David Bjorklund, The Benefits of Youth
The Benefits of Youth
Wij onderzoeken de psychologische ontwikkeling van de mens vanuit een
evolutionair perspectief en stellen dat bepaalde aspecten van
ontwikkelingsonvolwassenheid zijn geselecteerd vanwege hun adaptieve
waarde.
Ontogenetische aanpassingen - voor individuen op een specifiek moment
in hun ontwikkeling
Uitgestelde aanpassingen - als voorbereiding op de volwassenheid
Deze thesis richt zich op de voordelen van jeugdigheid, op de adaptieve
aard van onvolwassenheid. Voordat we hier op ingaan, bespreken we enkele
aannames van een evolutionaire benadering van de psychologische ontwikkeling
van de mens.
Evolutionary Developmental Psychology
Vanuit het perspectief van de evolutionaire ontwikkelingspsychologie werkt
natuurlijke selectie op alle stadia van ontwikkeling, niet alleen op de
volwassenheid. Bovendien heeft natuurlijke selectie niet in gelijke mate invloed
op alle ontwikkelingsfasen. Om hun genen door te geven, moeten individuen de
geboorte overleven, zich ontwikkelen tot geslachtsrijpheid, een partner vinden
om zich voort te planten en hun nakomelingen met succes grootbrengen tot de
voortplantingsleeftijd. Daarom heeft selectie de grootste invloed op de vroege
stadia van de ontogenie. Dit betekent dat natuurlijke selectie vooral invloed
uitoefent op de vroege ontwikkelingsfasen van een organisme, zoals de baby- en
kindertijd. Dit komt doordat een individu eerst deze fasen moet overleven om
überhaupt de kans te krijgen zich voort te planten en zijn genen door te geven.
Omdat evolutie draait om voortplantingssucces, worden kenmerken die de
overleving tot de voortplantingsfase bevorderen eerder geselecteerd dan
kenmerken die gunstig zijn voor een lang leven na de reproductieve periode.
Humans’ extended youth
Een kenmerk van Homo sapiens is de langdurige periode van
onvolwassenheid. Hoe dichter een soort evolutionair verwant is aan Homo
sapiens, hoe langer deze periode van onvolwassenheid duurt. Volgens
antropoloog werd de verlengde periode van onvolwassenheid bij mensen mede
mogelijk gemaakt door de evolutie van twee nieuwe levensfasen:
de kindertijd - ongeveer 3 tot 7 jaar, tussen de zuigelingenfase en de
jeugdperiode
de adolescentie - 2 tot 3 jaar na de eerste menstruatie
Er is dus sprake van een verlengde ontogenie. Deze uitgestelde
geslachtsrijpheid brengt aanzienlijke kosten met zich mee.
1. Het verzorgen van afhankelijke kinderen beperkt het aantal nakomelingen
dat een vrouw kan krijgen
2. Langdurige afhankelijkheid vergroot het risico op gevaren zoals roofdieren,
honger en ziektes – zonder hulp kunnen ze niet overleven
3. Hoe langer de seksuele rijping wordt uitgesteld, hoe groter de kans dat
een individu sterft voordat het zich kan voortplanten.
,In de biologie geldt dat als een kenmerk hoge kosten met zich meebrengt, er ook
aanzienlijke voordelen moeten zijn; anders zou het kenmerk door natuurlijke
selectie zijn geëlimineerd. De voordelen van een langdurige, intensieve
investering in langzaam ontwikkelende nakomelingen moeten dus groot genoeg
zijn geweest om de nadelen te compenseren.
Adaptations of infancy and childhood
Het begrijpen van de evolutionaire functie of voordelen van een langdurige
ontwikkeling kan ons helpen te verklaren waarom onze psychologie zich op een
bepaalde manier ontwikkelt. Hieronder zijn een aantal mogelijke voordelen van
onvolwassenheid.
De verlengde periode van onvolwassenheid gaat gepaard met een hoge
mate van plasticiteit – brein blijft open staan voor nieuwe informatie,
vaardigheden en gedragingen. Kinderen krijgen hierdoor de tijd en
flexibiliteit die nodig zijn om complexe vaardigheden onder de knie te
krijgen. Denk aan het gebruik van gereedschappen, jagen, voedsel
verzamelen en sociaal leren en cognitie.
