Feitjes:
• Import goederen en services zijn: spullen die het land worden geimporteerd of
worden gebruikt door een home based bedrijf dat in een buitenland goederen en
services koopt of huurt.
• Trade embargo = De uitsluiting van een land voor handel met andere landen. Het
opheffen van een trade embargo kan zorgen voor grote sociale en economische
veranderingen en challanges met zich mee brengen wat voor opschudding kan
zorgen.
• Import quota = een andere manieren om goederen vanuit een bepaald land te
remmen, men stelt dan een max quantity dat er van een product mag worden
geïmporteerd
• Import tariff = een procentueel deel van de verkoopprijs van het geimporteerd
product moet men afstaan de de overheid van het land waar men het product in
importeerd.
• Export goederen en services: Zijn goederen en diensten die men aan buitenlanders
verkoop. Bijvoorbeeld een Eifeltoren bezoek die men aan een Amerikaan verkoopt of
een computer die wordt verkocht aan een Amerikaan. Verder is het niet noodzakelijk
dat een goed verscheep moet worden zoals men ziet bij het Eifeltoren geval, dit is
dan een export service.
• Trade balance = Alle import en export van een land kan men samenvatten in een
trade balance. Als men het verschil in export en import tussen twee landen tegen
elkaar afzet krijg je Bilateral trade balance. Als een land een meer importeerd dan
exporteerd heeft men een trade deficit. Als een land meer exporteerd dan
importeerd heeft men een trade surplus.
Een bilateral trade balance is alleen niet een heel goed vergelijkings materiaal want
in het geval van een trade deficit zegt dit niks over hoe de verhouding van het land is
tenopzichte van het grote geheel. Het gaat alleen tussen de twee landen en daardoor
zorgt voor een scheefbeeld. Zo kan China heel veel importeren en exporten, maar
relatief meer exporteren dan de USA waardoor de usa in hun relatie een trade deficit
heeft. China kan uit andere landen weer meer importeren dan exporteren en dus dit
zegt niet veel over de plek in het algemeen.
De export en import producten zijn voor de USA de afgelopen eeuw erg veranderd, we zien
dat de Amerikaanse export en import handel is verschoven van de landbouw en grondstoffen
naar vervaardigde goederen en consumenten goederen.
Ricardian model
Ook al is een land niet productief genoeg het zou nog steeds mogelijk moeten kunnen zijn om
handel te kunnen drijven. Dit komt door het idee van comparative advantage, het argument
dat een land niet kan handelen als het een lage productiviteit heeft in beide producten gaat
daarmee niet op.
,We kijken naar twee landen die eerst niet handelen en daarna wel, beide produceren twee
dezelfde goederen voor zoveel arbeid. De twee landen zijn Home en Foreign, de producten
zijn kleding en tarwe.
We gebruiken de volgende termen en begrippen:
• P = prijs
• MPL (Marginal product of labour) = Hoeveel produceert 1 extra arbeider
• W = wages (loon)
• L = labour (arbeider)
• O.C. = Opportunity cost, MPL zijn de kosten van een economische keuze, uitgedrukt in
!"#$
termen van de beste. 𝑂𝑝𝑝𝑜𝑟𝑡𝑢𝑛𝑖𝑡𝑦 𝑐𝑜𝑠𝑡 𝑋 = !"#% dit betekent om 1 meer X te produceren
moet ik de verhouding inleveren op Y.
Home heeft 25 L, 1L produceert 4 tarwe en dat betekent dat MPLt=4, 1L produceert 2
stukken kleding dus MPLk=2. Als we dit uitzetten in een grafiek krijg je op de x-as het eerste
product in Q, tarwe en op de Y-as in Q kleding.
