Lecture 1
De vraag die we ons eerst moeten stellen is wat law eigenlijk is, law/ het recht, is het geheel van regels en voorschriften die
van toepassing zijn op de activiteiten van personen binnen een land/rechtsgebied. Het moet ervoor zorgen dat de actors in
een samenleving zich goed gedragen volgens de regels. In het recht zijn er twee soorten actors:
● Natural persons/ actor = Een natural actor is iemand die rechten en verplichtingen heeft en daarop aangesproken
kan worden.
● Artificial persons/ actor = Een artifical actor is bijvoorbeeld een bedrijven die dan dezelfde rechten en
verlpichtingen heeft als een natural actor.
Het recht moet ervoor zorgen dat een samenleving goed en smooth functioneert door rechten en verlpichtingen te creeren
zodat men in balans met elkaar samenleeft. Het creeren van rechten en plichten noemen we Substantive Law (rechten en
verplichtingen). Daarnaast hebben we ook nog Procedural law dit gaat over hoe men zijn recht kan uit voeren en naar
welke partij men moet gaan wanneer men zich wil beroepen op zijn of haar recht.
Wanneer we kijken naar de typen recht zien we dat er drie soorten zijn, national, supra national en international law.
Binnen national law houdt men zich bezig met criminal law, contract law en fault law. Deze wetgeving is alleen voor in een
land zijn sovereigne grenzen, de jurisdictie is alleen toepasbaar op het land en wordt gecreëerd door het parlement.
Dan hebben we nog supra national law, dit is wetgeving die gecreerd is voor een verbond van landen die samen afspraken
hebben gemaakt. Denk bij supra national law bijvoorbeeld aan EU law. Als laatst hebben we International law, dit is
wetgeving die gaat tussen sovereigne staten, denk hierbij aan international trade law of climate law of law of human rights.
Nu we weten welke typen law er allemaal zijn is natuurlijk binnen de internationale environment belangrijk om te kijken
welke national law men nu toepast aangezien elke national law net iets anders is. National law is belangrijk omdat een
groot deel van contracten in national law worden geschreven. Men heeft gekozen voor een national law die pro-business is
en aangepast aan buitenlandse partijen en een groot werelds bereik heeft. Dit is english national law, naast de punten
hierboven is het ook interessant aangezien het makkelijk voorspelbaar is en er een grote mate van flexibiliteit zit in
common law van de UK.
We bestuderen deze typen law om zoals bedrijf een goed beeld te krijgen van wat ons bedrijf beïnvloed en wat men kan
doen. Zo kijken we naar de volgende onderdelen:
● Wat te bouwen en te verkopen (Intellectueel eigendom, productaansprakelijkheid etc).
● Hoe het product te financieren (contracten, aandelen verkopen, schuldfinanciering enz.)
● Hoe ze kunnen beschermen wat ze maken (Intellectueel eigendom contracten enz.)
● Hoe zich te gedragen naar en in relatie tot anderen (contractenrecht, nalatigheid, mededingingsrecht, etc.)
Als we kijken naar hoe legal, morele en sociale verplichtingen met elkaar verbonden zijn zien we over het algemeen dat
sommige met elkaar overlappen maar er ook gevallen zijn waarbij een wet misschien niet moral acceptabel is. Denk hierbij
bijvoorbeeld aan euthanasie en abortus. Verder kan het juist ook zijn dat iets moraal gezien niet te verantwoorden is maar
niet verboden is, denk hierbij aan bijvoorbeeld vreemd gaan, het is moralistisch niet verantwoordbaar maar er staat geen
straf op en het is daardoor ook moeilijk om te controleren. Je zou de overlap van wet, moraal en samenleving als volgt
kunnen weergeven:
Wanneer we law opdelen zien we dat we dit kunnen opdelen in twee onderdelen, in private en public law. Public law gaat
over alle wetgevingen die gaan over een verhouding tussen overheid en individu. We zien hierbij dat criminal law hier ook
onder valt omdat bij een criminal offence men de openbare orde verbreekt die de overheid hoort te hand haven dus kom je
in aanraking met de staat. Dan hebben we ook nog private law dit gaat over de wetgeving en jurisdictie tussen twee private
partijen waarbij de overheid geen rol in speelt, denk bijvoorbeeld aan een huurcontract. Je zou het als volgt kunnen
visualiseren:
,Naast dat er verschillen zijn in welke partij onderdeel is in het recht zijn er ook andere doelen, zo is in criminal law het de
bedoeling om iemand te vergelding/ afschrikking/ of laten rehabilitateren. Waarbij men bij men in civil law probeert de
persoon te compenseren van een persoon die letsel of verlies heeft geleden als gevolg van het handelen of nalaten van een
ander. Ook is de uitkomst anders zo is er bij criminal law vrijspraak of veroordeling + vonnis waarbij men in civil law de
claimende kan winnen of verliezen. Je zou de verschillende typen law als volgt kunnen samenvatten en tegen elkaar
afzetten:
Balance of probablities houdt in dat men kijkt wie sterker bewijs heeft.