De rol van spel
De adaptieve waarde van neurale inefficiëntie
De voordelen van overschatting van eigen kunnen
De adaptieve waarde van er jong uitzien en jong gedrag vertonen
Uitgestelde aanpassing= de aspecten van de kindertijd die dienen als
voorbereiding op de volwassenheid en die in de loop van de evolutie zijn
geselecteerd.
Ontogenetische aanpassing= zijn door natuurlijke selectie ontworpen om het
kind aan te passen aan zijn huidige omgeving, niet noodzakelijk aan een
toekomstige omgeving.
Normaal gesproken wordt onvolwassenheid gezien als een gebrek dat kinderen
moeten overwinnen om volwassen en volledig functionerende mensen te worden.
De auteurs stellen echter dat onvolwassenheid niet alleen een fase is die
kinderen moeten doorstaan, maar een fase die op zichzelf een functie en
voordelen heeft. Dit is dus een contra-intuïtieve visie – visie dit in gaat tegen
wat je zou verwachten.
De voordelen van spel
Spel lijkt misschien "doelloos" of een onvolmaakte versie van volwassen gedrag,
maar door de hoge kosten ervan nemen onderzoekers aan dat de uitkomsten van
spel voordelig moeten zijn, met zowel onmiddellijke als uitgestelde voordelen
voor het zich ontwikkelende organisme.
Locomotorisch spel – energieke bewegingen.
Doel: helpt om meer te leren over hun fysieke en sociale omgevingen.
Bijvoorbeeld speelgevechten of achtervolgingsspelletjes.
Objectspel - manipuleren van objecten in de omgeving.
Doel: het gebruik van gereedschappen en constructie bevorderen.
Symbolisch spel / fantasie spel
Doel: sociaal. Helpt kinderen de volwassen rollen in hun cultuur te
begrijpen, evenals hun sociale cognitie te bevorderen.
Fantasie spel neemt toe tijdens de kleuter- en vroege schooljaren en
, neemt daarna af naarmate spel met regels toeneemt, wat zowel
samenwerking als competitie tussen leeftijdsgenoten bevordert.
Een ding dat Homo sapiens onderscheidt van alle andere dieren is dat
nieuwsgierigheid en spel zich uitstrekken tot in de volwassenheid.
De adaptieve waarde van neurale inefficiëntie
Menselijke pasgeborenen zijn neurologisch onvolgroeid en blijven dat enkele
maanden lang. Dit is een noodzakelijk gevolg van het feit dat mensen te vroeg
geboren moeten worden. Hoe kan zo'n hersenimmaturiteit en neurale
inefficiëntie voordelig zijn?
1. Cognitieve en gedragsflexibiliteit
Het stelt mensen in staat om de vaardigheden te ontwikkelen die nodig
zijn om te overleven in complexe en veranderlijke samenlevingen. In feite
zijn mensen meer afhankelijk van leren en gedragsflexibiliteit voor
overleving dan welke andere soort dan ook. De verhoogde cognitieve en
gedragsflexibiliteit van mensen wordt mogelijk gemaakt door een
hersenstructuur die een hoog niveau van plasticiteit behoudt.
2. Bescherming tegen de effecten van schadelijke vroege
omgevingen
De verhoogde plasticiteit maakt het mogelijk voor kinderen om zich te
herstellen van de gevolgen van een schadelijke vroege omgeving. De kans
om patronen van intellectuele achterstand te veranderen, is afhankelijk
van de leeftijd waarop kinderen uit de instelling worden gehaald en
geplaatst in meer stimulerende omgevingen – in het experiment. Het
"rebound"-effect is groter naarmate de positieve verandering eerder in het
leven plaatsvind, vanwege het progressieve verlies van neurale plasticiteit
met de leeftijd.
3. Bescherming tegen overmatige stimulatie
De verschillende zintuigsystemen ontwikkelen zich in een vaste volgorde
voor alle gewervelde dieren, waarbij bijvoorbeeld het gehoor zich
ontwikkelt vóór het zicht. Er zijn dan ook nadelige effecten aangetoond
wanneer perceptuele ervaringen niet synchroon lopen met neurale rijping.
