Op grond van afweging verwachte kosten en
baten blijft men rationeel apathisch
2. Procederen brengt risico van verlies waarna verliezende p met proceskosten zit terwijl er
geen baten zijn. Ook wnr individuele schade hoog is om in beginsel de kosten van procedure
waar zijn kan risicoaverse benadeelde van procedure afzien uit angst hoge kosten en verlies.
3. Gebrek info zorgt voor vrees niet aan bewijslast voldoen en besluiten geen procedure te
starten omdat hij kans op succes wegens bewijsnood laag of afwezig acht.
4. Benadeelden kunnen afwachten om kijken of ander rechtszaak begint waar hij van
profiteren. Free rider problemen
5. Situ waarin niemand als eiser ontvankelijk is maar wel schade is.
§2.3
Collectief afhandelen van massaschade kan bijdragen aan oplossen van hierboven beschreven
problemen, hoever het oplost hangt af van de precieze vormgeving.
Voordeel:
1. als meerdere claims worden gebundeld in een collectieve actie dan dalen kosten per eiser omdat
de totale kosten over grote groep gespreid en bestrijdt rationele apathie.
Toch kunnen totale systeemkosten stijgen als er zonder collectieve actie geen claims
individueel zouden zijn gestart, maar dan zou probleem van niet internaliseren externe
effecten blijven bestaan
2. Amerikaanse empirisch oz zegt dat kosten van class action idd afnemen naarmate aant
deelnemers stijgt. Deze daling in systeemkosten is los van bestrijden rationele apathie een voordeel
3. doordat kosten per eiser dalen neemt probleem van risicoaversie af, financieel risico per eiser
daalt want wordt gespreid
4.ook info asymmetrie kan verminderen door bundeling ontstaan schaalvoordelen waardoor
meer middelen beschikbaar zijn voor info verzameling, deskundige etc
5. door collectieve actie wordt totale schadeomvang duidelijk en internaliseert laedens externe
effect meer. Ook wegens beoordelen van od is belangrijk om schadeomvang goed vast te kunnen
stellen.
,Nadeel: als resultaat van collectieve actie alleen geldt voor degenen die bij actie aangesloten zijn kan
free rider probleem worden aangepakt. Als betrokkenen eerst resultaat actie afwachten alvorens
besluit of ze gebonden willen zijn is dit minder het geval. Probleem is kleiner dan bij individuele
acties omdat daar kosten per individu hoger en prikkel om af te wachten dus groter zijn.
In gevallen waarin geen sprake is van individuele benadeelden die vorderingen zouden kunnen
stellen is een bundeling van claims niet mogelijk. Collectieve afhandeling in de vorm van
representatieve vordering kan hier een oplossing voor bieden. Op deze manier kan laedens immers
toch worden geconfronteerd met de door hem veroorzaakte schade.
Mate waarin rationele apathie en free ridergedrag worden tegengegaan hangt af van omvang groep
en manier waarop groep gevormd.
1. Als kleine groep benadeelden dan zijn de kosten per eiser niet voldoende gereduceerd om
rationele apathie te overwinnen.
2. En als het makkelijk is om af te wachten op resultaat van collectieve actie dan blijft free rider
bestaan verplichte collectieve actie zou aantrekkelijk zijn maar zorgt voor veel weerstand
Andere alternatieven zijn opt in en op out acties:
vrees dat vanwege rationele apathie, informatieasymmetrie en free-ridergedrag relatief
weinig mensen gebruik zullen maken van een opt-in groep niet groot genoeg om de
bovenbeschreven voordelen behalen.
Een opt-outgroep is naar verwachting veel groter en empirisch onderzoek bevestigt dat de
opt-outratio meestal laag is. argument dat opt-out op gespannen voet staat met
partijautonomie en het grondwettelijk recht op toegang tot de rechter is vaak een lege huls,
zeker in gevallen van strooischade. Vanwege rationele apathie komt er immers in veel
gevallen helemaal geen individuele claim
Nadelen:
1. In elke situatie waarin persoon namens iemand anders handelt principaal agent
problemen. Agent heeft niet zelfde belangen als principaal. Naarmate voor principaal
lastiger wordt om toezicht te houden dan kan agent meer zijn eigen belangen ipv van
principaal. Speelt al bij individuele acties. In collectieve acties waar het belang van
individuele eisers meestal relatief klein is en juridische materie complex speelt dit nog erger.
Bij resultaatafhankelijke beloningen zijn belangen gerichter van beide, het bestrijdt ook
rationale apathie en risicoaversie omdat advocaat de procedure voorfinanciert en risico van
verlies draagt.
a. Bij representatieve vorderingen ? bestaat principaal probleem tussen organisatie en
belanghebbenden en ook tussen organisatie en deze die deze in rechte
vertegenwoordigt2e verhouding minder problematisch dan bij bundeling van
individuele claims omdat orgi meer prikkels heeft om toezicht te houden op de
belangenbehartiger wegens grote totale belangen??? 1e verhouding geldt naarmate
de representatieve organisatie groter is en meer algemeen doel dient er meer
belangentegenstellingen tussen belanghebbenden die aangesloten onderling
ontstaan, vordering helpt deels belangen terwijl iedereen meebetaalt.
