Criminalistiek en forensisch DNA (week 1)
VRAGEN
1. Wat is criminalistiek?
Vormen van natuurkundig, chemisch en technisch onderzoek ten
dienste van de rechtspleging: documenten, vingerafdrukken, verf en
bloedsporen, vuurwapens, chemische stoffen (drugs) en bloed of ander
lichaamsmateriaal onder andere met het oog op DNA-onderzoek.
Tegenwoordig roept men veelal de assistentie van een forensisch
deskundige in.
Criminalistiek is de toepassing van natuurwetenschappelijke methoden
bij het onderzoek van sporen of objecten, welke direct of indirect
samenhangen met een vermoedelijk gepleegd strafbaar feit.
Criminalistiek, het natuurwetenschappelijke deel van de forensische
wetenschappen, gaat over onderzoek in strafzaken, de interpretatie van
de waarnemingen in forensisch onderzoek en de rol van de forensisch
deskundige en zijn rapportage in het strafrecht.
Het belangrijkste verschil tussen Criminologie en Criminalistiek is dat
de eerste zich richt op de studie van misdaad en de oorzaken ervan,
terwijl de laatste zich richt op het onderzoeken en oplossen van
misdaden door middel van wetenschappelijke technieken.
2. Wat is forensisch onderzoek?
Een van de onderdelen van FO is criminalistiek
Forensisch onderzoek helpt bij het opsporen van daders of de oorzaken
van (mogelijke) misdrijven op basis van wetenschappelijk
bewijsvoering. Dit soort onderzoek wordt gedaan door zowel de
afdeling forensische opsporing van de politie als speciale
onderzoeksinstituten zoals het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) en
het Belgische Nationaal Instituut voor Criminalistiek en Criminologie
(NICC) en daarnaast ook door diverse particuliere onderzoekers.
Het woord forensisch betekent "de rechtspraak ten dienst staand" en
stamt af van het Latijnse woord forum (markt, bestuurlijk centrum), dat
duidt op het openbare karakter van de rechtspraak.
Een eenvoudig voorbeeld van forensisch onderzoek is de bepaling van
de verstreken tijd tussen het overlijden en het ontdekken van het
lichaam.
Forensisch onderzoek speelt een rol in alle fases van het proces van
opsporing, vervolging en berechting. Het kan worden gestart tijdens de
, opsporingsfase, er kunnen vervolgonderzoeken worden aangevraagd en
er kan contraexpertise worden uitgevoerd in opdracht van het
Openbaar Ministerie, de rechter-commissaris (RC) of de verdediging.
Bovendien wordt het forensisch onderzoek steeds meer gezien als een
elementair onderdeel van het strafrechtelijk proces. Het plaats delict-
onderzoek dat aan de basis ligt van alle verdere sporenanalyses en
toepassingen van de (analyse) resultaten is daarmee een cruciaal
onderdeel van het forensisch onderzoek.
3. Hoe onderzoeken politie en forensische experts een plaats
delict en welke stappen worden genomen om contaminatie
te voorkomen?
Politie: Als een misdrijf is gepleegd, heeft de politie een
opsporingstaak. Zij zoekt antwoord op de zeven gouden W-vragen
FO: De forensische opsporing probeert antwoorden te vinden door
middel van sporenonderzoek op de plaats delict (PD). Forensisch
onderzoekers vormen op basis van het sporenbeeld scenario’s over wat
er gebeurd kan zijn. Op basis van deze scenario’s zoeken ze naar
sporen en proberen ze gevonden sporen te verklaren. Zodoende
proberen ze te achterhalen wat er gebeurd kan zijn en wie de mogelijke
betrokkenen zijn.
ZIE VERDER tactische opsoring, OvJ, forensisch officier,
deskundigen, rechter, advocaat pagina 23-25
Onderzoek naar biologische sporen - Plaats Delict
1. Veiligstellen sporen/sporendrager
2. Standaard methoden (FP-normen)
3. Voorkomen contaminatie
direct = zelf vastpakken van iets, speeksel
secondary transfer = stel ik stel een bloedspoor veilig en dat
bloedspoor komt ook op mijn handschoen terecht en vervolgens
daardoor op een ander veiliggesteld spoor. dit is niet terug te
zien!
4. Garandeer chain of custody (vanaf veiligstellen Svo alle stappen
documenteren die betrekking hebben op het Svo (transport, opslag,
verder onderzoek) hier wordt alles in gedocumenteerd, ook
objecten die veilig gesteld worden daar kan iets mis mee zijn en dan
wordt aan de afzender, vb. politie gevraagd of het onderzoek
voortgezet kan worden. Dit wordt dan ook weer opgenomen in het
rapport.