Denk bijvoorbeeld aan te vroeg geboren baby’s die maandenlang worden
blootgesteld worden aan allerlei tast-, gehoor- en visuele prikkels voordat
hun hersenen hierop “bereid” zijn. Dit kan leiden tot bepaalde
ontwikkelingsproblemen, zoals cognitieve of perceptuele achterstanden,
omdat de hersenen van de baby nog niet volledig ontwikkeld zijn om deze
stimuli op een juiste manier te verwerken. Echter, interessante observaties
zijn dat deze achterstanden soms gepaard gaan met uitzonderlijke
vaardigheden op andere gebieden – bijvoorbeeld wiskunde.
Lees het experiment. Baby’s die vanaf de geboorte met training begonnen,
hadden meer dagen nodig om de taak te leren dan baby’s die op een
oudere leeftijd met de training begonnen. De meeste studies tonen aan
dat kinderen die ontwikkelingsgerichte programma’s volgen minder stress
ervaren, school leuker vinden, creatiever zijn en minder testangst hebben
dan kinderen die programma’s met directe instructie volgen.
4. De adaptieve waarde van denken dat je beter bent dan je bent
Peuters staan erom bekend dat ze hun eigen capaciteiten vaak
, overschatten. Naarmate kinderen ouder worden, raken ze meer in contact
met het voorspellen en evalueren van hun prestaties.
De te optimistische houding van jonge kinderen werkt als
motiverende factor voor hen om nieuwe taken te proberen die ze
anders misschien niet zouden aandurven
De te optimistische houding helpt kinderen door te zetten bij taken
waarbij een wijzer of metacognitief meer bekwamer kind zou
opgeven.
Als jonge kinderen wisten hoe slecht ze werkelijk presteren bij
bepaalde taken, zou hun gevoel van zelfeffectiviteit beschadigd
kunnen worden, en zouden ze waarschijnlijk minder geneigd zijn om
nieuwe taken te proberen of door te zetten bij taken.
Voor jongere kinderen is het overschatten van je capaciteiten in proeven
geassocieerd met grotere verbeteringen in cognitieve prestaties dan voor
kinderen die meer in contact zijn met hun cognitieve capaciteiten. Deze
bevindingen komen overeen met de argumenten van Bandura:
overschatting van kinderen motiveert hen om door te zetten & bevordert
zelfeffectiviteit, wat op zijn beurt leidt tot verbetering van hun
capaciteiten.
5. De adaptieve waarde van eruitzien en handelen als een jongere
voor anderen
De selectie van het psychologisch mechanisme dat onvolwassen
kenmerken van baby’s en jonge kinderen als voorkeurs- en vertederend
werken, zou de overleving van nakomelingen hebben bevorderd en de
selectie van de verlengde jeugdperiode als een ontwikkelingsniche
ondersteund.
Konrad Lorenz stelde dat de gevoelens van verzorging en
bescherming van volwassenen kunnen worden opgewekt door
bepaalde universele infantiele kenmerken - grote, ronde,
babyachtige hoofden zijn schattiger als volwassen hoofden.
Volwassenen kunnen de onvolwassen psychologische kenmerken
van jonge kinderen schattig vinden.
Willem Koops, Imaging childhood in European history and
developmental psychology
Een overvloed aan bewijs toont aan dat sinds de Renaissance de kindertijd een
steeds langer durend deel van de levensduur is geworden. Dit proces wordt
meestal aangeduid als infantilization. Er is een groot pedagogisch probleem:
traditioneel laten we kinderen opgroeien door ze in een aparte niche te plaatsen,
een "kindergarten", maar tegelijkertijd hebben we nu geen controle meer over de
onbeperkte toegang van kinderen tot de stroom van volwassen informatie via de
massamedia.
The origin of the modern child
Geen enkel beeld is zo kneedbaar als dat van het kind. Sinds het begin van de
jaren 1960 is er een aparte subdiscipline die zich specifiek richt op de
geschiedenis van deze kneedbare beelden, genaamd de geschiedenis van de
kindertijd. Deze nieuwe subdiscipline is primair geïnspireerd door het werk van
The Benefits of Youth
Wij onderzoeken de psychologische ontwikkeling van de mens vanuit een
evolutionair perspectief en stellen dat bepaalde aspecten van
ontwikkelingsonvolwassenheid zijn geselecteerd vanwege hun adaptieve
waarde.