Je berekent het punt op de x en y-as door alle L in te zetten op een van de twee producten,
want als op y-as zit is er x = 0 en vice versa. Je doet L * MPL want MPL geeft aan hoeveel 1
extra arbeider produceert. Dus al die 1L bij elkaar zorgt voor de max productie. Dus punt Q
tarwe = 25*4=100 en punt Q kleding= 25*2. Tussen deze punten trek je een lijn de PPF
(production possiblities frontier) met een slope (richtingscoefficient) die je berekent door
∆𝑌 ∆𝐾𝑙𝑒𝑑𝑖𝑛𝑔 50 1
− ∆𝑋 te doen of te wel − ∆𝑇𝑎𝑟𝑤𝑒 , 𝑑𝑢𝑠 𝑖𝑛 ℎ𝑒𝑡 𝑔𝑒𝑣𝑎𝑙 𝑣𝑎𝑛 ℎ𝑜𝑚𝑒 100 = − 2. Dit betekent dan als je 1
stuk graan wil produceren dat je daar een half stuk kleding voor moet inleveren. Om dan te weten tot
welke verhouding ze de producten consumeren gebruiken we de indifference curve, een curve die de
satisfaction van de inwoners bepaald. Hoe meer naar rechts boven hoe hoger de utility, voldoening.
Om te weten welke hoeveelheid dat is moet je de utilityfunction gelijkstellen aan de slope van de PPF,
dit doe je alsvolgt.
,Als je dat hebt gedaan krijg je de volgende situatie waarin U1 de correcte indifference curve
is omdat deze de PPF raakt maar op het meest midden van een lijn die naar rechtsboven loopt.
U0 raakt de lijn wel alleen ligt dit punt niet het dichts bij de pijl die PPF snijd, dit is A met
een consumptie van 50 tarwe en 25 kleding. U2 wordt niet in overweging genomen omdat
deze de PPF niet raakt en dus niet een mogelijke samenstelling van consumptie kan geven
voor de bepaalde aangeboden hoeveelheid.
Voor foreign kunnen we deze stappen ook doen, foreign heeft 100 L, 1L produceert 1 tarwe
!
en dat betekent dat MPLt*=1, 1L produceert 1 stuk kleding dus MPLk*=1. De slope ! = −1
Dit ziet er dan in een grafiek alsvolgt uit:
Als je hierin dan ook de utility functie aanbrengt ziet dat er alsvolgt uit waarin punt A
handelsbalans is:
We zien hier dat de consumptie in foreign 50 tarwe is en 50 kleding dit omdat de L gelijk
wordt verdeelt als de markt gesloten is(Punt A).
, Wanneer je de (relative) price gaat berekenen doe je het als volgt voor een land. Een relative
price in dit model is gerelateerd aan de wage. Alle arbeiders zijn hetzelfde en hebben geen
prefernce in welke sector te willen werken, en zijn dus alleen geintreseerd in hun wage. In het
geval van een equilibrium zijn de wages gelijk aan elkaar, 𝑊𝑡 = 𝑊𝑘. De prijs die het bedrijf
verdiend wordt direct helemaal door betaald aan zijn arbeiders omdat dit de enige kosten zijn
en er geen markup is. Een bedrijf zal arbeiders huren totdat de 𝑊𝑎𝑔𝑒𝑠 = 𝑀𝑃𝐿 ∗ 𝑃 want als
deze hoger wages hoger worden maak je direct verlies, waarom MPL*P omdat dit zegt MPL
is Q en dat moet nog *P. Om dan de marktprijs te bepalen stel je dus 𝑀𝑃𝐿𝑘 ∗ 𝑃𝑘 = 𝑀𝑃𝐿𝑡 ∗
"# %"&$
𝑃𝑘, als je dit herschrijft krijg je de relatieve prijs van tarwe"$ = %"&# , Dus op een rij:
In equilibrium:
𝑊𝑡 = 𝑊𝑘.
𝑊𝑎𝑔𝑒𝑠 = 𝑀𝑃𝐿 ∗ 𝑃
𝑀𝑃𝐿𝑘 ∗ 𝑃𝑘 = 𝑀𝑃𝐿𝑡 ∗ 𝑃𝑘,
𝑀𝑃𝐿𝑘 𝑃𝑡
=
𝑀𝑃𝐿𝑡 𝑃𝑘
%"'$
Dus de marktprijs van tarwe is %"&# en deze is gek genoeg gelijk aan de RC.