Naast dat er dus verschillende typen of wetgeving zijn om zo om te gaan met relaties tussen verschillende partijen zijn ook
nog verschillende legal systems. Een legal system is het geheel van instellingen die geschillen maken, uitvoeren en oplossen
over het recht van een rechtsgebied, samen met het recht waarmee zij te maken hebben. Er zijn over het algemeen in de
wereld twee soorten recht systemen, common law systems en civil law systems.
Kijken we naar de verschillen in de systemen zien we dat common law system gebasseerd is op case law en statuten waarbij
men met civil law systems gebasseerd zijn op documenten ook wel bekend als codes. Verder zien we dat in common law
systems de rechter als een intrepreteerder van de wetten evenals ontwikkelaar van wetten. Bij civil law systems zie je juist
dat rechters interpreteren de wet in lijn met de bedoelingen van de wetgever en kunnen niet rechten ontwikkelen wat dus
alleen behoort aan het parlement. Het laatste verschil is dat de rechter in common law systems meer een arbiter is waarbij
men in civil law systems een rechter hebben die onderzoek doet. Verder zien we dat common law veel in landen voor komt
die gelinkt waren aan England tijdens kolonialisme. Samenvattend is het als volgt:
, Binding precedence = a statement in one case will be the foundation of a similar case
Nu we weten wat voor een wetgevingen er zijn en wat voor een rechtssystemen er zijn moeten we alleen nog kijken wat de
bronnen voor verschillende typen recht zijn. We bespreken vier soorten recht en de achtergrond ervan:
● Legislation: wanneer we kijken naar legislations zijn deze weer onder te verdelen in twee onderdelen
o Primary legislation/ Act of parliament: in primary legislation of ook wel statues zijn deze gemaakt door
het parlement en heeft het parlement als enige sovereiniteit. Het parlement is het hoogste wetgevende
orgaan in het VK en heeft de bevoegdheid om statuten op te stellen over elk onderwerp.
Verder zijn britse rechtbanken verplicht de wetten te handhaven en kunnen de geldigheid ervan niet in
twijfel trekken.
o Delegated legislation: gedelegeerde wetgeving zegt het al in zijn naam het is gemaakt door andere
partijen dan de overheid. De overheid geeft zijn macht om wetten te maken weg aan een andere partij.
Organen die de bevoegdheid hebben om gedelegeerde wetgeving goed te keuren, kunnen alleen
wetten aannemen binnen de beperkte bevoegdheid die hun op grond van de machtigingswet is
verleend. Gedelegeerde wetgeving die de macht van de machtigingswet te boven gaat, wordt "ultra
vires" genoemd en kan door de rechtbanken ongeldig worden verklaard. Je kan de voor en nadelen van
delegated legislation alsvolgt opsommen:
● Cases law / Common law: kijken we naar case law geeft dit een actuele beslissing op een geval waar geen
wetgeving voor is en moet duidelijk opgeschreven worden waarom de bepaalde partij succesvol was. Het geeft
rechters een juridische redenen om de beslissing te nemen op basis van de materiële feiten (ratio decidendi).
Over het algemeen bespreekt het de wet in het algemeen en geeft het een hypothtische situatie (obiter dictum).