Ontogenetische aanpassingen - voor individuen op een specifiek moment
in hun ontwikkeling
Uitgestelde aanpassingen - als voorbereiding op de volwassenheid
Deze thesis richt zich op de voordelen van jeugdigheid, op de adaptieve
aard van onvolwassenheid. Voordat we hier op ingaan, bespreken we enkele
aannames van een evolutionaire benadering van de psychologische ontwikkeling
van de mens.
Evolutionary Developmental Psychology
Vanuit het perspectief van de evolutionaire ontwikkelingspsychologie werkt
natuurlijke selectie op alle stadia van ontwikkeling, niet alleen op de
volwassenheid. Bovendien heeft natuurlijke selectie niet in gelijke mate invloed
op alle ontwikkelingsfasen. Om hun genen door te geven, moeten individuen de
geboorte overleven, zich ontwikkelen tot geslachtsrijpheid, een partner vinden
om zich voort te planten en hun nakomelingen met succes grootbrengen tot de
voortplantingsleeftijd. Daarom heeft selectie de grootste invloed op de vroege
stadia van de ontogenie. Dit betekent dat natuurlijke selectie vooral invloed
uitoefent op de vroege ontwikkelingsfasen van een organisme, zoals de baby- en
kindertijd. Dit komt doordat een individu eerst deze fasen moet overleven om
überhaupt de kans te krijgen zich voort te planten en zijn genen door te geven.
Omdat evolutie draait om voortplantingssucces, worden kenmerken die de
overleving tot de voortplantingsfase bevorderen eerder geselecteerd dan
kenmerken die gunstig zijn voor een lang leven na de reproductieve periode.
Humans’ extended youth
Een kenmerk van Homo sapiens is de langdurige periode van
onvolwassenheid. Hoe dichter een soort evolutionair verwant is aan Homo
sapiens, hoe langer deze periode van onvolwassenheid duurt. Volgens
antropoloog werd de verlengde periode van onvolwassenheid bij mensen mede
mogelijk gemaakt door de evolutie van twee nieuwe levensfasen:
de kindertijd - ongeveer 3 tot 7 jaar, tussen de zuigelingenfase en de
jeugdperiode
de adolescentie - 2 tot 3 jaar na de eerste menstruatie
Er is dus sprake van een verlengde ontogenie. Deze uitgestelde
geslachtsrijpheid brengt aanzienlijke kosten met zich mee.
1. Het verzorgen van afhankelijke kinderen beperkt het aantal nakomelingen
dat een vrouw kan krijgen
2. Langdurige afhankelijkheid vergroot het risico op gevaren zoals roofdieren,
honger en ziektes – zonder hulp kunnen ze niet overleven
3. Hoe langer de seksuele rijping wordt uitgesteld, hoe groter de kans dat
een individu sterft voordat het zich kan voortplanten.
,In de biologie geldt dat als een kenmerk hoge kosten met zich meebrengt, er ook
aanzienlijke voordelen moeten zijn; anders zou het kenmerk door natuurlijke
selectie zijn geëlimineerd. De voordelen van een langdurige, intensieve
investering in langzaam ontwikkelende nakomelingen moeten dus groot genoeg
zijn geweest om de nadelen te compenseren.
Adaptations of infancy and childhood
Het begrijpen van de evolutionaire functie of voordelen van een langdurige
ontwikkeling kan ons helpen te verklaren waarom onze psychologie zich op een
bepaalde manier ontwikkelt. Hieronder zijn een aantal mogelijke voordelen van
onvolwassenheid.
De verlengde periode van onvolwassenheid gaat gepaard met een hoge
mate van plasticiteit – brein blijft open staan voor nieuwe informatie,
vaardigheden en gedragingen. Kinderen krijgen hierdoor de tijd en
flexibiliteit die nodig zijn om complexe vaardigheden onder de knie te
krijgen. Denk aan het gebruik van gereedschappen, jagen, voedsel
verzamelen en sociaal leren en cognitie.