Als beide landen dan hun markten open gaan zetten moeten we gebruik maken van
opportunity cost om te bekijken wie er effectiever is in het produceren van de goederen en
zich dan alleen specialiseert in het produceren van dat goed. Dit doe je als volgt:
Per Labour Home Foreign
Tarwe 4 tarwe met 1L voor het 1 tarwe met 1L voor het
produceren van 1 stuk produceren van 1 stuk
( !
tarwe moet ik men O.C. ) = tarwe moet ik men O.C. ! =
0,5 kleding opgeven. 1 kleding opgeven.
Kleding 2 Kleding met 1L, voor het 1 Kleding met 1L voor het
produceren van 1 stuk produceren van 1 stuk
kleding moet ik men O.C. kleding moet ik men O.C.
) !
(
= 2 tarwe opgeven !
= 1 tarwe opgeven.
Je ziet met dit model dat Home een comparative advatage in Tarwe heeft met 0,5 tegen 1 en
dat foreign een comparative advantage in Kleding heeft 1 tegen 2. Je kan het ook nog op een
andere manier bereken als het gaat om 1 product per zoveel L. Dus om 1 product te
produceren heeft met zoveel L nodig. Normaal is het 4 tarwe voor 1L, dit kan ook worden
gezegt als 1 tarwe voor 0,25L. Als je hiermee een tabel maakt ziet dat er als volgt uit:
Per Quantity Home Foreign
! !
Tarwe 1 tarwe kost ) = 0,25𝐿 1 tarwe kost ! = 1𝐿
Als 1 tarwe wil produceren Als 1 tarwe wil produceren
*,(, !
moet ik daarvoor *,, = 0,5 moet ik daarvoor ! = 1
kleding opgeven kleding opgeven
! !
Kleding 1 kleding kost ( = 0,5𝐿 1 kleding kost ! = 1𝐿
• Import goederen en services zijn: spullen die het land worden geimporteerd of
worden gebruikt door een home based bedrijf dat in een buitenland goederen en
services koopt of huurt.
• Trade embargo = De uitsluiting van een land voor handel met andere landen. Het
opheffen van een trade embargo kan zorgen voor grote sociale en economische
veranderingen en challanges met zich mee brengen wat voor opschudding kan
zorgen.
• Import quota = een andere manieren om goederen vanuit een bepaald land te
remmen, men stelt dan een max quantity dat er van een product mag worden
geïmporteerd
• Import tariff = een procentueel deel van de verkoopprijs van het geimporteerd
product moet men afstaan de de overheid van het land waar men het product in
importeerd.
• Export goederen en services: Zijn goederen en diensten die men aan buitenlanders
verkoop. Bijvoorbeeld een Eifeltoren bezoek die men aan een Amerikaan verkoopt of
een computer die wordt verkocht aan een Amerikaan. Verder is het niet noodzakelijk
dat een goed verscheep moet worden zoals men ziet bij het Eifeltoren geval, dit is
dan een export service.
• Trade balance = Alle import en export van een land kan men samenvatten in een
trade balance. Als men het verschil in export en import tussen twee landen tegen
elkaar afzet krijg je Bilateral trade balance. Als een land een meer importeerd dan
exporteerd heeft men een trade deficit. Als een land meer exporteerd dan
importeerd heeft men een trade surplus.
Een bilateral trade balance is alleen niet een heel goed vergelijkings materiaal want
in het geval van een trade deficit zegt dit niks over hoe de verhouding van het land is
tenopzichte van het grote geheel. Het gaat alleen tussen de twee landen en daardoor
zorgt voor een scheefbeeld. Zo kan China heel veel importeren en exporten, maar
relatief meer exporteren dan de USA waardoor de usa in hun relatie een trade deficit
heeft. China kan uit andere landen weer meer importeren dan exporteren en dus dit
zegt niet veel over de plek in het algemeen.