Case law helpt als een een gezaghebbende en bindende uitspraak in een zaak waarin een latere zaak beslissing
moet vallen met grotendeels vergelijkbare feiten. Case law werkt door een opbouw van rechters van lagere
rechtbanken die de wettelijke regels moeten toepassen die zijn vastgesteld door hogere rechtbanken (of
De vraag die we ons eerst moeten stellen is wat law eigenlijk is, law/ het recht, is het geheel van regels en voorschriften die
van toepassing zijn op de activiteiten van personen binnen een land/rechtsgebied. Het moet ervoor zorgen dat de actors in
een samenleving zich goed gedragen volgens de regels. In het recht zijn er twee soorten actors:
● Natural persons/ actor = Een natural actor is iemand die rechten en verplichtingen heeft en daarop aangesproken
kan worden.
● Artificial persons/ actor = Een artifical actor is bijvoorbeeld een bedrijven die dan dezelfde rechten en
verlpichtingen heeft als een natural actor.
Het recht moet ervoor zorgen dat een samenleving goed en smooth functioneert door rechten en verlpichtingen te creeren
zodat men in balans met elkaar samenleeft. Het creeren van rechten en plichten noemen we Substantive Law (rechten en
verplichtingen). Daarnaast hebben we ook nog Procedural law dit gaat over hoe men zijn recht kan uit voeren en naar
welke partij men moet gaan wanneer men zich wil beroepen op zijn of haar recht.
Wanneer we kijken naar de typen recht zien we dat er drie soorten zijn, national, supra national en international law.
Binnen national law houdt men zich bezig met criminal law, contract law en fault law. Deze wetgeving is alleen voor in een
land zijn sovereigne grenzen, de jurisdictie is alleen toepasbaar op het land en wordt gecreëerd door het parlement.
Dan hebben we nog supra national law, dit is wetgeving die gecreerd is voor een verbond van landen die samen afspraken
hebben gemaakt. Denk bij supra national law bijvoorbeeld aan EU law. Als laatst hebben we International law, dit is
wetgeving die gaat tussen sovereigne staten, denk hierbij aan international trade law of climate law of law of human rights.
Nu we weten welke typen law er allemaal zijn is natuurlijk binnen de internationale environment belangrijk om te kijken
welke national law men nu toepast aangezien elke national law net iets anders is. National law is belangrijk omdat een
groot deel van contracten in national law worden geschreven. Men heeft gekozen voor een national law die pro-business is
en aangepast aan buitenlandse partijen en een groot werelds bereik heeft. Dit is english national law, naast de punten
hierboven is het ook interessant aangezien het makkelijk voorspelbaar is en er een grote mate van flexibiliteit zit in
common law van de UK.
We bestuderen deze typen law om zoals bedrijf een goed beeld te krijgen van wat ons bedrijf beïnvloed en wat men kan
doen. Zo kijken we naar de volgende onderdelen:
● Wat te bouwen en te verkopen (Intellectueel eigendom, productaansprakelijkheid etc).
● Hoe het product te financieren (contracten, aandelen verkopen, schuldfinanciering enz.)
● Hoe ze kunnen beschermen wat ze maken (Intellectueel eigendom contracten enz.)
● Hoe zich te gedragen naar en in relatie tot anderen (contractenrecht, nalatigheid, mededingingsrecht, etc.)
Als we kijken naar hoe legal, morele en sociale verplichtingen met elkaar verbonden zijn zien we over het algemeen dat
sommige met elkaar overlappen maar er ook gevallen zijn waarbij een wet misschien niet moral acceptabel is. Denk hierbij
bijvoorbeeld aan euthanasie en abortus. Verder kan het juist ook zijn dat iets moraal gezien niet te verantwoorden is maar
niet verboden is, denk hierbij aan bijvoorbeeld vreemd gaan, het is moralistisch niet verantwoordbaar maar er staat geen
straf op en het is daardoor ook moeilijk om te controleren. Je zou de overlap van wet, moraal en samenleving als volgt
kunnen weergeven:
Wanneer we law opdelen zien we dat we dit kunnen opdelen in twee onderdelen, in private en public law. Public law gaat
over alle wetgevingen die gaan over een verhouding tussen overheid en individu. We zien hierbij dat criminal law hier ook
onder valt omdat bij een criminal offence men de openbare orde verbreekt die de overheid hoort te hand haven dus kom je
in aanraking met de staat. Dan hebben we ook nog private law dit gaat over de wetgeving en jurisdictie tussen twee private
partijen waarbij de overheid geen rol in speelt, denk bijvoorbeeld aan een huurcontract. Je zou het als volgt kunnen
visualiseren:
,Naast dat er verschillen zijn in welke partij onderdeel is in het recht zijn er ook andere doelen, zo is in criminal law het de
bedoeling om iemand te vergelding/ afschrikking/ of laten rehabilitateren. Waarbij men bij men in civil law probeert de
persoon te compenseren van een persoon die letsel of verlies heeft geleden als gevolg van het handelen of nalaten van een
ander. Ook is de uitkomst anders zo is er bij criminal law vrijspraak of veroordeling + vonnis waarbij men in civil law de
claimende kan winnen of verliezen. Je zou de verschillende typen law als volgt kunnen samenvatten en tegen elkaar
afzetten:
Balance of probablities houdt in dat men kijkt wie sterker bewijs heeft.