2. Firvole claims en blackmail settlements vorderingen die geen kans van slagen hebben en
niet voor de rechter moeten worden gebracht omdat maats kosten hoger dan baten. Reden
dat ze toch in collectieve actie kunnen worden gebracht is omdat het voor gedaagde
aantrekkelijk kan zijn om zo zaak te schikken dan procederen zelfs als procedure zou worden
gewonnen Proces brent immers reputatieschade en proceskosten mee.
, §3
Art 3:305a een stichting of vereniging met volledige rechtsbevoegdheid kan rechtsvordering
instellen die strekt tot bescherming van gelijksoortige belangen van andere personen, voor zover zij
deze belangen ingevolge haar statuten behartigt. Deze collectieve actie kan bijdragen aan
overwinnen rationele apathie, totale systeemkosten verlagen en internalisatie in situaties waar
geen ontvankelijke individuele eisers zijn.
Naarmate individuele zaken meer verschillen vertonen wegen deze voordelen van collectieve
actie minder zwaar, drm goed dat dit artikel gelijksoortige belangen vereist. Ook kan
collectieve actie de info ongelijkheid tussen gedaagde en eisers verkleinen.
Eis ex statuten bestrijdt principaal agent probleem en ook ontvankelijkheidseis dat belangen
van de vertegenwoordigden voldoende gewaarborgd moeten zijn draagt hieraan bij.
Mate waarin probleem echt wordt aangepakt hangt mede af van invloed van de
vertegenwoordigden op de organisatie en van de organisatie op advocaten. Dit artikel geeft
vertegenwoordigen een opt out mogelijkheid zodat deze uit een collectie actie kunnen
stappen en claim via andere organisatie kunnen indienen. Ook dit bestrijdt principaal
probleem. Bij bestrijden van dit probleem bestaat spanning tussen aanscherpen van
representativiteitseisen enerzijds en willen behouden van concurrentie tussen
representatieve organisaties anderzijds. Monopolie van een organisatie zou dit probleem
weer kunnen versterken.
Organisatie is niet ontvankelijk indien hij niet voldoende zorg heeft getracht het gevorderde
door het voeren van overleg met gedaagde te bereiken, primaat ligt dus bij schikken
voordeel schikken naast lagere systeemkosten is dat bij vrijwillige oplossingen alle aspecten
die betrokken partijen van belang vinden id oplossing meegenomen worden, bij door recht
oplossingen is dat niet altijd zo. Vrijwillige oplossing alleen mogelijk als kosten niet hoog
zijn. Onderhandelingen tussen laedens en vele benadeelden = onmogelijk maar met een orgi
verlaagt tac waardoor vrijwillige oplossing beter bereikbaar. Dit voordeel moet worden
afgewogen tegen mogelijke principaal probleem die ontstaan maar opt out en
ontvankelijkheidseisen beperken die problemen. Ander voordeel van voldoende overleg
bestrijdt blackmail settlements.
Dit artikel verbiedt collectieve sv vanwege rationele apathie e.d. is het onwaar- schijnlijk
dat er voldoende dreiging van individuele claims uitgaat om een weigerachtige gedaagde tot
medewerking aan te zetten. Een verbodsactie of het openbaar (laten) ma- ken van de
uitspraak is wel mogelijk, maar het is zeer de vraag of daarmee de rationele apathie bij
individuele vorderingen voldoende overwonnen wordt. Zelfs als dat wel zo is, brengen die
benodigde individuele zaken weer hoge systeemkosten met zich mee. Ook is het free-
riderprobleem bij bijvoorbeeld een verbodsactie veel groter dan bij een
schadevergoedingsactie, omdat benadeelden die niet aan de procedure meebetalen wel
volledig van het verbod meeprofiteren. Dit kan het enkele starten van een collectieve actie
reeds frustreren.
Soms wordt tegen collectieve sv actie gezegd dat sv alleen individueel kan worden vastgesteld en
idd geen 2 zaken zijn hetzelfde maar dit is geen reden om het af te wijzen:
1. Het is twijfelachtig of er zonder zo n actie wel een op de individuele omstandigheden
afgestemde sv komt nu rationele apathie individuele vorderingen belemmert.
2. Vanuit eco zicht is belangrijker dat sv gemiddeld genomen klopt dan dat di tin elk
individueel geval zo zou moeten zijn want t gaat immers om primair o de gedragsprikkels
laedens en niet om sv benadeelden. Via damage scheduling kan onderscheid worden
gemaakt tussen groepen gevallen zodat afwijkingen tussen sv en werkelijke schade
wordt vermeden.
3. In re ook kosten meegenomen, als meerkosten van nauwkeuriger vaststellen van sv
uitstijgen boven daarmee bereiken voordeel van betere gedragsprikkels dan i dit niet
wenselijk.