De export en import producten zijn voor de USA de afgelopen eeuw erg veranderd, we zien
dat de Amerikaanse export en import handel is verschoven van de landbouw en grondstoffen
naar vervaardigde goederen en consumenten goederen.
Ricardian model
Ook al is een land niet productief genoeg het zou nog steeds mogelijk moeten kunnen zijn om
handel te kunnen drijven. Dit komt door het idee van comparative advantage, het argument
dat een land niet kan handelen als het een lage productiviteit heeft in beide producten gaat
daarmee niet op.
,We kijken naar twee landen die eerst niet handelen en daarna wel, beide produceren twee
dezelfde goederen voor zoveel arbeid. De twee landen zijn Home en Foreign, de producten
zijn kleding en tarwe.
We gebruiken de volgende termen en begrippen:
• P = prijs
• MPL (Marginal product of labour) = Hoeveel produceert 1 extra arbeider
• W = wages (loon)
• L = labour (arbeider)
• O.C. = Opportunity cost, MPL zijn de kosten van een economische keuze, uitgedrukt in
!"#$
termen van de beste. 𝑂𝑝𝑝𝑜𝑟𝑡𝑢𝑛𝑖𝑡𝑦 𝑐𝑜𝑠𝑡 𝑋 = !"#% dit betekent om 1 meer X te produceren
moet ik de verhouding inleveren op Y.
Home heeft 25 L, 1L produceert 4 tarwe en dat betekent dat MPLt=4, 1L produceert 2
stukken kleding dus MPLk=2. Als we dit uitzetten in een grafiek krijg je op de x-as het eerste
product in Q, tarwe en op de Y-as in Q kleding.
Je berekent het punt op de x en y-as door alle L in te zetten op een van de twee producten,
want als op y-as zit is er x = 0 en vice versa. Je doet L * MPL want MPL geeft aan hoeveel 1
extra arbeider produceert. Dus al die 1L bij elkaar zorgt voor de max productie. Dus punt Q
tarwe = 25*4=100 en punt Q kleding= 25*2. Tussen deze punten trek je een lijn de PPF
(production possiblities frontier) met een slope (richtingscoefficient) die je berekent door
∆𝑌 ∆𝐾𝑙𝑒𝑑𝑖𝑛𝑔 50 1
− ∆𝑋 te doen of te wel − ∆𝑇𝑎𝑟𝑤𝑒 , 𝑑𝑢𝑠 𝑖𝑛 ℎ𝑒𝑡 𝑔𝑒𝑣𝑎𝑙 𝑣𝑎𝑛 ℎ𝑜𝑚𝑒 100 = − 2. Dit betekent dan als je 1
stuk graan wil produceren dat je daar een half stuk kleding voor moet inleveren. Om dan te weten tot
welke verhouding ze de producten consumeren gebruiken we de indifference curve, een curve die de
satisfaction van de inwoners bepaald. Hoe meer naar rechts boven hoe hoger de utility, voldoening.
Om te weten welke hoeveelheid dat is moet je de utilityfunction gelijkstellen aan de slope van de PPF,
dit doe je alsvolgt.
,Als je dat hebt gedaan krijg je de volgende situatie waarin U1 de correcte indifference curve
is omdat deze de PPF raakt maar op het meest midden van een lijn die naar rechtsboven loopt.
U0 raakt de lijn wel alleen ligt dit punt niet het dichts bij de pijl die PPF snijd, dit is A met
een consumptie van 50 tarwe en 25 kleding. U2 wordt niet in overweging genomen omdat
deze de PPF niet raakt en dus niet een mogelijke samenstelling van consumptie kan geven
voor de bepaalde aangeboden hoeveelheid.