Naast dat er dus verschillende typen of wetgeving zijn om zo om te gaan met relaties tussen verschillende partijen zijn ook
nog verschillende legal systems. Een legal system is het geheel van instellingen die geschillen maken, uitvoeren en oplossen
over het recht van een rechtsgebied, samen met het recht waarmee zij te maken hebben. Er zijn over het algemeen in de
wereld twee soorten recht systemen, common law systems en civil law systems.
Kijken we naar de verschillen in de systemen zien we dat common law system gebasseerd is op case law en statuten waarbij
men met civil law systems gebasseerd zijn op documenten ook wel bekend als codes. Verder zien we dat in common law
systems de rechter als een intrepreteerder van de wetten evenals ontwikkelaar van wetten. Bij civil law systems zie je juist
dat rechters interpreteren de wet in lijn met de bedoelingen van de wetgever en kunnen niet rechten ontwikkelen wat dus
alleen behoort aan het parlement. Het laatste verschil is dat de rechter in common law systems meer een arbiter is waarbij
men in civil law systems een rechter hebben die onderzoek doet. Verder zien we dat common law veel in landen voor komt
die gelinkt waren aan England tijdens kolonialisme. Samenvattend is het als volgt:
, Binding precedence = a statement in one case will be the foundation of a similar case
Nu we weten wat voor een wetgevingen er zijn en wat voor een rechtssystemen er zijn moeten we alleen nog kijken wat de
bronnen voor verschillende typen recht zijn. We bespreken vier soorten recht en de achtergrond ervan:
● Legislation: wanneer we kijken naar legislations zijn deze weer onder te verdelen in twee onderdelen
o Primary legislation/ Act of parliament: in primary legislation of ook wel statues zijn deze gemaakt door
het parlement en heeft het parlement als enige sovereiniteit. Het parlement is het hoogste wetgevende
orgaan in het VK en heeft de bevoegdheid om statuten op te stellen over elk onderwerp.
Verder zijn britse rechtbanken verplicht de wetten te handhaven en kunnen de geldigheid ervan niet in
twijfel trekken.
o Delegated legislation: gedelegeerde wetgeving zegt het al in zijn naam het is gemaakt door andere
partijen dan de overheid. De overheid geeft zijn macht om wetten te maken weg aan een andere partij.
Organen die de bevoegdheid hebben om gedelegeerde wetgeving goed te keuren, kunnen alleen
wetten aannemen binnen de beperkte bevoegdheid die hun op grond van de machtigingswet is
verleend. Gedelegeerde wetgeving die de macht van de machtigingswet te boven gaat, wordt "ultra
vires" genoemd en kan door de rechtbanken ongeldig worden verklaard. Je kan de voor en nadelen van
delegated legislation alsvolgt opsommen:
● Cases law / Common law: kijken we naar case law geeft dit een actuele beslissing op een geval waar geen
wetgeving voor is en moet duidelijk opgeschreven worden waarom de bepaalde partij succesvol was. Het geeft
rechters een juridische redenen om de beslissing te nemen op basis van de materiële feiten (ratio decidendi).
Over het algemeen bespreekt het de wet in het algemeen en geeft het een hypothtische situatie (obiter dictum).
Case law helpt als een een gezaghebbende en bindende uitspraak in een zaak waarin een latere zaak beslissing
moet vallen met grotendeels vergelijkbare feiten. Case law werkt door een opbouw van rechters van lagere
rechtbanken die de wettelijke regels moeten toepassen die zijn vastgesteld door hogere rechtbanken (of