VRAGEN
1. Wat is criminalistiek?
Vormen van natuurkundig, chemisch en technisch onderzoek ten
dienste van de rechtspleging: documenten, vingerafdrukken, verf en
bloedsporen, vuurwapens, chemische stoffen (drugs) en bloed of ander
lichaamsmateriaal onder andere met het oog op DNA-onderzoek.
Tegenwoordig roept men veelal de assistentie van een forensisch
deskundige in.
Criminalistiek is de toepassing van natuurwetenschappelijke methoden
bij het onderzoek van sporen of objecten, welke direct of indirect
samenhangen met een vermoedelijk gepleegd strafbaar feit.
Criminalistiek, het natuurwetenschappelijke deel van de forensische
wetenschappen, gaat over onderzoek in strafzaken, de interpretatie van
de waarnemingen in forensisch onderzoek en de rol van de forensisch
deskundige en zijn rapportage in het strafrecht.
Het belangrijkste verschil tussen Criminologie en Criminalistiek is dat
de eerste zich richt op de studie van misdaad en de oorzaken ervan,
terwijl de laatste zich richt op het onderzoeken en oplossen van
misdaden door middel van wetenschappelijke technieken.
2. Wat is forensisch onderzoek?
Een van de onderdelen van FO is criminalistiek
Forensisch onderzoek helpt bij het opsporen van daders of de oorzaken
van (mogelijke) misdrijven op basis van wetenschappelijk
bewijsvoering. Dit soort onderzoek wordt gedaan door zowel de
afdeling forensische opsporing van de politie als speciale
onderzoeksinstituten zoals het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) en
het Belgische Nationaal Instituut voor Criminalistiek en Criminologie
(NICC) en daarnaast ook door diverse particuliere onderzoekers.
Het woord forensisch betekent "de rechtspraak ten dienst staand" en
stamt af van het Latijnse woord forum (markt, bestuurlijk centrum), dat
duidt op het openbare karakter van de rechtspraak.
Een eenvoudig voorbeeld van forensisch onderzoek is de bepaling van
de verstreken tijd tussen het overlijden en het ontdekken van het
lichaam.
Forensisch onderzoek speelt een rol in alle fases van het proces van
opsporing, vervolging en berechting. Het kan worden gestart tijdens de
, opsporingsfase, er kunnen vervolgonderzoeken worden aangevraagd en
er kan contraexpertise worden uitgevoerd in opdracht van het
Openbaar Ministerie, de rechter-commissaris (RC) of de verdediging.
Bovendien wordt het forensisch onderzoek steeds meer gezien als een
elementair onderdeel van het strafrechtelijk proces. Het plaats delict-
onderzoek dat aan de basis ligt van alle verdere sporenanalyses en
toepassingen van de (analyse) resultaten is daarmee een cruciaal
onderdeel van het forensisch onderzoek.
3. Hoe onderzoeken politie en forensische experts een plaats
delict en welke stappen worden genomen om contaminatie
te voorkomen?
Politie: Als een misdrijf is gepleegd, heeft de politie een
opsporingstaak. Zij zoekt antwoord op de zeven gouden W-vragen
FO: De forensische opsporing probeert antwoorden te vinden door
middel van sporenonderzoek op de plaats delict (PD). Forensisch
onderzoekers vormen op basis van het sporenbeeld scenario’s over wat
er gebeurd kan zijn. Op basis van deze scenario’s zoeken ze naar
sporen en proberen ze gevonden sporen te verklaren. Zodoende
proberen ze te achterhalen wat er gebeurd kan zijn en wie de mogelijke
betrokkenen zijn.
ZIE VERDER tactische opsoring, OvJ, forensisch officier,
deskundigen, rechter, advocaat pagina 23-25
Onderzoek naar biologische sporen - Plaats Delict
1. Veiligstellen sporen/sporendrager
2. Standaard methoden (FP-normen)
3. Voorkomen contaminatie
direct = zelf vastpakken van iets, speeksel
secondary transfer = stel ik stel een bloedspoor veilig en dat
bloedspoor komt ook op mijn handschoen terecht en vervolgens
daardoor op een ander veiliggesteld spoor. dit is niet terug te
zien!
4. Garandeer chain of custody (vanaf veiligstellen Svo alle stappen
documenteren die betrekking hebben op het Svo (transport, opslag,
verder onderzoek) hier wordt alles in gedocumenteerd, ook
objecten die veilig gesteld worden daar kan iets mis mee zijn en dan
wordt aan de afzender, vb. politie gevraagd of het onderzoek
voortgezet kan worden. Dit wordt dan ook weer opgenomen in het
rapport.