De rol van spel
De adaptieve waarde van neurale inefficiëntie
De voordelen van overschatting van eigen kunnen
De adaptieve waarde van er jong uitzien en jong gedrag vertonen
Uitgestelde aanpassing= de aspecten van de kindertijd die dienen als
voorbereiding op de volwassenheid en die in de loop van de evolutie zijn
geselecteerd.
Ontogenetische aanpassing= zijn door natuurlijke selectie ontworpen om het
kind aan te passen aan zijn huidige omgeving, niet noodzakelijk aan een
toekomstige omgeving.
Normaal gesproken wordt onvolwassenheid gezien als een gebrek dat kinderen
moeten overwinnen om volwassen en volledig functionerende mensen te worden.
De auteurs stellen echter dat onvolwassenheid niet alleen een fase is die
kinderen moeten doorstaan, maar een fase die op zichzelf een functie en
voordelen heeft. Dit is dus een contra-intuïtieve visie – visie dit in gaat tegen
wat je zou verwachten.
De voordelen van spel
Spel lijkt misschien "doelloos" of een onvolmaakte versie van volwassen gedrag,
maar door de hoge kosten ervan nemen onderzoekers aan dat de uitkomsten van
spel voordelig moeten zijn, met zowel onmiddellijke als uitgestelde voordelen
voor het zich ontwikkelende organisme.
Locomotorisch spel – energieke bewegingen.
Doel: helpt om meer te leren over hun fysieke en sociale omgevingen.
Bijvoorbeeld speelgevechten of achtervolgingsspelletjes.
Objectspel - manipuleren van objecten in de omgeving.
Doel: het gebruik van gereedschappen en constructie bevorderen.
Symbolisch spel / fantasie spel
Doel: sociaal. Helpt kinderen de volwassen rollen in hun cultuur te
begrijpen, evenals hun sociale cognitie te bevorderen.
Fantasie spel neemt toe tijdens de kleuter- en vroege schooljaren en
, neemt daarna af naarmate spel met regels toeneemt, wat zowel
samenwerking als competitie tussen leeftijdsgenoten bevordert.
Een ding dat Homo sapiens onderscheidt van alle andere dieren is dat
nieuwsgierigheid en spel zich uitstrekken tot in de volwassenheid.
De adaptieve waarde van neurale inefficiëntie
Menselijke pasgeborenen zijn neurologisch onvolgroeid en blijven dat enkele
maanden lang. Dit is een noodzakelijk gevolg van het feit dat mensen te vroeg
geboren moeten worden. Hoe kan zo'n hersenimmaturiteit en neurale
inefficiëntie voordelig zijn?
1. Cognitieve en gedragsflexibiliteit
Het stelt mensen in staat om de vaardigheden te ontwikkelen die nodig
zijn om te overleven in complexe en veranderlijke samenlevingen. In feite
zijn mensen meer afhankelijk van leren en gedragsflexibiliteit voor
overleving dan welke andere soort dan ook. De verhoogde cognitieve en
gedragsflexibiliteit van mensen wordt mogelijk gemaakt door een
hersenstructuur die een hoog niveau van plasticiteit behoudt.
2. Bescherming tegen de effecten van schadelijke vroege
omgevingen
De verhoogde plasticiteit maakt het mogelijk voor kinderen om zich te
herstellen van de gevolgen van een schadelijke vroege omgeving. De kans
om patronen van intellectuele achterstand te veranderen, is afhankelijk
van de leeftijd waarop kinderen uit de instelling worden gehaald en
geplaatst in meer stimulerende omgevingen – in het experiment. Het
"rebound"-effect is groter naarmate de positieve verandering eerder in het
leven plaatsvind, vanwege het progressieve verlies van neurale plasticiteit
met de leeftijd.
3. Bescherming tegen overmatige stimulatie
De verschillende zintuigsystemen ontwikkelen zich in een vaste volgorde
voor alle gewervelde dieren, waarbij bijvoorbeeld het gehoor zich
ontwikkelt vóór het zicht. Er zijn dan ook nadelige effecten aangetoond
wanneer perceptuele ervaringen niet synchroon lopen met neurale rijping.