Voor foreign kunnen we deze stappen ook doen, foreign heeft 100 L, 1L produceert 1 tarwe
!
en dat betekent dat MPLt*=1, 1L produceert 1 stuk kleding dus MPLk*=1. De slope ! = −1
Dit ziet er dan in een grafiek alsvolgt uit:
Als je hierin dan ook de utility functie aanbrengt ziet dat er alsvolgt uit waarin punt A
handelsbalans is:
We zien hier dat de consumptie in foreign 50 tarwe is en 50 kleding dit omdat de L gelijk
wordt verdeelt als de markt gesloten is(Punt A).
, Wanneer je de (relative) price gaat berekenen doe je het als volgt voor een land. Een relative
price in dit model is gerelateerd aan de wage. Alle arbeiders zijn hetzelfde en hebben geen
prefernce in welke sector te willen werken, en zijn dus alleen geintreseerd in hun wage. In het
geval van een equilibrium zijn de wages gelijk aan elkaar, 𝑊𝑡 = 𝑊𝑘. De prijs die het bedrijf
verdiend wordt direct helemaal door betaald aan zijn arbeiders omdat dit de enige kosten zijn
en er geen markup is. Een bedrijf zal arbeiders huren totdat de 𝑊𝑎𝑔𝑒𝑠 = 𝑀𝑃𝐿 ∗ 𝑃 want als
deze hoger wages hoger worden maak je direct verlies, waarom MPL*P omdat dit zegt MPL
is Q en dat moet nog *P. Om dan de marktprijs te bepalen stel je dus 𝑀𝑃𝐿𝑘 ∗ 𝑃𝑘 = 𝑀𝑃𝐿𝑡 ∗
"# %"&$
𝑃𝑘, als je dit herschrijft krijg je de relatieve prijs van tarwe"$ = %"&# , Dus op een rij:
In equilibrium:
𝑊𝑡 = 𝑊𝑘.
𝑊𝑎𝑔𝑒𝑠 = 𝑀𝑃𝐿 ∗ 𝑃
𝑀𝑃𝐿𝑘 ∗ 𝑃𝑘 = 𝑀𝑃𝐿𝑡 ∗ 𝑃𝑘,
𝑀𝑃𝐿𝑘 𝑃𝑡
=
𝑀𝑃𝐿𝑡 𝑃𝑘
%"'$
Dus de marktprijs van tarwe is %"&# en deze is gek genoeg gelijk aan de RC.
Als beide landen dan hun markten open gaan zetten moeten we gebruik maken van
opportunity cost om te bekijken wie er effectiever is in het produceren van de goederen en
zich dan alleen specialiseert in het produceren van dat goed. Dit doe je als volgt:
Per Labour Home Foreign
Tarwe 4 tarwe met 1L voor het 1 tarwe met 1L voor het
produceren van 1 stuk produceren van 1 stuk
( !
tarwe moet ik men O.C. ) = tarwe moet ik men O.C. ! =
0,5 kleding opgeven. 1 kleding opgeven.
Kleding 2 Kleding met 1L, voor het 1 Kleding met 1L voor het
produceren van 1 stuk produceren van 1 stuk
kleding moet ik men O.C. kleding moet ik men O.C.
) !
(
= 2 tarwe opgeven !
= 1 tarwe opgeven.
Je ziet met dit model dat Home een comparative advatage in Tarwe heeft met 0,5 tegen 1 en
dat foreign een comparative advantage in Kleding heeft 1 tegen 2. Je kan het ook nog op een
andere manier bereken als het gaat om 1 product per zoveel L. Dus om 1 product te
produceren heeft met zoveel L nodig. Normaal is het 4 tarwe voor 1L, dit kan ook worden
gezegt als 1 tarwe voor 0,25L. Als je hiermee een tabel maakt ziet dat er als volgt uit:
Per Quantity Home Foreign
! !
Tarwe 1 tarwe kost ) = 0,25𝐿 1 tarwe kost ! = 1𝐿
Als 1 tarwe wil produceren Als 1 tarwe wil produceren
*,(, !
moet ik daarvoor *,, = 0,5 moet ik daarvoor ! = 1
kleding opgeven kleding opgeven
! !
Kleding 1 kleding kost ( = 0,5𝐿 1 kleding kost ! = 1𝐿