Denk bijvoorbeeld aan te vroeg geboren baby’s die maandenlang worden
blootgesteld worden aan allerlei tast-, gehoor- en visuele prikkels voordat
hun hersenen hierop “bereid” zijn. Dit kan leiden tot bepaalde
ontwikkelingsproblemen, zoals cognitieve of perceptuele achterstanden,
omdat de hersenen van de baby nog niet volledig ontwikkeld zijn om deze
stimuli op een juiste manier te verwerken. Echter, interessante observaties
zijn dat deze achterstanden soms gepaard gaan met uitzonderlijke
vaardigheden op andere gebieden – bijvoorbeeld wiskunde.
Lees het experiment. Baby’s die vanaf de geboorte met training begonnen,
hadden meer dagen nodig om de taak te leren dan baby’s die op een
oudere leeftijd met de training begonnen. De meeste studies tonen aan
dat kinderen die ontwikkelingsgerichte programma’s volgen minder stress
ervaren, school leuker vinden, creatiever zijn en minder testangst hebben
dan kinderen die programma’s met directe instructie volgen.
4. De adaptieve waarde van denken dat je beter bent dan je bent
Peuters staan erom bekend dat ze hun eigen capaciteiten vaak
, overschatten. Naarmate kinderen ouder worden, raken ze meer in contact
met het voorspellen en evalueren van hun prestaties.
De te optimistische houding van jonge kinderen werkt als
motiverende factor voor hen om nieuwe taken te proberen die ze
anders misschien niet zouden aandurven
De te optimistische houding helpt kinderen door te zetten bij taken
waarbij een wijzer of metacognitief meer bekwamer kind zou
opgeven.
Als jonge kinderen wisten hoe slecht ze werkelijk presteren bij
bepaalde taken, zou hun gevoel van zelfeffectiviteit beschadigd
kunnen worden, en zouden ze waarschijnlijk minder geneigd zijn om
nieuwe taken te proberen of door te zetten bij taken.
Voor jongere kinderen is het overschatten van je capaciteiten in proeven
geassocieerd met grotere verbeteringen in cognitieve prestaties dan voor
kinderen die meer in contact zijn met hun cognitieve capaciteiten. Deze
bevindingen komen overeen met de argumenten van Bandura:
overschatting van kinderen motiveert hen om door te zetten & bevordert
zelfeffectiviteit, wat op zijn beurt leidt tot verbetering van hun
capaciteiten.
5. De adaptieve waarde van eruitzien en handelen als een jongere
voor anderen
De selectie van het psychologisch mechanisme dat onvolwassen
kenmerken van baby’s en jonge kinderen als voorkeurs- en vertederend
werken, zou de overleving van nakomelingen hebben bevorderd en de
selectie van de verlengde jeugdperiode als een ontwikkelingsniche
ondersteund.
Konrad Lorenz stelde dat de gevoelens van verzorging en
bescherming van volwassenen kunnen worden opgewekt door
bepaalde universele infantiele kenmerken - grote, ronde,
babyachtige hoofden zijn schattiger als volwassen hoofden.
Volwassenen kunnen de onvolwassen psychologische kenmerken
van jonge kinderen schattig vinden.
Willem Koops, Imaging childhood in European history and
developmental psychology
Een overvloed aan bewijs toont aan dat sinds de Renaissance de kindertijd een
steeds langer durend deel van de levensduur is geworden. Dit proces wordt
meestal aangeduid als infantilization. Er is een groot pedagogisch probleem:
traditioneel laten we kinderen opgroeien door ze in een aparte niche te plaatsen,
een "kindergarten", maar tegelijkertijd hebben we nu geen controle meer over de
onbeperkte toegang van kinderen tot de stroom van volwassen informatie via de
massamedia.
The origin of the modern child
Geen enkel beeld is zo kneedbaar als dat van het kind. Sinds het begin van de
jaren 1960 is er een aparte subdiscipline die zich specifiek richt op de
geschiedenis van deze kneedbare beelden, genaamd de geschiedenis van de
kindertijd. Deze nieuwe subdiscipline is primair geïnspireerd door het werk van
